ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Πολιτιστική αποκέντρωση για ποιον;

Ησυζήτηση για την περιφέρεια είναι ήδη μακρά και βασισμένη στον λόγο περί την σύγχρονη τέχνη. Στη χώρα μας προσλαμβάνει μάλιστα και ένα ιδιαίτερο χρώμα, καθ΄ ότι διαπλέκεται με τη συζήτηση περί «ελληνικής περιφέρειας», η οποία θα μπορούσε να συνοψιστεί στο αλήστου μνήμης σύνθημα «Ελλάδα δεν είναι μόνον η Αθήνα». Κάθε καλοκαίρι συναντούμε εκθέσεις εκτός Αθηνών και Θεσσαλονίκης (η οποία, παρεμπιπτόντως, είχε – υπό τις τελευταίες δύο πολιτικές συγκροτήσεις, τουλάχιστον- την τύχη να απολαμβάνει στον πολιτισμό τόσο την προσοχή που προσελκύει ένα κέντρο όσο και την «ευαίσθητη αντιμετώπιση» που αξιώνει η περιφέρεια).

Ησυζήτηση για την περιφέρεια είναι ήδη μακρά και βασισμένη στον λόγο περί την σύγχρονη τέχνη. Στη χώρα μας προσλαμβάνει μάλιστα και ένα ιδιαίτερο χρώμα, καθ΄ ότι διαπλέκεται με τη συζήτηση περί «ελληνικής περιφέρειας», η οποία θα μπορούσε να συνοψιστεί στο αλήστου μνήμης σύνθημα «Ελλάδα δεν είναι μόνον η Αθήνα».

Κάθε καλοκαίρι συναντούμε εκθέσεις εκτός Αθηνών και Θεσσαλονίκης (η οποία, παρεμπιπτόντως, είχε – υπό τις τελευταίες δύο πολιτικές συγκροτήσεις, τουλάχιστον- την τύχη να απολαμβάνει στον πολιτισμό τόσο την προσοχή που προσελκύει ένα κέντρο όσο και την «ευαίσθητη αντιμετώπιση» που αξιώνει η περιφέρεια). Συχνά, όμως, η περίφημη «αποκέντρωση του πολιτισμού» λειτουργεί ως επί το πλείστον σαν είδος προς κατανάλωση στην Αθήνα- κάτι το οποίο λέγεται με ευκολία από τους πολιτικούς φορείς ή αποτελεί ζήτημα θεωρητικών διαξιφισμών μεταξύ των επαγγελματιών της τέχνης.

Δεν συμβαίνει το ίδιο με τουλάχιστον τρεις εκθέσεις που παρουσιάστηκαν αυτό το καλοκαίρι στην Αμφιλοχία. Και αυτό επειδή οι διοργανωτές τους, το Ιδρυμα Μάργαρη και ο συλλέκτης Λεωνίδας Μπέλτσιος συνειδητοποιούν απολύτως ότι το ζήτημα δεν είναι να γίνεται διάλογος στην Αθήνα για την περιφέρεια, αλλά να γίνονται επιτυχημένες εκθέσεις σύγχρονης τέχνης στην περιφέρεια. Ο συλλέκτης, σε συνέντευξή του στο «Βήμα της Κυριακής» έχει δηλώσει με σαφήνεια «πιστεύω πολύ στην περιφέρεια.Θα επιθυμούσα να είναι ισότιμη με το κέντρο.Μακάρι σε όλες τις περιφέρειες να γίνονται ανάλογες προσπάθειες,ώστε να δημιουργηθεί ένας διάλογος που θα διαχυθεί σε ολόκληρη τη χώρα μας αλλά και πέρα από αυτήν».

Διά του λόγου το αληθές, η συλλογή του- μία από τις καλύτερες εγχώριες συλλογές και σίγουρα η καλύτερη με έργα νέων ελλήνων καλλιτεχνών- παρουσιάζεται σκοπίμως και συγκροτημένα εκτός της πρωτεύουσας· με μόνη εξαίρεση την παρουσίαση έργων της συλλογής από τη δεκαετία του 1960 στην Ελληνοαμερικανική Ενωση (επιμέλεια Μάνου Στεφανίδη , 2005). Πέραν αυτής, η συλλογή- ή τμήματά της, ανάλογα με τη θεματική- έχει παρουσιαστεί στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Λάρισας (επιμέλεια Ντόρας ΗλιοπούλουΡογκάν , 1998), στη Δημοτική Πινακοθήκη Τρικάλων (επιμέλεια Μάνου Στεφανίδη, 2000), στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Καλαμπάκας (επιμέλεια Ντένη Ζαχαρόπουλου, 2002), στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Θεσσαλονίκης (επιμέλεια Ντένη Ζαχαρόπουλου, 2003) και στον Μύλο Ματσόπουλου των Τρικάλων (επιμέλεια Σωτήρη Μπαχτσετζή, 2006). Το Ιδρυμα Μάργαρη, με τη σειρά του, έχει παρουσιάσει την τελευταία οκταετία ετήσιες εκθέσεις στην Αμφιλοχία και, σύμφωνα με την υπεύθυνη του ιδρύματος, Ράνια Εμμανουηλίδου , ενδιαφέρεται να προσελκύσει πρωτίστως το ενδιαφέρον όσων μένουν εκεί. Η εφετινή συνεργασία και η ποιότητα των εκθέσεων δείχνουν ότι το ζήτημα αντιμετωπίζεται συγκροτημένα και «με το αφτί στο έδαφος».

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι διοργανωτές των εκθέσεων δεν αντιμετώπισαν καθόλου τον κόσμο της περιφέρειας ως κοινό που δεν μπορεί να παρακολουθήσει τη σύγχρονη τέχνη, παρουσιάζοντάς του μόνο«εύπεπτα» έργα. Αντιθέτως διοργάνωσαν εκθέσεις διανοητικά και οπτικά προκλητικές, δίχως να πέσουν στην παγίδα να πιστέψουν ότι οι θεατές τους θα τους απέρριπταν εκ των προτέρων. Μάλιστα, έφτασαν ως το σημείο να επιλέξουν και ιδιαιτέρως ευαίσθητα θέματα, όπως οι έμφυλες ταυτότητες και ο ερωτισμός. Και το κοινό ανταπέδωσε αυτή την ένδειξη εμπιστοσύνης, καθώς η επισκεψιμότητα ξεπέρασε κάθε άλλη χρονιά. Η κεντρική έκθεση τιτλοφορείται «Women Οnly». Ο επιμελητής της έκθεσης, Σωτήρης Μπαχτσετζής, επισημαίνει: « Τα έργα των καλλιτεχνών της έκθεσης δεν πρεσβεύουν την ύπαρξη μιας ουσιακού τύπου γυναικείας ταυτότητας και μιας προϋπάρχουσας γυναικείας ενότητας,αλλά δηλώνουν τη συνεχή ανάγκη μιας κοινωνίας να υπερβαίνει κανονιστικές μυθολογίες και να δημιουργεί συνεχώς νέους συλλογικούς όρους ανασημασιοδότησης του κοινωνικού φύλου,ανοίγοντάς το σε ένα πεδίο πολιτικής διαπραγμάτευσης », και συμπληρώνει, « στόχος της έκθεσης είναι να αποτυπώσει- αποσπασματικά και μέσα από τις επιλογές μιας υπάρχουσας συλλογής έργων τέχνης – το έργο εικαστικών εντάσσοντάς το σε μια ευρύτερη,σύγχρονη προβληματική για το πώς η κριτική γύρω από σύγχρονα θέματα που άπτονται του κοινωνικού φύλου ως πολιτικής συνιστώσας ευδοκιμεί μόνο μέσω της άμεσης ή υπόρρητης αναφοράς στην ιδιαίτερη αλλά μεταβλητή ταυτότητα του κάθε εμπλεκόμενου σε αυτήν. Ισως το “γίγνεσθαι γυναίκα” του Ζυλ Ντελέζ να εκφράζει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο αυτή την ιστορική στιγμή,όπου η συνεισφορά του φεμινισμού στη διαμόρφωση μιας δημοκρατικής πολιτικής θέτει τις βάσεις για τη ριζοσπαστική δημοκρατία μιας, εκ των πραγμάτων,έμφυλα διαρθρωμένης κατάφασης της επιθυμίας ». Στην έκθεση θα συμμετάσχουν με έργα τους οι Λουκία Αλαβάνου, Χριστίνα Δημητριάδη,Κατερίνα Διακομή,Ράνια Εμμανουηλίδου,Μαρία Ζερβού,Μαίρη Ζυγούρη,Λίνα Θεοδώρου,Μαριάννα Ιγνατάκη,Χριστίνα Κάλμπαρη,Ελένη Καμμά,Λίντα Μπένγκλις,Ντόρα Οικονόμου,Μαρία Παπαδημητρίου,Λήδα Παπακωνσταντίνου,Νίνα Παπακωνσταντίνου,Χρύσα Ρωμανού,Γεωργία Σαγρή και Χαρίκλεια Χάρη.

Η κεντρική έκθεση πλαισιώνεται από δύο ακόμη, τη «Νέoerotica, Βoudoir Street Stories», σε επιμέλεια Ελένης Γαρουφαλιά, και την «Ρeople», σε επιμέλεια Μαρίνας Αθανασιάδου και Μαργαρίτας Καταγά. Στην πρώτη συμμετέχουν οι Θεόδωρος Γιαννάκης,Ράνια Εμμανουηλίδου,Μαρία Ζερβού,Μαριάννα Ιγνατάκη,Αλκης Μπούτλης,Πέτρος Μώρης,Παύλος Νικολακόπουλος & Σιμόνα Μουνδρούβαλη, Βασιλεία Στυλιανίδου και Παντελής Χανδρής. Στη δεύτερη οι Αλέξανδρος Αβρανάς,Αικατερίνη Γεγησιάν,Γεωργία Δαμοπούλου,Μαίρη Ζυγούρη,Λίνα Θεοδώρου, Απόστολος Καρακατσάνης,Βασιλική Λευκαδίτη,Κώστας Μπασάνος,Βασίλης Μπούζας, Ιωάννα Μύρκα,Χάρης Πάλλας,Τερέζα Παπαμιχάλη, Λία Πέτρου, Αντώνης Πίττας,Ανδρέας Σιτορέγκο και Βασιλεία Στυλιανίδου.

Οι εκθέσεις στο Ιδρυμα Μάργαρη και στο Δημοτικό Σχολείο,στην Αμφιλοχία,διαρκούν ως και σήμερα.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
  • Ibiza, Mykonos και .... Πλάκα Το δημοφιλέστατο νησί της Ισπανίας με τους κορυφαίους DJ μοιάζει τόσο μακρινό αυτή τη δύσκολη λόγω COVID-19 εποχή. Ακόμα... ΣΙΒΥΛΛΑ |
Helios Kiosk