• Αναζήτηση
  • ΜΑΡΚ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ

    ΜΑΡΚ ΦΙΛΙΠΠΟΥΣΗΣ Το (μαύρο) πρόβατο που έγινε… λύκος Ο ατίθασος τενίστας που κατάγεται από την Τήνο και χάρισε το Ντέιβις Καπ στην Αυστραλία ΠΑΝ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Αγνωστο από πού βγήκε ο χαρακτηρισμός «μαύρο πρόβατο», αλλά οι Αυστραλοί, διάσημοι εκτροφείς προβάτων, πρέπει να έχουν πολλά και κυριολεκτικά. Μεταφορικά έχουν τον Μαρκ Φιλιππούση. Ο ελληνοαυστραλός τενίστας φταίει τα τελευταία χρόνια για όλα.

    Το (μαύρο) πρόβατο που έγινε… λύκος


    Αγνωστο από πού βγήκε ο χαρακτηρισμός «μαύρο πρόβατο», αλλά οι Αυστραλοί, διάσημοι εκτροφείς προβάτων, πρέπει να έχουν πολλά και κυριολεκτικά. Μεταφορικά έχουν τον Μαρκ Φιλιππούση. Ο ελληνοαυστραλός τενίστας φταίει τα τελευταία χρόνια για όλα. Εφταιγε που τσακώθηκε με τους αρχηγούς της Εθνικής και η Αυστραλία ντροπιάστηκε παγκοσμίως χάνοντας στο «δικό» της τουρνουά, το Ντέιβις Καπ, από τη Ζιμπάμπουε. Τώρα που επέστρεψε και οδήγησε τους Αυστραλούς στην κατάκτηση του τροπαίου, φταίει που το πανηγύρισε! Ισως να ευθύνεται η λατρεία των συμπατριωτών του στο τένις, η οποία αυτόματα τον θέτει ως καλύτερο όλων σε απόσταση βολής. Μπορεί και να ευθύνεται ο ίδιος επειδή είναι πιο ατίθασος από τους άλλους. Η (αθλητική) ιστορία όμως από τέτοιους δεν γράφτηκε;





    «Αν θέλεις η ομάδα σου να κερδίσει στο άλμα εις ύψος, τότε πάρε έναν αθλητή που πηδάει τρία μέτρα και όχι τρεις αθλητές που πηδούν ένα μέτρο» λέει ένας από τους νόμους του Μέρφι. Η Εθνική Αυστραλίας έκανε κάτι ανάλογο στο τένις. Μετά την παταγώδη αποτυχία της περυσινής χρονιάς, οπότε αποκλείστηκε στον πρώτο κιόλας γύρο του Ντέιβις Καπ από τη Ζιμπάμπουε, αποφάσισε να ξαναπάρει τον Μαρκ Φιλιππούση. Ο Ελληνοαυστραλός ξεχώρισε αμέσως ανάμεσα στις χρυσές μετριότητες, τους υπόλοιπους τενίστες της Αυστραλίας, και με το φαρμακερό του σερβίς, το οποίο του έχει προσδώσει το προσωνύμιο «Σκουντ» ­ προφανώς από τον γνωστό πύραυλο ­, οδήγησε την περασμένη Κυριακή την Εθνική ομάδα στη νίκη επί της Γαλλίας και στην κατάκτηση του 26ου τροπαίου της στην ιστορία του θεσμού αλλά και στο πρώτο της Κύπελλο από το 1986.


    Λίγα 24ωρα μετά την αποθέωση ο Φιλιππούσης δεχόταν πάλι τα πυρά του Τύπου αλλά και αθλητικών παραγόντων της Αυστραλίας επειδή κατά τους πανηγυρισμούς για τον πολυαναμενόμενο τίτλο, στο κέντρο διασκέδασης «The Forum» στη Νίκαια της Γαλλίας, βρέθηκε ένας φωτογράφος και τον απαθανάτισε να χορεύει χωρίς μπλούζα με μια κοπέλα επίσης ημίγυμνη. Για μία ακόμη φορά ο 23χρονος τενίστας με την καταγωγή από την Τήνο βρισκόταν αντιμέτωπος με μια συντηρητική εκδοχή της κοινής γνώμης. Θέματα όπως η αμαύρωση της εικόνας της χώρας στο εξωτερικό ή η αρνητική επίδραση των αθλητικών ειδώλων ως κοινωνικών προτύπων επανήλθαν στο προσκήνιο.


    Σε αντίθεση με τον άλλο ομογενή του τένις, τον Ελληνοαμερικανό Πιτ Σάμπρας, ο Φιλιππούσης είναι ιδιαίτερα εκδηλωτικός. Ο Σάμπρας είναι ο καλύτερος τενίστας της γενιάς του ­ και ίσως όλων των εποχών ­ αλλά είναι και ο πιο μισητός των αμερικανικών ΜΜΕ επειδή δεν μπορείς να του βγάλεις κουβέντα: απόμακρος και ντροπαλός. Από την άλλη, ο Φιλιππούσης μιλάει άπταιστα ελληνικά, έχει χτυπημένο ένα τατουάζ με τη μορφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο μπράτσο του, μοιράζει τον χρόνο του ανάμεσα στην έδρα του, τη Μελβούρνη, τη Φλόριδα των ΗΠΑ και το Μόντε Κάρλο και δεν διστάζει να τσακωθεί με όλον τον κόσμο όταν μπαίνει θέμα οικογενείας. Οπως συνέβη και στη ρήξη του με τους υπευθύνους της Εθνικής ομάδας της Αυστραλίας πριν από δύο περίπου χρόνια, μια υπόθεση που τον μετέτρεψε εν μια νυκτί από χρυσή ελπίδα σε απόβλητο μιας χώρας που ζει για τρία αθλήματα: το ράγκμπι, το κρίκετ και το τένις.



    Γεννημένος στη Μελβούρνη το φθινόπωρο του 1976, ο Φιλιππούσης έκανε για πρώτη φορά αίσθηση το 1995 στην Κουάλα Λουμπούρ, όταν πέτυχε 44 άσους σε τρία μόλις σετ, θέτοντας ένα απλησίαστο ρεκόρ στα τουρνουά της Ενωσης Παικτών Τένις (ΑΤΡ). Με ύψος 1,94 μ. και πολλά κιλά (92) ο Φιλιππούσης είχε απίστευτη δύναμη στο σερβίς του. Η Αυστραλία έσπευσε τότε να υποδεχθεί το νέο ταλέντο. Η καριέρα του όμως δεν είχε την καλύτερη συνέχεια ­ άλλωστε δεν είναι και της κλάσης του Σάμπρας ή του Αντρέ Αγκάσι.


    Το 1997 ήλθε η πρώτη σοβαρή κρίση. Αφορμή αποτέλεσε ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε ο καταγόμενος από την Τήνο πατέρας του, ο κ. Νίκος Φιλιππούσης, ο οποίος μετανάστευσε από την Κωνσταντινούπολη όπου διέμενε στη Μελβούρνη στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Τότε γνώρισε και τη γυναίκα του και μητέρα του Μαρκ, την Ιταλίδα Ροζάνα. Στο πρόβλημα υγείας του πατέρα του, ο οποίος εκείνη τη χρονιά αντιμετώπισε με επιτυχία τον καρκίνο, ο Μαρκ θέλησε να του σταθεί και ζήτησε την κατανόηση του αρχηγού της Εθνικής ομάδας κ. Τζον Νιούκομπ και του ομοσπονδιακού προπονητή κ. Τόνι Ρος, οι οποίοι όμως του δημιουργούσαν συνέχεια προβλήματα. Σε έναν χώρο με εκτυφλωτικές βεντέτες δεν είχαν, φαίνεται, θέση ανθρώπινες συμπεριφορές.


    Η αντιπαράθεση είχε αρχίσει και κορυφώθηκε κατά τη διάρκεια της επόμενης χρονιάς. Ο Φιλιππούσης έθεσε εαυτόν εκτός Εθνικής, η ομάδα έχασε στον πρώτο κιόλας γύρο του Ντέιβις Καπ από τη Ζιμπάμπουε και η «λιποταξία» του Ελληνοαυστραλού ­ στη μοναδική διοργάνωση που οι τενίστες παίζουν για τη χώρα τους ­ ουδέποτε συγχωρήθηκε. Ακολούθησε ένα «unfair» από τον κ. Νιούκομπ και τον κ. Ρος, οι οποίοι στον τελικό του αμερικανικού Οπεν το 1998, όταν ο Φιλιππούσης αντιμετώπιζε τον συμπατριώτη του Πάτρικ Ράφτερ, εμφανίστηκαν δίπλα στον τελευταίο. Οι σχέσεις του Φιλιππούση με τους υπευθύνους της Εθνικής και της αυστραλέζικης ομοσπονδίας τένις διεκόπησαν όταν ο Ελληνοαυστραλός είπε ότι δεν πρόκειται να αγωνιστεί ξανά στο Ντέιβις Καπ αν δεν του ζητήσουν συγγνώμη. Η «συγγνώμη» δεν ήλθε ποτέ και ακόμη χειρότερα οι αυστραλοί οπαδοί υποστήριξαν τον κ. Νιούκομπ. Χρειάστηκε η παρέμβαση του προπονητή του, παλαιού άσου του τένις κ. Πατ Κας, για να μπορέσουν να συζητηθούν οι πιθανότητες επιστροφής του στην ομάδα.


    Ο κ. Κας ήταν διορατικός. Η καριέρα του Φιλιππούση είχε πάρει την κατιούσα και η συμμετοχή του στην Εθνική, έστω και αν δεν βελτίωσε παρά στο ελάχιστο τις σχέσεις του με τους ανθρώπους της ομοσπονδίας, αποτέλεσε την αναγέννησή του. Την περασμένη Κυριακή έκλεισε τα αφτιά του στους 9.000 Γάλλους που τον αποδοκίμαζαν στο εκθεσιακό κέντρο «Ακρόπολις» στη Νίκαια και νίκησε τον καλύτερο γάλλο τενίστα Σεντρίκ Πιολίν 3-1 σετ χαρίζοντας στην Αυστραλία το πολυπόθητο εδώ και 13 χρόνια Ντέιβις Καπ.


    «Είπα και έκανα μερικά πράγματα τα οποία ίσως να ήταν λάθος αλλά είμαι ακόμη νέος και μαθαίνω από τα λάθη μου. Ο,τι κακό έγινε είναι πίσω μου πια. Αυτό είναι η αρχή της καριέρας μου» δήλωσε μετά τον αγώνα ο Φιλιππούσης, ο οποίος λίγες στιγμές αργότερα βρισκόταν στα χέρια των υπόλοιπων συναθλητών του, ενώ η εφημερίδα του Σίδνεϊ «Daily Telegraph» θα κυκλοφορούσε την επόμενη ημέρα με το διθυραμβικό «Vive le Scud». Ο ίδιος ήταν πιο ενθουσιασμένος: «Αληθινά πιστεύω ότι είναι η αρχή της καριέρας μου γιατί ήταν η πρώτη φορά που έπαιξα τόσο συγκεντρωμένος και δεν άκουγα καθόλου τους οπαδούς παρά μόνο την μπάλα να χτυπάει στο τερέν. Αυτή είναι η καλύτερη στιγμή της ζωής μου».


    Οι νίκες τούς έφεραν κοντά


    Το καλύτερο που συνέβη με την κατάκτηση του Ντέιβις Καπ και την εντυπωσιακή νίκη του Μαρκ Φιλιππούση στη Γαλλία ήταν η συμφιλίωσή του με τον κ. Τζον Νιούκομπ. Οι αγκαλιές τους μετά τον τελευταίο αγώνα έγιναν δεκτές στην Αυστραλία με την ίδια χαρά όσο αυτή της νίκης. Ο κ. Νιούκομπ ήταν αυτός που υπερασπίστηκε τον Ελληνοαυστραλό όταν την περασμένη Τετάρτη η εφημερίδα «Daily Telegraph» κυκλοφόρησε με τη φωτογραφία του ημίγυμνου Μαρκ ο οποίος χόρευε στο «The Forum» με μια γυμνόστηθη κοπέλα. Την ώρα που ο επικεφαλής της αυστραλέζικης ομοσπονδίας κωπηλασίας κ. Ντάρεν Πέτερς έλεγε «αν ήταν δικός μου αθλητής, θα τον τιμωρούσα» και τα υπόλοιπα ΜΜΕ έκαναν λόγο για κακή εικόνα της χώρας εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων, ο κ. Νιούκομπ έσπευδε να ξεκαθαρίσει: «Στο μπαρ ήταν πρώτοι οι γάλλοι τενίστες, οι οποίοι ήδη είχαν βγάλει τις μπλούζες τους και μας προσκάλεσαν να κάνουμε το ίδιο. Αρα δεν ήταν μια ατομική ενέργεια. Από εδώ και πέρα θα πρέπει να αποκλείσουμε τα ΜΜΕ από τα πάρτι που θα κάνουμε μετά τις νίκες επειδή μας βγάζουν αρνητική εικόνα. Ο Φιλιππούσης πήδηξε πάνω στην πίστα. Πού είναι το κακό; Ημασταν πάντα μια φιλελεύθερη χώρα σε αυτά. Πιστεύουμε ότι είναι στον χαρακτήρα των Αυστραλών όταν κατακτούμε κάτι σπουδαίο να το πανηγυρίζουμε ανάλογα. Αν ρωτήσουμε τον κόσμο στους δρόμους, το 90% θα συμφωνήσει μαζί μου».

    Αθλητισμός
    Σίβυλλα
    • Έντυπη έκδοση Στο extreme chic σαλέ… Ο πολυέλαιος του 18ου αιώνα είναι το εντυπωσιακότερο αντικείμενο στο κυρίως σαλόνι του «Ultima Gstaad». Οι κρυστάλλινες λεπτομέρειες έτσι... ΣΙΒΥΛΛΑ
    Helios Kiosk