Οι ταινίες της εβδομάδαςΣολίστες του δρόμου και πιόνια του Ιnternet

Αφήνοντας για λίγο τις ταινίες «εποχής» όπως η «Περηφάνια και προκατάληψη» και η «Εξιλέωση», ο βρετανός σκηνοθέτης Τζο Ράιτ καταπιάνεται με ένα σύγχρονο θέμα στον «Βιρτουόζο» («Τhe soloist», ΗΠΑ, 2009): την αληθινή ιστορία ενός σπουδαίου μουσικού ( Τζέιμι Φοξ ), ο οποίος έστρεψε την πλάτη του στον δρόμο προς την επιτυχία λόγω του αυτοκαταστροφικού, σχιζοφρενούς χαρακτήρα του επιλέγοντας μια ζωή στην αθλιότητα και στην απραξία. Είναι ένας από τους εκατοντάδες αστέγους του Λος Αντζελες, με όλη του την περιουσία στοιβαγμένη μέσα σε ένα καρότσι το οποίο μεταφέρει από εδώ και από εκεί χωρίς προορισμό.

Αφήνοντας για λίγο τις ταινίες «εποχής» όπως η «Περηφάνια και προκατάληψη» και η «Εξιλέωση», ο βρετανός σκηνοθέτης Τζο Ράιτ καταπιάνεται με ένα σύγχρονο θέμα στον «Βιρτουόζο» («Τhe soloist», ΗΠΑ, 2009): την αληθινή ιστορία ενός σπουδαίου μουσικού ( Τζέιμι Φοξ ), ο οποίος έστρεψε την πλάτη του στον δρόμο προς την επιτυχία λόγω του αυτοκαταστροφικού, σχιζοφρενούς χαρακτήρα του επιλέγοντας μια ζωή στην αθλιότητα και στην απραξία.

Είναι ένας από τους εκατοντάδες αστέγους του Λος Αντζελες, με όλη του την περιουσία στοιβαγμένη μέσα σε ένα καρότσι το οποίο μεταφέρει από εδώ και από εκεί χωρίς προορισμό. Ο άνθρωπος αυτός θα προκαλέσει το ενδιαφέρον ενός ικανού αλλά και κυνικού ρεπόρτερ ( Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ ), ο οποίος βρίσκει ενδιαφέρον στην ιστορία του αλλά παγιδεύεται από το συναίσθημα αποκτώντας την ψευδαίσθηση ότι μπορεί να τον σώσει.

Θαρραλέα η ταινία αντιστέκεται στις συμβάσεις και στις προβλέψιμες καταστάσεις. Η σχέση ανάμεσα στους δύο κεντρικούς ήρωες δεν υποκύπτει σε ευκολίες «χαϊδεμένων καταστάσεων» του τύπου «Ο άνθρωπος της βροχής», άρα δεν χάνει ποτέ τον ρεαλιστικό χαρακτήρα της. Χωρίς αυτό να σημαίνει όμως ότι ακριβώς λόγω του θέματός του το φιλμ ενώ παρακολουθείται με ενδιαφέρον, ενίοτε γίνεται βαρύ, καταθλιπτικό, σχεδόν αγχωτικό.

Αν και εύκολα μπορεί να παρεξηγηθεί, το «Gamer» (ΗΠΑ, 2009) των Μαρκ Νέβελνταϊν, Μπράιαν Τέιλορ (σκηνοθέτες των ταινιών «Crank») έχει δυνατό θέμα και συναρπαστικό κινηματογραφικό στυλ. Σε μια μελλοντολογική εποχή, ένας ιδιοφυής επιχειρηματίας ( Μάικλ Τζ. Χαλ ) έχει κατακτήσει τον κόσμο μέσω της εφεύρεσης ενός διαδικτυακού παιχνιδιού, σύμφωνα με το οποίο ο χρήστης χρησιμοποιεί ως πιόνια αληθινούς θανατοποινίτες που πολεμούν μεταξύ τους λυσσαλέα παίρνοντας εντολές από τον μυαλό του. Τα πράγματα θα πάρουν διαφορετική τροπή όταν ένας από τα πιόνια (ο γιγαντόσωμος Λεωνίδας των «300», Τζέραλντ Μπάτλερ ) επαναστατεί. Ενσωματώνοντας τους ρυθμούς του «Ράμπο» στη λογική του «Τruman Show», η ταινία αξιοποιεί στο φουλ τους κώδικες της περιπέτειας με ασταμάτητη δράση και συγχρόνως καυτηριάζει επιτυχημένα μια κοινωνία μεθυσμένη από το «εμπόριο αίματος».

ΣΤΙΣ ΑΙΘΟΥΣΕΣ
? «Νύχτες οργής» («Sangue pazzo», Ιταλία, 2008), του Μάρκο Τούλιο Τζορντάνα. Κινηματογραφική μεταφορά της ιστορίας των Οσβάλντο Βαλέντι και Λουίζα Φερίντα ( Αλέσιο Μπόνι, Μόνικα Μπελούτσι ), δύο ειδώλων του ιταλικού κινηματογράφου που εκτελέστηκαν από τους παρτιζάνους το 1945. Ενα αξιόλογο θέμα από την ιστορική πλευρά του τροφοδοτεί μια ταινία που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μίνι σειρά της RΑΙ.

? «(Κατα)σκοπεύοντας» («Spies», Γαλλία, 2008), του Νικολά Σααντά. Κατασκοπεία και τρομοκρατία της παλιάς σχολής (το φιλμ θυμίζει ανάλογες ταινίες της δεκαετίας του ΄70), με τον Γκιγιόμ Κανέ στα δίχτυα μιας τρομερής συνωμοσίας στην οποία σημαντικό ρόλο παίζει μια «μοιραία γυναίκα» ( Ζεραλντίν Πελάς ).

? «Εξωγήινοι στη σοφίτα» («Αliens in the attic», ΗΠΑ, 2009), του Τζον Σαλτς. Μια ομάδα εξωγήινων που θυμίζει τα χελωνονιντζάκια εισβάλλει στη Γη και ελέγχει το μυαλό των ανθρώπων. Οχι όμως και των παιδιών, που θα τους αντιμετωπίσουν με επιτυχία. Σε αντίθεση με εμάς που δεν αντιμετωπίσαμε με επιτυχία την ανοησία και φύγαμε στο 10λεπτο!

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk