Οι κρίσεις και οι επτά πύλες

Πριν από έναν χρόνο περίπου, αρχίσαμε να ασχολούμεθα κατά αποκλειστικότητα με θέματα όπως η διαφθορά και η αδυναμία του κράτους να ανταποκριθεί στις κρίσεις. Στην αρχή είχαμε τους «κουμπάρους». Μας έφαγαν κάποιους μήνες. Στη συνέχεια τα δομημένα ομόλογα. Αλλους έξι. Με τις φωτιές και τις εκλογές περάσαμε ένα τετράμηνο και τώρα με τη Ζίμενς κλείνουμε πάλι εξάμηνο. Και όταν λέω ασχολούμεθα, εννοώ όλοι. Η κρατική μηχανή, η κυβέρνηση, τα ΜΜΕ και οι θεατές της μονοθεματικής σχεδόν τηλεόρασης.

Οι κρίσεις και οι επτά πύλες | tovima.gr

Πριν από έναν χρόνο περίπου, αρχίσαμε να ασχολούμεθα κατά αποκλειστικότητα με θέματα όπως η διαφθορά και η αδυναμία του κράτους να ανταποκριθεί στις κρίσεις.

Στην αρχή είχαμε τους «κουμπάρους». Μας έφαγαν κάποιους μήνες. Στη συνέχεια τα δομημένα ομόλογα. Αλλους έξι. Με τις φωτιές και τις εκλογές περάσαμε ένα τετράμηνο και τώρα με τη Ζίμενς κλείνουμε πάλι εξάμηνο. Και όταν λέω ασχολούμεθα, εννοώ όλοι. Η κρατική μηχανή, η κυβέρνηση, τα ΜΜΕ και οι θεατές της μονοθεματικής σχεδόν τηλεόρασης. Και όλα αυτά στη μέση μιας οικονομικής κρίσης που μόλις πρόσφατα επισημοποιήθηκε από τον αρμόδιο υπουργό στη σύσκεψη με τους κοινωνικούς εταίρους και στην Κυβερνητική Επιτροπή. Το πού πάμε όμως ήταν γνωστό αρκετά νωρίτερα, αλλά το ενδιαφέρον όλων μας ήταν εστιασμένο στις τρέχουσες κρίσεις και όχι σε αυτές που φανερά έρχονταν τόσο από τη διεθνή συγκυρία, αλλά και από τα δικά μας ειδικά προβλήματα, όπως το χρέος, η μειούμενη ανταγωνιστικότητα, η εκπαίδευση και η υγεία, το περιβάλλον και ένα σωρό άλλα θέματα στρατηγικής σημασίας.

Εμείς, όμως, με ένταση κάθε φορά εστιάζουμε σε ένα μόνο θέμα και ξεχνάμε τα υπόλοιπα ωσότου δημιουργηθεί μια νέα κρίση, με την οποία περιστρεφόμεθα ως δερβίσηδες, χωρίς εν τέλει να δίνεται λύση ούτε στην προηγούμενη ούτε στην τρέχουσα. Θα πρέπει επιτέλους να παραδεχτούμε ότι στις κρίσεις δεν τα πάμε καλά. Στις επικρίσεις τα πάμε καλύτερα. Ισως σε μερικά προβλήματα να μην υπάρχει αντικειμενική δυνατότητα λύσεων, έτσι καθυστερημένη που είναι η χώρα σε σχέση με τις άλλες ευρωπαϊκές. Ούτε αυτό δεν το επισημαίνουμε. Και έτσι περνάμε ήσυχα και ξαφνικά κάθε τόσο πέφτουμε από τα σύννεφα.

Λύση στο πρόβλημα δεν έχω να δώσω. Μπορώ όμως να σας διηγηθώ έναν μύθο λόγω θέρους, που σαν παραβολή μπορεί να… λύσει το ζήτημα της διαφθοράς. Ο μύθος προέρχεται από τους Σουμέριους, οι οποίοι υπήρξαν ευφυής λαός μια και πρώτος αυτός ανακάλυψε τη γραφή. Οι Σουμέριοι ζούσαν στην περιοχή όπου σήμερα επιχειρεί η «συμμαχία των προθύμων» και αφορά μια θεότητα, την Ινάνα.

Η θεότητα αυτή, που λένε ότι μετεξελίχθηκε αργότερα στη θεά Αστάρτη και αυτή σε μας έγινε Αφροδίτη, θέλησε να κατεβεί στο Αδη. Εκεί βασίλευε η αδερφή της. Για να πάει όμως εκεί, έπρεπε να περάσει τις επτά πύλες. Σε καθεμία από τις πύλες εγκατέλειπε και ένα υλικό αγαθό. Στην πρώτη, το πολυποίκιλτο στέμμα της. Στη δεύτερη, τα κοσμήματά της από λάπις λάζουλις και ούτω καθ΄ εξής. Στη έβδομη πύλη έφτασε γυμνή από υλικά αγαθά και τότε άνοιξε η πύλη. Οι επτά κριτές του Αδη διέταξαν τη θανάτωσή της. Ωστόσο, με παρέμβαση ανωτέρων θεοτήτων η Ινάνα ανεστήθη σε τρεις ημέρες- κάτι μας θυμίζει…- και επέστρεψε στη γη ξαναγεννημένη. Να λοιπόν μια ωραία και ταχεία μέθοδος για την αντιμετώπιση της διαφθοράς των κρατικών λειτουργών, χωρίς χρονοβόρες διαδικασίες, ώστε οι κυβερνώντες και εμείς οι υπόλοιποι να ασχοληθούμε περισσότερο με τις κρίσεις που έρχονται και να τις προλάβουμε. Το μόνο πρόβλημα είναι πού θα βρούμε τις επτά πύλες για να στέλνουμε τους κρατούντες. Ακουσα, ότι έχουν μεταφερθεί κάπου στο Αιγαίο μια και ο πόλεμος μαίνεται στα εδάφη της πρώην Σουμερίας.

atrif@otenet.gr

Γνώμες
Σίβυλλα
Helios Kiosk