ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΑ

Το νέο σκηνικό

Η σεζόν των δημοσκοπήσεων ολοκληρώνεται σχεδόν σε απόλυτη ομοφωνία. Ποτέ άλλοτε, τόσες έρευνες, τόσων εταιρειών, δεν είπαν όλες μαζί τα ίδια πράγματα. Και ποτέ άλλοτε μέσα από τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων δεν προέκυψε ένα τόσο διαφοροποιημένο πολιτικό σκηνικό με απολύτως σαφή χαρακτηριστικά. Πρώτον, η κυβερνητική παράταξη πληρώνει το κόστος της «δεύτερης τετραετίας». Το πληρώνει βαρύ και το πληρώνει νωρίς, αν αναλογιστεί κανείς ότι έχουν περάσει μόλις δέκα μήνες από τις τελευταίες εκλογές.

Η σεζόν των δημοσκοπήσεων ολοκληρώνεται σχεδόν σε απόλυτη ομοφωνία. Ποτέ άλλοτε, τόσες έρευνες, τόσων εταιρειών, δεν είπαν όλες μαζί τα ίδια πράγματα. Και ποτέ άλλοτε μέσα από τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων δεν προέκυψε ένα τόσο διαφοροποιημένο πολιτικό σκηνικό με απολύτως σαφή χαρακτηριστικά.

Πρώτον, η κυβερνητική παράταξη πληρώνει το κόστος της «δεύτερης τετραετίας». Το πληρώνει βαρύ και το πληρώνει νωρίς, αν αναλογιστεί κανείς ότι έχουν περάσει μόλις δέκα μήνες από τις τελευταίες εκλογές. Ολοι οι ποσοτικοί και ποιοτικοί δείκτες έχουν επιδεινωθεί δραματικά για την κυβέρνηση. Αν στέκεται ακόμη στα πόδια της το οφείλει στην εικόνα του Καραμανλή που παραμένει ισχυρή και στην αδυναμία της αντιπολίτευσης.

Δεύτερον, το ΠαΣοΚ πάει από το κακό στο χειρότερο και ο Παπανδρέου πάει χειρότερα και από το ΠαΣοΚ. Η εικόνα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι η εικόνα μιας βαθιά διχασμένης παράταξης με συγκεχυμένη φυσιογνωμία, ασυνάρτητη πολιτική και αδύναμη ηγεσία. Η άποψη που διατυπώθηκε εσχάτως από διάφορα στελέχη του ΠαΣοΚ ότι «όταν πάμε να σηκώσουμε κεφάλι κάτι συμβαίνει και μας ρίχνει πίσω» δεν επιβεβαιώνεται από τίποτα: σε καμία στιγμή μετά την επανεκλογή του Γ. Παπανδρέου δεν έδειξε το ΠαΣοΚ να σηκώνει κεφάλι. Η υπεροχή της ΝΔ εμφανίζεται σταθερή και σταθερά μεγαλύτερη από ό,τι είχε καταγραφεί κατά την πρώτη τετραετία.

Τρίτον, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει σταθεροποιήσει μια παρουσία σε διψήφια ποσοστά. Μια παρουσία όμως χωρίς συγκεκριμένα πολιτικά ή κοινωνικά χαρακτηριστικά, κυρίως ως απότοκο της κρίσης της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο προνομιακός αποδέκτης ψηφοφόρων του ΠαΣοΚ που δυσφορούν με τη σημερινή ηγεσία του και οι οποίοι πολύ δύσκολα θα επαναπατριστούν αν δεν αλλάξουν οι συνθήκες. Μιλάμε για 5-6% του εκλογικού σώματος- ποσοστό καθόλου ευκαταφρόνητο…

Τέταρτον, τα άλλα μικρότερα κόμματα καταγράφουν πολύ λιγότερα κέρδη από αυτό που εμφανίζεται ως «κρίση του δικομματισμού». Μήπως, λοιπόν, δεν πρόκειται για πραγματική κρίση του δικομματισμού;

Πέμπτον, η κοινωνία είναι απογοητευμένη,δυσαρεστημένη,απο- καρδιωμένη,απαισιόδοξη. Κυρίως όμως δείχνει θυμωμένη. Και ο θυμός δεν είναι καλός εκλογικός σύμβουλος. Αν δεν εκτονωθεί κάπου εποικοδομητικά, μπορεί να βγάλει τέρατα από την κάλπη.

Κάπως έτσι έχουν τα πράγματα, το καλοκαίρι του 2008. Το ευχάριστο είναι ότι δεν έχουμε συντόμως εκλογές ώστε αυτό το σεληνιακό τοπίο που αναδεικνύουν οι δημοσκοπήσεις να καταγραφεί και στις κάλπες. Το δυσάρεστο είναι ότι τίποτα δεν δείχνει ικανό να αλλάξει αυτό το τοπίο προτού πάμε στις κάλπες.

jpretenteris@dolnet.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk