Πληρώνουν τη συμμετοχή στον πόλεμο του Αφγανιστάν τα δύο μεγάλα κόμματα μετά τον βομβαρδισμό αμάχων με γερμανική διαταγή

Βόμβα στο Βερολίνο από την Καμπούλ

ΒΕΡΟΛΙΝΟ, ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ Ηταν θέμα ταμπού. Κανένα κόμμα δεν έλεγε λέξη για το Αφγανιστάν στον προεκλογικό αγώνα της Γερμανίας. Η λέξη «πόλεμος» ήταν κομμένη με το μαχαίρι. Η μοναδική εξαίρεση ήταν η Αριστερά του Οσκαρ Λαφοντέν , που έλεγε τα πράγματα με το όνομά τους και ζητούσε την άμεση αποχώρηση των εκεί «κατοχικών» γερμανικών και νατοϊκών στρατευμάτων. Αυτό θα συνεχιζόταν ίσως αμετάβλητο ως τις γενικές εκλογές της 27ης Σεπτεμβρίου αν, προ περίπου δύο εβδομάδων, δεν συνέβαινε ένα μοιραίο γεγονός: Ο βομβαρδισμός μιας ομάδας Ταλιμπάν που είχαν κλέψει δύο βυτιοφόρα βενζίνης ύστερα από διαταγή του γερμανού συνταγματάρχη Γκέοργκ Κλάιν.

ΒΕΡΟΛΙΝΟ, ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ Ηταν θέμα ταμπού. Κανένα κόμμα δεν έλεγε λέξη για το Αφγανιστάν στον προεκλογικό αγώνα της Γερμανίας. Η λέξη «πόλεμος» ήταν κομμένη με το μαχαίρι. Η μοναδική εξαίρεση ήταν η Αριστερά του Οσκαρ Λαφοντέν , που έλεγε τα πράγματα με το όνομά τους και ζητούσε την άμεση αποχώρηση των εκεί «κατοχικών» γερμανικών και νατοϊκών στρατευμάτων.

Αυτό θα συνεχιζόταν ίσως αμετάβλητο ως τις γενικές εκλογές της 27ης Σεπτεμβρίου αν, προ περίπου δύο εβδομάδων, δεν συνέβαινε ένα μοιραίο γεγονός: Ο βομβαρδισμός μιας ομάδας Ταλιμπάν που είχαν κλέψει δύο βυτιοφόρα βενζίνης ύστερα από διαταγή του γερμανού συνταγματάρχη Γκέοργκ Κλάιν. Το αποτέλεσμα- τουλάχιστον 56 νεκροί, μεταξύ των οποίων πολλοί άμαχοι- πυροδότησε σειρά αντιδράσεων στη γερμανική πρωτεύουσα. «Βομβαρδισμός στο Βερολίνο» ήταν ο τίτλος σχολίου στην εφημερίδα «Sueddeutsche Ζeitung». Το ακατονόμαστο απέκτησε έτσι όνομα. Και οι πολιτικοί άρχισαν να ομιλούν ακατάπαυστα για αυτό- με πρώτη την καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ που έκανε ειδική δήλωση στη γερμανική Βουλή.

Η συζήτηση έχει τρία σκέλη. Το πρώτο αφορά τον ίδιο τον βομβαρδισμό. Σύμφωνα με το προσωρινό πόρισμα μιας επιτροπής του ΝΑΤΟ, ο συνταγματάρχης Κλάιν δεν είχε δικαίωμα να τον διατάξει επειδή οι άνδρες του δεν βρίσκονταν σε άμεση επαφή με τους Ταλιμπάν. « Ηταν το αντανακλαστικό του καουμπόιπου πυροβολεί αδιάκριτα γύρω τουμόλις νιώσει κίνδυνο » υποθέτει στρατιωτικός ειδικός στο Βερολίνο. Το δεύτερο σκέλος σκοπεύει στην αντίδραση του γερμανού υπουργού Αμυνας Φραντς Γιόζεφ Γιουνγκ. Παρά το «άδειασμα» του κ. Κλάιν από το ΝΑΤΟ, ο Χριστιανοδημοκράτης πολιτικός συνεχίζει να επαινεί τη « μεγάλη επιτυχία » των γερμανών στρατιωτών και να αμφισβητεί τις αποκαλύψεις του διεθνούς Τύπου περί θανάτωσης πολλών γυναικοπαίδων. Πολλοί αναλυτές μιλούν για το « επικοινωνιακό Βατερλό » του κ. Γιουνγκ.

Και το τρίτο σκέλος αναφέρεται στη γενικότερη γερμανική στρατηγική στο Αφγανιστάν. Το πολιτικό κατεστημένο αποφεύγει τη λέξη «αδιέξοδο». Για πρώτη φορά, όμως, αρχίζει να συζητεί σοβαρά τη «στρατηγική εξόδου». Τα δύο κυβερνώντα κόμματα, οι Χριστιανοδημοκράτες και οι Σοσιαλδημοκράτες, βάζουν χρονικό όριο 5-10 ετών, οι Πράσινοι τέσσερα και μόνο η Αριστερά, όπως ήδη αναφέρθηκε, «μηδενικό».

Παράλληλα έχει ανάψει η συζήτηση για τον νέο ρόλο των 4.000 γερμανών στρατιωτών που έχουν πάρει θέση στο Χίντουκους, μια επαρχία του Βόρειου Αφγανιστάν. Ετσι, ενώ αρχικά συνέβαλαν στην ανασυγκρότηση της χώρας «εκπαιδεύοντας αστυνομικούς, χτίζοντας γέφυρες και ανοίγοντας πηγάδια» (από φυλλάδιο του υπουργείου Αμυνας), σήμερα εξαντλούν τις δυνάμεις τους σε μάχες κατά των Ταλιμπάν. Αυτό προκαλεί αλλαγή ψυχολογίας. « Τώραπρώτα πυροβολούν και μετά ρωτούν » λέει στρατιωτικός ψυχολόγος. « Αυτό έγινε και με την επίθεση στα βυτιοφόρα ».

Η συζήτηση δεν θα κοπάσει μάλλον το επόμενο διάστημα. Το αντίθετο μάλιστα. Ο κύκλος εκείνων που ζητούν την αποχώρηση από το Αφγανιστάν διευρύνεται. Παράδειγμα, ο πρώην καγκελάριος Γκέρχαρτ Σρέντερ, ο οποίος ζήτησε την αποχώρηση εντός διετίας. Παρόμοιο είναι και το αίτημα μιας ομάδας ανθρώπων των γραμμάτων με επικεφαλής τη νομπελίστρια λογοτεχνίας Ελφρίντε Γέλινεκ.

Οι υποστηρικτές της συμμετοχής στην «αφγανική περιπέτεια» έχουν περάσει βέβαια στην αντεπίθεση. « Το “ναι” στο Αφγανιστάν είναι ισάξιο με το “όχι” στο Ιράκ » δηλώνει ο υποψήφιος καγκελάριος των Σοσιαλδημοκρατών Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάγερ, υπαινισσόμενος την άρνηση του κόμματός του για συμμετοχή της Γερμανίας στον πόλεμο του Ιράκ. Η δήλωση αυτή, όμως, δεν φαίνεται να πείθει τους Γερμανούς, το 63% των οποίων είναι υπέρ της αποχώρησης. Επόμενο έτσι ο μόνος κερδισμένος από τη συζήτηση να είναι η Αριστερά η οποία, σύμφωνα με το ινστιτούτο δημοσκοπήσεων Forsa, «πέταξε» εντός μιας εβδομάδας από το 11% στο 14%. Τα άλλα κόμματα παρουσίασαν κάμψη ή στασιμότητα- και έγιναν έτσι, όπως έγραψε εφημερίδα, « παράπλευρα θύματα του πολέμου ».

Κόσμος
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
  • Αναβολές και… private clubs Το τεράστιο ροζ, γεμάτο καθρέφτες, δωμάτιο στη βίλα «Ορτανσία», σκαρφαλωμένη στις ψηλότερες και πλέον θεαματικές οροσειρές της Εκάλης, ήταν... ΣΙΒΥΛΛΑ |
Helios Kiosk