Επιστολές προς TO BHMA

Μιχαλακοπούλου 80, Αθήνα 115 28 ● Τηλ.: 211-365.7000 ● Fax: 211-365.8004 ● Ε-mail: epistoles@tovima.gr Η κυρία Ελένη Κονοφάου, από την Αγία Παρασκευή της Αθήνας,γράφει: Βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να αναφέρω την απαράδεκτη συμπεριφορά υπαλλήλου του ασφαλιστικού φορέα ΤΑΠ/ΟΤΕ, στις 30/12/2008 στα γραφεία της οδού Μενάνδρου. Η συγκεκριμένη υπάλληλος, η οποία εκτελούσε καθήκοντα ελεγκτή ιατρού, σε ερώτησή της σχετικά με υπερηχογράφημα γεννητικών οργάνων που προσκόμισα για θεώρηση …

Επιστολές προς TO BHMA | tovima.gr

Μιχαλακοπούλου 80, Αθήνα 115 28 ● Τηλ.: 211-365.7000 ● Fax: 211-365.8004

● Ε-mail: epistoles@tovima.gr

Για το Ταμείο ΤΑΠ/ΟΤΕ
Η κυρία Ελένη Κονοφάου, από την Αγία Παρασκευή της Αθήνας,γράφει:

Βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να αναφέρω την απαράδεκτη συμπεριφορά υπαλλήλου του ασφαλιστικού φορέα ΤΑΠ/ΟΤΕ, στις 30/12/2008 στα γραφεία της οδού Μενάνδρου. Η συγκεκριμένη υπάλληλος, η οποία εκτελούσε καθήκοντα ελεγκτή ιατρού, σε ερώτησή της σχετικά με υπερηχογράφημα γεννητικών οργάνων που προσκόμισα για θεώρηση έκρινε σωστό να με στείλει στα γραφεία του Αμαρουσίου να το θεωρήσω, καθώς στην ερώτησή της για το πότε έχει ξαναγίνει η συγκεκριμένη εξέταση και για ποιο λόγο, η απάντησή μου ήταν «πριν από έναν μήνα». Ο λόγος αναγράφεται στο βιβλιάριο στη θέση νόσημα. Η τιμωρία μου βέβαια έπρεπε να συνεχιστεί καθώς δεν υπάκουσα, με το να μου ζητήσει ιατρική βεβαίωση προκειμένου να θεωρηθεί. Πράγμα που δεν μου έχει ζητηθεί από κανέναν άλλο ελεγκτή ιατρό καθώς λόγω του νοσήματος η εξέταση γίνεται τακτικά. Ζήτησα από τη συγκεκριμένη υπάλληλο να μου δώσει τον κανονισμό που αναγράφει τις υποχρεώσεις μου σχετικά με την εν λόγω εξέταση και η απάντησή της ήταν με τόνο προκλητικό ότι δεν τον έχει. Ως ασφαλισμένη πολίτις θα ήθελα να γνωρίζω πώς διασφαλίζομαι όταν για μία εξέταση η οποία σύμφωνα με την ελεγκτή ιατρό χρειάζεται ιατρική βεβαίωση, δεν έχει αναρτηθεί σχετική ανακοίνωση και δεν έχω ενημερωθεί στο παρελθόν από αντίστοιχους ελεγκτές ιατρούς, αλλά ούτε και με κάποιο έντυπο κανονισμών το οποίο θα έπρεπε να διανεμηθεί προκειμένου να αποφεύγεται η ταλαιπωρία του φορολογούμενου πολίτη. Ακόμη και στην περίπτωση που είμαι υποχρεωμένη ως ασφαλισμένη να γνωρίζω τους κανονισμούς και τις διατάξεις του ασφαλιστικού μου φορέα, θεωρώ ότι είναι απαραίτητο να δίνονται οι απαραίτητες εξηγήσεις όταν και όποτε ζητηθεί από τους αρμόδιους υπαλλήλους. Ωστόσο η διένεξη δεν τελείωσε εκεί καθώς σε ερώτησή μου στην παραπάνω υπάλληλο για την γνωστοποίηση του ονόματός της, αρνήθηκε πεισματικά και με ύφος απαξιωτικό προς το πρόσωπό μου. Ειλικρινά η συμπεριφορά της παραπάνω υπαλλήλου δεν τιμά τον ασφαλιστικό φορέα του ΤΑΠ/ΟΤΕ καθώς σύμφωνα με μαρτυρίες συναδέλφων έχουν παρουσιαστεί πολλά κρούσματα του ιδίου «κάλλους» από την ίδια υπάλληλο.

Μακεδονικά νομίσματα
Ο δρ Ι. Κ. Γεωργίου, καρδιολόγος, από την Αθήνα, γράφει:

Εις «Το Βήμα» της 27ης.2.2009 εδημοσιεύθη άρθρο σχετικό με την πραγματοποιουμένη έκθεσιν της Αlpha Βank των αρχαίων Μακεδονικών νομισμάτων εις την Θεσσαλονίκη. Διαβάζοντας το άρθρο θα ήθελα να τονίσω τα εξής: Εις την αρχαιότητα υπήρχαν κατά διαστήματα διεθνή και ισχυρά νομίσματα εκδιδόμενα από ισχυρές πόλεις-κράτη. Το Αιγηνιτικό νόμισμα (Χελώνη) από το 700 π.Χ. ο οπισθότυπος του οποίου έχει χρησιμοποιηθή ως σήμα από την Αlpha-Βank. Το Κορινθιακό (πώλοι) από το 625 π.Χ. Κυρίως τα Αθηναϊκά τετράδραχμα (γλαύκες) από το 525 π.Χ. και τέλος τα Αλεξανδρικά τετράδραχμα από το 336 π.Χ. Σχολιάζοντας τον χαρακτηρισμό του Μ. Αλεξάνδρου ως μεγάλου τραπεζίτη και εμπνευστή του νομισματικού συστήματος θα ήθελα να επισημάνω ότι ο Φίλιππος Β΄ θεωρείται ο μεγάλος αναθεωρητής και στυλοβάτης του Μακεδονικού οικονομικού συστήματος, με τον υιόν του Μ. Αλέξανδρο να τελειοποιή τούτο. Ο Φίλιππος Β΄ (359-336 π.Χ.) εισήγαγεν την αρχήν του διμεταλλισμού με τα χρυσά νομίσματα να ισχύη ο Δαρεικός κανόνας, τα αργυρά όμως να έχουν ως βάσιν τον Φοινικικόν σταθμόν, ούτως ώστε ένας χρυσός στατήρ να ισοδυναμούσε με 15 αργυρούς. Η αιτία του πολυπλόκου αυτού συστήματος ήτο η διατήρησις της τιμής του χρυσού. Λόγω όμως της τεραστίας εισροής χρυσού, ο Μ. Αλέξανδρος ηναγκάσθη να επιστρέψη εις την μονομεταλικήν κυκλοφορία με τον χρυσόν και τον αργυρόν στατήρα να ισχύη ο αυτός σταθμητικός κανών, ενώ διά τα μικρότερα κλάσματα εισήγαγε τον περίφημο Ευβοϊκοαττικό κανόνα.

Κατά ταξιτζήδων
Ο κ. Νίκος Παπαμιχάλης γράφει:

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη κοροϊδία, και εκεί φταίνε και οι δημοσιογράφοι, από το να λέγεται στα μέσα ενημέρωσης ότι οι ταξιτζήδες στο σύνολό τους είναι καλοί και μόνο λίγοι δημιουργούν προβλήματα που δεν είναι συνεπείς και σωστοί επαγγελματίες. Μα πού ζούμε, ποιον κοροϊδεύουμε; Το καρκίνωμα της Ελλάδας είναι η συμπεριφορά του συνόλου των ταξιτζήδων- και λυπάμαι που το λέω. Ας βρεθεί έστω ένας Αθηναίος, για να μην πω Ελληνας, που να μην έχει αντιμετωπίσει μικρό ή μεγαλύτερο πρόβλημα από αυτούς. Είτε κακή συμπεριφορά είτε τριπλομίσθωση είτε επιλογή πελάτη είτε υπεραξία διαδρομής κ.λπ. Ταξιδεύω συχνά στο εξωτερικό και ντρέπομαι να ακούω παράπονα αλλά και λόγια απαξιωτικά για τη συμπεριφορά των ελλήνων ταξιτζήδων στο σύνολό τους από ξένους, είτε τουρίστες είτε επισκέπτες της Ελλάδας. Και το χειρότερο είναι που δεν τολμά κανείς να τα βάλει μαζί τους. Μόνο όταν πιάσουν κάποιον με ρυθμισμένο ταξίμετρο, με κακή συμπεριφορά μπορεί μια δυο ημέρες να δώσει η Αστυνομία σημασία, μετά πάλι από την αρχή. Αφού η κυβέρνηση αλλά και όλοι εμείς είμαστε ευχαριστημένοι με αυτό το μαύρο χάλι, που δεν συναντάται ούτε σε τριτοκοσμικό κράτος αλλά οπωσδήποτε σε κανένα μέρος του πολιτισμένου κόσμου και είναι δυσφήμιση της Ελλάδας, καλά να πάθουμε.

«Αποκαΐδια λογικής»
Ο κ. Διονύσης Σταμάτης,από τον Βόλο,γράφει:

Πώς είναι δυνατόν να επιτευχθεί πολιτική συναίνεση με τα κόμματα της αντιπολίτευσης όταν η πρόταση του κ. Κ. Καραμανλή ανασύρεται από τα αποκαΐδια της λογικής; Τώρα είναι σε δίλημμα: εκλογές ή σκληρή λιτότητα; Οι αριθμοί δείχνουν αυστηρά το μεγάλο έλλειμμα, την ανεργία, το πολιτιστικό χάλι, την έρπουσα παιδεία, τη λαβωμένη υγεία, τη λαμπρή διαφθορά, την άλωση των θεσμών παρά τις επιμελείς προσπάθειες των υπουργών να διαψεύσουν με στατιστικές αγυρτείες άβατες στον κοινό νου την επικρατούσα πολιτική επιδημία. Η κυβέρνηση δεν τολμά να εκπορθήσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Δεξιάς διότι είναι μέρος της ανήκει σε αυτή. Ετσι, με ποια νέα λογική τα κόμματα της αντιπολίτευσης θα λαμνοκοπήσουν ολημερίς και ολονυχτίς προς τον γενικότερο όλεθρο της χώρας; Επομένως μιας και ο κ. πρωθυπουργός είναι γεμάτος από τον εαυτό του ας προσφύγει στις κάλπες κερδίζοντας με τον τρόπο αυτόν μια αξιοπρεπή αποτυχία.

«Αχρηστες οι διευθύνσεις»
Ο κ. Γιάννης Βλαχάκης, καθηγητής Β/θμιας Εκπαίδευσης ΠΕ12, Μηχανολόγος Μηχανικός,από το Ηράκλειο Κρήτης,γράφει:

Διαβάζω στις εφημερίδες πως πρόκειται να ψηφισθεί νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας που μεταξύ των άλλων πρόκειται να αυξήσει τον μισθό στους διευθυντές πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας. Οι Διευθύνσεις αυτές που δημιούργησε το ΠαΣοΚ και διατήρησε η Νέα Δημοκρατία, προφανώς για να τακτοποιεί κάποιους κομματικούς φίλους της, όχι μόνον δε χρειάζονται αλλά η ύπαρξή τους μεγαλώνει τη γραφειοκρατία και δυσκολεύει τη λειτουργία της διοίκησης της εκπαίδευσης. Δεν θα ήταν λοιπόν καλή ιδέα να τις καταργήσει η κυβέρνηση εξοικονομώντας μερικά εκατομμύρια ευρώ κατ΄ έτος για τους έλληνες φορολογούμενους; Πεδίον Αρεως
«Αιτήματα-προτάσεις-παρεμβάσεις» για το Πεδίον του Αρεως απέστειλαν οι κκ. Πολύκαρπος Μαρκαράς , αρχ. μηχ., και Γ. Παρασχάκης , δικαστικός επιμελητήςνομικός:

1) Αύξηση του ποσοστού του 9% για φυτοτεχνίες και περιορισμό των προτεινόμενων και αποτυπωμένων στη μελέτη επιφανειών και στοιχείων από σκυρόδεμα, διαφορετικά τη διακοπή της εργολαβίας και υποχρέωση αναδάσωσης της έκτασης σύμφωνα με την πάγια ισχύουσα νομοθεσία. 2) Μη παρεμπόδιση της χρήσης του περιβόλου του Green Ρark της οδού Μαυροματαίων και πρώην θεάτρου ΟικονομίδηΑλσους καθ΄ ότι παραβιάζεται άλλωστε και η παρ. 1 του Αρθρου 8 της Χάρτας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των πολιτών της ΕΕ. 3) Αναδάσωση των αποψιλούμενων και εκχερσωμένων εκτάσεων στο καθαιρεθέν θέατρο Αλίκη και στον χώρο του πρώην skateboard. 4) Καθαίρεση του γλυπτού της κυρίας Βασσάλου (Υπαίθριο Ελλειπτικό Τέμενος του 1997) και αναδάσωση της δασικής έκτασης. 5) Τα παραχωρηθέντα 5.5 στρέμματα στον ΠΓΣ να αποδοθούν στους επισκέπτες του πάρκου αφού αναδασωθούν. 6) Η Εκκλησία των Ταξιαρχών να επαναφέρει ως τη φυσική στάθμη του εδάφους τη δασική βλάστηση σύμφωνα με το ΦΕΚ καθαιρώντας τα ανεγερθέντα βοηθητικά κτίσματα. Την τροποποίηση της Μελέτης ώστε να μην παραχωρηθεί δασική έκταση του Π. Α. εκτιμούμενη σε 450 τ.μ. όπως προτείνεται από τη Φυτοτεχνική Μελέτη Αναπλάσεως. 7) Οι δασικές νησίδες Ροδόνα- Πλατάνια και η κεντρική κυκλική πλατεία πλησίον του περιπτέρου να επαναφερθούν στην πρωτέρα δασώδη και δασική κατάσταση. Ως έχοντες έννομο συμφέρον, ιδιοκτήτες ακινήτων, κατοικούντες στην περιοχή, δικαίως απαιτούμε από τους εκπροσώπους της Αυτοδιοίκησης και της Πολιτείας να παραμείνει το Πεδίον του Αρεως στη δασώδη και δασική (άρα και αναδασωτέα) διαχρονική μορφή του.

«Ενοχλητική η εμπόδιση»
Ο κ. Ευάγγελος Ι.Λαζαρίδης, από το Μαρούσι της Αθήνας,γράφει:

Διάβασα το κείμενο της κυρίας Λώρης Κέζα («Το Βήμα της Κυριακής», 8.3.2009) με τίτλο «Συμβασιούχοι σε απόγνωση» που αναφέρεται στους συμβασιούχους του υπουργείου Πολιτισμού. Οι θέσεις τις οποίες ανέπτυξε ο αρμόδιος υπουργός ήταν ότι συνάντησε τρεις φορές τους απεργούς και τους εξήγησε ότι τα χρήματα είναι στη διάθεση του υπουργείου και ότι μετά την κατάργηση των ειδικών λογαριασμών όλων των υπουργείων, με απόφαση της Βουλής, προέκυψε νομικό κώλυμα έγκρισης των πιστώσεων από το Ελεγκτικό Συνέδριο, προϋπόθεση καταβολής των δεδουλευμένων. Συμφώνησαν οι απεργοί να διακόψουν την απεργία τους ως τη νομική τακτοποίηση και για τον σκοπό αυτόν δόθηκε από τον υπουργό η εντολή στους νομικούς συμβούλους για την επεξεργασία πρότασης λύσης του νομικού θέματος και όχι της διαθεσιμότητας των ποσών που αναλογούν στην εξόφληση των οφειλομένων. Για το αίτημα μονιμοποίησης, τους έκανε γνωστό ότι εξετάζει τη δυνατότητα να δοθούν μόρια στους συμβασιούχους οι οποίοι θα πάρουν μέρος στις εξετάσεις πρόσληψης μέσω ΑΣΕΠ. Κατά συνέπεια, ο ισχυρισμός της κυρίας Κέζα ότι «το κλείσιμο της Ακρόπολης δεν μας εξευτελίζει στους ξένους, τουναντίον, τους δίδει την ευκαιρία να μάθουν τι εστί Ελλάδα- κάτι σαν αφρικανική χούντα» δεν είναι ο σωστός παραλληλισμός. Η εφαρμογή των νόμων αποτελεί τον βασικό κανόνα της ευνομούμενης Πολιτείας, και αυτό πράττει το αρμόδιο υπουργείο: σέβεται το σύνταγμα, τους νόμους και τη νομολογία. Αν έκαμε κάτι άλλο, τότε θα ήταν η πράξη παράνομη. Η απεργία δεν γίνεται για την είσπραξη των δεδουλευμένων μόνο, αλλά κυρίως για να επιτύχουν οι συμβασιούχοι τη μονιμοποίησή τους. Στην προκειμένη περίπτωση γνώριζαν ότι η σύμβαση που υπέγραψαν με το Δημόσιο ήταν ορισμένου χρόνου και συνεπώς είχε ημερομηνία λήξης.

«Αν ο Αλέξανδρος ήταν παιδί του;»
Ο κ. Σπύρος Γκάρος, από τη Γερμανία, γράφει:

«Εναν μόνο;Πενήντα έπρεπε να σκοτώσει!». Αυτά ήταν τα λόγια ενός έλληνα εκπαιδευτικού (Δ. Π.) από ελληνικό γυμνάσιο της Γερμανίας. Τον Δεκέμβριο του 2008 σε μια συνεστίαση μαζί με συναδέλφους του και ορισμένους γερμανούς δασκάλους υποστήριξε ανοιχτά ότι αυτό που έκανε ο αστυνομικός, να πυροβολήσει και να σκοτώσει τον 16χρονο Αλέξανδρο, ήταν σωστό. Είπε δε στον περίγυρό του λέξη προς λέξη: «Εναν μόνο σκότωσε; Πενήντα έπρεπε να είχε σκοτώσει». Με λίγα λόγια, ο ανωτέρω καθηγητής του ελληνικού γυμνασίου δεν σεβάστηκε τον νεκρό νέο αλλά, ως φαίνεται, δεν άκουσε ούτε διάβασε και τα λόγια του υπουργού Εσωτερικών κ. Παυλόπουλου, ο οποίος χαρακτήρισε τον πυροβολισμό από τον αστυνομικό και τον θάνατο του μαθητή «έγκλημα». Οταν ένας εκπαιδευτικός εκφράζει αυτού του είδους τις ευχές, τίθεται το ερώτημα κατά πόσον είναι ικανός να διαπαιδαγωγήσει μαθητές να μη γίνουν πιστολέρο αλλά χρήσιμοι πολίτες στην κοινωνία. Φαντάζομαι αυτόν τον καθηγητή αστυνομικό στην Αθήνα. Θα του ταίριαζε ένα Καλάσνικοφ και όχι πιστόλι, έτσι εύκολα και γρήγορα θα καθάριζε πενήντα παιδιά. Δεν νομίζω ότι αυτού του είδους εκπαιδευτικοί είναι κατάλληλοι για σχολεία, αλλά για κάπου αλλού… Αλήθεια, πώς θα αντιδρούσε αν ο Αλέξανδρος ήταν παιδί του;

Μεταπτυχιακά και άτομα με ειδικές ανάγκες
Ο κ. Χρήστος Κουτσοβασίλης, από την Καλλιθέα της Αθήνας,γράφει:

