O υπουργός Πολιτισμού Μichel de Liapis – «άνθρωπος της δράσης και του αποτελέσματος», που δεν αρέσκεται στα μεγάλα λόγια, όπως ο ίδιος περιέγραψε τον εαυτό του χθες, μετά το πέρας της σύσκεψης υπό τον Πρωθυπουργό στο Μαξίμου- δεσμεύθηκε ότι ο νέος, δρακόντειος νόμος για το ντόπινγκ, τον οποίο ετοιμάζει, «θα παρουσιασθεί εντός δέκα ημερών».
Ηταν 11 Απριλίου χθες και σε δέκα ημέρες, όταν ο Μichel θα παρουσιάσει τον νόμο, που θα επανορθώσει την παγκόσμια αίγλη της Ελλάδας ως «κιβωτού των αξιών του Ολυμπισμού » (δικές του κουβέντες πάλι), θα έχει ξημερώσει 21η Απριλίου… Θα είναι μια ευτυχής συγκυρία, καθώς στην Ελλάδα ο αθλητισμός είναι υπόθεση του έθνους και του Στρατεύματος.
(Ως προς το στυλιστικό μέρος της ανακοίνωσης, όταν με το καλό θα φτάσουμε στη Δευτέρα 21η Απριλίου θα συνιστούσα στον Μichel μια «αυστηρή» γραβάτα regimental, κατά προτίμηση των Royal Μarines, που θα του πηγαίνει πολύ…)
Είναι το λιγότερο ευχάριστη η παρουσία νέων ανθρώπων στην πολιτική, γίνεται όμως πολύ δυσάρεστη όταν επιδεικνύουν τόσο κακούς τρόπους! Οπως ο Αλέξης Τσίπρας, που δεν είπε ούτε ένα ξερό «ευχαριστώ» στον Ανδρέα Βγενόπουλο της ΜΙG, ο οποίος του έκανε τέτοια αβάντα με τη μήνυση και την αγωγή. (Αν δεν θέλει να τον χαρακτηρίσουν αχάριστο, ο Αλ. Τσίπρας οφείλει, για τους επόμενους δύο μήνες τουλάχιστον, να κάνει όλες τις δημόσιες εμφανίσεις του με μπλουζάκι της ΜΙG. Και οπωσδήποτε να φτιάξει και ένα τηλεοπτικό σποτάκι για την εταιρεία! Είναι η Μεγάλη Χορηγός του…)
Δεν εννοώ ότι αυτή η ονειρεμένη προβολή προσφέρθηκε στον πρόεδρο του ΣΥΝ από τον Α. Βγενόπουλο, χωρίς την προσδοκία κάποιου οφέλους από πλευράς του χορηγού. Βάζοντας τον εαυτό μου στη θέση του, θα ήθελα ένα αδύναμο ΠαΣοΚ και μια ισχυρή εξωπραγματική Αριστερά. Διότι με αυτές τις συνθήκες η λεγόμενη ηγεμονία της ΝΔ θα ήταν εξασφαλισμένη… O Γιώργος Καρατζαφέρης ήταν ο μόνος πολιτικός αρχηγός στις δηλώσεις του οποίου δεν ανιχνεύονται οι μπούρδες περί καθαρού αθλητισμού κτλ. Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ εξέφρασε κυρίως τη δυσαρέσκειά του για τη μειωμένη προσοχή που επέδειξαν τα όργανα της πολιτείας στη διαχείριση της όλης υπόθεσης.
Επρόκειτο για γενναία άρνηση της γενικής υποκρισίας εκ μέρους του προέδρου; Οχι, επρόκειτο για τον πιο βάναυσο λαϊκισμό. Προσπάθησε να πάρει με το μέρος του τους χειρότερους· εκείνους, δηλαδή, που αγνοούν τους κανόνες και θέλουν μόνο τη νίκη για τον εαυτό τους ή τη χώρα τους, με όποιο κόστος ή τίμημα. Αν η στάση του προέδρου του ΛΑΟΣ ήταν αυθεντική άρνηση της υποκρισίας, δεν θα ανεχόταν να έχει πίσω του ακριβώς τον φυγόστρατο (πλην καμαρωτό) βουλευτή Κώστα Αϊβαλιώτη …
Στην ίδια θέση με τον ΛΑΟΣ καταλήγει ουσιαστικά και το ΚΚΕ, με τη διαφορά όμως ότι το κάνει πάρα πολύ πλαγίως.
«Κάθαρση του αθλητισμού και αποβολή του ντόπινγκ» , σχολιάζει το γραφείο Τύπου του κόμματος, «δεν μπορεί να γίνει με αυστηρότερα μέτρα». Χρειάζονται ριζικές αλλαγές «που το εργατικό λαϊκό κίνημα πρέπει με την παρέμβασή του να επιβάλει ». Οπερ σημαίνει, καθεστώς Ανατολικής Γερμανίας…
Περιττεύει να αποπειραθώ να διατυπώσω τη σημασία της μεγάλης ανακάλυψης για την κατανόηση της βαθύτερης σχέσης του μεγάλου ιρλανδού συγγραφέα Οσκαρ Γουάιλντ με «τον ωραίο και σκληρό Ελληνισμό» του Κ. Π. Καβάφη. Αρκεί να την παρουσιάσω:
Στην ετήσια διάλεξη εις μνήμην Δρος Κώστα Ν. Χατζηπατέρα, στο Ελληνικό Κέντρο του Λονδίνου, ο λέκτορας των Νέων Ελληνικών στο Ινστιτούτο Βυζαντινών Σπουδών της Σχολής Ιστορίας και Ανθρωπολογίας του Queen΄s University στο Μπέλφαστ Δρ Αντονι Χερστ αποκάλυψε ότι ο περίφημος στίχος «Ι stood upon the soil of Greece at last» στο νεανικό σονέτο του «Ιmpressions de voyage», που έγραψε κατά τη μοναδική επίσκεψή του στην Ελλάδα ως τριτοετής φοιτητής της Οξφόρδης το 1877, ο καλλιτέχνης δεν αναφέρεται στην Κέρκυρα ή στη Ζάκυνθο, όπως πίστευαν ως τώρα οι φιλόλογοι. Στο κείμενο του σονέτου αναφέρονται πράγματι η Ζάκυνθος, η Κέρκυρα και η θέα των βουνών της Αρκαδίας. Η εξέταση του χειρογράφου όμως αποκαλύπτει ότι κάτω από το σονέτο ο ποιητής έχει σημειώσει «Κatakolo» · και, άρα, το πρώτο σημείο της ελληνικής γης που ένιωσε το ανάλαφρο πάτημα του Οσκαρ Γουάιλντ ήταν στο Κατάκολο Ηλείας…
O γίγας Μιχαήλ Παντούλας (ΠαΣοΚ, Ιωαννίνων) συνεχίζει να προτιμά ως μέθοδο για τη διακοίνωση των σκέψεων και των στοχασμών του προς τους συναδέλφους του την έκδοση εγκυκλίων. Το τελευταίο του πόνημα είναι η ανάλυση της στάσης των ΗΠΑ στη σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, υπό το πρίσμα της σκέψης του Θουκυδίδου!
Ωστόσο, για την καλύτερη παρουσίαση του πονήματος, στο φύλλο της Τρίτης, παρακαλώ τον βουλευτή να μου έχει αποστείλει δύο καθαρές φωτογραφίες του ως τη Δευτέρα, προκειμένου να φιλοτεχνηθεί το σχετικό σκίτσο…
