ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Η στήλη πριν από λίγο καιρό είχε επισημάνει την αναγκαιότητα- εθνική, πολιτισμική, αθλητική- να αναδειχθεί σε πανελλήνια κλίμακα μια σπουδαία επέτειος, όπως είναι τα 150 χρόνια από την τέλεσή της στην Αθήνα, το 1859, της πρώτης Ζάππειας Ολυμπιάδας, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ακριβής, επίσημη θα λέγαμε, ονομασία είναι «Ολύμπια», όραμα και πράξη του Ευαγγέλη Ζάππα (άνευ σημασίας τα κοσμητικά). Ακολούθησαν μετά τον θάνατο του μεγάλου Ελληνα άλλες τρεις διοργανώσεις (1870, 1875, 1879) που ιστορικά έχουν αξιολογηθεί ότι άνοιξαν τον δρόμο για την αναβίωση (ανασύσταση) στην Αθήνα των Ολυμπιακών Αγώνων.

ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ | tovima.gr

Η στήλη πριν από λίγο καιρό είχε επισημάνει την αναγκαιότητα- εθνική, πολιτισμική, αθλητική- να αναδειχθεί σε πανελλήνια κλίμακα μια σπουδαία επέτειος, όπως είναι τα 150 χρόνια από την τέλεσή της στην Αθήνα, το 1859, της πρώτης Ζάππειας Ολυμπιάδας, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ακριβής, επίσημη θα λέγαμε, ονομασία είναι «Ολύμπια», όραμα και πράξη του Ευαγγέλη Ζάππα (άνευ σημασίας τα κοσμητικά). Ακολούθησαν μετά τον θάνατο του μεγάλου Ελληνα άλλες τρεις διοργανώσεις (1870, 1875, 1879) που ιστορικά έχουν αξιολογηθεί ότι άνοιξαν τον δρόμο για την αναβίωση (ανασύσταση) στην Αθήνα των Ολυμπιακών Αγώνων. Καλώς εχόντων των πραγμάτων έπρεπε να είχαν διοργανωθεί από το 1859 ως το 1890 οκτώ, αλλά αίτια πολιτικά και οικονομικά μείωσαν τις αρχικές προθέσεις του. Αυτόν τον καιρό καταγράφεται ένα ευοίωνο στοιχείο, κάποια κινητικότητα για την ανάδειξη αυτού του σπουδαίου στην εξέλιξη του νέου ελληνικού κράτους, κατά βάση αθλητικού, τετράπτυχου.


Ο Εθνικός ΓΣ, ένας ιστορικός σύλλογος (1893) που μας έχει συνηθίσει στην ανάδειξη της διαχρονικότητας αθλητικών γεγονότων, απεφάσισε σε συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου του να ενεργήσει ό,τι επιβάλλεται και όχι απλά συγκυριακά-επετειακά, στη διοργάνωση διεθνούς συνεδρίου με θέμα «Τα Ολύμπια» σε οργανική συσχέτιση έρευνας και συμπερασμάτων με τον (τότε) εκτός συνόρων ελληνισμό, την ομογένεια δηλαδή κατά το β΄ μέρος του 19ου αιώνα. Αφετηρία η πρόταση του ερευνητή- διαθέτει και πλούσιο αρχειακό υλικό- Γ. Δολιανίτη. Για λόγους ουσίας το συνέδριο επιβάλλεται να καλύψει και τις τέσσερις διοργανώσεις και όχι μόνο την επετειακή του 1859, γιατί όσα έγιναν μέσα σ΄ αυτό το τετράπτυχο είχαν άμεση επίδραση στη μικρή Ελλάδα που είχε τα σύνορά της στις νότιες υπώρειες του Ολύμπου, στη Μελούνα, και αναζητούσε την ταυτότητά της. Μια ταυτότητα την οποία θεμελίωσε ο Ζάππας και της έδωσε παγκόσμια υπόσταση ο Δημήτριος Βικέλας με τους Ολυμπιακούς του 1896, που έγιναν στην Αθήνα με τη γνωστή και μη επιδεχόμενη αμφισβήτηση δική του πρόταση και ιδέα στο διεθνές αθλητικό συνέδριο (του Πιερ ντε Κουμπερτέν) στην παρισινή Σορβόννη το 1894.


Δυστυχώς η επέτειος των 100 χρόνων (1908-2008) από τον θάνατο του Βικέλα ουδόλως ευαισθητοποίησε το υπουργείο Πολιτισμού, τον Δήμο Αθηναίων και την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή. Ευτυχώς φόρος τιμής και μνήμης στον μεγάλο Ελληνα δόθηκε, επαρκώς, από τους δήμους Ερμούπολης (εκεί γεννήθηκε ο Βικέλας), Βεροίας (την πόλη αυτή λογάριαζε ως πατρίδα λόγω της μακεδονικής πατρογενιάς) και Ηρακλείου Κρήτης (όπου και η λαμπρή Βικελαία Βιβλιοθήκη). Επίσης, το κορυφαίο πνευματικό του τέκνο, ο Σύλλογος προς Διάδοσιν Ωφελίμων Βιβλίων, ο οποίος από τα τέλη του 19ου αιώνα ως σήμερα έχει εκδώσει περισσότερα από 400 βιβλία, ωφέλιμα και υψηλής θεματογραφικής στάθμης. Αραγε όσοι πέρυσι αγνόησαν το χρέος τους προς τον Βικέλα θα ενεργοποιηθούν τώρα για τον Ζάππα και τα «Ολύμπια»; Πρώτη τη τάξει η Επιτροπή Ολυμπίων και Κληροδοτημάτων. Ας μην ξεχνάμε ότι στο αίθριο του Ζαππείου φιλοξενήθηκαν οι αγώνες ξιφασκίας (1896) και στους χώρους του μεγάρου εγκαταστάθηκε το πρώτο ολυμπιακό χωριό (διστακτικά το 1896 και οργανωμένα το 1906).


Κάπου κάπου ακούγεται ο χαρακτηρισμός «ευπατρίδης», που για πολλούς θυμίζει ναφθαλίνη. Λάθος εποχής, καθώς η λέξη έχει βαρύνουσα σημασία, αρκεί να χρησιμοποιείται με γνώση. Ευπατρίδης, λοιπόν, ο Μιχάλης Μαστρανδρέας, διακεκριμένος φιλαθλητικός άνδρας, που πρόσφατα «έφυγε για το άλλο ημισφαίριο της ζωής» (κατά την έκφραση του προσφιλούς στον Φώτη Κόντογλου παραμυθά Γιαβά του θαλασσινού). Ο Μαστρανδρέας έφερε στην Ελλάδα την κουλτούρα της ομογένειας (από την Αίγυπτο και νωρίτερα τη Λιβύη). Η ελληνική πετόσφαιρα οφείλει πολλά, καθώς «ανέβασε το άθλημα σε άλλη κλάση», όπως λέει σωστά ένας άνθρωπος που γνώρισε τον παράγοντα και το έργο του (ο συνάδελφος Γερ. Τσουλέας). Οχι μόνο αγωνιστικά αλλά και με διεθνή παρουσία. Πρόεδρος, επί πολλά χρόνια, της Ομοσπονδίας (άλλωστε η θητεία του στο άθλημα υπερβαίνει τις τέσσερις δεκαετίες) έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης στο εξωτερικό ως αντιπρόεδρος της Διεθνούς και πρόεδρος της Ευρωπαϊκής. Με σημαίνοντα, επίσης, ρόλο ως μέλος της ΕΟΕ και στη Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Αθλητισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk