Το Πήλιο

«Θεωρώ ότι το Πήλιο έχει τον μοναδικότερο συνδυασμό βουνού και θάλασσας, κατά την προσωπική μου φυσικά γνώμη. Πρόκειται για ένα ευλογημένο μέρος όπου μπορεί να πετάξεις ένα κουκούτσι εφέτος και την επόμενη χρονιά να το δεις δέντρο. Το Πήλιο έχει μια τέτοιου είδους ενέργεια, θετική και επ΄ ουδενί λόγο ουδέτερη, που σε ηρεμεί και σε ξεκουράζει. Αυτό που χρειάζεσαι είναι να αφήσεις τον εαυτό σου ελεύθερο τις πρώτες δύο-τρεις ημέρες, ώστε να συντονιστείς μαζί του, και μετά όλα θα κυλήσουν όπως πρέπει.

«Θεωρώ ότι το Πήλιο έχει τον μοναδικότερο συνδυασμό βουνού και θάλασσας, κατά την προσωπική μου φυσικά γνώμη. Πρόκειται για ένα ευλογημένο μέρος όπου μπορεί να πετάξεις ένα κουκούτσι εφέτος και την επόμενη χρονιά να το δεις δέντρο. Το Πήλιο έχει μια τέτοιου είδους ενέργεια, θετική και επ΄ ουδενί λόγο ουδέτερη, που σε ηρεμεί και σε ξεκουράζει. Αυτό που χρειάζεσαι είναι να αφήσεις τον εαυτό σου ελεύθερο τις πρώτες δύο-τρεις ημέρες, ώστε να συντονιστείς μαζί του, και μετά όλα θα κυλήσουν όπως πρέπει. Το Πήλιο είναι βουνό και θάλασσα, είναι μονοπάτια, είναι κυρίως οι άνθρωποί του. Είναι όλα αυτά που έχουν συμβεί στο πέρασμα των αιώνων, που “βγαίνουν” στην ατμόσφαιρα με έναν μοναδικό τρόπο. Με έναν τόσο μοναδικό τρόπο ώστε διαμορφώνουν αυτό το ενεργειακό πλαίσιο που δεν σε αφήνει αδιάφορο.

Το Πήλιο το γνώρισα ουσιαστικά ως επισκέπτης το 1999 και παρέμεινα στην αγκαλιά του για δύο-τρεις ημέρες. Και μετά αυτή την παραμονή του τριημέρου διαπίστωσα πόσο μου ταιριάζει. Αλλωστε σε αυτή τη δεκαετία το Πήλιο έχει συνδεθεί με τα σημαντικότερα κομμάτια της ζωής μου. Εκεί παντρεύτηκα, ενώ και η κόρη μου το Μούρεσι όπου έχουμε σπίτι το θεωρεί το χωριό της. Αν αυτά όμως είναι κάποιες σημαντικές εικόνες της ζωής μου, το Πήλιο είναι παρών και στα τραγούδια μου. Ειδικότερα το Φως του. Και δεν αναφέρομαι σε κάποιο συγκεκριμένο τραγούδι, αλλά στην ενέργεια που μαζεύω από την παραμονή μου στο Πήλιο, οι εικόνες που συγκεντρώνω και με έναν τρόπο “κατευθύνονται” στα τραγούδια μου.

Και φυσικά δεν πρέπει να συνδέσει κάποιος το Πήλιο με το καλοκαίρι, διότι είναι ένα μέρος για όλες τις εποχές του χρόνου όπου πολλά μπορεί να σου συμβούν. Και αυτό το πιστοποιεί η εικόνα που μεταφέρω παρακάτω: Στο σπίτι μας, στο Μούρεσι, κάποια νύχτα ακούσαμε στην αυλή μας θόρυβο. Βλέποντας από το παράθυρο διέκρινα κάτι σκιές, κάτι σαν ένας άνθρωπος που περπατούσε σκυφτός. Την άλλη μέρα το πρωί ανέφερα το περιστατικό στους ντόπιους και κανείς δεν έδειξε να απορεί. Μου είπαν πολύ απλά ότι πρόκειται για μονοπάτι αγριογούρουνων. Δηλαδή η αυλή του σπιτιού μας αποτελεί μέρος του περάσματος. Και όπως μας είπαν, επρόκειτο για οικογένεια αγριογούρουνων. Και κάτι ακόμη από τις εικόνες του Πηλίου, ειδικότερα το φθινόπωρο και τον χειμώνα: όταν η ατμόσφαιρα είναι καθαρή, βλέπεις τη Χαλκιδική και το Αγιον Ορος.

Στο Πήλιο θα μπορούσα να μείνω μόνιμα. Είμαστε παιδιά της Αθήνας, γνωρίζω ότι πολλές φορές όλοι μας μόλις βρούμε ένα μέρος που μας ταιριάζει ή που περνάμε καλά λέμε ότι εκεί θα μπορούσαμε να μείνουμε μόνιμα. Για μένα όμως το Πήλιο πληροί τις προϋποθέσεις όπου, αν έφευγα κάποτε από την Αθήνα, θα μπορούσα να μείνω εκεί.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Κοινωνία
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk