«ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ λοιπόν μας ταΐζει η τηλεόραση;», ρωτούσε την προηγούμενη εβδομάδα από αυτήν εδώ τη θέση ο Δ. Ψυχογιός, για να απαντήσει ότι «όχι» και να καταδικάσει την Κίνηση Πολιτών που με μια πρωτότυπη, κατά την ταπεινή μου άποψη, εκδήλωση επέστρεψε σε συγκεκριμένο τηλεοπτικό σταθμό τα σκουπίδια (στην κυριολεξία) που καθημερινά (όχι μόνον αυτός) μας ταΐζει. Και να καταλήξει ότι «η συνολική απόρριψη της τηλεόρασης ή σταθμών δεν έχει νόημα ούτε παράγει αποτέλεσμα». Ας μου επιτρέψει ο, εδώ και 30 χρόνια, φίλος Δημήτρης να διαφωνήσω, για το συγκεκριμένο θέμα, ακόμη μία φορά μαζί του.
«Η τηλεόραση δεν ευθύνεται για όλα τα δεινά της εποχής μας», αλλά ευθύνεται για πολλά. Η τηλεόραση δεν είναι μόνο σκουπίδια, είναι κάτι χειρότερο: είναι το απόλυτο ναρκωτικό. Και βεβαίως όντας οπαδός της αντι-απαγόρευσης δεν προτείνω ούτε το διά του νόμου κλείσιμο οποιουδήποτε σταθμού, ούτε οποιαδήποτε μορφή λογοκρισίας, αλλά δεν μπορώ να μην προειδοποιήσω: προσοχή, βλάπτει σοβαρά τη διανοητική και ψυχική υγεία.
Στα παιδιά, όπως μας προειδοποιούν οι ειδικοί, η υπερβολική δόση τηλεόρασης κάνει κακό. Και στους μεγάλους; Αν κρίνω από το γεγονός ότι «τα σκουπίδια της μικρής οθόνης» μονοπωλούν το ενδιαφέρον και τις συζητήσεις τόσο στις συγκεντρώσεις με φουάγκρα και μαύρο χαβιάρι των βορείων προαστίων όσο και στα κουτούκια με φάβα και γαλέο σκορδαλιά της Δυτικής όχθης, φοβάμαι ότι κάνει κακό και στους ενήλικους.
Η κοινωνία μας είναι εθισμένη από το «απόλυτο ναρκωτικό», το πιο ισχυρό και το πιο επικίνδυνο, εναντίον του οποίου δεν υπάρχει καμιά άμυνα και για το οποίο ουδείς ανησυχεί, ουδείς ζητεί την απαγόρευση.
Αυτό το τετράγωνο, γκρίζο, ελαφρά κυρτό πράγμα που με το πάτημα ενός κουμπιού ζωντανεύει και αρχίζει να ξερνάει πλαστικούς παραδείσους, ψεύτες πολιτικούς, ηδονοβλεψίες της ανθρώπινης μιζέριας, αίμα, βία και σπέρμα, βρίσκεται παντού σε όλη την επιφάνεια και σε όλα τα υπόγεια και τα ανώγεια της επικράτειας, έτοιμο να σκοτώσει την ψυχή, τον νου, την ευφυΐα, την αισθητική, την υπόληψη των χρηστών. Νόμιμη και με την άδεια του κράτους.
Εστία παραγωγής των ιών της βλακείας, της υποκρισίας, του φανατισμού, του κομφορμισμού, της απάθειας, μολύνει τα εγκεφαλικά κύτταρα της άβουλης μάζας παράγοντας έναν στρατό από ζόμπι.
Δεν υπάρχει σωτηρία. Δεν υπάρχουν σωτήρες. Αν κάποιος μπορούσε να ξεφύγει από τον έλεγχό της, από το μάτι που υπνωτίζει, θα κραύγαζε: «Σπάστε την. Απαλλαγείτε από το μίασμα. Δεν μπορείτε να την διορθώσετε. Μόνο να την καταστρέψετε».
Είναι πνευματική αναπηρία και δειλία το γεγονός ότι ελάχιστοι έχουν καταγγείλει τον κίνδυνο.
Ολοι μας υποκλιθήκαμε, όλοι μας συμμετέχουμε στις ανθρωποθυσίες στον ψεύτικο θεό και γι’ αυτό όλοι μας θα πρέπει να περιμένουμε την καθαρτήρια οργή του αληθινού. Τον κεραυνό που θα μας μετατρέψει σε στήλη άλατος καθισμένους στην πολυθρόνα μπροστά από το κουτί.
Είμαι τρομοκρατημένος μπροστά στην απέραντη δύναμη κακίας και καταστροφής που κρύβει αυτό το κουτί. Αλλά, όπως θα έχετε καταλάβει, όλα αυτά είναι ένα παραλήρημα ενός νευρωτικού της κοινωνίας της τηλεόρασης. Ενα «κομμάτι της πλάκας». Αφού η εποχή μας είναι «η εποχή της πλάκας».
