Εκλογικές αφηγήσεις

Πηγαίνουμε στις εκλογές σε συνθήκες βαθιάς κρίσης αλλά και με ψυχολογία κρίσης. Δεν είναι η πρώτη φορά που πηγαίνουμε σε εκλογές μέσα σε συνθήκες κρίσης. Είναι όμως η πρώτη φορά που πηγαίνουμε σε εκλογές με εδραιωμένη την ψυχολογία κρίσης. Το παράδοξο είναι ότι αυτή η ιδιαίτερη κατάσταση δεν αποτυπώνεται πουθενά. Εννοώ ότι δεν αποτυπώνεται στις δύο βασικές αφηγήσεις της προεκλογικής περιόδου, αφενός στην αφήγηση των ΜΜΕ, που είναι και η κυρίαρχη, αφετέρου στην αφήγηση των κομμάτων.

Εκλογικές  αφηγήσεις | tovima.gr

Πηγαίνουμε στις εκλογές σε συνθήκες βαθιάς κρίσης αλλά και με ψυχολογία κρίσης. Δεν είναι η πρώτη φορά που πηγαίνουμε σε εκλογές μέσα σε συνθήκες κρίσης. Είναι όμως η πρώτη φορά που πηγαίνουμε σε εκλογές με εδραιωμένη την ψυχολογία κρίσης. Το παράδοξο είναι ότι αυτή η ιδιαίτερη κατάσταση δεν αποτυπώνεται πουθενά. Εννοώ ότι δεν αποτυπώνεται στις δύο βασικές αφηγήσεις της προεκλογικής περιόδου, αφενός στην αφήγηση των ΜΜΕ, που είναι και η κυρίαρχη, αφετέρου στην αφήγηση των κομμάτων.

Στην αφήγηση των ΜΜΕ κυριαρχεί το αριθμητικό μοτίβο της αυτοδυναμίας. Είναι ένα μοτίβο που υπαγορεύεται και καθορίζεται από τις δημοσκοπήσεις. Τα ευρήματα των μετρήσεων δίνουν πολύ υλικό για ιστορίες και αριθμητικές ακροβασίες. Είναι ουσιαστικά ιστορίες τζόγου, πολύ καλές για παράθυρα κτλ., αλλά που δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα των ψηφοφόρων, μ΄ αυτή την εδραιωμένη ψυχολογία κρίσης. Το άλλο μοτίβο σ΄ αυτή την κυρίαρχη αφήγηση είναι η ονοματολογία, το name dropping, που δίνει στην πολιτική ζωή μια διάσταση… people. Δεν είναι τυχαία η περίπτωση Ψινάκη και οι δεκάδες άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις σε όλα τα κόμματα, ουσιαστικά ανθρώπινες ιστορίες, όπου το «δράμα» του προσώπου σκεπάζει μέχρι σκασμού τις όποιες ιδέες- καλύτερα: ρετάλια ιδεών-, τα όποια προγράμματα- καλύτερα: θραύσματα προγραμμάτων. Σ΄ αυτή την κυρίαρχη αφήγηση πουλάει το πρόσωπο και όχι οι ιδέες του.

Στην αφήγηση των κομμάτων, ιδιαίτερα της Νέας Δημοκρατίας και του ΠαΣοΚ, κυριαρχεί το μοτίβο του καλύτερου, του αποτελεσματικότερου ή του χρεοκοπημένου, που δεν απέχει πολύ από την κυρίαρχη αφήγηση του τζόγου. Αλλωστε η αφήγηση των κομμάτων, διαμεσολαβημένη από τα ΜΜΕ, ακολουθεί λίγο- πολύ τους κανόνες τους, τη δική τους ατζέντα. Ξέρουν τα κόμματα κάτι από την ψυχολογία της κρίσης και πώς απαντούν σ΄ αυτήν, με τι προγράμματα, που να κινούνται στον χώρο του ρεαλισμού- και γι΄ αυτό αντιλαϊκά- και όχι στον χώρο της λαϊκιστικής ρητορικής; Θα δούμε αν ξέρουν. Γιατί προς το παρόν τούς ενδιαφέρει το ρινγκ.

Ξαναγυρίζω στην κυρίαρχη αφήγηση των μέσων ενημέρωσης. Ακριβώς πριν από είκοσι χρόνια κοσμοϊστορικές αλλαγές συντελούνταν στην Ευρώπη, με την κατάρρευση του σοβιετικού συστήματος και την πτώση του Τείχους του Βερολίνου. Η κυρίαρχη αφήγηση των ελληνικών Μέσων τότε ήταν το «βρώμικο ΄89», μια ιστορία που καθώς τη βλέπουμε τώρα, με την απόσταση των είκοσι χρόνων, μας μοιάζει πολύ… οικογενειακή. Λέξη για τις κοσμοϊστορικές αλλαγές, αυτές που και εμάς επηρέασαν βαθύτατα με τις μεγάλες αλλαγές στη Βαλκανική και την πρωτόγνωρη μετανάστευση Βαλκάνιων, κυρίως Αλβανών, προς την Ελλάδα. Οι κυρίαρχες αφηγήσεις είναι για στιγμιαία κατανάλωση.

nbak@dolnet.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk