ΓΝΩΜΗ

Δημοκρατικές υποκρισίες

Εχουμε πρόβλημα ασφάλειας. Υπάρχει κανείς που να διαφωνεί με τη διαπίστωση; Το ότι και άλλα κράτη έχουν πρόβλημα ασφάλειας δεν σημαίνει πρακτικά τίποτε για μας: το κατεστραμμένο μαγαζί κάπου μακριά είναι ίσως μια είδηση για τον έλληνα αναγνώστη, ενώ το δικό του κατεστραμμένο μαγαζί είναι γι΄ αυτόν κάτι το δραματικό. Δίκαια αξιώνει από την πολιτεία πολιτικές προστασίας. Σοβαρές, όχι επικοινωνιακές. Μετά τα πρόσφατα γεγονότα που προστέθηκαν σε όλα τα προηγούμενα η κυβέρνηση, κάπως πανικόβλητη, πρότεινε στα γρήγορα μερικά μέτρα.

Εχουμε πρόβλημα ασφάλειας. Υπάρχει κανείς που να διαφωνεί με τη διαπίστωση; Το ότι και άλλα κράτη έχουν πρόβλημα ασφάλειας δεν σημαίνει πρακτικά τίποτε για μας: το κατεστραμμένο μαγαζί κάπου μακριά είναι ίσως μια είδηση για τον έλληνα αναγνώστη, ενώ το δικό του κατεστραμμένο μαγαζί είναι γι΄ αυτόν κάτι το δραματικό.

Δίκαια αξιώνει από την πολιτεία πολιτικές προστασίας. Σοβαρές, όχι επικοινωνιακές. Μετά τα πρόσφατα γεγονότα που προστέθηκαν σε όλα τα προηγούμενα η κυβέρνηση, κάπως πανικόβλητη, πρότεινε στα γρήγορα μερικά μέτρα. Αν τα βρήκε αμέσως και τα πιστεύει, γιατί δεν τα πρότεινε πριν από μήνες και χρόνια; Η ερώτηση οδηγεί στην απάντηση ότι με αυτά, όπως θαυμάσια το γνωρίζει, δεν πρόκειται να λύσει το πρόβλημα: είναι επιπόλαια. Στάχτη στα μάτια μας ρίχνει για να κερδίσει τον χρόνο που χάνουμε.

Μα καλά, τα σχετικά με τις (ψυχολογικά τρομοκρατικές)

κουκούλες, την εξύβριση αρχής, το άσυλο, τις κάμερες, τις ελαφρές ταξιαρχίες δίτροχων Ντ΄ Αρτανιάν, όλα αυτά και μερικά άλλα σε τίποτε δεν μπορούν να βοηθήσουν; Μάλλον όχι, φαίνεται. Ηδη, ακούγονται κραυγές για τις ελευθερίες μας: πρέπει να τις ακούσουμε προσεκτικά για να δούμε πως ορισμένα αναγκαία μέτρα αστυνόμευσης, όταν έχουμε να κάνουμε με ένα σε ανάπτυξη αντάρτικο πόλης, θα έπρεπε να συνοδεύονται από αυστηρότατες εγγυήσεις δημοκρατικής νομιμότητας. Και να υπόκεινται, όταν εφαρμόζονται, σε συστηματικούς ελέγχους.

Το κακό είναι όμως ότι όσοι, συχνά δίκαια, δεν θα ήθελαν τα μέτρα που προτείνονται, για την ώρα σαν «ιδέες», περιορίζονται σε μια πρόχειρη κριτική τους και δεν αντιπροτείνουν τίποτε το πραγματικά συγκεκριμένο. Ας υποθέσουμε ότι αύριο το πρωί έχουμε κυβέρνηση Παπανδρέου ή κυβέρνηση Τσίπρα και ότι το ίδιο βράδυ ομάδες κουκουλοφόρων δρουν στην Αθήνα ή αλλού όπως το συνηθίζουν: ο Παπανδρέου ή ο Τσίπρας θα τους αντιμετώπιζαν, εκεί αμέσως αλλά και τις επόμενες ημέρες, με αναγκαστικά ρομαντικές και πάντως μακροπρόθεσμες πολιτικές ενάντια στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση έστω κι αν «τα παιδιά» έφταναν ως το Μαξίμου ή τη Βουλή;

Αν υπάρχουν καλές, ρεαλιστικές και σοβαρές πολιτικές για την αναγκαία αστυνόμευση, πολιτικές άμεσες αλλά και μεσοπρόθεσμες, που είναι πια αίτημα της πλειονότητας, το σωστό και επείγον είναι να προταθούν. Να συζητηθούν. Και να εφαρμοστούν. Δυστυχώς, μια ανίκανη κυβέρνηση και μια δημοκρατικά φοβισμένη αντιπολίτευση ανταγωνίζονται η μία την άλλη σε επικοινωνιακούς αυτοσχεδιασμούς. Κι ας καραδοκούν τα πάσης ανωμαλίας άκρα.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk