Ο υπουργός Παιδείας κ. Α. Σπηλιωτόπουλος επαναφέρει την πρόταση για απομάκρυνση της Αρχιτεκτονικής και της Νομικής Σχολής από το κέντρο της Αθήνας

Τα διλήμματα για το πανεπιστημιακό άσυλο

Είναι επαρκείς οι νόμοι για το πανεπιστημιακό άσυλο αρκεί να εφαρμόζονται, δηλώνει ο υπουργός Παιδείας κ. Α.Σπηλιωτόπουλος μιλώντας στο «Βήμα» και επαναφέρει την πρότασή του προς την πανεπιστημιακή κοινότητα: απομάκρυνση των πανεπιστημιακών σχολών όπως η Αρχιτεκτονική και η Νομική- που συχνά λειτουργούν ως «ορμητήρια» κουκουλοφόρων- από το κέντρο της Αθήνας. Εφόσον ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ κ. Κ.Μίχαλος επέλεξε να τοποθετηθεί δημόσια τις προηγούμενες ημέρες, ζητώντας ανοικτά να καταργηθεί …

Είναι επαρκείς οι νόμοι για το πανεπιστημιακό άσυλο αρκεί να εφαρμόζονται, δηλώνει ο υπουργός Παιδείας κ. Α.Σπηλιωτόπουλος μιλώντας στο «Βήμα» και επαναφέρει την πρότασή του προς την πανεπιστημιακή κοινότητα: απομάκρυνση των πανεπιστημιακών σχολών όπως η Αρχιτεκτονική και η Νομική- που συχνά λειτουργούν ως «ορμητήρια» κουκουλοφόρων- από το κέντρο της Αθήνας. Εφόσον ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ κ. Κ.Μίχαλος επέλεξε να τοποθετηθεί δημόσια τις προηγούμενες ημέρες, ζητώντας ανοικτά να καταργηθεί το πανεπιστημιακό άσυλο, κυβέρνηση και αντιπολίτευση βρίσκονται τώρα μπροστά στο αιώνιο δίλημμα: χρειάζεται νέος νόμος για το άσυλο ή όχι; Υπάρχει λόγος για να παραμένει η Ελλάδα η μοναδική χώρα της Δύσης με νόμους υπέρ της προστασίας του πανεπιστημιακού ασύλου;

Το θέμα του ασύλου θα αποτελέσει ένα απο τα πρώτα ζητήματα που θα συζητήσει η νέα ηγεσία της ομοσπονδίας των καθηγητών πανεπιστημίου (ΠΟΣΔΕΠ), το προεδρείο της οποία εκλέγεται αύριο σε συνεδρίαση της εκτελεστικής της γραμματείας. Με επικεφαλής τον καθηγητή κ. Ν.Σταυρακάκη, προερχόμενο από τον ευρύτερο κεντροαριστερό χώρο, οι πανεπιστημιακοί αλλάζουν στάση και το θέμα του ασύλου δεν αποτελεί πλέον για τον κλάδο «ταμπού», καθώς προηγούνται η προστασία της ελευθερίας της έκφρασης μέσα στα πανεπιστήμια και της καταδίκης της βίας απ΄ όπου και αν προέρχεται. « Το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο επαρκεί, αρκεί να υπάρχει από όλους τους εμπλεκομένουςη βούληση να εφαρμοστεί» δηλώνει από την πλευρά του ο κ. Σπηλιωτόπουλος. « Το άσυλο ούτε μπορεί να καταργηθείούτε και επιτρέπεται.Αποτελεί ιστορικό συμβολικό κεκτημένο δημοκρατικών αγώνων. Δεν σβήνεται επειδή λειτουργεί λανθασμένα.Αυτό που απαιτείται είναι η προστασία του ως θεσμού » προσθέτει μιλώντας στο «Βήμα».

Ο υπουργός Παιδείας επαναλαμβάνει ότι « η συνταγματικά κατοχυρωμένη έννοια του ασύλουαναγνωρίζει την κατοχύρωση των ακαδημαϊκών ελευθεριών και την προστασία του δικαιώματος στη γνώση, στη μάθηση και στην εργασία όλων των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας και των εργαζομένων ». « Λέμε ναι στο άσυλο των ιδεών, όχι στο άσυλο της βίας.Οταν το άσυλο παραβιάζεται από άτομα ξένα προς το πανεπιστήμιο ή διαπιστώνεται η τέλεση κακουργηματικών πράξεων, τότε θα πρέπει να φροντίζουμε για τη διασφάλιση του χώρου εντός του οποίου το άσυλο προβλέπετα ι» προσθέτει. Ο κ. Σπηλιωτόπουλος αναφέρει ότι « η επίκληση του ασύλου εκτός των λόγων που το καθιερώνουν, είναι αυτοί ακριβώς που το απαξιώνουν στα μάτια της ελληνικής κοινωνίας ». Δηλώνει ότι η Βουλή έχει ψηφίσει πρόσφατα νόμο προσαρμοσμένο στα σύγχρονα δεδομένα και « εφόσον η προστασία του ασύλου επαφίεται στη δημοκρατική ευαισθησία των πανεπιστημιακών, ας γίνει το πρώτο βήμα αυτοπροστασίας,μετακινώντας την Αρχιτεκτονική Σχολή του Πολυτεχνείου εκτός κέντρου και ας μετατρέψουμε το ιστορικό κτίριο του Πολυτεχνείου σε ένα μνημείο Εθνικής Αντίστασης, σε μνημείο δημοκρατίαςενάντια στη δικτατορία ». Με την πρόταση αυτή έχει συμφωνήσει ήδη και ο κ. Κ. Σκανδαλίδης εκ μέρους του ΠαΣοΚ, ο οποίος έχει ήδη καταθέσει και σχετική εισήγηση.

Στην πανεπιστημιακή κοινότητα βέβαια η πρόταση συναντά αντιρρήσεις, καθώς οι περισσότεροι καθηγητές έχουν τα γραφεία τους στο κέντρο της Αθήνας, ενώ οι διδάσκοντες στην Αρχιτεκτονική θέτουν ζητήματα σχέσης με την πόλη και εκπαίδευσης των νέων αρχιτεκτόνων σε «άμεση επαφή με το οικιστικό περιβάλλον». « Δεν είναι δυνατόν να ακολουθήσουμε τη λογική “πονάει πόδι,κόβει πόδ ι”» λέει στο «Βήμα» ο αρχιτέκτονας και αντιπρύτανης του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου κ. Γ.Πολύζος. Μέλη της ίδιας σχολής προσθέτουν ότι το υπουργείο πρέπει να προστατεύσει τα πανεπιστήμια, δίνοντας επιπλέον φύλακες για την περιοχή της Πολυτεχνειούπολης Ζωγράφου.

Ο αντιπρύτανης του ιδρύματος κ. Δημ.Ασημακόπουλος δηλώνει ότι πρόκειται για ένα χιλιοειπωμένο θέμα το οποίο πρέπει να συζητηθεί σε περίοδο ηρεμίας και όχι σε περίοδο κοινωνικής έντασης. « Αυτή τη στιγμή δεν νομίζω ότι θα έλυνε τίποτε μια κοινωνική παρέμβαση στο θέμα του ασύλου » δηλώνει ο κ. Ασημακόπουλος. « Εκείνο που χρειάζεται είναι να κάνει ο καθένας τη δουλειά του.Εκεί εντάσσονται και οι υποχρεώσεις των πρυτάνεων και των αντιπρυτάνεων,χωρίς όμως να χρειάζεται να ξεκινήσουμε από αυτούς. Πρέπει να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα στη βάση τους και θα έλθει η εποχή να μιλήσουμε για το άσυλο », καταλήγει.

ΧΡ. ΚΙΤΤΑΣ
Πρύτανης Πανεπιστημίου Αθηνών
Το μοιραίο λάθος
ΟΣΟΙ άθελά τους ή ηθελημένα συνδέουν ή προσπαθούν να συνδέσουν τα συνεχώς αυξανόμενα φαινόμενα βίας που ταλανίζουν την κοινωνία μας με το πανεπιστημιακό άσυλο, κάνουν ένα τεράστιο λάθος που μπορεί δυστυχώς να αποβεί μοιραίο. Αν δεν αντιληφθούμε τα πραγματικά αίτια που οδηγούν σε βίαιες συμπεριφορές μια μικρή έστω μερίδα της νεολαίας μας και αν δεν προσπαθήσουμε με σύνεση να τα εξαλείψουμε, τότε θα ασχολούμαστε συνεχώς με το επιφαινόμενο της καταστρατήγησης της πραγματικής έννοιας του ασύλου, ρίχνοντας τα βάρη της ευθύνης ο ένας στον άλλον. Την ίδια ώρα, όμως, η βία διαρκώς θα αυξάνεται, προκαλώντας τεράστια ρήγματα στον κοινωνικό μας ιστό.

Χωρίς να έχω καμία διάθεση να μπω κι εγώ στο παιχνίδι της μεταβίβασης σε άλλους των όποιων ευθυνών μας αναλογούν, αναρωτιέμαι αν τα κατειλημμένα σχολεία, τα κατειλημμένα κτίρια φορέωνόπως της ΓΣΕΕ, της ΕΣΗΕΑ, διάφορων υπουργείων, νομαρχιών, δημαρχείων κ.ά.- αλλά και η βία στα γήπεδα και στους δρόμους αφορούν κάποιους χώρους όπου ισχύει το πανεπιστημιακό άσυλο. Δεν είναι λοιπόν όλα αυτά πρωτίστως πολιτικό θέμα και αναντίρρητα συνδεδεμένο με τις δύσκολες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες και τις κατάφωρες αδικίες που επικρατούν σήμερα παγκοσμίως; Ποιος λοιπόν πρέπει να τα επιλύσει;

ΑΝΑΣΤ. ΜΑΝΘΟΣ
Πρύτανης Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
Αξίες και απαξίες
ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑμας το πανεπιστημιακό άσυλο δεν έχει λειτουργικό και τρέχοντα ακαδημαϊκό χαρακτήρα. Πιστεύει κανείς ότι τα ΑΕΙ θα είχαν πρόβλημα λειτουργίας ή ότι θα κινδύνευε η ελεύθερη διακίνηση ιδεών χωρίς αυτό; Αν εμφανισθεί σήμερα έλληνας πολίτης, ισχυριζόμενος ότι δεν έχει το δικαίωμα να εκφράσει ελεύθερα τη γνώμη του, σ΄ όλη την επικράτεια, θα θεωρηθεί τουλάχιστον παράδοξος. Παρά ταύτα, και η τρέχουσα επικαιρότητα δείχνει ότι βίαιη παρεμπόδιση στην ελευθερία διακίνησης ιδεών πράγματι συμβαίνει μέσα σε ΑΕΙ.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι το άσυλο πρέπει να καταργηθεί. Οχι όμως για λειτουργικούς λόγους, αλλά διότι αποτελεί ιερό μέρος της συλλογικής μας αυτογνωσίας.

Κομβικό στοιχείο είναι τι αποδέχεται σήμερα η ελληνική κοινωνία και οι ταγοί της ως πανεπιστημιακό άσυλο. Η βία, οι καταστροφές, η παρακώλυση ή και αναστολή της ακαδημαϊκής λειτουργίας αποτελούν στην πραγματικότητα σύληση του ασύλου, ή κατά δεύτερη εκδοχή άσυλο στη σύληση, η οποία οδήγησε κάποιον στην υπερβολική και σκωπτική διατύπωση ότι «το άσυλο πλέον εξυπηρετεί μόνο τους τροφίμους του».

Η μη φοβική, ασυμπλεγματική και ανιδεοληπτική θεώρηση, καθώς και η πλήρης εφαρμογή της πραγματικής φύσης του ασύλου, απαλλαγμένη από σκοπιμότητες κάθε είδους, ίσως είναι η απάντηση για το δέον γενέσθαι.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Κοινωνία
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk