Αυταρέσκειες και μύθοι

Η ελληνική άρχουσα τάξη έχει βυθιστεί στην εκλογολογία. Το εθνικό αυτό «σπορ» μιας υποτιθέμενης ελίτ, που παρεπιδημεί στην πλατεία Κολωνακίου και πέριξ αυτής, βολεύει πολύ. Είναι άλλωστε το μόνο στο οποίο μπορεί να διαπρέψει. Κύρια χαρακτηριστικά του η ρηχότητα και η εθελοτυφλία. Τούτο δεν πρέπει να εκπλήσσει ουδένα. Ταυτίζεται άλλωστε με τα βασικά γνωρίσματα της συντριπτικής πλειοψηφίας των ελλήνων εθνοπατέρων… Στην αντίπερα όχθη του Αιγαίου, η «ισλαμική» κυβερνώσα ελίτ κάνει άλλο «σπορ»: παράγει μεγάλη πολιτική.

Αυταρέσκειες  και μύθοι | tovima.gr

Η ελληνική άρχουσα τάξη έχει βυθιστεί στην εκλογολογία. Το εθνικό αυτό «σπορ» μιας υποτιθέμενης ελίτ, που παρεπιδημεί στην πλατεία Κολωνακίου και πέριξ αυτής, βολεύει πολύ. Είναι άλλωστε το μόνο στο οποίο μπορεί να διαπρέψει. Κύρια χαρακτηριστικά του η ρηχότητα και η εθελοτυφλία. Τούτο δεν πρέπει να εκπλήσσει ουδένα. Ταυτίζεται άλλωστε με τα βασικά γνωρίσματα της συντριπτικής πλειοψηφίας των ελλήνων εθνοπατέρων…

Στην αντίπερα όχθη του Αιγαίου, η «ισλαμική» κυβερνώσα ελίτ κάνει άλλο «σπορ»: παράγει μεγάλη πολιτική. Με τον διανοούμενο Αχμέτ Νταβούτογλου στο τιμόνι της εξωτερικής του πολιτικής, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν παίζει στο κεντρικό τραπέζι του διεθνοπολιτικού «πόκερ». Οταν ο τούρκος πρωθυπουργός θα συμμετέχει στη Σύνοδο Κορυφής του G20 τον Σεπτέμβριο, η Ελλάδα θα εκλιπαρεί για μια επίσκεψη στον Λευκό Οίκο.

Η εικόνα που παρουσιάζει η χώρα μας σήμερα διεθνώς προκαλεί οίκτο. Υπερχρεωμένη, απούσα από διεθνείς πρωτοβουλίες, αδυνατούσα να κατανοήσει ότι η περίοδος που απλώς έτεινε την χείρα ζητιανεύουσα από την Ευρώπη έχει περάσει. Πού θα βρει το κύρος να υψώσει το ανάστημα όταν αυτό απαιτούν οι περιστάσεις;

Η διαφορά του γεωπολιτικού δυναμικού ανάμεσα στις δύο χώρες αυξάνεται συνεχώς υπέρ της Τουρκίας και σε 10-20 χρόνια θα είναι δυσβάσταχτη για την ελληνική πλευρά. Η δραστηριοποίηση της σύγχρονης τουρκικής διπλωματίας σε ζωτικούς γεωπολιτικούς χώρους (Καύκασος, Κεντρική Ασία, Μέση Ανατολή) αναβαθμίζει το προφίλ και προσφέρει ευκαιρίες. Τούτο δεν περνά απαρατήρητο ούτε από τη συντηρητική κεμαλική ελίτ, γεγονός που θα έπρεπε να οδηγήσει σε επανεξέταση από την Αθήνα της εύκολης θεωρίας περί εξαγωγής προβλημάτων όταν έχουμε ένταση στο Αιγαίο. Αλήθεια, πότε πραγματοποιήθηκε για τελευταία φορά συζήτηση περί εθνικής στρατηγικής; Συνθλίβεται και αυτή στις κομματικές μυλόπετρες. Η εθνική στρατηγική όμως δεν είναι ούτε «δεξιά» ούτε «αριστερή». Ούτε «εθνικιστική» ούτε «διεθνιστική». Είναι τα πάντα, ανάλογα με τις περιστάσεις.

Η Αθήνα επέλεξε να δαμάσει το εξ Ανατολών θηρίο μέσω του ευρωπαϊκού δρόμου. Οπως διαφαίνεται τώρα, η Ευρώπη δεν έχει για την Τουρκία την ίδια απόλυτη σημασία που έχει για την Ελλάδα. Αποτελεί, για την ευρασιατική Τουρκία, μόνο ένα πεδίο δραστηριότητας. Και η Αγκυρα θα επιδιώξει να πάρει από την Ευρώπη όσα μπορεί.

Οι σύμμαχοι αξίζουν για σένα όσο αξίζεις εσύ για αυτούς. Ακόμη και αν προκριθεί μια ειδική σχέση, τα ζωτικά συμφέροντα της ΕΕ δεν της επιτρέπουν να ανάψει «κόκκινο» στην Τουρκία. Με την πλήρη ένταξη να είναι μακρινό ενδεχόμενο, η ΕΕ ίσως να μην αντισταθεί στον πειρασμό «να χρυσώσει το χάπι» στην Αγκυρα σε άλλα μέτωπα (Αιγαίο;). Η αντίφαση θα είναι τραγική. Ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της Ελλάδας θα μπορούσε να μετατραπεί σε μπούμερανγκ οδηγώντας, μακροπρόθεσμα, σε ένα είδος «φινλανδοποίησης» ή δορυφοροποίησης. Απλά, η επιρροή της Αγκυρας θα ασκείται μέσω ευρωπαϊκών ή υπερατλαντικών διαύλων και η Ελλάδα θα μεταβάλλεται σταδιακά σε χώρα με περιορισμένα κυριαρχικά δικαιώματα. Εχουν γνώση οι φύλακες; Ο φόβος πως όχι τείνει, δυστυχώς, να μετατραπεί σε βεβαιότητα.

yuve@dolnet.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk