Η παλαιά αντιπαράθεση Παυλίδη- Καραμάριου με έπαθλο τις ψήφους των Δωδεκανησίων

Οι «μονομάχοι» των Δωδεκανήσων

Κ ώος προερχόμενος από την παραδοσιακή Δεξιά ο κ. Αρ.Παυλίδης, Ρόδιος με κεντρώες καταβολές ο κ. Αν. Καραμάριος, συγκροτούν ένα δίδυμο «αιωνίων» πολιτικών αντιπάλων. Ενα, κατά πολλούς, τόσο «αταίριαστο δίδυμο» που ξεπερνά ακόμη και το κλασικό πρότυπο της σφοδρής αντιπαράθεσης ανάμεσα σε επαρχιώτες πολιτευομένους με την ίδια παράταξη, όπως ισχύει για τους δύο νεοδημοκράτες πολιτικούς, οι οποίοι επί σχεδόν τρεις δεκαετίες αντιμάχονται σκληρά για τις «γαλάζιες» ψήφους των Δωδεκανησίων.

Κ ώος προερχόμενος από την παραδοσιακή Δεξιά ο κ. Αρ.Παυλίδης, Ρόδιος με κεντρώες καταβολές ο κ. Αν. Καραμάριος, συγκροτούν ένα δίδυμο «αιωνίων» πολιτικών αντιπάλων. Ενα, κατά πολλούς, τόσο «αταίριαστο δίδυμο» που ξεπερνά ακόμη και το κλασικό πρότυπο της σφοδρής αντιπαράθεσης ανάμεσα σε επαρχιώτες πολιτευομένους με την ίδια παράταξη, όπως ισχύει για τους δύο νεοδημοκράτες πολιτικούς, οι οποίοι επί σχεδόν τρεις δεκαετίες αντιμάχονται σκληρά για τις «γαλάζιες» ψήφους των Δωδεκανησίων. Βουλευτής από το 1977 ο κ. Παυλίδης, ο οποίος σπούδασε φυσικός και μάλλον μπορεί να καταταγεί στις τάξεις των «επαγγελματιών της πολιτικής», αφού βρέθηκε στη Βουλή σε ηλικία 32 ετών. Δικηγόρος ο κ. Καραμάριος, πολιτεύθηκε πρώτη φορά σε ηλικία 46 ετών το 1981, χρονιά που εγκατέλειψε την ΕΔΗΚ για να προσχωρήσει στη ΝΔ και να εκλεγεί βουλευτής οκτώ χρόνια αργότερα.

Μονοπωλούσαν τις έδρες
Ολα αυτά τα χρόνια και ως τις εκλογές του 2004 που η ΝΔ ανέλπιστα κατέκτησε τρίτη έδρα- ελέω εκλογικού νόμου αλλά και της αύξησης από τέσσερις σε πέντε των βουλευτών του νομού- οι κκ. Παυλίδης και Καραμάριος μονοπωλούσαν τις εκλόγιμες θέσεις του «γαλάζιου» ψηφοδελτίου της Δωδεκανήσου. Οποτε το κόμμα τους έπαιρνε δύο έδρες, όπως την περίοδο 1989-90, εκλέγονταν και ο ένας και ο άλλος, με τον κ. Παυλίδη να είναι συνήθως πρώτος, αφού, αν και καταγόταν από τη μικρότερη πληθυσμιακά Κω, διέθετε ισχυρά ερείσματα και στη Ρόδο. Οταν, όμως, λόγω του προβαδίσματος που δίνουν τα Δωδεκάνησα στο ΠαΣοΚ, η ΝΔ κατελάμβανε μία έδρα, ο ένας τους άφηνε τον άλλον εκτός Βουλής, όπως συνέβη το 1993 και το 2000 που δεν εξελέγη ο κ. Καραμάριος και το 1996 που έμεινε εκτός ο «αιώνιος» αντίπαλός του.

Η δισταυρία που ισχύει τα τελευταία χρόνια στα Δωδεκάνησα, όπως και η εμφάνιση τρίτου δυνατού «παίκτη» στο τοπικό πολιτικό παιχνίδι, του υφυπουργού Εξωτερικών κ. Ι.Βαληνάκη, ο οποίος πολιτεύθηκε εκεί στην τελευταία εκλογική αναμέτρηση, φάνηκε να οδηγούν σε κάποια ύφεση τον διαρκή ανταγωνισμό τους. Προς στιγμήν, όμως, αφού «οι δύο κόσμοι που εκπροσωπούν δεν ήταν δυνατόν να συμβιβαστούν», όπως λένε οι γνωρίζοντες στα Δωδεκάνησα, που επισημαίνουν ότι «δεκαετίες τώρα σπανίως οι δύο πολιτικοί έχουν υποστηρίξει τον ίδιο δήμαρχο ή τον ίδιο νομάρχη».

Αν και ελάχι στες φορές έχουν έρθει σε ευθεία δημόσια αντιπαράθεση, κυρίως, όπως λέγεται, «λόγω του ήπιου προφίλ που καλλιεργεί ο κ. Καραμάριος, ο οποίος σπανίως απαντά στις προκλήσεις», ο υπόγειος πόλεμός τους είναι «ανελέητος». Ο καθένας έχει τους «ανθρώπους του», οι οποίοι είναι εκείνοι που αναλαμβάνουν να διεκπεραιώνουν τις συνεχείς πολεμικές συρράξεις ανάμεσα στους δύο «μηχανισμούς» μέσω σπερμολογιών αλλά και με επίσημες ανακοινώσεις που εκθειάζουν τις «επιτυχίες» του ενός ή του άλλου πολιτικού.

Τη μεταξύ τους πολύχρονη αντιπαλότητα ενίσχυσε και το γεγονός ότι ο θεωρούμενος «μητσοτακικός» κ. Παυλίδης, ο οποίος μετείχε ως υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στις κυβερνήσεις των κκ. Τζ. Τζαννετάκη και Κ.Μητσοτάκη, ανέλαβε υπουργός Αιγαίου στην κυβέρνηση που σχημάτισε ο κ. Κ. Καραμανλής το 2004. Αυτό προκάλεσε την έντονη πικρία του κ. Καραμάριου, ο οποίος θεωρούσε εαυτόν ακραιφνή «καραμανλικό», αλλά ο κατευνασμός δεν άργησε, όταν του προσφέρθηκε η προεδρία στην κοινοβουλευτική Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας.

Γνώστης των κυβερνητικών παρασκηνίων από τη θητεία του ως γενικού γραμματέα ΠΕΧΩΔΕ στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, ο νεόκοπος εφοπλιστής κ. Φ. Μανούσης, όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με τον κ. Παυλίδη- αυτό δεν το αρνείται ούτε ο τέως υπουργός Αιγαίου – για τις «γονιμότατες» επιδοτήσεις των άγονων γραμμών, κατέφυγε στον κ. Καραμάριο. Και το έκανε, όπως λέγεται στα πολιτικά παρασκήνια, όχι τόσο για να αξιοποιήσει τη θεσμική κοινοβουλευτική ιδιότητα του «γαλάζιου» βουλευτή όσο για να «εκμεταλλευθεί» την ανταγωνιστική του σχέση με τον κ. Παυλίδη και πολύ περισσότερο τις καλές προσβάσεις του ρόδιου πολιτικού στο Μέγαρο Μαξίμου.

Ο κ. Καραμάριος, εκτός του ότι θεωρούνταν από χρόνια πιστός στο «καραμανλικό» στρατόπεδο, ενίσχυσε τη σχέση του με το Μαξίμου όταν ως πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών χειρίστηκε την υπόθεση των υποκλοπών- για την οποία, μεταξύ άλλων, εκλήθη σε ακρόαση στη Βουλή ο στενός συνεργάτης του Πρωθυπουργού κ. Ι.Αγγέλου – και εν τέλει πέτυχε, με βαρύ κόστος για την προσωπική του αξιοπιστία, να κλείσει την κοινοβουλευτική διερεύνησή της με μεθοδεύσεις που καταστρατηγούσαν ευθέως τον Κανονισμό. Το πολιτικό τακτ και οι άνωθεν οδηγίες

Αν. Καραμάριος

Γι΄ αυτό ακριβώς δεν είναι λίγοι όσοι αμφισβητούν ότι ο κ. Καραμάριος «κράτησε για λόγους πολιτικού τακτ ως επτασφράγιστο μυστικό» τις καταγγελίες του εφοπλιστή εις βάρος του «αιώνιου αντιπάλου» του. Αντιθέτως, είναι πολλοί εκείνοι που γνωρίζοντας τον χαρακτήρα του επιμένουν ότι η πρώτη του κίνηση δεν ήταν άλλη από το να ενημερώσει την κυβέρνηση. Και υποστηρίζουν ότι «μόνο με σαφείς οδηγίες από το Μαξίμου θα μπορούσε να συσκοτιστεί, όπως και τόσες άλλες, αυτή η σκανδαλώδης υπόθεση», η οποία βρισκόταν σε εξέλιξη σε μια δύσκολη περίοδο για την κυβέρνηση, αφού «έτρεχε» παράλληλα με το σκάνδαλο των ομολόγων.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτική
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk