Οταν η Χόλι συνάντησε την Μπρι…

Με χαρακτηριστικό της την αριστοκρατική αθωότητα ευπαθών αλλά γοητευτικών γυναικών η Οντρεϊ Χέπμπορν στα τέλη της δεκαετίας του ΄50 ήταν πλέον καταξιωμένη σταρ, βραβευμένη με ένα Οσκαρ α΄ ρόλου για τις «Διακοπές στη Ρώμη» και με υποψηφιότητες για την «Ιστορία μιας μοναχής» και τη «Σαμπρίνα». Γνώριζε όμως ότι όσο τα χρόνια περνούσαν ανάλογοι ρόλοι δεν θα ήταν πλέον εύκολο να βρεθούν. Αναζητούσε διαφορετικούς διαδρόμους, έψαχνε για ένα «όχημα» μέσω του οποίου θα έκανε …

Με χαρακτηριστικό της την αριστοκρατική αθωότητα ευπαθών αλλά γοητευτικών γυναικών η Οντρεϊ Χέπμπορν στα τέλη της δεκαετίας του ΄50 ήταν πλέον καταξιωμένη σταρ, βραβευμένη με ένα Οσκαρ α΄ ρόλου για τις «Διακοπές στη Ρώμη» και με υποψηφιότητες για την «Ιστορία μιας μοναχής» και τη «Σαμπρίνα». Γνώριζε όμως ότι όσο τα χρόνια περνούσαν ανάλογοι ρόλοι δεν θα ήταν πλέον εύκολο να βρεθούν. Αναζητούσε διαφορετικούς διαδρόμους, έψαχνε για ένα «όχημα» μέσω του οποίου θα έκανε μια ήρεμη μετάβαση σε πιο ώριμες, πνευματώδεις ηρωίδες, χωρίς να στρέψει την πλάτη της στην ως τότε κινηματογραφική περσόνα που είχε επιβάλει. Η Χόλι Γκολάιτλι, το κολ γκερλ και κεντρικό πρόσωπο στο «Πρόγευμα στου Τίφανις» («Βreakfast at Τiffany΄s», 1961), την κινηματογραφική εκδοχή του μυθιστορήματος του Τρούμαν Καπότε, απεδείχθη αυτό ακριβώς που η ολλανδοβρετανή ηθοποιός αναζητούσε. Ως Χόλι η Χέπμπορν όχι μόνον υπήρξε μία από τις πιο φίνες γυναικείες παρουσίες στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου, αλλά εισήγαγε ένα νέο πρότυπο φιλελεύθερης γυναίκας το οποίο επρόκειτο να ωριμάσει περί τα τέλη της δεκαετίας του ΄60 με την έκρηξη της σεξουαλικής επανάστασης. Ρόλος ζωής για τη Χέπμπορν (ακόμη μία υποψηφιότητα) αλλά και μια θαυμάσια στιγμή στη φιλμογραφία του σκηνοθέτη Μπλέικ Εντουαρντς, ο οποίος δύο χρόνια αργότερα επρόκειτο να γυρίσει τον «Ροζ Πάνθηρα». Με μουσικό χαλί του την απίστευτη μελωδία του «Μoon River» του Χένρι Μαντσίνι ο Εντουαρντς «συνέλαβε» στην τρίχα το κοσμοπολίτικο κλίμα του Ιστ Σάιντ Μανχάταν της Νέας Υόρκης με τα τρελά πάρτι και τις αβανγκάρντ αναζητήσεις εκκεντρικών καλλιτεχνών. Ολο το καστ είναι προσεκτικά διαλεγμένο: ο Τζορτζ Πέπαρντ υποδύεται τον συγγραφέα που ελκύεται από τη Χόλι και αποσυντονίζεται από τις αντιφάσεις της, ο σπουδαίος καρατερίστας Μάρτιν Μπάλσαμ δίνει μια νότα κυνισμού στον ρόλο του ατζέντη της, η Πατρίσια Νιλ είναι η ελκυστική γειτόνισσα και ο Μίκι Ρούνεϊ συνδράμει στο χιούμορ της ταινίας, παίζοντας τον εκνευριστικό φωτογράφο κ. Γιουνιόσι που γκρινιάζει διαρκώς απαιτώντας την ησυχία του.

WWW.ΙΜL.GR Αυστηρή επαγγελματίας και απολύτως χειραφετημένη γυναίκα η Τζέιν Φόντα στην «Εξαφάνιση» του Αλαν Τζ. Πάκουλα

Ω ς τα τέλη της δεκαετίας του 1960 τα σενάρια των περισσότερων «αστυνομικών» ταινιών ήταν κυρίως αφοσιωμένα στη λυτρωτική λύση του μυστηρίου και την απάντηση του ερωτήματος «ποιος το έκανε;». Τα πράγματα ωστόσο φάνηκε να αλλάζουν όταν ταινίες όπως το «Περίμενε μέχρι να νυχτώσει», η «Επιχείρηση Τρόμος» και ο «Στραγγαλιστής της Βοστώνης» έδωσαν μεγαλύτερο βάρος στο ψυχολογικό υπόβαθρο δολοφόνων και κυρίως στα εγκλήματα προερχόμενα από τις σεξουαλικές διαστροφές τους.

Η «Εξαφάνιση» («Κlute», 1971) του Αλαν Τζ. Πάκουλα είναι ένα καλό παράδειγμα. Η λεπτομερέστατη, σχεδόν κλινική καταγραφή των σαδιστικών φόνων που συνθέτουν τον σκελετό της ιστορίας υπήρξε στοιχείο αρκετά πρωτοποριακό για τα στάνταρτ της εποχής, ενώ η απάντηση του ερωτήματος «ποιος το έκανε;» έρχεται σε δεύτερη μοίρα μπροστά στη διαδικασία της ίδιας της έρευνας που διεξάγει ο ντετέκτιβ Τζον Κλουτ ( Ντόναλντ Σάδερλαντ ) προκειμένου να ανακαλύψει τα ίχνη μιας εξαφανισμένης κοπέλας.

Ακόμη πιο παράξενο όμως είναι ότι η έρευνα του Κλουτ μπαίνει επίσης σε δεύτερη μοίρα όταν στην υπόθεση εισχωρεί η Μπρι Ντάνιελς, ένα επιτυχημένο κολ γκερλ της Νέας Υόρκης που γνώριζε την εξαφανισθείσα. Ο Κλουτ θέλει να τη χρησιμοποιήσει προσπαθώντας να φτάσει στην αλήθεια, όμως η Μπρι ξεφεύγει τελείως από το κλισέ της γυναίκας-βοηθού του κεντρικού κινηματογραφικού ήρωα (ο οποίος την ερωτεύεται).

Η Μπρι είναι η ψυχή, η σάρκα και η καρδιά της «Εξαφάνισης» σε σημείο που απορείς για ποιον λόγο ο ξένος τίτλος φέρει το επώνυμο του ντετέκτιβ την ώρα που το πιο ουσιώδες πρόσωπο της ιστορίας είναι το κολ γκερλ. Επίσης ρόλος ζωής για την πρωταγωνίστριά της, την Τζέιν Φόντα (της χάρισε άλλωστε το πρώτο Οσκαρ της), η Μπρι Ντάνιελς είναι η εξέλιξη της Χόλι Γκολάιτλι του «Προγεύματος στο Τίφανις». Η αθωότητα έχει πλέον χαθεί δίνοντας τη θέση της στον κυνισμό και τον αυστηρό επαγγελματισμό μιας απολύτως χειραφετημένης γυναίκας που δεν χαίρεται ποτέ το σεξ αλλά ικανοποιείται όταν αντιλαμβάνεται ότι προσφέρει ικανοποίηση.

Νύφες, κλάμα και ήρωας

«Get smart» του Πίτερ Σίγκαλ Αν και άγνωστη στην Ελλάδα (ή στην καλύτερη περίπτωση ξεχασμένη), η κωμική σειρά «Get Smart» έχει γράψει τηλεοπτική ιστορία στην Αμερική όπου προβλήθηκε στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ΄60. Μια κινηματογραφική μεταφορά της έρχεται με σχετική καθυστέρηση και ενώ ο Ψυχρός Πόλεμος έχει τελειώσει, όμως ο Στιβ Καρέλ του τηλεοπτικού «Οffice» είναι αρκετά αστείος στον ρόλο ενός Ζακ Κλουζό που θέλει να γίνει Τζέιμς Μποντ. Για θερινό σινεμαδάκι τρώγεται. Συμπρωταγωνιστεί η Αν Χάθαγουεϊ (εικονίζεται επάνω μαζί με τον Στιβ Καρέλ).

▅ «Θα κλέψω τη νύφη» («Μade of honor») του Πολ Γουέιλαν. Τη δεκαετία του 1980 ο Πάτρικ Ντέμπσεϊ αποδείχθηκε «λίγος» για ρόλους ωραίων σε αισθηματικές κομεντί ρουτίνας. Σήμερα, στα 40 του, τα πηγαίνει καλύτερα. Μετά τη «Μαγεμένη» που έφτασε ως τα Οσκαρ, να τος σε μία ακόμη γλυκανάλατη ταινία όπου υποδύεται τον υποψήφιο κουμπάρο της καλύτερής του φίλης ( Μισέλ Μόναχαν ), με την οποία τυγχάνει να είναι και ερωτευμένος. Ο κουμπάρος θέλει να κάνει χαλάστρα στον γάμο και το όλο θέμα θυμίζει κάπως τον «Γάμο του καλύτερού μου φίλου» από την ανάποδη (εκεί η Τζούλια Ρόμπερτς προσπαθούσε να κάνει χαλάστρα στην υποψήφια νύφη Κάμερον Ντίαζ επειδή γούσταρε τον σύζυγο).

▅ «Το πρώτο κλάμα» («Le premier cri») του Σιλ ντε Μεστρ. Το θαύμα της γέννησης καταγράφεται ξανά και ξανά και ξανά σε αυτό το αισιόδοξο γαλλικό ντοκυμαντέρ για το οποίο χρειάστηκαν 22 μήνες έρευνας, διανύθηκαν 260.000 χιλιόμετρα ανά τον κόσμο και κινηματογραφήθηκαν ζωντανά εννέα γεννήσεις. Ο Σιλ ντε Μεστρ θέλησε να μεταδώσει στον θεατή κάθε συναίσθημα που νιώθει κανείς τη μαγική στιγμή της γέννησης και να καταγράψει τις ανθρώπινες συνθήκες κάτω από τις οποίες πραγματοποιείται και που είναι διαφορετικές ανάλογα με τη χώρα. Το φιλμ λειτουργεί σαν φάρμακο. Σε ηρεμεί, σε συγκινεί, σε κάνει να σκεφτείς πόσο πραγματικά όμορφη είναι η ζωή.▅ «Ενας ήρωας στη Ρώμη» του Πάνου Αγγελόπουλου. Το μόνο βέβαιο μετά την παρακολούθηση αυτής της ταινίας είναι ότι, είτε σου αρέσει είτε όχι, θα σε κάνει να επιθυμήσεις ένα ταξίδι στη Ρώμη ακόμη και αν γνωρίζεις καλά την πόλη. Από ιστορία το οδοιπορικό ενός νέου ( Τζιουζέπε Σουφάρο ) στη Ρώμη ίσως να μην έχει και τόσα να πει, ως τουριστικός οδηγός πάντως καλά τα πάει. Ας σημειωθεί ότι ο «Ηρωας» έχει συμμετάσχει σε αρκετά φεστιβάλ (Σικάγο, Μπανγκόκ, Κάιρο, Ντάκα, Μουμπάι κ.ά.) μετά την προπέρσινη πρεμιέρα του στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από
Πολιτισμός
ΒΗΜΑτοδότης
Σίβυλλα
Helios Kiosk