Αναζητώντας το φιλί της ζωής στις Βρυξέλλες

Με την κρίση να θεριεύει, τα κρατικά ταμεία άδεια, τα δανεικά ακριβά και δύσκολα, τις μετοχές απαξιωμένες, τις επιχειρήσεις να αγκομαχάνε, τις οικοδομές νεκρές, τους ξενοδόχους να κλαίνε, τους μικρομεσαίους να κυνηγάνε τις επιταγές που «σκάνε», τους πλούσιους ανασφαλείς, την κοινωνία οργισμένη και τη Νέα Δημοκρατία φυλλορροούσα, ο πρωθυπουργός κ. Κ.Καραμανλής σπεύδει σήμερα στις Βρυξέλλες ελπίζοντας σε γενικές ευρωπαϊκές οικονομικές ρυθμίσεις, ικανές να προσφέρουν φιλί ζωής στην ξέπνοη διακυβέρνησή του.

Με την κρίση να θεριεύει, τα κρατικά ταμεία άδεια, τα δανεικά ακριβά και δύσκολα, τις μετοχές απαξιωμένες, τις επιχειρήσεις να αγκομαχάνε, τις οικοδομές νεκρές, τους ξενοδόχους να κλαίνε, τους μικρομεσαίους να κυνηγάνε τις επιταγές που «σκάνε», τους πλούσιους ανασφαλείς, την κοινωνία οργισμένη και τη Νέα Δημοκρατία φυλλορροούσα, ο πρωθυπουργός κ. Κ.Καραμανλής σπεύδει σήμερα στις Βρυξέλλες ελπίζοντας σε γενικές ευρωπαϊκές οικονομικές ρυθμίσεις, ικανές να προσφέρουν φιλί ζωής στην ξέπνοη διακυβέρνησή του.

Η οικονομική κρίση τον αιφνιδίασε, τον βρήκε εντελώς απροετοίμαστο, κατ΄ ορισμένους σχεδόν ανυποψίαστο για όσα ραγδαία εξελίχθηκαν από τον περασμένο Οκτώβριο.

Δεν είναι τυχαίο ότι σε διάστημα έξι μηνών η οικονομική πολιτική πήρε τρεις- τέσσερις στροφές προσπαθώντας να ισορροπήσει μεταξύ των πολλών επεισοδίων της κρίσης, χωρίς τελικώς να αποκτήσει σταθερό προσανατολισμό. Στην αρχή υπεράσπισε την αυστηροποίηση των δημοσίων οικονομικών που προέκρινε ο κ. Γ. Αλογοσκούφης.

Γρήγορα όμως αναγκάστηκε να δεσμεύσει πόρους και πολιτικό κεφάλαιο υπέρ των τραπεζών, γεγονός που επέτεινε τις πολιτικές πιέσεις για φιλολαϊκή στροφή και αντικατάσταση του κ. Αλογοσκούφη.

Και όταν αυτό συνέβη, επιχείρησε να εξευμενίσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια υποσχόμενος πως θα στηρίξει τους ασθενέστερους, για να εισπράξει κύμα διεκδικήσεων που εκ των πραγμάτων, εκ των συνθηκών, δεν μπορούσε να ικανοποιηθεί.

Οταν μάλιστα η εξελισσόμενη κρίση ανέδειξε και πάλι τον δημοσιονομικό κίνδυνο, ήλθαν οι Βρυξέλλες να θέσουν τις δικές τους προτεραιότητες και να διαμηνύσουν πως χωρίς δημοσιονομική πειθαρχία δεν πρόκειται να λάβει βοήθεια, ούτε να έχει τη στήριξη που επιζητεί.

Κάπως έτσι άρχισε εσχάτως να επισείει τον κίνδυνο του δημοσίου χρέους και να διεκδικεί τη συναίνεση τόσο των κοινωνικών εταίρων όσο και των πολιτικών του αντιπάλων.

Με άλλους λόγους μετακινείται διαρκώς, πηδάει από θέμα σε θέμα, ανισορροπεί, πολιορκείται από πλήθος προβλημάτων και έχει όλα τα μέτωπα ανοιχτά.

Παραμονές της Συνόδου Κορυφής των Βρυξελλών συνεχίζει να παραπαίει μεταξύ δημοσιονομικής πειθαρχίας, φιλελευθερισμού και ενός ιδιότυπου κρατισμού, δίδοντας την εντύπωση πολιτικού χωρίς πυξίδα που παρασύρεται από τη θύελλα. Τίποτε και κανέναν πια δεν εμπνέει η διακυβέρνησή του. Οι μεγάλοι επιχειρηματίες νιώθουν την αδυναμία, καταγράφουν την ακινητοποίηση, την απραξία και στρέφουν την προσοχή τους προς τον μέχρι πρότινος περιφρονημένο και λοιδορούμενο Γιώργο Παπανδρέου .

Ηδη οι επιφανέστεροι αυτών ξεπερνούν ιδεολογικές ή άλλες αναστολές και σπεύδουν σε δείπνα και ομιλίες του προέδρου του ΠαΣοΚ, επιδιώκουν τη συνομιλία μαζί του και τον προτρέπουν να διαμορφώσει πρόγραμμα συνεκτικό και εσωτερικά συνεπές. Δηλώνουν μάλιστα ότι δεν τους νοιάζει αν είναι αριστερό ή φιλελεύθερο, αρκεί να δίδει κάποια απάντηση στην επαλαύνουσα και απολύτως ζημιογόνο κρίση.

Τα ίδια και πιο αγωνιώδη σήματα στέλνει συνολικά η πολλαπλώς ανασφαλής κοινωνία, η οποία τούτο τον καιρό αισθάνεται την αποδιάρθρωση του κράτους, φοβάται την έξαρση της εγκληματικότητας και την επερχόμενη κοινωνική αναταραχή, νιώθει τη διάλυση της Αστυνομίας, την ανεπάρκεια της εκπαίδευσης και κυρίως αντιλαμβάνεται τη βύθιση της οικονομίας, η οποία αρχίζει πλέον και οδηγεί μαζικά κόσμο στην ανέχεια και στέλνει πλήθος συμπολιτών μας στην ανεργία.

Απ΄ όλη την Ελλάδα έρχονται πια ειδήσεις επιδείνωσης της οικονομικής θέσης των επιχειρήσεων, με αποτέλεσμα η απειλή των απολύσεων να κυριαρχεί στα περισσότερα αστικά κέντρα της χώρας.

Γενική είναι η εντύπωση ότι η κρίση και οι συνέπειές της τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, η οποία καταφανώς ξεπερνά την αντίδραση του κ. Καραμανλή και της νεοδημοκρατικής διακυβέρνησης. Ετσι άλλωστε εξηγείται και η συνεχής ταλάντευση του κ. Καραμανλή. Το δυστύχημα είναι ότι από αντίστοιχη βραδύτητα διακρίνεται συνολικά η ευρωπαϊκή πολιτική και οικονομική ελίτ. Δεσμευμένη όπως ήταν (και παραμένει σε μεγάλο βαθμό) από την επικρατήσασα τα προηγούμενα χρόνια μία και μόνη σκέψη, δεν μετακινείται, δεν αλλάζει και ως εκ τούτου δεν λαμβάνει έγκαιρα τα μηνύματα, ούτε αντιδρά ανάλογα με την κρισιμότητα των συνθηκών.

Οι Βρυξέλλες, στις οποίες προσβλέπει ο κ. Καραμανλής, συνεχίζουν να κινούνται πάνω στις ράγες του Μάαστριχτ, ορίζονται ακόμη και τώρα από τον αντιπληθωριστικό στόχο, δεν κατανοούν ότι για να σωθούν οι δουλειές πρέπει να αλλάξουν οι οπτικές ανάγνωσης και οι πολιτικές που ορίζουν την οικονομία.

Το πιθανότερο που θα συμβεί στις Βρυξέλλες είναι ότι ο κ. Καραμανλής θα χαθεί στον κυκεώνα της ευρωπαϊκής Βαβυλωνίας και θα επιστρέψει πίσω το ίδιο κλονισμένος και ασταθής, για να αντιμετωπίσει μια κοινωνία εχθρική και μια αντιπολίτευση δύσπιστη. Θα νιώσει γρήγορα, από τις πρώτες επαφές με τους πολιτικούς αρχηγούς, την πολιτική μοναξιά και απομόνωση που τον περιμένει. Και το ερώτημα που τίθεται πλέον δεν είναι πότε θα κάνει εκλογές, αλλά πόσο θα αντέξει σε αυτό το περιβάλλον πολιτικής μοναξιάς.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk