“Με εξέπληξε η πορεία του Ολυμπιακού”
Στους εννέα μήνες που πέρασαν από το διαζύγιό του με τον Παναθηναϊκό η νοσταλγία τον συντροφεύει σε καθημερινή βάση. Ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα πέρασε στην Αθήνα τέσσερα από τα καλύτερα χρόνια της ζωής του, συνήθισε στο ελληνικό modus vivendi (διόλου δύσκολο καθώς για τους απανταχού Σέρβους ισχύει το «όπου γη και πατρίς») και αναπολεί πρόσωπα και πράγματα: τους φίλους του, τον μεσημεριανό καφέ στην Κηφισιά, τα φρέσκα ψάρια στη Βουλιαγμένη, τα επινίκια γλέντια στα μπουζούκια (ακούγοντας συνήθως τον αγαπημένο του Αντώνη Ρέμο), τη λατρεία των οπαδών του Παναθηναϊκού – ου μην το… μίσος της altera pars. Ο παίκτης τον οποίο συλλήβδην οι ερυθρόλευκοι λατρεύουν να… μισούν έρχεται! Ο αγώνας της ερχόμενης Πέμπτης ανάμεσα στον Ολυμπιακό και στην Μπαρτσελόνα, πέρα από κριτήριο πρόκρισης στο Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκας (9 και 11 Μαΐου στη Βαρκελώνη), αναγγέλλεται και ως μια… ποιητική βραδιά, το ύφος της οποίας πάντως δεν θα προξενήσει καμία έκπληξη, ούτε στους μεν ούτε στους δε. Σε πείσμα της άποψης που εξέφρασε κάποτε η Ελεονόρα Ντόουν, ότι «ο μοναδικός τρόπος για να τρελάνεις έναν εχθρό σου είναι να τον αγαπήσεις ξαφνικά», ούτε οι οπαδοί του Ολυμπιακού θα τον ραίνουν με ροδοπέταλα ούτε ο Ντέκι θα τους στέλνει φιλάκια από το γήπεδο… Η ιστορία πάντως θα μπορούσε να είχε γραφτεί από την ανάποδη πλευρά και το επικείμενο ντέρμπι να ήταν μια σπάνια ιστορία αγάπης!
Το 1991 ο αντιπρόεδρος του Ολυμπιακού Γιώργος Σαλονίκης κάλεσε στο σπίτι του για φαγητό τον Ντέγιαν Μποντιρόγκα και τον Ντράγκαν Τάρλατς – δύο από τα μεγαλύτερα νέα ταλέντα εκείνης της εποχής – και τους πρότεινε να ελληνοποιηθούν και να μακροημερεύσουν στο ελληνικό μπάσκετ, μακριά από τη χειμαζόμενη, λόγω του εμφυλίου πολέμου, πατρίδα τους. Ο «Τάκι» δέχθηκε, ο «Ντέκι» αρνήθηκε ευγενικά, με το σκεπτικό ότι «ήθελα να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου και να ανταποκριθώ στην πρόκληση που μου έβαζε ο Τάνιεβιτς να γίνω ο νεαρότερος ξένος παίκτης στην ιστορία του ιταλικού μπάσκετ, μόλις 18 χρόνων», όπερ και εγένετο.
Από τότε κύλησε πολύ νερό στο ποτάμι, οι δρόμοι του Μποντιρόγκα με τον Ολυμπιακό ήταν πάντοτε αντίθετοι, για να εξελιχθούν σε δρόμους της φωτιάς από το 1998 ως το 2002, όταν αναμετρήθηκαν 24 φορές και μάλιστα μοιράστηκαν τις νίκες (12-12), όχι όμως και τις επιτυχίες. Η παρουσία του αρχηγού της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας στον Παναθηναϊκό αποτέλεσε τη λυδία λίθο της εγκαθίδρυσης της πράσινης δυναστείας (τρία πρωταθλήματα, δύο τρόπαια Ευρωλίγκας) και της αποκαθήλωσης των ερυθρολεύκων, οι οποίοι τον ανήγαγαν σε ταξικό εχθρό!
* «Με φοβούνται πάνω στο παρκέ»
«Αυτό είναι πολύ φυσιολογικό γεγονός. Ημουν το μεγάλο πρόβλημά τους, τους νικήσαμε δύο φορές στους τελικούς του πρωταθλήματος και εγώ πάντοτε βροντοφώναζα ότι είμαι και θα μείνω για πάντα… βάζελος. Μα πώς είναι δυνατόν να αισθανόμαστε αδιάφορα και εγώ και αυτοί; Ντέρμπι, ένταση, φωνές, φασαρίες. Θυμάμαι, σαν να ήταν χθες, τον πέμπτο τελικό, στο Φάληρο, τον Μάιο του 1999. Τους νικήσαμε στο σπίτι τους ύστερα από 12 συνεχόμενες ήττες και πήραμε το πρωτάθλημα» δίνει τον δικό του τόνο μέσω του «Βήματος» ο 30χρονος πλέον σουπερστάρ. Αισθάνεται «χαρούμενος που επιστρέφω στην Αθήνα, θα δω φίλους, θα πιω καφέ, θα θυμηθώ τις μεγάλες στιγμές με τον Παναθηναϊκό και θα παίξω μπάσκετ», αλλά καθόλου φοβισμένος, επειδή εδώ και πολύ καιρό οι ερυθρόλευκοι τον έχουν βάλει στο μάτι και τον περιμένουν πώς και πώς στον Κορυδαλλό.
«Τι θα γίνει, δηλαδή;» διερωτάται και συνεχίζει: «Ο,τι γινόταν και τα προηγούμενα χρόνια, κανένα πρόβλημα. Εγώ δεν σκέπτομαι τις αντιδράσεις του κόσμου και την ατμόσφαιρα αλλά τον αγώνα και τίποτε άλλο. Ερχόμαστε για να παίξουμε έναν… τελικό και δεν αποπροσανατολίζομαι. Για να είμαι ειλικρινής, πάντως, δεν σκέπτομαι ποτέ τον Ολυμπιακό αλλά μόνο τον Παναθηναϊκό. Από εκεί και πέρα δεν συγκρίνω πόσους φίλους απέκτησα και πόσους εχθρούς άφησα στην Ελλάδα. Δεν μπαίνω στη λογική της αντιπαράθεσης με τον Τόμιτς, με τον Μπουντούρη ή ακόμη και με τον Σούμποτιτς, με τον οποίο συνεργάστηκα στον Παναθηναϊκό. Τίποτε από αυτά δεν υπάρχει στο μυαλό μου. Σκέπτομαι ότι εγώ είμαι ο Μποντιρόγκα και ό,τι έχω πετύχει στην καριέρα μου στο παγκόσμιο μπάσκετ είναι γραμμένο και δεν σβήνεται με τίποτε. Εγώ είμαι… εγώ και οι άλλοι είναι οι… άλλοι. Δεν θέλω να με συγκρίνουν με κανέναν, όπως κι αυτοί δεν το θέλουν. Ο καθένας έχει την καριέρα του, τη ζωή του, την ιστορία του» τονίζει ο Μποντιρόγκα, αποτάσσοντας πάντως τον… Σατανά του φόβου και του πανικού: «Να φοβάμαι; Τι, ποιον και γιατί; Εχω συνηθίσει στις… καυτές ατμόσφαιρες τόσα χρόνια. Αλλωστε τα ντέρμπι μεταξύ Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού δεν ήταν ποτέ και για κανέναν εύκολα. Οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού με περίμεναν πάντοτε με… αγάπη και είχαμε τον δικό μας κώδικα επικοινωνίας. Αν τους φοβάμαι εγώ έξω από το γήπεδο, τότε πρέπει να με φοβούνται και αυτοί πάνω στο παρκέ».
* «Δεν είμαστε το απόλυτο φαβορί»
Πέρα από τις προσωπικές ιστορίες, ο Μποντιρόγκα αναδεικνύει το κυρίως ζητούμενο εκατέρωθεν: «Μα ο στόχος και των δύο ομάδων είναι πολύ πιο σπουδαίος από το παρελθόν. Είναι ένα ντέρμπι που θα αναδείξει την ομάδα η οποία θα προκριθεί στο Φάιναλ Φορ και αυτό φτάνει για να αποδείξει τη σημασία του. Ομολογώ ότι εκπλήσσομαι από την πορεία του Ολυμπιακού, δεν περίμενα ότι θα φτάσει ένα βήμα πριν από την πρόκριση και θα μας απειλεί. Διαψεύστηκα στα προγνωστικά μου με βάση την εικόνα που απεκόμισα από τις εμφανίσεις του στην πρώτη φάση. Οταν μια ομάδα προκρίνεται στους 16 το τελευταίο βράδυ της κανονικής περιόδου και δεν έχει διακριθεί στην Ευρώπη τα τελευταία τρία χρόνια, δεν σε πείθει ότι μπορεί να προχωρήσει. Αλλά ο Ολυμπιακός είναι ένας σύλλογος με ιστορία και δυναμική, διαθέτει δύο καλούς αμερικανούς και άλλους έμπειρους παίκτες, έχει ενθουσιασμό, παίζει καλή άμυνα και με τη λογική ότι δεν είχε τίποτε να χάσει έφτασε σε αυτό το σημείο» σχολιάζει ο επί τετραετία ηγέτης του Παναθηναϊκού.
Πάντως ο Μποντιρόγκα σκοπεύει να κλειδώσει τον πανικό, τις παραδοσιακές ανασφάλειες και τη δεδομένη «κατάρα» της Μπαρτσελόνα στα αποδυτήρια του «Παλαού Μπλάου Γκράνα». Τι σημαίνει αυτό; «Ερχόμαστε να παίξουμε ένα μεγάλο ματς και να νικήσουμε. Η Μπαρτσελόνα δεν ήταν ποτέ το απόλυτο φαβορί για τον τίτλο αλλά μία από τις τέσσερις-πέντε επικρατέστερες ομάδες. Μέχρι στιγμής όλα εξελίσσονται ομαλά. Κατακτήσαμε το Κύπελλο Ισπανίας, προπορευόμαστε στο πρωτάθλημα και διεκδικούμε τη συμμετοχή μας στο Φάιναλ Φορ της Ευρωλίγκας. Δεν είναι λίγα όλα αυτά» απαντά ο δις πρωταθλητής Ευρώπης (Θεσσαλονίκη, 2000, Μπολόνια, 2002), ο οποίος εκτιμά ότι «το ματς στον Κορυδαλλό είναι μεταξύ Ολυμπιακού και Μπαρτσελόνα, όχι μεταξύ Ολυμπιακού και Μποντιρόγκα ή Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού, και θα κριθεί στις λεπτομέρειες. Προερχόμαστε από μια αναπάντεχη ήττα από τη Μάλαγα στην έδρα μας, αλλά φταίμε εμείς και κανένας άλλος. Προηγηθήκαμε με 16 πόντους και κάναμε το λάθος να επαναπαυθούμε σε αυτή τη διαφορά. Η Μάλαγα μας τιμώρησε και πήραμε ένα καλό μάθημα».
* «Η Ελλάδα με έχει σημαδέψει»
Την ερχόμενη Πέμπτη το βράδυ ο Μποντιρόγκα θα τεθεί αντιμέτωπος με τους κλασικούς αντιπάλους της εν Ελλάδι καριέρας του για τέταρτη φορά εφέτος. Προηγήθηκαν οι δύο αγώνες με την ΑΕΚ (στη Λαμία όμως και όχι στην Αθήνα) και το ματς του πρώτου γύρου του Top 16 με τους ερυθρόλευκους. «Ο Ολυμπιακός έπαιξε πολύ καλά στη Βαρκελώνη, άλλωστε δεν είχε τίποτε να χάσει. Εμείς δεν φτάσαμε στα επίπεδά μας, αλλά καταφέραμε να πάρουμε τη νίκη στα τελευταία δευτερόλεπτα. Ελπίζω ότι και την Πέμπτη θα γίνει ένα ενδιαφέρον ματς. Αλλωστε και οι δύο ομάδες… πεθαίνουμε για τη νίκη» συμπληρώνει ο σέρβος φόργουορντ.
Ωστόσο ο Μποντιρόγκα δεν αποστασιοποιείται συναισθηματικά. «Δεν θα μπορούσε να συμβεί κάτι τέτοιο. Επιστρέφω στην Αθήνα, όπου έζησα τέσσερα χρόνια και βίωσα μεγάλες συγκινήσεις, αλησμόνητες στιγμές στην καριέρα μου και στη ζωή μου. Η Ελλάδα με έχει σημαδέψει ανεξίτηλα και θα προσπαθήσω, όσο μπορώ, να εκμεταλλευθώ την ευκαιρία για να δω φίλους και να τα πούμε από κοντά…».
