ΑΠΟ ΘΕΣΕΩΣ

Πού θα βρεθούν τα λεφτά;

Μια συνηθισμένη σκηνή στα πειρατικά έργα είναι οι πειρατές να τσακώνονται για το μοίρασμα της λείας. Ετσι είμαστε και εμείς σήμερα. Με επικεφαλής τους πολιτικούς μας, διαγκωνιζόμαστε ποιος θα πάρει μερίδιο από τα 60 δισ. των δαπανών του προϋπολογισμού- αφού πρώτα πιάσουμε αυτούς που έκλεψαν μέρος της λείας, δηλαδή τους φοροφυγάδες. Αγνοούμε τις διεθνείς εξελίξεις και ασχολούμαστε με τη μοιρασιά της αστείας σε μέγεθος περιουσίας μας. Το δυσάρεστο είναι ότι σε λίγο η περιουσία αυτή θα εξαφανιστεί.

Πού θα βρεθούν  τα λεφτά; | tovima.gr

Μια συνηθισμένη σκηνή στα πειρατικά έργα είναι οι πειρατές να τσακώνονται για το μοίρασμα της λείας. Ετσι είμαστε και εμείς σήμερα. Με επικεφαλής τους πολιτικούς μας, διαγκωνιζόμαστε ποιος θα πάρει μερίδιο από τα 60 δισ. των δαπανών του προϋπολογισμού- αφού πρώτα πιάσουμε αυτούς που έκλεψαν μέρος της λείας, δηλαδή τους φοροφυγάδες. Αγνοούμε τις διεθνείς εξελίξεις και ασχολούμαστε με τη μοιρασιά της αστείας σε μέγεθος περιουσίας μας. Το δυσάρεστο είναι ότι σε λίγο η περιουσία αυτή θα εξαφανιστεί. Και θα εξαφανιστεί διότι κάθε χρόνο φεύγουν στο εξωτερικό δισ.

ευρώ λόγω του ελλείμματος των εξωτερικών συναλλαγών που πέρυσι πλησίασε τα 40 δισ. ευρώ.

Και ερχόμαστε έτσι στοκρίσιμο ερώτημα «πού θα βρεθούν τα λεφτά», ένα ερώτημα το οποίο θέτουν συχνά οι πολιτικοί μας, αλλά που ποτέ δεν απαντούν. Και το θέτουν και λάθος, διότι εννοούν τα λεφτά του ελλείμματος του προϋπολογισμού, ενώ το πρόβλημα είναι στα λεφτά του ελλείμματος του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών. Κανείς δεν ασχολείται με αυτό το κρίσιμο πρόβλημα, το οποίο τελικά θα μας βουλιάξει. Διότι με μια χρηστή κυβερνητική διαχείριση- που δεν έχουμε βέβαια γνωρίσει στη σύγχρονη ιστορία μας – το πρόβλημα του προϋπολογισμού μπορεί να αντιμετωπιστεί. Το πρόβλημα, όμως, της χαμηλής διεθνούς ανταγωνιστικότητας θα παραμείνει άλυτο αν δεν υπάρξει σοβαρή στόχευση από την πολιτεία. Η λύση δεν είναι απλή. Περιλαμβάνει την παροχή κινήτρων για εξαγωγές, τον έλεγχο των μονοπωλίων που κερδοσκοπούν στην Ελλάδα και έτσι δεν χρειάζεται οι ελληνικές επιχειρήσεις να εμπλακούν στην περιπέτεια των εξαγωγών για να αυξήσουν τα κέρδη τους, περιλαμβάνει επίσης την εμπλοκή του υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο συνεχίζει να έχει μια παρωχημένη ιστορικά αντίληψη περί του ρόλου του. Δεν μπορεί όταν όλοι οι ηγέτες του κόσμου ασχολούνται προσωπικά με τη διεθνή οικονομική ισχύ της χώρας τους το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών να ασχολείται αποκλειστικά με το όνομα των Σκοπίων. Επί του πρακτέου λοιπόν, για να λύσουμε το πρόβλημα του ισοζυγίου πρέπει να ξεκινήσουμε από κάπου και αυτό το «κάπου» είναι ο τουρισμός.

Ο τουρισμός συμμετέχει με 18% στο ΑΕΠ παρ΄ όλο που πληρότητα έχουμε μόνο δύο μήνες, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο. Αν επιμηκύνουμε την τουριστική περίοδο κατά δύο ή τέσσερις μήνες ακόμη, η αύξηση του ΑΕΠ θα είναι τέτοια που θα λύσει όλα τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας. Και για να το πετύχουμε αυτό, θα πρέπει να στραφούμε στις νέες αγορές της Ασίας οι οποίες και μεγάλους πληθυσμούς έχουν και την Ελλάδα γνωρίζουν και εκτιμούν και την οικονομική δυνατότητα πλέον διαθέτουν. Πώς θα γίνει αυτό, όμως, αν στην Κίνα, για παράδειγμα, έχουμε ένα μόνο προξενείο που δεν δίνει βίζα από τον φόβο της λαθρομετανάστευσης; Τέτοιου είδους πρακτικά προβλήματα καταδικάζουν την ελληνική οικονομία. Δυστυχώς, όμως, τα οικονομικά επιτελεία των δύο μεγάλων κομμάτων είναι απορροφημένα με τη μοιρασιά της εγχώριας πίτας, και δεν έχουν χρόνο να ασχοληθούν με το πραγματικό πρόβλημα της οικονομίας. Και έτσι θα παραμένουμε επαρχιώτες και πάντα εκτός εποχής.

gnikolo@dolnet.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk