Η Κεντροαριστερά στην Ιταλία έκανε μια λογική επιλογή για τη θέση του μεταβατικού αρχηγού

Ντάριο Φραντσεσκίνι με ημερομηνία λήξεως

Μια λογική επιλογή έκανε η ιταλική Κεντροαριστερά εκλέγοντας τον Ντάριο Φραντσεσκίνι για τη θέση του μεταβατικού αρχηγού του Δημοκρατικού Κόμματος ύστερα από την παραίτηση του Βάλτερ Βελτρόνι. Ο 50χρονος δικηγόρος ήταν ως σήμερα το νούμερο 2 του κόμματος και η παρουσία του στην ηγεσία θα είναι μάλλον προσωρινή, αφού το συνέδριο που θα πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Οκτώβριο θα εκλέξει τον επόμενο αρχηγό. Η ηγεσία του κόμματος επέλεξε αυτόν τον δρόμο για να τερματίσει προσωρινά την κρίση ηγεσίας που προκάλεσε η παραίτηση Βελτρόνι εν όψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου, που προμηνύονται δύσκολες για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Μια λογική επιλογή έκανε η ιταλική Κεντροαριστερά εκλέγοντας τον Ντάριο Φραντσεσκίνι για τη θέση του μεταβατικού αρχηγού του Δημοκρατικού Κόμματος ύστερα από την παραίτηση του Βάλτερ Βελτρόνι. Ο 50χρονος δικηγόρος ήταν ως σήμερα το νούμερο 2 του κόμματος και η παρουσία του στην ηγεσία θα είναι μάλλον προσωρινή, αφού το συνέδριο που θα πραγματοποιηθεί τον ερχόμενο Οκτώβριο θα εκλέξει τον επόμενο αρχηγό. Η ηγεσία του κόμματος επέλεξε αυτόν τον δρόμο για να τερματίσει προσωρινά την κρίση ηγεσίας που προκάλεσε η παραίτηση Βελτρόνι εν όψει των ευρωεκλογών του Ιουνίου, που προμηνύονται δύσκολες για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. «Θα τα καταφέρει;» αναρωτιόταν η «Unita» την περασμένη Κυριακή, μία ημέρα μετά την εκλογή του Φραντσεσκίνι με 1.047 ψήφους επί 1.258 ψηφισάντων μελών του κόμματος. Μοναδικός του αντίπαλος ήταν ο πρώην υπουργός Αμυνας Αρτούρο Παρίζι, ο οποίος συγκέντρωσε 92 ψήφους. Ο ίδιος ο Φραντσεσκίνι έχει πλήρη επίγνωση της κατάστασης και παραδέχεται ότι ο ρόλος του θα είναι καθαρά μεταβατικός: «Δεν ήρθα για να προετοιμάσω το μέλλον μου» δήλωσε αμέσως μετά την εκλογή του. «Το έργο μου θα ολοκληρωθεί τον Οκτώβριο». Το έργο του νέου αρχηγού θα είναι λοιπόν συγκεκριμένο και θα έχει ημερομηνία λήξεως: να κρατήσει το κόμμα ενωμένο σε μια συγκυρία εξαιρετικά δύσκολη. Δεν είναι μόνο η ταπεινωτική ήττα του υποψηφίου του στις τοπικές εκλογές στη Σαρδηνία από τον γιο του φοροτεχνικού του Σίλβιο Μπερλουσκόνι αλλά και τα ποσοστά του Δημοκρατικού Κόμματος στις δημοσκοπήσεις που προκαλούν ανησυχία. Από το 33% που συγκέντρωσε στις εκλογές του περασμένου Απριλίου το ποσοστό του βρίσκεται τώρα στο 25%, έχοντας χάσει ένα 2% μέσα στον τελευταίο μήνα. Ο Βελτρόνι παραιτήθηκε στα μέσα του περασμένου μηνός αναλαμβάνοντας την ευθύνη για την πτωτική πορεία του κόμματος.

Για τους αντικειμενικούς παρατηρητές της ιταλικής πολιτικής ζωής η εξέλιξη αυτή δεν προκαλεί εντύπωση. Το Δημοκρατικό Κόμμα είναι ένα συνονθύλευμα από πιστούς καθολικούς, πρώην χριστιανοδημοκράτες, κεντρώους και πρώην κομμουνιστές που συσπειρώθηκαν για άλλη μία φορά για να αντιμετωπίσουν τον τυφώνα Μπερλουσκόνι. Οι διαφωνίες στους κόλπους του κόμματος είναι συχνά περισσότερες από τις διαφορές που τους χωρίζουν από τον κυβερνητικό συνασπισμό (όπως φάνηκε στο ζήτημα της ευθανασίας ή του γάμου των ομοφυλοφίλων) και γι΄ αυτόν τον λόγο ο Φραντσεσκίνι θα πρέπει τουλάχιστον να ισορροπήσει μεταξύ των διαφόρων τάσεων για να επιβιώσει. Ο βίος του θα έχει βέβαια συγκεκριμένη ημερομηνία λήξεως, όπως ξεκαθάρισε ο ίδιος. Αυτό σημαίνει ότι έχει περιθώρια για να επιφέρει αλλαγές χωρίς να φοβάται για το κόστος. Να αναθέσει, για παράδειγμα, αξιώματα σε εκλεγμένους τοπικούς παράγοντες και όχι σε βεντέτες της κεντρικής πολιτικής σκηνής, όπως του υπέδειξε να κάνει η «Corriere della Sera». Ο Φραντσεσκίνι φαίνεται ότι έχει λάβει το μήνυμα της ανανέωσης- τουλάχιστον σε επίπεδο προσώπων- και υπόσχεται νέες μορφές συλλογικότητας για τους ιταλούς Δημοκράτες.

Ο Ντάριο Φραντσεσκίνι είναι νέος για τα δεδομένα της ιταλικής πολιτικής ζωής. Γεννημένος το 1958 στη Φεράρα, σπούδασε Νομικά και είναι δικηγόρος. Με ύφος και εμφάνιση διανοουμένου, θυμίζει σε πολλά τον Ρομάνο Πρόντι και έχει γράψει αρκετά μυθιστορήματα. Ξεκίνησε την πολιτική καριέρα του από το Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα ως πιστός καθολικός και αργότερα πήγε στο κεντρώο κόμμα της Μαργαρίτας, το οποίο ενώθηκε στη συνέχεια με τους Δημοκράτες της Αριστεράς για να σχηματίσουν το σημερινό Δημοκρατικό Κόμμα. Οι απόψεις του θεωρούνται μετριοπαθείς – για άλλους βαρετές- αλλά δεν πρέπει να παραγνωρίσουμε τη σταθερή προσήλωσή του στα αγαπημένα του θέματα: την Ευρώπη, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, τον κίνδυνο που ενέχει ο μπερλουσκονισμός και τη μεγάλη ιδέα μιας ισχυρής Κεντροαριστεράς. Διετέλεσε υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ στη δεύτερη κυβέρνηση του Μάσιμο ντ΄ Αλέμα και κράτησε το ίδιο πόστο όταν έγινε πρωθυπουργός ο Τζουλιάνο Αμάτο. Αρμοδιότητά του ήταν η θεσμική μεταρρύθμιση, οι αλλαγές στον εκλογικό νόμο και η ψήφος των αποδήμων Ιταλών.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Κόσμος
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk