• Αναζήτηση
  • Το ελληνικό κόσμημα και η ανάπτυξη

    Το ελληνικό κόσμημα και η ανάπτυξη ΗΛΙΑΣ ΛΑΛΑΟΥΝΗΣ Ενας κοινός παρονομαστής ­ για να μην πούμε ο μόνος ­ όλων των πολιτικών προγραμμάτων, επαγγελιών, επιδιώξεων είναι η λέξη «ανάπτυξη». Η γενικότητα όμως του όρου αφήνει απλόχερα περιθώρια για να χωρέσουν μέσα κάθε είδους αντιλήψεις για το περιεχόμενο, τους στόχους και τις στρατηγικές που θα οδηγήσουν προς τα εκεί. Θα ενισχύσουμε, π.χ., και σε ποιο

    Το ελληνικό κόσμημα και η ανάπτυξη | tovima.gr

    Ενας κοινός παρονομαστής ­ για να μην πούμε ο μόνος ­ όλων των πολιτικών προγραμμάτων, επαγγελιών, επιδιώξεων είναι η λέξη «ανάπτυξη». Η γενικότητα όμως του όρου αφήνει απλόχερα περιθώρια για να χωρέσουν μέσα κάθε είδους αντιλήψεις για το περιεχόμενο, τους στόχους και τις στρατηγικές που θα οδηγήσουν προς τα εκεί. Θα ενισχύσουμε, π.χ., και σε ποιο βαθμό την παραδεδομένη σύνθεση της βιομηχανίας σε κλάδους όπως η κλωστοϋφαντουργία, η ναυπηγική, τα τσιμέντα κ.ά.; Θα επιδιώξουμε να μπούμε δυναμικά στον κόσμο της υψηλής τεχνολογίας των μικροτσίπς και της βιοτεχνολογίας; Θα αναπροσανατολίσουμε τις αγροτικές μας καλλιέργειες προς την αγροβιομηχανία με την προοπτική ότι η ΚΑΠ θα αρχίσει σε λίγο να ξηλώνεται; Θα ρίξουμε το βάρος στον τομέα των υπηρεσιών πέρα από τον τουρισμό; Και αν αυτοί οι στόχοι επιδιωχθούν παράλληλα, με ποιο συντελεστή ειδικού βάρους θα συμμετάσχει ο καθένας στο όποιο αναπτυξιακό πρόγραμμα;


    Δεν ανήκει σε μένα, που δεν έχω ούτε τη δυνατότητα ούτε την αναγκαία πληροφόρηση για μια συνολική επισκόπηση της οικονομίας, να προτείνω μια οποιαδήποτε ολοκληρωμένη πολιτική ανάπτυξης. Θέλω μόνο, ξεκινώντας τόσο από θετικά αριθμητικά στοιχεία όσο και από προσωπική εμπειρία, να συνεισφέρω μια υπόδειξη: να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στις δυνατότητες ανάπτυξης που προσφέρει ο (ομολογούμενα παραμελημένος) τομέας της μικρής και μεσαίας βιοτεχνίας.


    Το συγκεκριμένο παράδειγμα που έχω υπόψη μου είναι η χρυσοχοΐα. Την αναφέρω σαν μία περίπτωση – πιλότο. Μέσα στα τελευταία 40 χρόνια η ελληνική χρυσοχοΐα κατόρθωσε να γίνει ένας εύρωστος κλάδος της εθνικής μας οικονομίας. Από χίλιους εργαζόμενους το 1957 έφθασε σήμερα να απασχολεί πενήντα χιλιάδες (50.000). Εισάγονται ετησίως 17.000 χιλιόγραμμα χρυσού, σύμφωνα με τις πληροφορίες της International Gold Corporation, που ασφαλώς κατεργάζονται σε κοσμήματα. Ετσι το συνολικό προϊόν από τις πωλήσεις κοσμημάτων κυρίως στους ξένους επισκέπτες της χώρας μας ανέρχεται σε ένα δισεκατομμύριο δολάρια. Το ελληνικό κόσμημα έχει βρει τη θέση του στη διεθνή αγορά, γιατί βρίσκεται ανάμεσα στο σχετικά φθηνό βιομηχανικό κόσμημα που παράγεται αλλού και στο υπερπολυτελές που απευθύνεται προς τους πολύ λίγους.


    Χωρίς κρατική ενίσχυση, χωρίς επιδοτήσεις από διάφορα «πακέτα» η ελληνική χρυσοχοΐα κατόρθωσε να αξιοποιήσει τους παράγοντες εκείνους που προσιδιάζουν τόσο στην οικονομία μας όσο και στον λαό μας. Το παράδειγμα της χρυσοχοΐας μπορεί να δώσει λαβή σε μια ευρύτερη έρευνα σχετικά με άλλους κλάδους της μικρής και μεσαίας βιοτεχνίας/βιομηχανίας. Η μικρή επιχείρηση που βασίζεται στο small is beautiful, έχει ευελιξία και προσαρμοστικότητα, ταιριάζει στην ατομικιστική ψυχοσύνθεση του Ελληνα, αναδεικνύει την έμφυτη δημιουργικότητά του αλλά και την τεχνική του επιδεξιότητα, ενώ ταυτόχρονα αναβιώνει την καλλιτεχνική παράδοση του λαού μας και την αξιοποιεί σαν θετικό στοιχείο προόδου.


    Η φύση καθ’ εαυτήν της μικρής και μεσαίας βιοτεχνικής επιχείρησης τής δίνει σοβαρά πλεονεκτήματα. Μπορεί να μην πραγματοποιεί «οικονομίες κλίμακος» σαν τη μεγάλη βιομηχανία, προσφέρεται όμως για την εξειδίκευση, την εξατομίκευση ανάλογα με τις προτιμήσεις της πελατείας. Αναπροσαρμόζεται εύκολα στις συνθήκες της αγοράς. Δεν έχει ανάγκη από πολυδάπανες επενδύσεις σε βαρύ εξοπλισμό. Κινείται άνετα με μικρά αποθέματα σε πρώτες ύλες και έτοιμο προϊόν ελαττώνοντας έτσι τη χρηματοπιστωτική επιβάρυνση.


    Και πάνω απ’ όλα διατηρεί και καλλιεργεί μέσα στο ολιγομελές προσωπικό που απασχολεί η καθεμία την προσωπική σχέση που είναι σημαντικό κίνητρο παραγωγικότητας σε αντίθεση με τις απρόσωπες μεγάλες μονάδες, όπου ο εργαζόμενος είναι ένα ελάχιστο τμήμα της παραγωγικής διαδικασίας. Αυτό στην πράξη μεταφράζεται σε αυξημένη παραγωγικότητα.


    Η συνεχώς διευρυνόμενη παγκόσμια αγορά, και ειδικότερα η αγορά μέσα στην Ευρωπαϊκή Ενωση, τροφοδοτείται σε σημείο κορεσμού από τα μαζικά προϊόντα της μεγάλης βιομηχανίας. Γι’ αυτό το αγοραστικό κοινό έχει και τη διάθεση αλλά και την αγοραστική δύναμη να στραφεί προς προϊόντα πιο εξατομικευμένα, πιο προσωπικά.


    Είναι συνεπώς σκόπιμο μέσα σε ένα συνολικό πλάνο οικονομικής ανάπτυξης να αναζητηθεί η θέση που αξίζει να αποδοθεί στον κλάδο της βιοτεχνίας. Εναρμονισμένα πάντοτε σε ένα συνολικό πρόγραμμα, να εξετασθούν τα μέτρα εκείνα που θα δώσουν ώθηση στον κλάδο αυτό. Οχι αναγκαστικά επιδοτήσεις, αλλά κυρίως διευκολύνσεις. Πιστωτικές, φορολογικές, εξαγωγικές και άλλες. Και παράλληλα ­ πολύ σημαντικό ­ ο περιορισμός των αντικινήτρων, όπου υπάρχουν. Και μέσα σε ένα τέτοιο σχέδιο να συνεξετασθεί και το θέμα της εκπαίδευσης.


    Το θέμα αυτό είναι κεντρικής σημασίας για την όλη αναπτυξιακή προσπάθεια. Γιατί από το εκπαιδευτικό σύστημα που θα διαμορφωθεί θα εξαρτηθεί σε μεγάλο μέτρο όλη η στελέχωση του παραγωγικού δυναμικού της χώρας. Αλλοι, βλέποντας κυρίως τους οικονομικούς παράγοντες, συνιστούν τον προσανατολισμό της εκπαίδευσης προς την τεχνική κατάρτιση. Αλλοι πιστεύουν ότι προέχει η βαθύτερη καλλιέργεια πνευματικών αξιών. Στο σημείο τομής των δύο αυτών τάσεων βρίσκεται, κατά την ταπεινή μου γνώμη, η παιδεία που χρειάζεται ο κλάδος της βιοτεχνίας. Γιατί αυτός απαιτεί όχι μόνο την εξοικείωση με τις τεχνικές μεθόδους παραγωγής αλλά και την καλλιέργεια της φιλοκαλίας, της αισθητικής ποιότητας του προϊόντος που το κάνει να ξεχωρίζει από την τυποποιημένη μαζική βιομηχανική παραγωγή.


    Καταθέτω αυτές τις σκέψεις που, όπως προανέφερα, πηγάζουν από πολύχρονη προσωπική εμπειρία, με την ελπίδα ότι θα συνεξετασθούν μέσα στη συνολική προσπάθεια σχεδιασμού για ένα νέο αναπτυξιακό ξεκίνημα που τόσο πολύ χρειάζεται ο τόπος.

    Οικονομία
    One Channel
    Ο νέος ενημερωτικός τηλεοπτικός σταθμός της Ελλάδας
    Σίβυλλα
    • Έντυπη έκδοση Γύρω από 10 τραπέζια… Το γλυπτό της Yinka Snonibare παριστάνει ένα μικρό κορίτσι το οποίο έχει φτερά στους ώμους. Ενα έργο τέχνης με... ΣΙΒΥΛΛΑ
    Helios Kiosk