Είμαι 26 ετών. Τον Οκτώβριο του 2005 αποφοίτησα από το Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης του Παντείου Πανεπιστημίου με βαθμό πτυχίου 6,39. Η εισαγωγή μου στο πανεπιστήμιο πραγματοποιήθηκε με βάση τις διατάξεις του Ν. 2643/98 περί ατόμων με ειδικές ανάγκες, στις οποίες εμπίπτω εξαιτίας ενός σοβαρού προβλήματος όρασης. Οι διατάξεις αυτές προέβλεπαν την εισαγωγή στα πανεπιστήμια αριθμού ατόμων με ειδικές ανάγκες ίσου με ποσοστό 5% επί του συνολικού αριθμού των εισακτέων κάθε έτους. Το ποσοστό αυτό σήμερα έχει μειωθεί στο 3%. Εδώ και τέσσερα χρόνια επιδιώκω να συμμετάσχω στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Εθνική και κοινοτική διοίκηση», του οποίου υπεύθυνος είναι ο πρύτανης του πανεπιστημίου. Αντίστοιχος τρόπος εισαγωγής ατόμων με ειδικές ανάγκες στα μεταπτυχιακά προγράμματα δεν προβλέπεται ούτε από τη νομοθεσία ούτε από τους κανονισμούς των μεταπτυχιακών! Θεωρώ ότι τίθεται ένα ζήτημα ισονομίας, ίσων ευκαιριών και ισότιμης αξιολόγησης που θίγει το αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός στη μόρφωση και το νομικό- κανονιστικό κενό που διαπιστώνεται στην προκειμένη περίπτωση πλήττει το εκπαιδευτικό μας σύστημα επιφέροντας έναν άδικο αποκλεισμό. Αντιλαμβάνομαι ότι η διαδικασία της εισαγωγής υποψηφίων στα μεταπτυχιακά θωρακίζεται από τους υπευθύνους των προγραμμάτων κατά τέτοιον τρόπο ώστε να επιλέγονται οι καλύτεροι και οι πιο ικανοί, μέθοδο την οποία ενστερνίζομαι και σέβομαι απόλυτα. Αναρωτιέμαι όμως πώς μπορεί να προκύψει ο καλύτερος όταν έστω και ένας από τους υποψηφίους είναι άτομο με αναπηρία που το πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει επηρεάζει άμεσα βασικές φυσικές ικανότητές του. Πώς άραγε θα προέκυπτε ο καλύτερος αν, π.χ., εξέλιπε ο θεσμός των Παραολυμπιακών Αγώνων και οι ανάπηροι αθλητές καλούνταν να αγωνιστούν στον ίδιο στίβο με τους αρτιμελείς; Πώς θα ξεχώριζε ο ικανότερος σε μια τέτοια περίπτωση; Πώς θα συγκρίνονταν οι επιδόσεις ανθρώπων διαφορετικής φύσης;

Πεποίθησή μου είναι ότι τα άτομα αυτά πρέπει να κρίνονται με γνώμονα τις πραγματικές τους δυνατότητες, η αξιολόγησή τους να υπερβαίνει τα όρια της μαθηματικής ερμηνείας των επιδόσεών τους, καθώς οι αριθμοί δεν αντικατοπτρίζουν πλήρως την προσπάθεια που καταβάλλουν και τα τυπικά προσόντα που τίθενται ως προϋπόθεση για την εισαγωγή τους στα μεταπτυχιακά προγράμματα να καθορίζονται κατά τέτοιον τρόπο ώστε να αποφεύγεται η σύγκρισή τους με υποψηφίους που χαίρουν όλων των (καθοριστικών για τη μελέτη και τη σπουδή) φυσικών ικανοτήτων. Το παραπάνω παράδειγμα είναι ικανό να περιγράψει τα συναισθήματά μου εντοπίζοντας την αδυναμία της εν λόγω διαδικασίας να επιτρέψει σε ανθρώπους σαν εμένα να συμμετάσχουν με αξιώσεις σε αυτήν. Ο βαθμός του πτυχίου μου (6,39) δεν αρκεί, κατά την κρίση των αξιολογητών μου, για να φτάσω τον πήχη τού «Λίαν καλώς 6,5» που ορίζεται ως βάση και να διεκδικήσω την εισαγωγή μου στο μεταπτυχιακό, είναι όμως υπεραρκετός για να δηλώνω υπερήφανος που πήρα το πτυχίο μου με τον βαθμό αυτόν. Η ερμηνεία του δικαιώματός μου στην εκπαίδευση με τη λογική των δύο μέτρων και δύο σταθμών, ανάλογα με το επίπεδο των σπουδών, συνιστά κατά τη γνώμη μου αδικία και το γεγονός ότι το ίδιο αυτό δικαίωμα κατοχυρώνεται στην περίπτωση των προπτυχιακών προγραμμάτων αλλά όχι στην αντίστοιχη των μεταπτυχιακών αποτελεί σαφή ολιγωρία του νομοθετικού πλαισίου της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης απέναντι σε μια ειδική κατηγορία ατόμων.

Μιχαλακοπούλου 80, Αθήνα 115 28 ● Τηλ.: 211-365.7000 ● Fax: 211-365.8004

● Ε-mail: epistoles@tovima.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk