ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ Βαβυλωνία απόψεων επικρατεί στις οργανώσεις εργοδοτών και εργαζομένων γύρω από τις δυνατότητες εφαρμογής του 35ωρου χωρίς ταυτόχρονη μείωση των αποδοχών στη χώρα μας.
Οι διαφωνίες των οργανώσεων αλλά και η απροθυμία της κυβέρνησης, στην οποία ούτε σκέψη δεν διατυπώνεται για κάτι τέτοιο στη σημερινή οικονομική συγκυρία, καθιστούν μακρινή υπόθεση τη μείωση των ωρών εργασίας.
Ωστόσο οι εκπρόσωποι των οργανώσεων εργοδοτών και εργαζομένων διερευνούν τις συνέπειες του μέτρου αλλά προσεγγίζουν από διαφορετικές αφετηρίες την εφαρμογή του και δυσκολεύονται να συμφωνήσουν ακόμη και σε δευτερεύοντα ζητήματα γύρω από το θέμα αυτό.
Οι διαφωνίες γύρω από τον τρόπο, τις δυνατότητες και τις επιπτώσεις από την εφαρμογή του μέτρου δεν περιορίζονται μόνο στην κορυφή των οργανώσεων αλλά δημιουργούν τριβές και στους εμπειρογνώμονες των δύο πλευρών, οι οποίοι καλούνται να «μετρήσουν» τις συνέπειες που θα έχει στην εθνική οικονομία, στις επιχειρήσεις και στην απασχόληση.
Με το θέμα αυτό ήδη ασχολούνται δύο κοινές επιτροπές εμπειρογνωμόνων: η πρώτη συστάθηκε με διάταξη που περιέχεται στη διετή Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και την οποία υπέγραψαν οι εκπρόσωποι της ΓΣΕΕ και των εργοδοτικών οργανώσεων· η δεύτερη συστάθηκε μεταξύ της ΟΤΟΕ και της Ενωσης Ελληνικών Τραπεζών και διερευνά τις επιπτώσεις της ενδεχόμενης εφαρμογής του 35ωρου μόνο στον χώρο των τραπεζών.
Η πρώτη συνεδρίαση της επιτροπής ΓΣΕΕ – εργοδοτών πραγματοποιήθηκε το προηγούμενο δεκαήμερο εν μέσω διαφωνιών των εμπειρογνωμόνων τόσο σε θέματα ουσίας όσο και σε ζητήματα διαδικασίας. Την έντονη αντίθεσή τους ακόμη και στην αναγκαιότητα λειτουργίας της επιτροπής που θα εξετάσει τις συνέπειες του μέτρου εξέφρασαν οι εκπρόσωποι της Ενωσης Εμπορικών Συλλόγων Ελλάδος, οι οποίοι αμφισβήτησαν εμμέσως το κείμενο της διετούς σύμβασης το οποίο ρητά προβλέπει τη σύσταση της επιτροπής που «θα μελετήσει κατά κλάδο τις επιπτώσεις της μείωσης του χρόνου απασχόλησης χωρίς μείωση των αποδοχών στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και στον όγκο της απασχόλησης».
«Δεν μπορούμε τη στιγμή όπου το εμπόριο μαστίζεται από πρωτοφανή κρίση να συζητάμε μείωση του ωραρίου χωρίς μείωση των αποδοχών», δήλωσε ο εκπρόσωπος των εμπόρων.
Ο εκπρόσωπος του ΣΕΒ αναφέρθηκε σε ζητήματα μεθοδολογίας, δηλαδή στον τρόπο με τον οποίο θα προσεγγίσουν τα δύο μέρη τα προβλήματα που δημιουργεί η εφαρμογή του 35ωρου. Και αυτό γιατί οι μελέτες της ΓΣΕΕ σε αντίθεση με τον ΣΕΒ καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η εφαρμογή του μέτρου θα έχει θετικές επιπτώσεις τόσο στην απασχόληση όσο και στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων. Το πρόβλημα αυτό ξεπεράστηκε με τη συμφωνία των δύο μερών να καταγραφούν στο τελικό πόρισμα της επιτροπής και οι δύο διαφορετικές προσεγγίσεις καθώς και τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγουν.
Ωστόσο στο πλαίσιο της συζήτησης ο εκπρόσωπος του ΣΕΒ υπογράμμισε την ανάγκη υιοθέτησης μέτρων που θα οδηγούν σε μεγαλύτερη ευελιξία την αγορά εργασίας περιορίζοντας το προστατευτικό καθεστώς που υπάρχει σήμερα (ποσοστό ομαδικών απολύσεων κλπ.). Κάτι τέτοιο όμως συναντά την οξύτατη αντίδραση της ΓΣΕΕ και έχει αποκλειστεί επίσημα από την κυβέρνηση.
Διαλλακτικότερος όλων εμφανίστηκε ο εκπρόσωπος της ΓΣΒΕΕ (επαγγελματοβιοτέχνες), ο οποίος σημείωσε αρχικά τη εκτίμησή του ότι τυχόν εφαρμογή του μέτρου θα πλήξει κατ’ αρχήν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. «Παρ’ όλα αυτά», τόνισε, «μας ενδιαφέρει η καταγραφή από την επιτροπή των θετικών αλλά και των αρνητικών επιπτώσεων της εφαρμογής του 35ωρου».
Τις δυσκολίες άμεσης εφαρμογής του μέτρου αναγνωρίζει και η ΓΣΕΕ. Ο πρόεδρος της οργάνωσης κ. Χρ. Πολυζωγόπουλος εκτιμά ότι οι σημερινές συνθήκες της οικονομίας καθιστούν αδύνατη την υιοθέτησή του. Ωστόσο εκτιμά ότι «είναι εφικτή η πιλοτική εφαρμογή του σε ορισμένες επιχειρήσεις και κλάδους ώστε να διερευνηθούν τόσο οι συνέπειες όσο και οι δυνατότητες λύσεων στο πρόβλημα της ανεργίας».
«Η γενικότερη εφαρμογή του», σημειώνει ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, «θα κριθεί από τη διαμόρφωση ανάλογης τάσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο».
Η Συνομοσπονδία Ευρωπαϊκών Συνδικάτων έχει θέσει το 35ωρο από το 1976. Το μέτρο έχει εφαρμοστεί μεμονωμένα σε 12 οικονομικούς κλάδους της Γερμανίας αλλά δεν έχει λάβει γενικές διαστάσεις. Σε πολλές χώρες έχει σημειωθεί σημαντική μείωση των ωρών απασχόλησης τα τελευταία χρόνια: στη Δανία και στη Βρετανία ισχύουν οι 37 ώρες απασχόλησης την εβδομάδα στη μεταλλουργία, 37,5 στη Νορβηγία, 38 στην Ολλανδία αλλά και σε ορισμένους οικονομικούς κλάδους του Βελγίου. Στη Γαλλία ισχύουν συνολικά σε όλους τους χώρους απασχόλησης οι 39 ώρες εργασίας την εβδομάδα.
