Επιστολές προς TO BHMA

Μιχαλακοπούλου 80, Αθήνα 115 28 ● Τηλ.: 211-365.7000 ● Fax: 211-365.8004 ● Ε-mail: epistoles@tovima.gr Ο κ. Δημήτρης Αβραμίδης, διευθυντής Γραφείου Τύπου του Δήμου Πατρέων,γράφει: Στο χθεσινό (Πέμπτη 5 Μαρτίου) φύλλο του «Βήματος» και στη στήλη «Κοινός νους» δημοσιεύεται κείμενο της κυρίας Λώρης Κέζα με τίτλο «Ο δήμαρχος και οι μετανάστες» σχετικά με το προσφυγικό πρόβλημα της Πάτρας και τον δήμαρχο Πατρέων Ανδρέα Φούρα. Πριν από οποιαδήποτε άλλη απάντηση θα ήταν χρήσιμο να ρίχνατε μια ματιά στον νόμο 3386/2005 για την «Είσοδο, διαμονή και κοινωνική ένταξη υπηκόων τρίτων χωρών στην Ελληνική Επικράτεια».

Επιστολές προς TO BHMA | tovima.gr

Μιχαλακοπούλου 80, Αθήνα 115 28 ● Τηλ.: 211-365.7000 ● Fax: 211-365.8004

● Ε-mail: epistoles@tovima.gr

Ο δήμαρχος της Πάτρας, οι μετανάστες και οι απαγορεύσεις του νόμου
Ο κ. Δημήτρης Αβραμίδης, διευθυντής Γραφείου Τύπου του Δήμου Πατρέων,γράφει:

Στο χθεσινό (Πέμπτη 5 Μαρτίου) φύλλο του «Βήματος» και στη στήλη «Κοινός νους» δημοσιεύεται κείμενο της κυρίας Λώρης Κέζα με τίτλο «Ο δήμαρχος και οι μετανάστες» σχετικά με το προσφυγικό πρόβλημα της Πάτρας και τον δήμαρχο Πατρέων Ανδρέα Φούρα. Πριν από οποιαδήποτε άλλη απάντηση θα ήταν χρήσιμο να ρίχνατε μια ματιά στον νόμο 3386/2005 για την «Είσοδο, διαμονή και κοινωνική ένταξη υπηκόων τρίτων χωρών στην Ελληνική Επικράτεια». Εκεί θα δείτε όχι μόνο την πλήρη και αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης και του υπουργού Εσωτερικών για τη διαχείριση κάθε πτυχής του προσφυγικού προβλήματος, αλλά επιπλέον θα διαπιστώσετε (άρθρο 84, παρ. 1) ότι «οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης υποχρεούνται να μην παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε υπηκόους τρίτης χώρας, οι οποίοι δεν έχουν διαβατήριο ή άλλο ταξιδιωτικό έγγραφο που να αναγνωρίζεται από διεθνείς συμβάσεις ή άδεια διαμονής και γενικά δεν αποδεικνύουν ότι έχουν εισέλθει και διαμένουν νόμιμα στην Ελλάδα». Εχουμε έναν νόμο που απαγορεύει ρητά στον δήμο να αγγίξει το πρόβλημα. Και ταυτόχρονα έχουμε κριτικές κατά του δήμου και του δημάρχου διότι δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα που τους απαγορεύεται να αγγίξουν. Εχουμε επίσης έναν νόμο που ορίζει τι πρέπει να γίνει και ποιος πρέπει να το κάνει. Και έχουμε μια κυβέρνηση- σας διέφυγε αυτή η παράμετρος – που αρνείται να εφαρμόσει τον νόμο, κλείνει τα μάτια και αφήνει την Πάτρα μόνη με το πρόβλημα. Δεν θα καταχραστώ τον χώρο της εφημερίδας παρουσιάζοντας όλες τις πτυχές του προβλήματος, που όμως έχει δύο θύματα: Τους Πατρινούς και τους πρόσφυγες. Μήτε χρειάζεται να σας εξηγήσω ότι η ανεξέλεγκτη παρουσία 3.000 προσφύγων στην πόλη δημιουργεί μεν πλείστες όσες δυσκολίες, αλλά ακόμη μεγαλύτερες δυσκολίες δημιουργεί η πλήρης απουσία του κράτους από την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων.

42 χρόνια στον στρατό
Ο κ. Σωτήριος Γεωργιάδης, απόστρατος αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού, γράφει:

Κατά διαστήματα επανέρχεται στην επικαιρότητα το θέμα των στρατιωτικών υποχρεώσεων των ελλήνων πολιτών και οι εκάστοτε κρατούντες ανταγωνίζονται ως προς τη μείωση της στρατιωτικής θητείας. Αξίζει συνεπώς να θυμηθούμε τι ίσχυε στην αρχαία Ελλάδα κατά την κλασική εποχή. Η κατά ξηρά και θάλασσα στρατιωτική ισχύς ήταν πάντοτε υψίστης σημασίας, κυρίως για λόγους πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας των ελληνικών πόλεων. Κάθε πόλη-κράτος, αποβλέποντας σε απόλυτη αυτονομία και ελευθερία, ήταν αναγκασμένη να μάχεται εναντίον άλλων ελληνικών πόλεων ή εξωτερικών εχθρών. Η Αθήνα, για παράδειγμα, κάθε τριετία βρισκόταν σε πόλεμο τουλάχιστον τα δύο έτη. Ο Αθηναίος ήταν υποχρεωμένος να υπηρετήσει την πόλη του από τα 18 ως τα 60. Στην ηλικία των 18 έπρεπε ως έφηβος να κάνει τη θητεία του. Από τα 20 ως τα 50 γραφόταν στην εφεδρεία και έπρεπε να είναι έτοιμος να παρουσιαστεί, καθώς μπορούσε να κληθεί οποιαδήποτε στιγμή. Από τα 50 ως τα 60 ήταν βετεράνος και με τους εφήβους και τους μετοίκους σχημάτιζαν ένα σώμα τοπικού χαρακτήρα για τη φύλαξη των συνόρων της Αττικής. Ετσι ο Αθηναίος είχε συνολικά 42 χρόνια στρατιωτικών υποχρεώσεων. Κατ΄ αρχήν οι στρατιωτικές υποχρεώσεις αφορούσαν κυρίως τους αθηναίους πολίτες, όμως στρατολογούνταν εξίσου και μέτοικοι. Η Αθήνα ωστόσο δεν είχε μόνιμους επαγγελματίες στρατιώτες. Σε περίπτωση πολέμου, κάθε πολίτης ήταν υποχρεωμένος να στρατευθεί. Οι πολίτες των τριών πρώτων τιμοκρατικών τάξεων υπηρετούσαν στον στρατό ξηράς, ενώ εκείνοι της τέταρτης τάξης στο ναυτικό.

«Κέρδος δεν είναι;»
Ο κ. Διονύσιος Κούγκας, από την Καλλιθέα της Αθήνας,γράφει:

Ωστε («Το Βήμα», Πέμπτη 26.2.2009) αποτελεί δείγμα «λαϊκισμού» η απόφαση (κάλλιο αργά…) για «περικοπή των μηνιαίων αποδοχών των στελεχών του ευρύτερου δημόσιου τομέα». Και να την και η ένσταση ότι τάχα δεν θα βρεθούν «ικανά και έντιμα στελέχη» (με τέτοιο μικρό μισθό των…

6.000 ευρώ) «που θα μπορέσουν να εξυγιάνουν τους ζημιογόνους κρατικούς οργανισμούς»! (Δεν εξετάζεται εδώ πώς κατήντησαν ζημιογόνοι…). Μα αν αυτοί οι οργανισμοί καταστήθηκαν ζημιογόνοι με τους υψηλότατους μισθούς των χρυσοπληρωμένων στελεχών του, τι πειράζει αν παραμείνουν λιγότερο ζημιογόνοι (ή κερδοφόροι) με χαμηλότερους μισθούς; Κέρδος δεν θα είναι για το κράτος; Τώρα ιδίως που η ολοφάνερη άνιση κατανομή του πλούτου της χώρας μας δημιουργεί ποικίλες αντιδράσεις και οσονούπω… ανεξέλεγκτες. Και κάτι ακόμη για τα «ικανά και έντιμα» στελέχη: οι ιδιότητες αυτές, το «έντιμον και ικανόν», δεν συνοδεύονται από γνωρίσματα ελαστικότητας ούτε από κάποιους «θερμικούς συντελεστάς» ώστε με λίγα χρήματα να συστέλλονται και με πολλά να διαστέλλονται… Στο κάτω κάτω της γραφής μη διερωτάσθε πού θα βρεθούν με τέτοιους… γλίσχρους μισθούς των 6.000 ευρώ μηνιαίως διευθυντικά ή άλλα στελέχη. Απευθυνθείτε σε μας και με τους δικούς μας… υψηλούς μισθούς και με τα υψηλότερα (χωρίς αποσιωπητικά αυτό) προσόντα να υποδείξουμε πανάξια άτομα για αυτές τις θέσεις και για πολλές ακόμη από τις άλλες.

«Ταπεινότητα, ανιδιοτέλεια»
Ο κ. Γ.Τρανταλίδης, από τον Πειραιά, γράφει:

Σε συνάντηση που είχε πέρυσι τον Μάρτιο ο Αρχιεπίσκοπος με τους ιερείς της Αρχιεπισκοπής έκανε μια ρηξικέλευθη και άκρως επαινετή πρόταση: τους ζήτησε να μη ζητούν χρήματα για τα μυστήρια που τελούν και να καταργήσουν στην ουσία το «άτυπο τιμολόγιο». Δυστυχώς δεν εφαρμόστηκε από τους ιερείς η πρόταση αυτή και πρέπει να καθιερωθεί υποχρεωτικά μέσω εγκυκλίου. Είναι γεγονός ότι η συντριπτική πλειονότητα των νέων γονέων που έρχονται σε πρώτη επικοινωνία με τους ιερείς απογοητεύονται από τα προτεινόμενα ποσά. Αυτό αποστασιοποιεί τους νέους από την Εκκλησία και γι΄ αυτό διαπιστώνουμε πως ο μέσος όρος ηλικίας των εκκλησιαζομένων είναι τα 80 έτη. Ετσι σε λίγα χρόνια θα υπάρχουν μόνο ιερείς χωρίς εκκλησιαστικό πλήρωμα. Ας υιοθετήσουν λοιπόν οι ιερείς την άποψη του πεφωτισμένου Μητροπολίτου Μεσογαίας Νικολάου, ο οποίος σε συνέντευξή του δήλωσε: «Μου φαίνεται αδιανόητο όταν σε έναν γάμο όλοι προσφέρουν ένα δώρο η Εκκλησία να απλώνει το χέρι για χρήματα. Ο Θεός προσφέρεται, χαρίζεται, δεν εξαγοράζεται ούτε ανταλλάσσεται». Αυτή την ανιδιοτέλεια και ταπεινότητα ζητούν οι νέοι για να επιστρέψουν στην Εκκλησία.

Τριήρους
Ο κ. Κώστας Καλαπανίδας, από την Αργυρούπολη της Αθήνας, γράφει:

Στο «Βήμα της Κυριακής» τής 1.3.2009 στη σελίδα Α56/92 σε άρθρο εξαιρετικό (άρα διαβάζεται από πολλούς) εμφιλοχώρησε ένα μικρό γραμματικό λάθος. Επειδή τέτοια σπουδαία άρθρα διαβάζονται, πιστεύω, και από πολλούς νέους, ας μου επιτρέψει ο συντάκτης του να κάνω τη διόρθωση: η λέξη τριήρης έχει γενική τριήρους και όχι τριήρεως.

Μιχαλακοπούλου 80, Αθήνα 115 28 ● Τηλ.: 211-365.7000 ● Fax: 211-365.8004

● Ε-mail: epistoles@tovima.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
  • Η Καλντέρα η επιλογή να εκδράμουν αυτές τις άκρως επικίνδυνες ημέρες, με τη μετάλλαξη Ομικρον να σαρώνει τα πάντα, στην αγαπημένη... ΣΙΒΥΛΛΑ |
Helios Kiosk