Η Τήνος

«Η Τήνος δεν είναι για μένα ένας τόπος διακοπών, είναι η μόνιμη κατοικία μου. Εγκαταστάθηκα εδώ μετά τους Ολυμπιακούς της Αθήνας. Την 1η Σεπτεμβρίου ήρθα και έκτοτε φεύγω μόνο για δουλειές, πολύ λίγες ημέρες δηλαδή. Εχω γεννηθεί και μεγαλώσει σε επαρχία, δίπλα στη φύση, με γονείς φυσιολάτρες. Το να βρίσκομαι στη φύση, λοιπόν, ήταν για μένα ζητούμενο εδώ και πολλά χρόνια, το οποίο όμως δεν υλοποιούνταν για πολλούς λόγους, λάθος ή σωστούς, επαγγελματικούς κυρίως. Ωστόσο, μετά τη σκληρή ενασχόληση με τους Ολυμπιακούς, μου έγινε επιτακτικό το να φύγω από την πόλη και να βρω τον εαυτό μου σε ένα μέρος όπου θα ζούσα, ουσιαστικά, σε κάποια απομόνωση.

«Η Τήνος δεν είναι για μένα ένας τόπος διακοπών, είναι η μόνιμη κατοικία μου. Εγκαταστάθηκα εδώ μετά τους Ολυμπιακούς της Αθήνας. Την 1η Σεπτεμβρίου ήρθα και έκτοτε φεύγω μόνο για δουλειές, πολύ λίγες ημέρες δηλαδή. Εχω γεννηθεί και μεγαλώσει σε επαρχία, δίπλα στη φύση, με γονείς φυσιολάτρες. Το να βρίσκομαι στη φύση, λοιπόν, ήταν για μένα ζητούμενο εδώ και πολλά χρόνια, το οποίο όμως δεν υλοποιούνταν για πολλούς λόγους, λάθος ή σωστούς, επαγγελματικούς κυρίως. Ωστόσο, μετά τη σκληρή ενασχόληση με τους Ολυμπιακούς, μου έγινε επιτακτικό το να φύγω από την πόλη και να βρω τον εαυτό μου σε ένα μέρος όπου θα ζούσα, ουσιαστικά, σε κάποια απομόνωση.

Η Τήνος ήταν ένα μέρος που το είχα ανακαλύψει τυχαία πριν από αρκετά χρόνια. Την επισκεπτόμουν αρκετά συχνά, σχεδόν πάντα καλοκαίρι, κι εν τούτοις φανταζόμουν το πώς θα είναι η ζωή τον χειμώνα. Το σπίτι σε αυτό εδώ το χωριό όπου βρίσκομαι- 25 χιλιόμετρα, περίπου, μακριά από τη Χώρα- βρέθηκε εντελώς συμπτωματικά. Το είδα, αποφάσισα ότι μου κάνει, πείστηκα ότι εδώ μπορώ να “ακουμπήσω” κάποια χρόνια από τη ζωή μου και το πήρα. Αν επιχειρούσα να κωδικοποιήσω το όλο πράγμα, θα έλεγα πως επιλέγω την Τήνο για να κάνω καλύτερα τη δουλειά μου, για μια περισσότερο αξιοπρεπή διαβίωση την οποία η Αθήνα δεν παρέχει και επίσης για τη φυσική ζωή που με προσγειώνει στα πραγματικά κυβικά της ανθρώπινης αξίας. Πέρα από όλα τα άλλα, το μέρος αυτό έχει μια δική του ηθική, η οποία προσωπικά μού είναι πολύ συμβατή. Δεν υπάρχει αυτό το άκρατο κυνήγι των υλικών αγαθών, η κοινωνία η ίδια δεν μπορεί να το αφομοιώσει, σε αφήνει έκθετο, αισθάνεσαι και λίγο ανήθικος σε αυτή τη σπατάλη.

Αν εξαιρέσεις τον Αύγουστο, όπου πραγματικά η ζωή γίνεται πολύ διαφορετική λόγω των επισκεπτών του καλοκαιριού, οι υπόλοιποι 11 μήνες εδώ είναι πολύ σιωπηλοί: υπάρχει μια διαχρονική “σουρντίνα” που καλύπτει τα πάντα και αυτό για μένα και για τη μουσική είναι ο καλύτερος σύμμαχος. Τα πάντα συμβαίνουν σε αργή κίνηση- το αντίστροφο, δηλαδή, από αυτό που κάνει η τηλεόραση-, γεγονός που ενεργοποιεί τη δημιουργικότητα.

Η αλήθεια είναι ότι, στην αρχή τουλάχιστον, πολλοί φίλοι μου φοβούνταν πως η επιλογή μου αυτή θα με απομόνωνε. Από την άλλη πλευρά, όμως, η απομόνωση αυτή σ΄ εμένα, σε επίπεδο αναθέσεων, παραγγελιών και πραγματικής επαφής όχι μόνο με την Ελλάδα αλλά και με το εξωτερικό, έχει λειτουργήσει πολύ θετικά. Και αυτό γιατί όλες πλέον οι επαφές δεν γίνονται για κοινωνικούς λόγους αλλά για μουσικούς και η επικείμενη συνεργασία μου με το κουαρτέτο Κronos είναι μια τέτοια ιστορία. Ερχομαι σε επαφή με ανθρώπους είτε συμπτωματικά είτε στέλνοντας κάποιο υλικό και ακριβώς επειδή τους αρέσει μου ζητούν συνεργασία. Παράλληλα, οι ίδιοι οι ρυθμοί της δουλειάς μου έχουν αυξηθεί. Εκεί που έγραφα ένα έργο τον χρόνο, τώρα μπορεί να γράψω πέντε ή περισσότερα…».

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Κοινωνία
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk