γνώμη

Πέφτοντας στην Τηλεόραση

Oταν η αξιοπιστία υποχωρεί, η εμπιστοσύνη χάνεται, η πίστη κλονίζεται και ο μύθος, όσο φιλοτεχνημένος κι αν είναι, σβήνει, καθώς οι δυνάμεις σώνονται, τα επιχειρήματα ασθενούν και ο λόγος καταπίπτει, δεν πείθει και σίγουρα δεν συνεγείρει. Αυτό συμβαίνει τώρα με τον κ. Καραμανλή. Ζει την πτώση του άστρου του, βιώνει την κατάρρευση του μύθου του. Η συζήτηση μαζί του αναγκαστικά οδηγείται στις πολλές υστερήσεις, στα λάθη, στις ευθύνες, στα πενιχρά αποτελέσματα, σε όσα δεν έγιναν.

Oταν η αξιοπιστία υποχωρεί, η εμπιστοσύνη χάνεται, η πίστη κλονίζεται και ο μύθος, όσο φιλοτεχνημένος κι αν είναι, σβήνει, καθώς οι δυνάμεις σώνονται, τα επιχειρήματα ασθενούν και ο λόγος καταπίπτει, δεν πείθει και σίγουρα δεν συνεγείρει.

Αυτό συμβαίνει τώρα με τον κ. Καραμανλή. Ζει την πτώση του άστρου του, βιώνει την κατάρρευση του μύθου του. Η συζήτηση μαζί του αναγκαστικά οδηγείται στις πολλές υστερήσεις, στα λάθη, στις ευθύνες, στα πενιχρά αποτελέσματα, σε όσα δεν έγιναν.

Και η χθεσινή συνέντευξή του στο Μega Channel και στον Γιάννη Πρετεντέρη δεν μπορούσε παρά να γίνει με όρους ήττας.

Ετσι ξεκίνησε και έτσι εξελίχθηκε ως το τέλος. Δεν μπορούσε να κυλήσει διαφορετικά. Οι επιδόσεις της κυβέρνησης δεν το επέτρεπαν, η απόσταση των πρώτων μεγάλων λόγων από τη σημερινή πραγματικότητα δεν άφηναν περιθώρια για οραματικές προσεγγίσεις ή για καλλιέργεια μεγάλων προσδοκιών. O κ. Καραμανλής ήταν χθες απολογητικός και αμυντικός μαζί, δεν μπορούσε να υπερασπίσει τα ανυπεράσπιστα, προδιδόταν από την υπενθύμιση των δικών του επαναλαμβανόμενων υποσχέσεων για την καταπολέμηση της σπατάλης και της φοροδιαφυγής, για το κράτος που ήθελε επανίδρυση και ποτέ δεν τη βρήκε. Ακόμη και τους λόγους που επικαλέστηκε για την επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση αναγκάστηκε στο τέλος να αρνηθεί. Στην αρχή ήταν η οικονομία, η κρίση, τα προβλήματα και κατέληξε στο τέλος να αποδίδει τα πάντα στο ΠαΣοΚ και στα συνδικάτα, που δήθεν τον εμπόδιζαν να περιορίσει τις μετακινήσεις ή τις προσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων. Διαρκείς ήταν οι αντιφάσεις για την οικονομία και ακόμη περισσότερες για τα ελλείμματα και τα χρέη, που τα εκμεταλλεύθηκε πολιτικά στα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησης και τα παράτησε στην τύχη τους. Το 2004 υψώθηκαν ως σημαία της «νέας διακυβέρνησης» και πεντέμισι χρόνια μετά έγιναν βρόχος για τη χώρα και την οικονομία της.

Αλλά το δυστύχημα για τον κ. Καραμανλή ήταν ότι έπειτα από τόσα χρόνια δεν είχε ούτε ένα ελπιδοφόρο σήμα να μεταδώσει. Παρά μόνο την υπόσχεση για δύο χρόνια μονοσήμαντης προσπάθειας ώστε να μην υποστούμε χειρότερες συνέπειες. Αυτή ήταν και η επιτομή της επερχόμενης ήττας. Ουσιαστικά χθες έδυσε οριστικά και αμετάκλητα το άστρο του κ. Καραμανλή. Και βεβαίως δεν είναι τυχαίο ότι τούτες τις μέρες όλοι οι τραπεζίτες και οι επιχειρηματίες, μικροί και μεγάλοι, εύχονται την αυτοδυναμία του ΠαΣοΚ και προσβλέπουν στη διακυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου.

akarakousis@dolnet.gr

Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk