74η ΔΕΘ – Η ναυτιλία στη δίνη της κρίσης

Το 2008 προορίζεται να μείνει στα χρονικά της παγκόσμιας ναυτιλίας ως έτος της μεγάλης ανατροπής των κρίσιμων και αντιφατικών εξελίξεων. Ως έτος που άλλαξε τα δεδομένα στη διεθνή βιομηχανία των θαλασσίων μεταφορών. Η προηγηθείσα, πρωτοφανής σε διάρκεια και ένταση, ευημερία της αγοράς, έδωσε περί το τέταρτο τρίμηνο του 2008 τη θέση της στη βίαιη προσαρμογή των ναύλων, λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Οπως ήταν επόμενο, ο ναυτιλιακός τομέας, όπως και άλλοι τομείς της παραγωγής και των υπηρεσιών, βρέθηκε, με τη δραστική συστολή της ζήτησης και του εμπορίου, ενώπιον μιας κρίσης απρόβλεπτης διάρκειας και απροσδιορίστου βάθους.

Το 2008 προορίζεται να μείνει στα χρονικά της παγκόσμιας ναυτιλίας ως έτος της μεγάλης ανατροπής των κρίσιμων και αντιφατικών εξελίξεων. Ως έτος που άλλαξε τα δεδομένα στη διεθνή βιομηχανία των θαλασσίων μεταφορών.

Η προηγηθείσα, πρωτοφανής σε διάρκεια και ένταση, ευημερία της αγοράς, έδωσε περί το τέταρτο τρίμηνο του 2008 τη θέση της στη βίαιη προσαρμογή των ναύλων, λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Οπως ήταν επόμενο, ο ναυτιλιακός τομέας, όπως και άλλοι τομείς της παραγωγής και των υπηρεσιών, βρέθηκε, με τη δραστική συστολή της ζήτησης και του εμπορίου, ενώπιον μιας κρίσης απρόβλεπτης διάρκειας και απροσδιορίστου βάθους.

Ειδικότερα, η ναυτιλία υποχρεώθηκε σε μαζικές ακυρώσεις ναυπηγικών παραγγελιών και ανακατατάξεις παραδόσεων, ενώ αντιμετώπισε κάθετη πτώση των τιμών των πλοίων, με αποτέλεσμα τη βαθιά αλλαγή του ψυχολογικού κλίματος στην αγορά, η οποία βρέθηκε αντιμέτωπη με την παράλληλη δυσμενή εξέλιξη της αναζωπύρωσης του μεσαιωνικού φαινομένου της ναυτικής πειρατείας. Παρά τα ιδιαίτερα σοβαρά αυτά προβλήματα όμως, ο υπό ελληνική διαχείριση εμπορικός στόλος κατόρθωσε να διατηρήσει την πρώτη θέση, την οποία κατέχει σταθερά στον διεθνή ναυτιλιακό στίβο τις τρεις τελευταίες δεκαετίες.

Η συνεισφορά της ελληνικής ναυτιλίας εξακολουθεί να παραμένει ιδιαίτερης σημασίας για την εθνική οικονομία, καθώς ενισχύθηκε περαιτέρω το ναυτιλιακό συνάλλαγμα, το οποίο έφτασε το 2008 στα 19,2 δισ. ευρώ, σημειώνοντας αύξηση έναντι του 2007 κατά 13,28%.

Την ίδια ακριβώς περίοδο, το ναυπηγικό πρόγραμμα των ελλήνων εφοπλιστών, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ενωσης Ελλήνων Εφοπλιστών που περιλαμβάνονται και στην ετήσια έκθεσή της για την περίοδο 2008- 2009, ανήλθε σε 1.088 νέες μονάδες, συνολικής χωρητικότητας 97 εκατ. τόνων dw, ενώ σημαντικές διαστάσεις προσέλαβε η στρατηγική συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και Κίνας σε τρεις τομείς: στα λιμάνια, στα διαμετακομιστικά κέντρα και στο ευρύτερο ναυτιλιακό πεδίο.

Ο ελληνόκτητος εμπορικός στόλος το 2008
Το έτος 2008 η ελληνόκτητη εμπορική ναυτιλία διατήρησε τη διεθνή πρωτιά της με 3.135 πλοία (μεγαλύτερα των 1.000 τόνων γκρος), συνολικής χωρητικότητας 169,45 εκατ. τόνων dw, αντιπροσωπεύοντας το 14,81% της παγκόσμιας χωρητικότητας σε τόνους dw.

Η ελληνική σημαία είναι πέμπτη στη διεθνή κατάταξη και πρώτη στην Ευρωπαϊκή Ενωση σε τόνους dw. Επιπλέον, τα ελληνικών συμφερόντων εμπορικά πλοία που έχουν υψωμένες τις σημαίες άλλων κρατών της Ευρωπαϊκής Ενωσης αποτελούν το 40,9% της κοινοτικής ναυτιλίας. Ο ελληνικός εφοπλισμός ελέγχει το 20,1% του παγκόσμιου στόλου των δεξαμενοπλοίων και το 18,55% του παγκόσμιου στόλου των φορτηγών πλοίων μεταφοράς ξηρού και χύδην φορτίου.

Ας σημειωθεί ότι από τα παραπάνω νούμερα εξαιρούνται τα υπό ναυπήγηση πλοία για λογαριασμό Ελλήνων. Ενα άλλο εξίσου σημαντικό στοιχείο που συνοδεύει πλέον σταθερά στη διάρκεια των τελευταίων ετών τον ελληνόκτητο εμπορικό στόλο είναι η σταθερή βελτίωση του μέσου όρου ηλικίας των πλοίων. Το τρέχον έτος ο μέσος όρος ηλικίας των πλοίων που ήλεγχαν οι Ελληνες ήταν τα 11,9 έτη, έναντι των 12,5 ετών που ήταν το περασμένο έτος. Αξίζει να αναφερθεί ότι ο μέσος όρος ηλικίας του παγκόσμιου εμπορικού στόλου το 2009 ήταν τα 12,9 έτη.

ΘΕΟΔΩΡΟΣΕ. ΒΕΝΙΑΜΗΣ
Πρόεδρος της Ενωσης Ελλήνων Εφοπλιστών
«Πρέπει να δοθεί η μέγιστη δυνατή προσοχή στην αντιμετώπιση της εντεινόμενης έλλειψης στελεχών»
«Ατενίζοντας το άμεσο μέλλον », τονίζει ο πρόεδρος της ΕΕΕ κ. Θεόδωρος Ε. Βενιάμης σχολιάζοντας την πορεία της ελληνικής ναυτιλίας κατά το 2008, « πιστεύω ότι οι σωστοί χειρισμοί θα αποτελέσουν συνάρτηση της διαμόρφωσης θεμελιωδών και βιώσιμων στόχων, λόγου χάρη:

* Επίτευξη ισορροπίας μεταξύ προσφοράς και ζήτησης στην παγκόσμια ναυτιλιακή αγορά. Αυτό δεν είναι πάντοτε εύκολο, καθώς οι κανόνες του ελεύθερου ανταγωνισμού ενίοτε στρεβλώνουν αυτήν ακριβώς την ισορροπία. Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και υπό αντίξοες συνθήκες, ο υπεύθυνος επιχειρηματίας έχει τη δυνατότητα να προβλέψει ή έστω να αντεπεξέλθει στις προκλήσεις που προέρχονται από την τεχνολογία ή άλλους κλάδους, όπως οι τράπεζες και τα ναυπηγεία, που επί του παρόντος χειμάζονται από την παγκόσμια οικονομική κρίση. Για άλλη μία φορά αποδείχθηκε το αλόγιστο των υπέρμετρων επεκτάσεων. Παρά το γεγονός πως η παρούσα ναυτιλιακή κρίση είναι κατά βάση “εξωγενής”, οι αθρόες παραγγελίες νέας χωρητικότητας και ο μεγάλος αριθμός παραδόσεων πλοίων τα προηγούμενα χρόνια έπαιξαν τον δικό τους αρνητικό ρόλο και θα καθυστερήσουν την ανάκαμψη των ναυλαγορών.

* Επιβάλλεται να διαφυλαχθεί ως κόρη οφθαλμού ο θεμιτός και ελεύθερος ανταγωνισμός, ο οποίος αποτελεί το οξυγόνο της ναυτιλίας και του εμπορίου. Να διαφυλαχθεί η ναυτιλιακή αγορά από περιφερειακές πολιτικές, οι οποίες, όχι σπάνια, εξυπηρετούν σκοπιμότητες άσχετες με την παροχή ναυτιλιακών υπηρεσιών σε παγκόσμια κλίμακα. Η αγορά πρέπει επίσης να διαφυλαχθεί από μέτρα κοντόφθαλμου προστατευτισμού, που αποτελούν μεν εύκολη λύση σε εποχές κρίσης, αλλά έχουν ως αποτέλεσμα να “κλείνουν” τις αγορές και να εμποδίζουν την ανάκαμψή τους. * Πρέπει να δοθεί η μέγιστη δυνατή προσοχή, χωρίς χρονοτριβή, στην αντιμετώπιση της εντεινόμενης έλλειψης στελεχών των πλοίων, καθώς και στην αναβάθμιση των δεξιοτήτων τους. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη πρόκληση για τις χώρες με ναυτική παράδοση- που όλες ανήκουν στην κατηγορία των αναπτυγμένων. Πρέπει όμως να κερδίσουν το στοίχημα μαζί με τη διατήρηση της ισχύος τους στη θάλασσα, σε έναν κόσμο που συνεχώς μεταβάλλεται υπό συνθήκες απρόβλεπτες και αστάθμητες.

Οι στόχοι αυτοί είναι γενικά αποδεκτοί από τη διεθνή ναυτιλία. Θα πρέπει ωστόσο να προστεθεί και μία ακόμη προϋπόθεση:η ισχυρή εθνική υποστήριξη, ήτοι η θετική πολιτική βούληση και η ανάλογη κοινωνική αναγνώριση».

«Για την Ελλάδα », καταλήγει ο κ. Βενιάμης, « ναυτιλία σημαίνει παγκόσμια πρωτοπορία και προβολή. Αυτή η υποστήριξη θα ενισχύσει τον γνωστό δυναμισμό του τομέα της ναυτιλίας, την προσαρμοστικότητα και αντοχή που τον διακρίνουν- ποιοτικά στοιχεία άμεσα συνδεόμενα με το επιτυχημένο μοντέλο της ιδιωτικής επιχειρηματικότητας ».

.

Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk