Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ 2004

Τα στοιχήματα που έχασε και κέρδισε η Αθήνα

Τώρα που άναψε η Ολυμπιακή Φλόγα στο Πεκίνο και συμπληρώθηκε (την περασμένη Τετάρτη) μία Ολυμπιάδα από τους Αγώνες της Αθήνας, είναι κατάλληλη ώρα για απολογισμό. Η ελληνική πρωτεύουσα κέρδισε σίγουρα το στοίχημα της διοργάνωσης αλλά φαίνεται να χάνει την ιστορική ευκαιρία που είχε να μεταμορφωθεί, να εκσυγχρονίσει τις υποδομές της και να επιχειρήσει το μεγάλο άλμα προς το μέλλον.

Τώρα που άναψε η Ολυμπιακή Φλόγα στο Πεκίνο και συμπληρώθηκε (την περασμένη Τετάρτη) μία Ολυμπιάδα από τους Αγώνες της Αθήνας, είναι κατάλληλη ώρα για απολογισμό. Η ελληνική πρωτεύουσα κέρδισε σίγουρα το στοίχημα της διοργάνωσης αλλά φαίνεται να χάνει την ιστορική ευκαιρία που είχε να μεταμορφωθεί, να εκσυγχρονίσει τις υποδομές της και να επιχειρήσει το μεγάλο άλμα προς το μέλλον.
Τ ι έμεινε στην Αθήνα και στους δημότες της πέρα από τα έργα υποδομής που την ενέταξαν στον χάρτη των σύγχρονων ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων; Εμεινε το κουρασμένο της σώμα. Η ατμομηχανή της ανάπτυξης, μετά το παρθένο δρομολόγιο, έμεινε από καύσιμα, έγινε «το τρένο που έβλεπε τα άλλα τρένα να περνούν», όπως θα έλεγε ο αιρετικός θεσσαλονικιός τραγουδοποιός Γιάννης Αγγελάκας με τη βραχνή φωνή του.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις ξένων αναλυτών, η Αθήνα πήρε άριστα στη διοργάνωση των Αγώνων αλλά έλαβε μηδέν στον τομέα της μεταολυμπιακής αξιοποίησης. Οι αποκαρδιωτικές εικόνες των εγκαταλελειμμένων ολυμπιακών εγκαταστάσεων, των «αθλητικών μαυσωλείων», όπως τα ονομάζει ο πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ κ. Β. Σεβαστής, προκαλούν την έκπληξη και την απορία των αλλοδαπών, οι οποίοι κατά τη διαμονή τους στην Αθήνα, σε πείσμα των συμβουλών που δέχονται από τους ξεναγούς τους, επιμένουν να επισκέπτονται τα ολυμπιακά στάδια.

Οπως υπογραμμίζει ο κ. Κ. Καρτάλης , επικεφαλής της Γενικής Γραμματείας Ολυμπιακών Εργων την κρίσιμη πενταετία 2000-2004, «η εικόνα της Αθήνας στο εξωτερικό έγινε ελκυστικότερη χάρη σε μια σειρά βασικών υποδομών οι οποίες βελτίωσαν τις συνθήκες ζωής και εργασίας των πολιτών». Το μεγάλο στοίχημα όμως της μετεξέλιξης της πόλης και της μεταολυμπιακής αξιοποίησής της, όπως αναφέρει ο ίδιος, χάθηκε διά παντός.

Στην άποψη αυτή συγκλίνουν κορυφαίοι επιστήμονες, αρμόδιοι παράγοντες και στελέχη της διοίκησης οι οποίοι διαδραμάτισαν ενεργό ρόλο στην προετοιμασία και στην οργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων. Παρά τα αδιαμφισβήτητα οφέλη της περιόδου 2000-2004, κρίσιμοι δείκτες οι οποίοι συνδέονται με το επίπεδο λειτουργίας μιας σύγχρονης μεγαλούπολης όπως η Αθήνα και λειτουργούν ευεργετικά για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας υπέστησαν καθίζηση.

Η πολυδιαφημισμένη προσέλκυση ξένων επενδύσεων, η οποία θα επιτυγχανόταν μέσω της παγκόσμιας προβολής της Ελλάδας, δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ. Οσο τις είδε ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γ. Αλογοσκούφης τόσο τις είδατε και εσείς. Ακόμη και οι πάσης φύσεως υποδομές που κατασκευάστηκαν είναι αμφίβολο αν θα δώσουν τις προσδοκώμενες υπεραξίες συμβάλλοντας καθοριστικά στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το συγκοινωνιακό δίκτυο που κατασκευάστηκε στην Αθήνα. Οι οδικοί άξονες, οι κόμβοι, τα μέσα μαζικής μεταφοράς σταθερής τροχιάς, όπως σημειώνει ο καθηγητής του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου και συγκοινωνιολόγος κ. Γ. Γκόλιας, ο οποίος την περίοδο διεξαγωγής των Αγώνων διετέλεσε γενικός γραμματέας του υπουργείου Μεταφορών, έχουν ξεπερασθεί από την πραγματικότητα και θεωρούνται παρωχημένα!

«Δεν χωράει αμφισβήτηση ότι τα συγκοινωνιακά έργα που κατασκευάστηκαν στην Αθήνα αποτέλεσαν μεγάλο κεφάλαιο για την πρωτεύουσα» εξηγεί ο κ. Γκόλιας. «Αντί όμως να γίνει στη συνέχεια παραγωγική εκμετάλλευση των ευκαιριών,επιλέχθηκε η ανάλωσή τους. Για την ανάλωση αυτή δεν χρειάστηκε να περάσουν περισσότερα από τρία χρόνια,με την αύξηση των οχημάτων στην Αττική να υπερβαίνει ετησίως τις εκατό χιλιάδες». Σύμφωνα με τις συγκοινωνιακές μελέτες που εκπόνησε ο κ. Γκόλιας, «το 2015 σε ποσοστό 90% οι οδικοί άξονες της Αθήνας θα έχουν κορεστεί, ενώ κατά τις ώρες αιχμής θα είναι αδιάβατη ακόμη και η Αττική οδός»!

Την ίδια περίοδο η αναμενόμενη αύξηση της τουριστικής προσέλευσης δεν… φάνηκε ποτέ. Παρά τη μεγάλη αύξηση που σημειώθηκε στις τουριστικές υποδομές της Αττικής, με την κατασκευή 23 μικρών και μεγάλων ξενοδοχείων, η πληρότητα που αναμενόταν δεν ήταν ικανοποιητική. Με εξαίρεση την αύξηση που υπήρξε στον αριθμό των τουριστών που επισκέφθηκαν την Αθήνα το 2005, η συνέχεια ήταν απογοητευτική.

Σε ό,τι αφορά δε τον συνεδριακό τουρισμό, έναν από τους βασικότερους μεταολυμπιακούς στόχους που ετέθησαν, ούτε λόγος να γίνεται. Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των στελεχών της εταιρείας Ολυμπιακά Ακίνητα να εκχωρήσουν άρον άρον στους ιδιώτες σχεδόν το σύνολο των αθλητικών εγκαταστάσεων, προσφέροντας μάλιστα στους υποψήφιους επενδυτές μπόνους… δόμησης δεκάδων χιλιάδων τετραγωνικών από μπετόν, τα αποτελέσματα κρίνονται τραγικά. Με λουκέτο στις περισσότερες αθλητικές εγκαταστάσεις, είναι δύσκολο να μπουν και να συνεδριάσουν.

«Τέσσερα χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας τα περισσότερα ολυμπιακά έργα παραμένουν κλειστά για το κοινό» επισημαίνει ο επί πενταετία ειδικός σύμβουλος της Γενικής Γραμματείας Ολυμπιακών Εργων κ. Γιάννης Κρίκος. Η επιβεβαίωση έρχεται από τα πλέον αρμόδια χείλη, από τον πρόεδρο του ΣΕΓΑΣ κ. Β. Σεβαστή. «Τα περισσότερα στάδια είναι κλειστά ή υπολειτουργούν.Ξοδέψαμε δισεκατομμύρια ευρώ για να έχουμε κλειστά στάδια,αθλητικά μαυσωλεία»! Η κριτική του κ. Σεβαστή παίρνει τη μορφή «κατηγορώ», γίνεται ορμητικό ποτάμι που παρασύρει στο διάβα του τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, τις ηχηρές διαβεβαιώσεις των αρμοδίων κυβερνητικών παραγόντων. «Γιατί τους κάναμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες αν όχι για να αποκτήσουμε,εκτός των άλλων, σύγχρονες αθλητικές υποδομές; Δαπανήσαμε τεράστια ποσά του ελληνικού λαού και δεν φροντίσαμε να υπάρξει μια έστω και μικρή προσφορά στην αθλητική Ελλάδα» προσθέτει ο πρόεδρος του ΣΕΓΑΣ. Ενώ ο κ. Σεβαστής περίμενε την αναγέννηση του ελληνικού αθλητισμού, διαπίστωσε ότι τα πράγματα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Την επόμενη ημέρα των Αγώνων οι υποσχέσεις ξεχάστηκαν. Σπίτι της Αρσης Βαρών του υποσχέθηκαν αλλά έγινε πανεπιστήμιο. Τρία υπερσύγχρονα στάδια στο Ηράκλειο, στον Βόλο και στην Πάτρα κατασκευάστηκαν αλλά η είσοδος στους αθλητές δεν επιτρέπεται! Είπαμε: τα περισσότερα στάδια παραμένουν κλειστά! Ο πρόεδρος τα… είδε όλα. Είδε τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις να μετατρέπονται σε εμπορικά κέντρα, σε συνεδριακά κέντρα, σε συναυλιακούς χώρους. Εγκαταστάσεις για τους χιλιάδες έλληνες αθλητές δεν είδε. Από τις 21 αθλητικές εγκαταστάσεις επτά παραχωρήθηκαν σε ιδιώτες και επτά παραχωρήθηκαν σε άλλους φορείς του Δημοσίου: υπουργεία, ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευ σης, Ελληνική Αστυνομία. Η τύχη των υπολοίπων επτά ολυμπιακών εγκαταστάσεων, τέσσερα χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, εκκρεμεί. Τα στελέχη των Ολυμπιακών Ακινήτων μελετούν το θέμα.

Το στάδιο μπιτς βόλεϊ τις ημέρες των Αγώνων

«Ασφαλώς και είναι κατανοητό ότι η χρήση κάποιων εγκαταστάσεων έπρεπε να αλλάξει, να αποδοθούν στην κοινωνία και όχι φυσικά ως φιλέτα σε ορισμένους ιδιώτες» συμπληρώνει ο κ. Σεβαστής. «Κατά πόσο όμως είναι θεμιτό αθλητικές εγκαταστάσεις που εξυπηρετούν απόλυτα συγκεκριμένες αθλητικές δραστηριότητες να αλλάζουν χρήση;Αν σκοπεύαμε να εκχωρήσουμε τα πάντα στους ιδιώτες,διερωτώμαι γιατί δεν επιλέξαμε τη λύση των λυόμενων εγκαταστάσεων της Ατλάντας και περάσαμε σε εφ΄ όλης της ύλης βαριές κατασκευές; Εμείς τα λέγαμε από τότε αλλά δεν μας έδινε σημασία κανείς. Μόνο οι “τσιμεντάδες”, οι μηχανικοί και οι εργολάβοι είχαν τότε λόγο».

Με τις προαναφερόμενες αποκαρδιωτικές περιγραφές ίσως δεν ηχεί παράδοξα η πρόβλεψη του αντιπρύτανη του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου κ. Ι.Πολύζου: «Οι Ολυμπιακοί Αγώνες της Αθήνας θα μείνουν στην Ιστορία ως η αποθέωση του real estate»!

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk