Ο Καντάφι και τα Γλυπτά

Μπορεί να είναι θλιβερή η εικόνα μιας χώρας την οποία περιφρονεί ο Πρωθυπουργός της ομολογώντας με τη στάση του ότι είναι «μη κυβερνήσιμη», ωστόσο ο Μοαμάρ Καντάφι ίσως δείχνει τον δρόμο για ένα καλύτερο μέλλον. Για παράδειγμα, ο συνταγματάρχης που γιορτάζει αυτές τις ημέρες 40 χρόνια δικτατορίας στη Λιβύη, μπορεί να μας βοηθήσει στη διεκδίκηση των Γλυπτών του Παρθενώνα. Ας δούμε κατ΄ αρχήν ποιο είναι το πρόβλημα με τα Γλυπτά. Η Μελίνα Μερκούρη δεν τα διεκδίκησε από καπρίτσιο, αλλά γιατί ήταν Ελληνίδα χωρίς σύμπλεγμα κατωτερότητας.

Ο Καντάφι  και τα Γλυπτά | tovima.gr

Μπορεί να είναι θλιβερή η εικόνα μιας χώρας την οποία περιφρονεί ο Πρωθυπουργός της ομολογώντας με τη στάση του ότι είναι «μη κυβερνήσιμη», ωστόσο ο Μοαμάρ Καντάφι ίσως δείχνει τον δρόμο για ένα καλύτερο μέλλον. Για παράδειγμα, ο συνταγματάρχης που γιορτάζει αυτές τις ημέρες 40 χρόνια δικτατορίας στη Λιβύη, μπορεί να μας βοηθήσει στη διεκδίκηση των Γλυπτών του Παρθενώνα. Ας δούμε κατ΄ αρχήν ποιο είναι το πρόβλημα με τα Γλυπτά. Η Μελίνα Μερκούρη δεν τα διεκδίκησε από καπρίτσιο, αλλά γιατί ήταν Ελληνίδα χωρίς σύμπλεγμα κατωτερότητας. Αντίθετα, πολλοί Ελληνες μεταξύ των οποίων και εγώ, μέσα στο νέφος μιζέριας που αναπνέουμε από παιδιά, έχουμε υποστηρίξει κατά καιρούς ότι όπως πολλοί φίλοι μας έτσι και τα Γλυπτά είναι σίγουρα πολύ περισσότερο ευτυχισμένα στο Λονδίνο από όσο θα ήταν στην Αθήνα. Λάθος (τουλάχιστον σε ό,τι αφορά τα Γλυπτά). Πρέπει να τα διεκδικούμε γιατί οφείλουμε να αναλάβουμε επιτέλους την ευθύνη απόκτησης στοιχειώδους αυτοσεβασμού. Αντιστοίχως, οι Αγγλοι πρέπει να αντιστέκονται στις πιέσεις μας γιατί η κατοχή των Γλυπτών συμβολίζει τη διατήρηση στοιχείων της αυτοκρατορικής τους αυτοπεποίθησης. Το διακύβευμα λοιπόν δεν είναι τα Γλυπτά, αλλά το ποιοι είμαστε. Είναι θέμα αρχών, ηθικής και ιδανικών. Και πώς μπορεί να βοηθήσει ο Καντάφι;

O Καντάφι θύμισε πρόσφατα σε ποια παπούτσια έχουν γραμμένη την ηθική, τις αρχές και τα ιδανικά τα συστήματα εξουσίας των μεγάλων δυνάμεων. Πέτυχε την απελευθέρωση του τρομοκράτη Αλ Μεγκραχί, που ανατίναξε το αεροπλάνο της Ρan Αm πάνω από το Λόκερμπι της Σκωτίας το 1988, του επιφύλαξε υποδοχή εθνικού ήρωα και τον δέχτηκε στην πολυτελή τέντα του αδιαφορώντας για τη διεθνή κοινή γνώμη. Η συμβολική για τους Λίβυους απελευθέρωση του Μεγκραχί από τις σκωτσέζικες φυλακές, όπως σταδιακά αποκαλύπτεται, είχε ενταχθεί στα αντισταθμιστικά οφέλη για να επιτραπεί στην ΒΡ να βάλει πόδι στα κοιτάσματα πετρελαίου της Λιβύης. Αντιστοίχως, η συμβολική για τους Ελληνες «απελευθέρωση» των Γλυπτών από το Βρετανικό Μουσείο μπορεί να ενταχθεί στα αντισταθμιστικά οφέλη για να επιτραπεί στη βρετανική πολεμική βιομηχανία να βάλει πόδι στο εξοπλιστικό πρόγραμμα της Ελλάδας. Οταν προ εβδομάδων (πριν από την απελευθέρωση του Μεγκραχί) ανέφερα την κυνική ιδέα μου στον υπουργό Πολιτισμού κ. Αντώνη Σαμαρά, απάντησε εκφράζοντας αμφιβολίες για το αν μπορεί η Ελλάδα να διατυπώσει τόσο «άσεμνες προτάσεις» στην Αγγλία. Γιατί να μην μπορεί;

Το 1977 ο Ανδρέας επισκέφθηκε τη Λιβύη και δήλωσε αμέσως μετά, όπως αναφέρει ο Ρόμπερτ Κάπλαν στο βιβλίο του «Φαντάσματα των Βαλκανίων», ότι το καθεστώς της δεν είναι στρατιωτική δικτατορία, αλλά μια διακυβέρνηση στα πρότυπα του δήμου των αρχαίων Αθηναίων (!). Αν είναι έτσι, τότε ο αειθαλής «Περικλής της Αφρικής» ίσως μπορεί να βοηθήσει τους Περικλήδες της Αθήνας να προσφέρουν στον ελληνικό λαό κάτι περισσότερο από περιφρόνηση.

papadopoulos@dolnet.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk