Επιστολές προς ΤΟ ΒΗΜΑ

Μιχαλακοπούλου 80, Αθήνα 115 28 ●Τηλ.: 211-365.7000 ● Fax: 211-365.8004 ● Ε-mail: epistoles@tovima.gr Ο κ. Ραφαήλ Παπαδόπουλος, ομότιμος καθηγητής Θερμοδυναμικής, γράφει: Για πολλά χρόνια η ελληνική αντίδραση στις κλιμακούμενες τουρκικές προκλήσεις και διεκδικήσεις εκυριαρχείτο από ενορχηστρωμένες προσδοκίες περί «εξευρωπαϊσμού της Τουρκίας» λόγω της «επικείμενης» εντάξεώς της στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Τα σημερινά δεδομένα δικαιολογούν την εκτίμηση πως η ελληνικής προελεύσεως παραίνεση «πλήρης προσαρμογή σημαίνει πλήρης ένταξη» αφορά τη συμπεριφορά ημών των ιδίων.

Μιχαλακοπούλου 80, Αθήνα 115 28 ●Τηλ.: 211-365.7000 ● Fax: 211-365.8004

● Ε-mail: epistoles@tovima.gr

Ελλάδα, Τουρκία και casus belli
Ο κ. Ραφαήλ Παπαδόπουλος, ομότιμος καθηγητής Θερμοδυναμικής, γράφει:

Για πολλά χρόνια η ελληνική αντίδραση στις κλιμακούμενες τουρκικές προκλήσεις και διεκδικήσεις εκυριαρχείτο από ενορχηστρωμένες προσδοκίες περί «εξευρωπαϊσμού της Τουρκίας» λόγω της «επικείμενης» εντάξεώς της στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Τα σημερινά δεδομένα δικαιολογούν την εκτίμηση πως η ελληνικής προελεύσεως παραίνεση «πλήρης προσαρμογή σημαίνει πλήρης ένταξη» αφορά τη συμπεριφορά ημών των ιδίων. Υπογραμμίζει τη διολίσθηση προς πλήρη προσαρμογή της δικής μας πλευράς στα δεδομένα των τουρκικών προκλήσεων· και αυτό με τη σειρά του σημαίνει- ή μάλλον επισημαίνει- τη δική μας συνεισφορά στην πλήρη ένταξη των προκλήσεων στους σχεδιασμούς των γειτόνων μας για «ομότιμο συνεταιρισμό» στο Αιγαίο, κατ΄ επέκταση και απομίμηση αυτού που επιδιώκεται στην Κύπρο. Κορυφαίο παράδειγμα τέτοιας προσαρμογής αποτελεί το casus belli που χρονολογείται από το 1993. Η Τουρκία εδήλωσε τότε- με τον πιο επίσημο τρόπο- πως κάθε απόπειρα της Ελλάδας να εφαρμόσει το Διεθνές Δίκαιο της Θαλάσσης- το οποίο η Τουρκία δεν αναγνωρίζει- οδηγεί σε πόλεμο. Η ελληνική πλευρά είχε πολλαπλές ευκαιρίες να παραπέμψει το casus belli στους Διεθνείς Οργανισμούς και ιδιαίτερα στην ΕΕ από την οποία έπρεπε να ζητήσει να τοποθετηθεί επίσημα. Τούτο όμως δεν εγένετο. Αντίθετα, το 1999, η ελληνική πλευρά, με τη συγκατάθεσή της στην ενταξιακή υποψηφιότητα της Τουρκίας, ενημέρωσε- εμμέσως μεν πλην σαφώς- για τη συμβατότητα της υποψηφιότητας αυτής με την ύπαρξη του casus belli εναντίον μιας χώρας-μέλους. Και ελέχθη τότε πως το αντιστάθμισμα, για την «κατανόηση» σε θέματα όπως το casus belli, ήταν η υπογραφή του Πρωτοκόλλου του Ελσίνκι. Το Πρωτόκολλο προέβλεπε πως οι ελληνοτουρκικές διαφορές οι οποίες δεν θα διευθετούντο, με διαπραγματεύσεις ανάμεσα στις δύο χώρες, μέσα σε πέντε χρόνια, θα παραπέμπονταν- με κοινή προσφυγή- στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Τούτο όμως δεν εγένετο. Τον Ιούνιο του 2004 η ΕΕ ενημερώθηκε για ρηξικέλευθη αλλαγή στην όλη προσέγγιση. Η ελληνική πλευρά- ομιλούσα και εξ ονόματος της Τουρκίας- εδήλωσε πίστη στην επίλυση όλων των διμερών διαφορών με διμερείς διαπραγματεύσεις και εζήτησε την κατάργηση του Πρωτοκόλλου, όπως και εγένετο. Μπροστά σε αυτά τα δεδομένα η πρόθεση της ελληνικής πλευράς να ενημερώσει την ΕΕ για τις τουρκικές προκλήσεις είναι πολύ ενθαρρυντική ιδιαίτερα για τον βαθμό στον οποίο υποδηλώνει απομάκρυνση από χρόνιες ψευδαισθήσεις. Η συγκυρία είναι ευνοϊκή γιατί εκτός από την επικείμενη αξιολόγηση της τουρκικής υποψηφιότητας υπάρχει και η πρόθεση της σουηδικής προεδρίας να εισηγηθεί, μέσα στο πλαίσιο των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας, το άνοιγμα νέων κεφαλαίων ανάμεσα στα οποία συμπεριλαμβάνεται και αυτό των Εξωτερικών Σχέσεων. Σε αυτή τη βάση το casus belli- λόγω ουσίας αλλά και προϊστορίας- καθιερώνεται ίσως ως η ενδεδειγμένη αφετηρία στην ελληνική ενημερωτική προσπάθεια για τις προκλήσεις. Παρ΄ όλο που είναι παγκοίνως γνωστό πως «δεν χωρούν νταηλίκια στην ΕΕ», δεν θα ήταν μια ιδέα- αν μη τι άλλο διά του λόγου το ασφαλές- να τεθεί η άρση του casus belli ως όρος για την ελληνική συγκατάθεση στο άνοιγμα του κεφαλαίου των εξωτερικών σχέσεων;

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk