Ο συνδικαλιστής στην κρίση

Ο κ. Ι. Παπαθανασίου πρέπει να έτριβε για πολλή ώρα τα μάτια του. Η έρευνα της ΑΔΕΔΥ τού έφερε ένα απροσδόκητο δώρο, την επιβράβευση στη φορολογική πολιτική. Αν ο υπουργός Οικονομίας είχε ανακοινώσει από μόνος του την έρευνα, θα γινόμασταν καχύποπτοι, όμως τα στοιχεία ήλθαν διά χειρός Σπύρου Παπασπύρου, προέδρου των συνδικαλιστών του Δημοσίου. Κάποιες απαντήσεις, που βγήκανε μπροστά, ήταν οι αυτονόητες. Οτι εν μέσω κρίσης καταργήσαμε τα φρέσκα μοντελάκια και τα παπούτσια της ώρας.

Ο κ. Ι. Παπαθανασίου πρέπει να έτριβε για πολλή ώρα τα μάτια του. Η έρευνα της ΑΔΕΔΥ τού έφερε ένα απροσδόκητο δώρο, την επιβράβευση στη φορολογική πολιτική. Αν ο υπουργός Οικονομίας είχε ανακοινώσει από μόνος του την έρευνα, θα γινόμασταν καχύποπτοι, όμως τα στοιχεία ήλθαν διά χειρός Σπύρου Παπασπύρου, προέδρου των συνδικαλιστών του Δημοσίου. Κάποιες απαντήσεις, που βγήκανε μπροστά, ήταν οι αυτονόητες. Οτι εν μέσω κρίσης καταργήσαμε τα φρέσκα μοντελάκια και τα παπούτσια της ώρας. Οι πιο ουσιαστικές ερωτήσεις για την κυβέρνηση, και δη για τον υπουργό Οικονομίας, ήταν οι εξής: «Εσείς προσωπικά είστε διατεθειμένος να πληρώσετε περισσότερους φόρους με σκοπό τη δικαιότερη κατανομή του πλούτου;». Το 57,3% βροντοφωνάζει «ναι». Δηλαδή για τους έξι στους δέκα υπάρχει περιθώριο για παραπάνω, οπότε προς τι η γκρίνια; Είναι πάντως απορίας άξιον πώς σε μια περίοδο όπου όλοι δηλώνουν οικονομική δυσπραγία, προσφέρονται περισσότεροι από τους μισούς να συνεισφέρουν το κατιτίς τους. Είναι αξιοπρόσεκτο που σε περιρρέουσα ατμόσφαιρα φτώχειας υπάρχει θετική στάση σε πιθανή αύξηση κρατήσεων. Υπήρχε και δεύτερη ερώτηση: «Είστε διατεθειμένος να πληρώσετε περισσότερους φόρους με σκοπό την ενίσχυση της οικονομίας;». Και εδώ ακούγεται χλιμίντρισμα: «Ναι» σε ποσοστό 46,4%.

Η έρευνα της ΑΔΕΔΥ (μέσω GΡΟ) για την οικονομική κρίση σταχυολογεί απόψεις από 1.600 άτομα. Μη φανταστείτε ότι ανήκουν σε κάποια πλουτοκρατία. Το 20,3% έχει μισθό από 500 ως 1.000 ευρώ. Το 22,8% έχει μηνιαίες αποδοχές από 1.000 ως 1.500 ευρώ. Αυτοί που στην πλειονότητά τους εμπίπτουν στο αφορολόγητο θέλουν μήπως να ενισχύσουν τους ασθενέστερους; Μήπως οι λεοντόκαρδοι βρίσκονται στις άλλες, πιο άνετες κατατάξεις; Κατά πάσα πιθανότητα η προέλευση των απαντήσεων είναι σύμμεικτη, αλλά τούτο δεν αναιρεί την έκπληξη. Ουσιαστικά αναιρεί τη συστηματική κριτική που ασκείται για τα νέα φορολογικά μέτρα. Εκτός και αν είναι ερώτηση-παγίδα, δηλαδή απαντούν θετικά επειδή οι προηγούμενες ερωτήσεις δημιούργησαν ένα κλίμα, μια προδιάθεση να δει κανείς θετικά το ζήτημα. Δεν μπορούμε όμως να πιστέψουμε ότι ένα ερωτηματολόγιο της ΑΔΕΔΥ συντάχθηκε με τρόπο ώστε να ασκεί ψυχολογική πίεση και να συναινούν περισσότεροι από τους μισούς (52,9%) ότι πρέπει να στηρίξουμε την οικονομία, ακόμη και αν χρειαστεί να ληφθούν αυστηρά μέτρα λιτότητας.

Ιδού ορισμένα αποτελέσματα: Εννέα στους δέκα θέλουν να στηρίξουμε τους ασθενέστερους για να τονωθεί η πραγματική οικονομία (το αμερικανικό δόγμα). Εννέα στους δέκα να επιδοτηθούν οι επιχειρήσεις για να αυξηθεί η επιχειρηματικότητα. Εξι στους δέκα να κρατικοποιηθούν οι τράπεζες. Στην ερώτηση αν η κρίση ενδυναμώνει το κράτος, οι απαντήσεις είναι μισές μισές. Ωστόσο στο ερώτημα «Η ενδυνάμωση του κράτους πιστεύετε ότι είναι θετική για την ανάπτυξη της οικονομίας;» το 73,8% απαντά θετικά. Περνάμε και στη βασική θεωρία: «Ενα νέο μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης θα πρέπει σε γενικές γραμμές να περιλαμβάνει περισσότερες κρατικοποιήσεις ή περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις;». Μόνο το 10% βάζει το χέρι στην καρδιά και απαντά το πολύ αληθινό «δεν ξέρω, δεν απαντώ». Περισσότερες ιδιωτικοποιήσεις απαντά το 49,4%.

Σε μια περίοδο όπου οι οικονομολόγοι όλου του κόσμου είναι πολύ μπερδεμένοι και υπάρχουν μεγάλες διαμάχες σε επιστημονικό επίπεδο, ο κ. Παπασπύρος κατεβαίνει στον δρόμο και αρχίζει κουβεντούλα. Είναι ίσως απαραίτητη δουλειά για να έχουν εικόνα οι συνδικαλιστές. Είχαμε όμως την εντύπωση ότι οι συνδικαλιστές είναι εκείνοι που καταθέτουν τις προτάσεις, που έχουν τα εφόδια εκείνα που μπορούν να οδηγήσουν σε στέρεες απαντήσεις. Αυτός ο αχταρμάς, όπου οι ερωτήσεις του τύπου «φοράτε καινούργια παπούτσια ή μπαλώσατε τα περυσινά;», «τρώτε τακτικά το χαβιάρι σας ή το ρίξατε στις φακές;» ανακατεύονται με ερωτήσεις που απαιτούν ειδική σκευή (όχι μια αίσθηση), δεν έχει νόημα για κανέναν. Εκτός βέβαια από τον κ. Παπαθανασίου, που μπορεί να αξιοποιήσει τα υπέρ χαρατσίου δεδομένα.

Στο ερωτηματολόγιο της ΑΔΕΔΥ υπάρχει η ερώτηση «Ποιος κατά τη γνώμη σας πρέπει να είναι ο κύριος ρόλος των συνδικαλιστικών οργανώσεων για το ξεπέρασμα της κρίσης;». Επτά στους δέκα απαντούν «να προτείνουν θέσεις και πολιτικές υπερασπιζόμενοι τα συμφέροντα των εργαζομένων». Μικρότερο ποσοστό, 23,6%, αναμένει τη συναίνεση στα κυβερνητικά μέτρα υπό όρους. Εν ολίγοις, όλοι περιμένουν από τους συνδικαλιστές να μιλήσουν και όχι να βολιδοσκοπούν τις απόψεις των πολλών, για να χαράξουν, πιθανότατα, την πολιτική τους. Γιατί ωραία είναι τα πορίσματα του κ. Παπασπύρου, αλλά το πώς θα χρησιμοποιήσει τις επιθυμίες της «κοινής γνώμης» μπορεί να είναι ανησυχητικό.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk