Αρκετές εβδομάδες προ του Πάσχα η Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται να εορτάζει τη δική της… ανάσταση, καθώς είναι φανερός ο «αέρας» που πήρε με την εκλογή του νέου αρχηγού της. Στην Ελλάδα όμως, ως γνωστόν, κάθε θαύμα έσεται τριήμερον… Δηλαδή ο ενθουσιασμός, όσο μεγάλος κι αν εμφανίζεται, σύντομα υποχωρεί. Και η προσγείωση στην πραγματικότητα περιορίζει τις προσδοκίες στις αληθινές διαστάσεις τους.
Οι διαπιστώσεις αυτές δεν υποδηλώνουν ότι η εκλογή του νέου αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολιτεύσεως είναι γεγονός άνευ σημασίας. Αντιθέτως. Στο μέτρο όπου οι ανάγκες της χώρας απαιτούν ισχυρή κυβέρνηση, η ίδια η ομαλή λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος προϋποθέτει και ισχυρή αντιπολίτευση και μάλιστα αξιωματική αντιπολίτευση έτοιμη να αναλάβει, αν κληθεί από την πλειοψηφία του λαού, τη διακυβέρνηση της χώρας. Αρα οι εξελίξεις στη Νέα Δημοκρατία, στον βαθμό όπου διασφαλίζουν την ενότητα και την ομαλή πορεία της, είναι εξελίξεις θετικές.
Αλλο είναι το ζήτημα αν θα επιτύχει ή όχι ο νέος αρχηγός της ΝΔ: ο καιρός θα δείξει και υπάρχει μπροστά χρόνος πολύς ώς τη συνταγματική προθεσμία (Σεπτέμβριος του έτους 2000) για εκλογές. Ο κ. Κ. Καραμανλής ο νεότερος θα κριθεί από το έργο του (όπως εκρίθησαν ακριβώς και οι προκάτοχοί του όλοι ενθυμούνται με πόσον ενθουσιασμό είχε γίνει δεκτή η εκλογή του κ. Μ. Εβερτ, ακόμη και του κ. Κ. Μητσοτάκη).
Σήμερα αυτό που προέχει είναι η επιτυχής αντιμετώπιση των χρόνιων και μεγάλων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα. Και εδώ τον πρώτο και ουσιώδη ρόλο και λόγο έχει η Κυβέρνηση Σημίτη, από τη δράση της οποίας εξαρτώνται και η πορεία της χώρας και οι πολιτικές εξελίξεις κατά τον προσεχή πλέον νέον αιώνα.
Οσο και αν η αντιπολίτευση μπορεί κατά καιρούς να ωθεί σε εξελίξεις, η κυβέρνηση είναι η ατμομηχανή που θα σύρει τη χώρα με ταχύτερους ρυθμούς, λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη της σταθερής πορείας και τους κινδύνους εκτροχιασμού. Αρα η κυβέρνηση έχει την πρωτοβουλία, αυτή πρωτίστως θα οριοθετήσει τις εξελίξεις και θα κριθεί από το έργο της.
Η ουσία λοιπόν κάθε πολιτικής συζητήσεως καθώς και η εγκυρότητα κάθε προβλέψεως είναι ακριβώς συνάρτηση του εκτελούμενου και προβλεπόμενου έργου της κυβερνήσεως. Δηλαδή του τρόπου με τον οποίο η παρούσα κυβέρνηση του ΠαΣοΚ, πρώτον, καθορίζει ποια είναι τα ουσιώδη και κρίσιμα προβλήματα της χώρας και, δεύτερον, αποφασίζει την επίλυσή τους.
Στις παραμονές του 21ου αιώνος πέρα από τα σχήματα και τα συνθήματα υπάρχουν τα ουσιώδη. Η Παιδεία με τα πάγια αλλά και τα καινοφανή προβλήματά της. Η ανάγκη για Ανάπτυξη χωρίς τις αγκυλώσεις που δημιουργούν οι συντεχνίες αλλά και τις κοινωνικές εκρήξεις που προκαλούν οι ασύδοτες εκμεταλλευτικές εργοδοσίες…
Ο κατάλογος των προβλημάτων είναι γνωστός, οι λύσεις είναι το ζητούμενο, και το βέβαιον είναι ότι από αυτές τις λύσεις θα κριθεί η Κυβέρνηση Σημίτη και θα οριοθετηθούν οι μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις.
Εχει ήδη διατελέσει πρωθυπουργός ο κ. Κ. Σημίτης επί 14 μήνες, η σημερινή δε κυβέρνησή του μετρεί πλέον βίον έξι μηνών. Τόσον η αντιπολίτευση όσον και ο ελληνικός Λαός δικαιούνται να κρίνουν εφεξής το επιτελούμενο έργο χωρίς ελαφρυντικά «νεότητος».
