Με επικάλυψη συναίνεσης

Επέστρεψε ο πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής από τις Βρυξέλλες και όταν άνοιξε τις βαλίτσες του δεν έβγαλε από μέσα σοκολατάκια Μαρκολινί- τα λεγόμενα και Ρολς Ρόις της σοκολάτας- αλλά τη «συναίνεση». Εκτοτε η συναίνεση κάθησε για τα καλά στην επικοινωνιακή ατζέντα (μόνο σ΄ αυτή), ενώ από χθες παρακολουθούμε την εξαΰλωσή της. Ηρθε λοιπόν η συναίνεση και έφυγε, σαν τους χαρταετούς της Καθαράς Δευτέρας. Δεν μάθαμε βέβαια ποτέ τι ακριβώς ήταν αυτή η συναίνεση. Δεν μάθαμε ποτέ αν ήταν γεμιστή ή όχι, αν είχε επικάλυψη ή όχι κτλ.

Με επικάλυψη  συναίνεσης | tovima.gr

Επέστρεψε ο πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής από τις Βρυξέλλες και όταν άνοιξε τις βαλίτσες του δεν έβγαλε από μέσα σοκολατάκια Μαρκολινί- τα λεγόμενα και Ρολς Ρόις της σοκολάτας- αλλά τη «συναίνεση». Εκτοτε η συναίνεση κάθησε για τα καλά στην επικοινωνιακή ατζέντα (μόνο σ΄ αυτή), ενώ από χθες παρακολουθούμε την εξαΰλωσή της. Ηρθε λοιπόν η συναίνεση και έφυγε, σαν τους χαρταετούς της Καθαράς Δευτέρας. Δεν μάθαμε βέβαια ποτέ τι ακριβώς ήταν αυτή η συναίνεση. Δεν μάθαμε ποτέ αν ήταν γεμιστή ή όχι, αν είχε επικάλυψη ή όχι κτλ. Δεν μάθαμε επίσης πώς, γιατί και σε τι κλήθηκαν να συναινέσουν τα κόμματα- που είναι σίγουρο ότι δεν έχουν συμπεριλάβει ποτέ στο λεξιλόγιό τους τη λέξη «συναίνεση», γι΄ αυτό και την απέρριψαν πανηγυρικά.

Μπορεί λοιπόν να μην ξέρουμε πώς είναι και τι περιλαμβάνει η συναίνεση, ξέρουμε όμως ότι και αυτή, όπως ο περίφημος διάλογος για την Παιδεία, θα λειτουργούσε επί αγράφου πινακίου- πάνω σε μια tabula rasa, όπως θα έλεγε ο κ. Αρης Σπηλιωτόπουλος. Επ΄ ευκαιρία θα του προτείναμε να πατεντάρει την επανεισαγωγή της tabula rasa στο πολιτικό λεξιλόγιο, τουλάχιστον σ΄ αυτό, γιατί στην πολιτική πρακτική δεν πιστεύουμε ότι θα είχε κάποια τύχη.

Αλλά το πρόβλημα δεν είναι η όποια συναίνεση, ούτε το περιεχόμενό της και η δεδομένη άρνηση των κομμάτων απέναντί της, μηδέ του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας εξαιρουμένου. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Πρωθυπουργός ήταν ελάχιστα πειστικός όταν πρόβαλε την αναγκαιότητα της συναίνεσης. Σ΄ αυτό το παιχνίδι όλοι προσήλθαν, ξέροντας όμως ότι θα αποχωρήσουν, όπως οι συγγενείς από τα μνημόσυνα. Το πρόβλημα είναι ότι η πολιτική ασκείται πλέον με σχήματα, μένει σε περιγράμματα και δεν μπαίνει ποτέ στην ουσία της πολιτικής, δεν είναι πραγματική πολιτική. Και η συναίνεση είναι ένα ακόμη σχήμα.

Από περίγραμμα σε περίγραμμα, από σχήμα σε σχήμα, η χώρα βυθίζεται σε μεγάλη κρίση- και θα ήταν υποκρισία να λέγαμε ότι η κρίση αυτή οφείλεται αποκλειστικά σε διεθνείς παράγοντες. Για να μείνουμε στους τελευταίους μήνες, είχαμε το περίγραμμα του ανασχηματισμού· μετά το περίγραμμα των εκλογών· τώρα το περίγραμμα της συναίνεσης, που είναι κυριολεκτικά ένα πουκάμισο αδειανό, ένας Αλμούνια. Και γύρω απ΄ αυτά τα περιγράμματα στήνεται ένας απίθανος επικοινωνιακός χορός, που συσκοτίζει, κρύβει και ακυρώνει την όποια πολιτική. Γιατί ο ανασχηματισμός δεν είναι μόνο η αντικατάσταση κάποιων υπουργών και η συνακόλουθη έμμεση ομολογία της αποτυχίας. Αυτό που μένει τελικά είναι η ανασχηματισμολογία. Πότε θα γίνει ο ανασχηματισμός· ποιοι θα ανασχηματιστούν· ποιοι ανασχηματίστηκαν· οι δυσαρεστημένοι ανασχηματισμένοι· οι ευχαριστημένοι μη ανασχηματισμένοι κτλ. Το ίδιο με τις εκλογές: πότε θα γίνουν· αν θα είναι διπλές· αν συμφέρει τον Καραμανλή να τις κάνει· τι λένε οι δημοσκοπήσεις· ποιους θα υπουργοποιήσει ο Γιώργος Παπανδρέου. Ετσι από την ανασχηματισμολογία στην εκλογολογία και τώρα στη συναινεσολογία οι πολιτικοί κινούνται στον αφρό ελπίζοντας ότι δεν θα έρθει το τσουνάμι.

nbak@dolnet.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk