• Αναζήτηση
  • H θεωρία του Δαρβίνου διχάζει ακόμη και σήμερα. Οι νεοσυντηρητικές δοξασίες της «Νέας Εποχής» στέλνουν στην πυρά τη βιολογική εξέλιξη. Πού μπορεί να οδηγήσει όμως μια τέτοια αντιεπιστημονική κοσμοαντίληψη;

    Από την εξέλιξη στην οπισθοδρόμηση

    Από την εξέλιξη στην οπισθοδρόμηση H θεωρία του Δαρβίνου διχάζει ακόμη και σήμερα. Οι νεοσυντηρητικές δοξασίες της «Νέας Εποχής» στέλνουν στην πυρά τη βιολογική εξέλιξη. Πού μπορεί να οδηγήσει όμως μια τέτοια αντιεπιστημονική κοσμοαντίληψη; ΣΤ. N. ΑΛΑΧΙΩΤΗΣ Οταν ο επίσκοπος Whilberforce ζητούσε προκλητικά μπροστά στο εκκλησίασμα από τον φίλο και υποστηρικτή του Δαρβίνου Huxley να μάθει αν συγγενεύει

    Οταν ο επίσκοπος Whilberforce ζητούσε προκλητικά μπροστά στο εκκλησίασμα από τον φίλο και υποστηρικτή του Δαρβίνου Huxley να μάθει αν συγγενεύει με τον πίθηκο μέσω της γιαγιάς του ή του παππού του, ήταν άλλες εποχές – μόλις είχε δημοσιευθεί «H καταγωγή των ειδών» του Δαρβίνου και η νέα θεωρία είχε προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις και παρερμηνείες, αν και δεν υποστηριζόταν π.χ. ότι ο άνθρωπος κατάγεται από τους σημερινούς πιθήκους. Αλλά όταν την τρίτη χιλιετία συκοφαντείται ή απορρίπτεται χωρίς επιχειρήματα η βιολογική εξέλιξη, τότε δεν υπάρχει καμία δικαιολογία, κανένα ελαφρυντικό για τους παραχαράκτες της επιστημονικής αλήθειας. Αντίθετα, ο προβληματισμός υπερβαίνει το βιολογικό επίπεδο με εμφανή τον σκοπό προβολής της μη ορθολογικής σκέψης η οποία καλλιεργείται τελευταία κατά έναν περίεργο τρόπο από το παγκόσμιο νεοσυντηρητικό κίνημα της «Νέας Εποχής» («New Age»).



    Το κίνημα της «Νέας Εποχής» εμφανίστηκε στο τέλος της δεκαετίας του ’60 και ουσιαστικά βασίζεται σε μιαν ανορθολογική, μη επιστημονική σκέψη η οποία εμπεριέχει πέραν άλλων και την αστρολογία, τον διαλογισμό, την αλχημεία, τη μαγεία, τη νιρβάνα, τον πανθεϊσμό, τη μετενσάρκωση, το κάρμα, την αύρα του σώματος και άλλα ετερόκλητα χαρακτηριστικά ως βασικά στοιχεία δόμησης και διαμόρφωσης ενός νέου κοσμοειδώλου! Το «όραμα» του εν λόγω κινήματος είναι η δημιουργία και η επιβολή μιας παγκόσμιας θρησκείας που πρεσβεύει πως ό,τι υπάρχει είναι Θεός, μιας παγκόσμιας κυβέρνησης και ειρήνης, χωρίς πολέμους, ασθένειες, πείνα, ρύπανση και φτώχεια! Και όλο αυτό το επικάλυμμα να υποκρύπτει την ομοιογενοποίηση των προαναφερθέντων ετερόκλητων, ανορθολογικών στοιχείων!


    Ο ελκυστικός λοιπόν για ορισμένους «σκοπός» της «Νέας Εποχής» μπορεί να τους οδηγήσει στη συστράτευση και στην αποδοχή ενός σουρεαλιστικού κοσμοειδώλου το οποίο δεν έχει καμία σχέση με την επιστήμη, την ομορφιά της ποικιλότητας των πολιτισμών, των θρησκειών και των ειδών, με την ίδια τη φύση δηλαδή. Στο πλαίσιο αυτό τοποθετείται και η ανιστόρητη προσπάθεια ευτελισμού της εξελικτικής καταγωγής όλων των ειδών και της ψευδομεταφυσικής εξήγησης τόσο της έξωθεν του πλανήτη εμφάνισης στη Γη της ζωής όσο και της εξέλιξής της, ιδιαίτερα του ανθρώπου. Και αυτό το χαρακτηριστικό της συνεχούς προσαρμοστικής αλλαγής της φύσης, αυτή την επιστημονική και αδιαμφισβήτητη κατάκτηση που είναι θωρακισμένη από πάμπολλα επιχειρήματα, προσπαθούν να ακυρώσουν οι νέοι «απόστολοι» του νεοσυντηρητισμού και να τη διαλύσουν μέσα στο «τοξικό» ομοιογενοποίημα της «Νέας Εποχής».


    Το επικίνδυνο λοιπόν σε αυτή την υφέρπουσα αντίληψη είναι η επαναφορά της μυστικιστικής, μη ορθολογικής σκέψης· μιας σατανιστικής παγανιστικής αντίληψης που δυστυχώς βρίσκει αδαείς συμμάχους· ακόμη και παγιδευμένους στη μη επιστημονική σκέψη, στην απόρριψη της εξελικτικής θεωρίας, εχθρούς της! Γι’ αυτό η αποστασιοποίηση από την επιστημονική αλήθεια οδηγεί σε ολισθηρές ατραπούς, όπως λ.χ. στις ΗΠΑ, όπου γίνονται προσπάθειες αποβολής από τα σχολεία της εξελικτικής θεωρίας και της μη εξελικτικής προέλευσης του ανθρώπου· σε μια εποχή που δεν είναι δύσκολο να συνυπάρχει η γνώση με την πίστη.


    Γι’ αυτό οι αρνητές της βιολογικής εξέλιξης, εκουσίως ή ακουσίως, ρίχνουν νερό στο μήλο της «Νέας Εποχής» που θα αλέθει τα πάντα για να συνθλίψει στους τροχούς της την κάθε επιστημονική κατάκτηση του ανθρώπου η οποία τον έφερε στο υψηλότερο σημείο του πολιτισμού του. Διότι δεν είναι δυνατόν να εθελοτυφλούν μπροστά στο ενιαίο της ζωής αφού από τα βακτήρια ως τον σύγχρονο άνθρωπο ρέει εξελικτικά ο ίδιος γενετικός κώδικας που αντανακλά αποδεδειγμένα τη βιοχημική ενότητα όλων των ειδών· μπροστά στις ίδιες βασικές μεταβολικές ιδιότητες όλων των οργανισμών οι οποίοι χρησιμοποιούν μόνο 20 αμινοξέα για τις πρωτεΐνες τους και όχι 30 λ.χ. από τα 150 που υπάρχουν· όπως επίσης μόνο πέντε αζωτούχες βάσεις για τα νουκλεϊνικά οξέα τους (DNA και RNA). Δεν είναι δυνατόν επίσης να αμφισβητείται η εξελικτική προέλευση του Homo sapiens όταν ακόμη και εκλιπόντα είδη όπως ο Ανθρωπος του Νεάντερνταλ είχε τον ίδιο γενετικό κώδικα, όπως βρέθηκε πρόσφατα στο «απολιθωμένο» DNA του. Αυτές οι επιστημονικές αποδείξεις δεν μπορούν να αγνοηθούν· αντίθετα, πρέπει να αξιοποιούνται για να στηρίζουν την κάθε υγιή κοσμοαντίληψη του καθενός. Οπως έκανε σε αναλογική για την εποχή του βάση ο μεγαλοφυής Μέγας Βασίλειος, ο οξυδερκής Αγιος Αυγουστίνος, ο Θωμάς Ακινάτης και άλλοι φωτισμένοι υπηρέτες της αλήθειας. H «μετάθεση» της δημιουργίας της ζωής σε άλλους πλανήτες δεν αλλάζει ούτε λύνει το πρόβλημα της δημιουργίας της· απλώς το μεταφέρει αλλού. Οταν όμως το θέμα αυτό, το οποίο συζητείται επιστημονικά, συνδέεται με ανορθόδοξες προεκτάσεις που μέσα τους κρύβουν δοξασίες της «Νέας Εποχής», τότε τα πράγματα παίρνουν άλλον δρόμο που παρεκκλίνει της ελευθερίας της σκέψης και της ηθικής της γνώσης, η οποία φυλακίζεται σε ψευδομεταφυσικά πλαίσια με επικίνδυνες κοινωνικοπολιτικές προεκτάσεις.


    Και τούτο διότι, ενώ δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση από κανέναν που εντρυφεί στη βιολογική εξέλιξη για τη στιβαρότητά της, ιδιαίτερα με τη σύγχρονη «Νέα Σύνθεση», τον νεοδαρβινισμό, εμφανίζονται ημιμαθείς ή άσχετοι με το θέμα και το συνδέουν με ανθρώπινες αδυναμίες και κίβδηλες προσδοκίες για να το αναγάγουν σε έναν νεοσυντηρητικό σκοπό. Αναμφίβολα πρόκειται για μια επικίνδυνη πολιτική προσπάθεια νεοσυντηρητικοποίησης της κοινωνίας του ανθρώπου και συνάμα του ελέγχου του.


    Και αντί να προωθείται μια ανθρωπιστική παγκοσμιοποίηση με την προβολή των αξιών, των παραδόσεων, της αλληλεγγύης και της συντονισμένης προστασίας του πλανήτη, υφέρπει η νεοεποχική «Νέα Τάξη» πραγμάτων στην οποία το άτομο θα είναι ιδεολογικά απολίτικο, έρμαιο ενός πλανητάρχη-Μεσσία, ενός οργουελιανού Μεγάλου Αδελφού. Αλλωστε δεν ήταν περίεργο που η αναγνώριση των μεταβολών στη φύση από τον Δαρβίνο συμβάδισε με τον επαναστατικό μετασχηματισμό της κοινωνίας από τον Μαρξ. Στην τρίτη χιλιετία θα πάμε πίσω στην αριστοτελική κλίμακα της σταθερότητας των ειδών που αντανακλούσε τη δικαίωση των κοινωνικών ανισοτήτων;


    Γι’ αυτό η ανάπτυξη της ορθολογικής και ανθρωπιστικής σκέψης, ιδιαίτερα στο σχολείο, είναι μεγάλης σημασίας και πρέπει η βιολογική εξέλιξη να διδάσκεται σε αυτό. Διότι απαιτείται μεγαλύτερη ενημέρωση για να αποκρουσθεί κάθε αυταρχική ιδεολογία. Αλλωστε πολλοί φωτισμένοι και προοδευτικοί θεολόγοι γνωρίζουν τη σημασία της αποδοχής της βιολογικής εξέλιξης και της ορθολογικής σκέψης ως βασικών στοιχείων για την ενδυνάμωση μιας κοινωνίας που δεν θα παρασύρεται από επικίνδυνες, ανορθολογικές, νεοσυντηρητικές, μη ανθρωπιστικές δοξασίες. Και δογματισμοί της μορφής «η εξέλιξη κατέρρευσε», προβαλλόμενοι μάλιστα από τηλεοπτική εκπομπή μεγάλης ακροαματικότητας, μπορεί να μην έχουν σχέση με καμία επιστημονική αντιπαράθεση αλλά σηματοδοτούν μια αναδυόμενη, δυστυχώς και στη χώρα μας, νεοσυντηρητική αντίληψη και επιρροή ορισμένων «διανοητών», με ό,τι η στάση αυτή συνεπάγεται στην εποχή της συγκεχυμένης πληροφορίας και της παραπληροφόρησης.


    Ο κ. Σταμάτης N. Αλαχιώτης είναι καθηγητής Γενετικής και πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών.

    Science
    One Channel
    Ο νέος ενημερωτικός τηλεοπτικός σταθμός της Ελλάδας
    Σίβυλλα
    Helios Kiosk