Ο «πατέρας» των ζόμπι τρόμαξε τη Βενετία

Πριν από 40 ακριβώς χρόνια με τη «Νύχτα των ζωντανών νεκρών» ο Τζορτζ Ρομέρο έβαζε στο λεξιλόγιο της ποπ κουλτούρας τα ζόμπι. Μολυσμένοι άνθρωποι-τέρατα στο μεταίχμιο της ζωής και του θανάτου, διαρκώς διψασμένοι για αίμα, τρώνε ανθρώπινη σάρκα και μετατρέπουν σε ομοίους τους όσους σκοτώνουν. Γυρισμένη με μηδενικό προϋπολογισμό, η «Νύχτα» έκανε θραύση όπου και αν παίχτηκε, απέκτησε cult χαρακτήρα και άνοιξε νέους δρόμους, όχι μόνο στις ταινίες τρόμου αλλά γενικότερα στον αμερικανικό ανεξάρτητο κινηματογράφο.

Πριν από 40 ακριβώς χρόνια με τη «Νύχτα των ζωντανών νεκρών» ο Τζορτζ Ρομέρο έβαζε στο λεξιλόγιο της ποπ κουλτούρας τα ζόμπι. Μολυσμένοι άνθρωποι-τέρατα στο μεταίχμιο της ζωής και του θανάτου, διαρκώς διψασμένοι για αίμα, τρώνε ανθρώπινη σάρκα και μετατρέπουν σε ομοίους τους όσους σκοτώνουν. Γυρισμένη με μηδενικό προϋπολογισμό, η «Νύχτα» έκανε θραύση όπου και αν παίχτηκε, απέκτησε cult χαρακτήρα και άνοιξε νέους δρόμους, όχι μόνο στις ταινίες τρόμου αλλά γενικότερα στον αμερικανικό ανεξάρτητο κινηματογράφο. Οσο για τον Ρομέρο, ποτέ δεν σταμάτησε να επανέρχεται στον μύθο των ζόμπι. Ως σήμερα καταμετρούνται έξι σχετικές ταινίες στη φιλμογραφία του. Η τελευταία, το «Survival of the dead» («Η επιβίωση των νεκρών»), προβλήθηκε χθες εντός διαγωνισμού στο Φεστιβάλ Βενετίας.

Το χαρακτηριστικό όλων των ταινιών ζόμπι του Ρομέρο είναι ότι λειτουργούν και ως υπόγειες καυστικές αλληγορίες που καυτηριάζουν γεγονότα και καταστάσεις που παίζουν ρόλο στη ζωή μας. Στην ως σήμερα πορεία του ο Ρομέρο έχει θίξει θέματα όπως η καταναλωτική μανία, ο φυλετικός ρατσισμός και ο πόλεμος. Σύμφωνα με τον ίδιο τον σκηνοθέτη, στην καρδιά του «Survival of the dead» βρίσκεται η αδυναμία του ανθρώπου «να ξεχνά τους εχθρούς του, ακόμη και όταν ο λόγος για τον οποίο έχει προκύψει η έχθραέχει πια ξεχαστεί» σημείωσε ο ίδιος μιλώντας στους δημοσιογράφους. Οι δύο πλευρές στις οποίες αναφέρθηκε ο σκηνοθέτης είναι εκείνες των δύο οικογενειών που βρίσκονται απομονωμένοι στο αμόλυντο από τα ζόμπι νησί όπου εκτυλίσσεται η ιστορία της ταινίας- το τελευταίο καταφύγιο κανονικών ανθρώπων στον πλανήτη Γη. Από τη μία πλευρά είναι ο φανατικός εχθρός των τεράτων που θέλει να ξεμπερδεύει μία ώρα αρχύτερα μαζί τους φυτεύοντάς τους μια σφαίρα στο κεφάλι, από την άλλη ο επιστήμονας που θέλει να ζήσουν τα ζόμπι προκειμένου να τα μελετήσει για να βρει τη θεραπεία τους. Με το «Survival of the dead» ο Ρομέρο επιστρέφει στο παλιό, «ωμό» σκηνοθετικό ύφος του το οποίο είχε εγκαταλείψει όταν υπέγραψε συμβόλαιο με μεγάλο στούντιο. «Η διαδικασία είναι εντελώς διαφορετική όταν δουλεύεις με κάποιον πάνω από το κεφάλι σου» είπε. «Τουλάχιστον τώρα, ως ανεξάρτητος, δεν με περιμένει ο αστυνόμος στη γωνία».

Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk