Δρόμος εξόδου

Για βουλευτές σαν τον κ. Μιχάλη Λιάπη η αντιπολίτευση είναι πιο βολική από τα κυβερνητικά αξιώματα. Εχοντας πιάσει μόνιμο στασίδι στο Κοινοβούλιο, προτιμούν να κρίνουν παρά να κρίνονται. Ως υπουργός βρέθηκε στο επίκεντρο και έμαθε ότι το δημόσιο πρόσωπο δεν δικαιούται ούτε μπάλα να πάει να δει. Βρήκαν όλοι αφορμή να τον διαβάλουν επειδή πήγε να δει την Εθνική ως τσαμπατζής του Χριστοφοράκου. «Ενα ιδιωτικό ταξίδι με δικά μου έξοδα. Μέγα θέμα για ορισμένους. Αυτό είναι το θέμα που απασχολεί τον ελληνικό λαό;».

Για βουλευτές σαν τον κ. Μιχάλη Λιάπη η αντιπολίτευση είναι πιο βολική από τα κυβερνητικά αξιώματα. Εχοντας πιάσει μόνιμο στασίδι στο Κοινοβούλιο, προτιμούν να κρίνουν παρά να κρίνονται. Ως υπουργός βρέθηκε στο επίκεντρο και έμαθε ότι το δημόσιο πρόσωπο δεν δικαιούται ούτε μπάλα να πάει να δει. Βρήκαν όλοι αφορμή να τον διαβάλουν επειδή πήγε να δει την Εθνική ως τσαμπατζής του Χριστοφοράκου. «Ενα ιδιωτικό ταξίδι με δικά μου έξοδα. Μέγα θέμα για ορισμένους. Αυτό είναι το θέμα που απασχολεί τον ελληνικό λαό;». Οχι βέβαια, δεν μας απασχολούν τα ιδιωτικά ταξίδια, ούτε καν όταν κυκλοφορούν τα τιμολόγια που αποδίδουν αλλού τις δαπάνες. Ναι, είναι μια ένδειξη του ήθους αλλά δεν είναι δα και το τέλος του κόσμου. Εν τούτοις από κάτι τέτοια μικρά αποκαλύπτεται ένας ολόκληρος τρόπος σκέψης. Από κάτι μικρές χειρονομίες αποκαλύπτονται οι ψυχοσυνθέσεις. Χθες καταλάβαμε ότι ο κ. Λιάπης είναι εύθικτος- ίσως όταν δεν πρέπει να είναι. Πρόβαλε την εύθικτη πλευρά του με μια γλαφυρή ανακοίνωση όπου, ως αειπάρθενη εταίρα, είπε ότι δεν θα είναι υποψήφιος «για λόγους πολιτικής και ηθικής τάξης». Κουραφέξαλα. Πήρε απλώς στα χέρια του τις δημοσκοπήσεις που του δίνουν θέση στον πάτο του κουβά της Β΄ Αθηνών. Ο κ. Ελ. Ζαγορίτης έσπευσε θεσμικά να δηλώσει: «Είναι ένα πολύ σημαντικό στέλεχος το οποίο τιμούμε». Οι ψηφοφόροι κατέληξαν εσχάτως σε διαφορετική άποψη.

Οι μετρήσεις στη Ρηγίλλης δεν έδιναν καμία ελπίδα εκλογής στον πρώτο εξάδελφο του Πρωθυπουργού, οπότε και επιχείρησε να αντιστρέψει τις εντυπώσεις. «Είναι θέμα πολιτικής συνέπειας. Και ασφαλώς προσωπικής αξιοπρέπειας», είπε. Καλά, καλά, ας του έδιναν οι Πυθίες τα μεγάλα ποσοστά και την αξιοπρέπεια θα την κατάπινε. Το κακό είναι πως με την πρωτοβουλία του πρόλαβε τον κ. Κ. Καραμανλή. Δεν θα μάθουμε ποτέ αν θα έδιωχνε τον συγγενή του από τον πολιτικό στίβο. Το καλό είναι ότι νεύει στους άλλους, που έφεραν σε αμήχανη θέση την παράταξη. Ο κ. Λιάπης αρνείται την εμπλοκή του σε θέματα ΟΤΕ, με τον τρόπο που ο κ. Β. Μαγγίνας αρνείται ότι οι αλλοδαποί που ζούσαν στο σπίτι του ήταν οικιακό προσωπικό. Καθένας βρίσκει κάτι να πει όταν πίπτει κατηγορητήριο. Κάτι βρή κε να πει ο κ. Σάββας Τσιτουρίδης, κάτι βρήκε ο κ. Αριστοτέλης Παυλίδης, ο κ. Γ. Βουλγαράκης , ο κ. Πέτρος Δούκας, ο κ. Κυρ. Μητσοτάκης , ο κ. Αλ. Κοντός. Ολοι αυτοί θα μπορούσαν ευγενώς να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Μιχάλη Λιάπη. Να αποσυρθούν γιατί το κακό που κάνουν στη δημόσια ζωή δεν ισοσκελίζεται με τα καλά που δυνητικά προσφέρουν.

Ας διατρέξουμε το βιογραφικό του κ. Μιχάλη Λιάπη για να αναρωτηθούμε: Σε τι έχει συμβάλει στη διοίκηση του κράτους, ποια ήταν η τομή, η πρωτοβουλία, το σχέδιο που υλοποίησε; Είχε ποτέ κάποιο όραμα, συνέβαλε μήπως με κάποιο τρόπο στην εξέλιξη της πολιτικής σκέψης; Ο πρώην υπουργός ανήκει στην κατηγορία των πολιτικών που πάνε κι έρχονται από εκλογή σε εκλογή, από καρέκλα σε καρέκλα, αφημένοι στην τυχερή μοίρα που τους γέννησε σε σπουδαίο σόι. Ας ξεχάσουμε όσα του καταλόγισαν (άδικα, κατά τη γνώμη του) για να αξιολογήσουμε τι δημιουργικό έκανε από τότε που κατσικώθηκε στον βουλευτικό θώκο. Ποια ήταν η λαμπρή στιγμή του, πέραν ίσως της γραμματειακής υποστήριξης που παρείχε στον θείο του; Ποια ήταν η κοινωνική παρέμβαση με την οποία έδειξε ότι νοιάζεται για εκείνους οι οποίοι ζουν και κινούνται έξω από τον κύκλο πολυτελείας στον οποίον ανήκει;

Ο Μιχάλης Λιάπης είναι ο άνθρωπος που βγαίνει από τον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο και δηλώνει, ενώ έχει ταξιδέψει με αεροπλάνα και βαπόρια: «Τέτοια διαδρομή δεν έχω ξανακάνει». Πού να έμπαινε και στο τρόλεϊ δηλαδή, θα του φαινόταν λούνα παρκ. Ο βουλευτής της Β΄ Αθηνών δεν απέκτησε ποτέ αίσθηση της καθημερινής ζωής στην Ελλάδα, δεν κατάλαβε ποτέ ότι οι εργαζόμενοι που μπαίνουν στον ηλεκτρικό δεν το κάνουν ως εξτρίμ σπορ αλλά από ανάγκη μετακίνησης. Ο κ. Λιάπης με την οικειοθελή του αποχώρηση προσφέρει κάτι καλύτερο στον τόπο από την απλή εκκαθάριση των εμπλεκομένων σε σκάνδαλα. Ανοίγει την πόρτα για να βγουν οι εθισμένοι στο βουλευτιλίκι, εκείνοι που παλεύουν να ξαναμπούν στη Βουλή επειδή δεν έχουν άλλη δουλειά να κάνουν. Από όπου και να το πιάσουμε, η ομάδα είναι κουρελέ.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk