γνώμη

Ο νέος πλούτος των εθνών

Πολλοί παρακολουθούν την εξελισσόμενη διεθνή οικονομική κρίση ελαφρά τη καρδία. Την αντιμετωπίζουν ως ένα από τα πολλά επεισόδια της σύγχρονης οικονομικής ιστορίας, που θα παρέλθει σε ένα-δυο χρόνια και τίποτε δεν θα αφήσει. Υποθέτουν ότι το φαινόμενο της ανόδου των τιμών του πετρελαίου και των τροφίμων είναι παροδικό και ότι σύντομα οι δυνάμεις της αγοράς θα επαναφέρουν το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα σε ισορροπία, χωρίς να υπάρξουν πολιτικοί ή κοινωνικοί κλυδωνισμοί. Ακόμη εκτιμούν …

Πολλοί παρακολουθούν την εξελισσόμενη διεθνή οικονομική κρίση ελαφρά τη καρδία. Την αντιμετωπίζουν ως ένα από τα πολλά επεισόδια της σύγχρονης οικονομικής ιστορίας, που θα παρέλθει σε ένα-δυο χρόνια και τίποτε δεν θα αφήσει.

Υποθέτουν ότι το φαινόμενο της ανόδου των τιμών του πετρελαίου και των τροφίμων είναι παροδικό και ότι σύντομα οι δυνάμεις της αγοράς θα επαναφέρουν το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα σε ισορροπία, χωρίς να υπάρξουν πολιτικοί ή κοινωνικοί κλυδωνισμοί.

Ακόμη εκτιμούν ότι οι συνέπειες της πιστωτικής κρίσης θα ελεγχθούν, ότι οι μεγάλες διεθνείς τράπεζες θα βρουν τρόπο να χρηματοδοτήσουν τις ζημιές τους και να βελτιώσουν την ασθενή κεφαλαιουχική θέση τους και έτσι να επανέλθουν με δυναμισμό σε έναν νέο επενδυτικό κύκλο προόδου και υπερκερδοφορίας.

Ισως και να δικαιωθούν. Είναι αυτό ένα πιθανό ενδεχόμενο, το οποίο στηρίζεται στην πίστη που οι περισσότεροι έχουν στις δυνατότητες του συστήματος.

Ωστόσο υπάρχουν ξεχωριστές πτυχές της παρούσης κρίσης, οι οποίες μένουν για την ώρα αναξιολόγητες, αλλά μοιάζουν ικανές να προκαλέσουν σοβαρές αναστατώσεις στο παγκόσμιο σύστημα διακυβέρνησης και να μεταβάλουν πλήρως τις γεωπολιτικές συνθήκες.

Ειδικότερα, στην παρούσα συγκυρία ορισμένοι αναδεικνύουν τη σημασία της πρωτοφανούς έκτασης μεταφοράς πόρων και εισοδημάτων από τις προηγμένες οικονομίες της Αμερικής και της Ευρώπης στις αναδυόμενες. Τα τελευταία χρόνια η Κίνα, η Ινδία, η Ρωσία, οι πετρελαιοπαραγωγοί χώρες της Αραβικής χερσονήσου και της Λατινικής Αμερικής, όπως και άλλες μικρότερες που κατέχουν το προνόμιο εκμετάλλευσης κρίσιμων πρώτων υλών, πλουτίζουν με ρυθμούς ασύλληπτους. Τρισεκατομμύρια δολάρια αλλάζουν χέρια τούτα τα χρόνια και κατευθύνονται από τις μητροπόλεις του καπιταλισμού σε ζώνες μέχρι πρότινος ασήμαντες.

Στη Μόσχα, στο Πεκίνο, στη Σανγκάη, στη Βομβάη, στην Ντόχα, στο Αμπου Ντάμπι, στην Τζέντα και στο Ντουμπάι ο πλούτος περισσεύει, τα μυθικά παλάτια της πάλαι ποτέ Ανατολής αναβιώνουν, όπως και τα παραμύθια.

Είναι σαν το τζίνι να ελευθερώθηκε και να ικανοποιεί ξανά τις επιθυμίες ενός κύκλου που είχε ξεχασθεί στα βιβλία της Ιστορίας.

Το κρισιμότερο όμως είναι ότι αυτός ο νέος πλούτος είναι κινητικός και διεκδικητικός μαζί. Διεισδύει στις παλαιές μητροπόλεις του καπιταλισμού, κερδίζει συνεχώς βάσεις ισχύος στην Αμερική και στην Ευρώπη, εκμεταλλεύεται τις συνθήκες κρίσης, αγοράζει τράπεζες και μεγάλες επιχειρήσεις, διεκδικεί συμμετοχή στις αποφάσεις και ουσιαστικά τείνει να μεταβάλει τους συσχετισμούς.

Βαθμιαία διαμορφώνονται συνθήκες γεωπολιτικής μετατόπισης από τη Δύση στην Ανατολή. Και όποτε στο παρελθόν παρατηρήθηκαν τέτοιες μετατοπίσεις τη λύση έδωσαν τα όπλα. Είναι αυτή μια άλλη εκδοχή της κρίσης. Απαισιόδοξη όντως, αλλά δυστυχώς συνεπής με την Ιστορία.

akarakousis@dolnet.gr

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Γνώμες
ΒΗΜΑτοδότης
  • Βηματοδότης Περί εκπροσώπων…έρημων και απρόσωπων Με αφορμή τα επαναλαμβανόμενα φαινόμενα πολιτικής κακοφωνίας και, αν μη τι άλλο, ατυχούς ενημέρωσης και... ΒΗΜΑτοδότης |
Σίβυλλα
Helios Kiosk