• Αναζήτηση
  • ME AIXMH ΤΟΥ ΔΟΡΑΤΟΣ ΤΟ ΓΑΛΑ ΒΛΑΧΑΣ

    Τι κρύβει το διαζύγιο Δέλτα – Danone

    Τι κρύβει το διαζύγιο Δέλτα – Danone * Προεξοφλούνται ευρύτατες ανακατατάξεις στην ελληνική γαλακτοκομική αγορά XP. ΚΟΡΦΙΑΤΗΣ Ο μεγαλύτερος έλληνας γαλατάς αποτίναξε τα δεσμά του. ´H μήπως ο κορυφαίος γάλλος γαλατάς, και ουσιαστικά μεγαλύτερος ευρωπαίος γιαουρτάς, του γύρισε την πλάτη; Κάποιοι άλλοι υποθέτουν ότι η Danone έθεσε το ζήτημα αλλιώς: «Ή αποκτώ την πλειοψηφία και κάνω κουμάντο, ή με

    Ο μεγαλύτερος έλληνας γαλατάς αποτίναξε τα δεσμά του. ´H μήπως ο κορυφαίος γάλλος γαλατάς, και ουσιαστικά μεγαλύτερος ευρωπαίος γιαουρτάς, του γύρισε την πλάτη; Κάποιοι άλλοι υποθέτουν ότι η Danone έθεσε το ζήτημα αλλιώς: «Ή αποκτώ την πλειοψηφία και κάνω κουμάντο, ή με πληρώνετε και φεύγω, αφού δεν σας κάνω». Ισως όμως απλώς η Δέλτα, ώριμη για νέα ειδύλλια και αποδοτικότερες συνεργασίες και συμμαχίες, δεν τη χρειαζόταν πια. Οπως και αν εξελίχθηκαν τα πράγματα, γεγονός είναι ότι δύσκολα μπορεί να θεωρηθεί βελούδινο το διαζύγιο Δέλτα – Danone που ανακοινώθηκε την περασμένη Τρίτη από την πρώτη, απουσία της δεύτερης, σε συνέντευξη Τύπου. Δώδεκα χρόνια μετά την πανηγυρική υπογραφή συμφωνίας συνεργασίας, μια ιδιότυπη ομηρεία της Δέλτα από τη Danone έλαβε τέλος με πλήρη αποδέσμευση κάθε πλευράς από οποιαδήποτε σχέση. Τερματίζεται κατ’ ουσίαν όχι απλώς η μετοχική σχέση, αλλά κάθε συνεργασία – αν όχι και δίαυλος επικοινωνίας – ανάμεσα στις δύο εταιρείες. Ως τα τέλη του 2005 η Δέλτα θα πάψει ακόμη και να διανέμει τα εισαγόμενα σήμερα από τη Γαλλία προϊόντα της Danone, δηλαδή επιδόρπια που αποδίδουν στα ταμεία της πάνω από 15 εκατ. ευρώ. H γαλλική φίρμα από την πλευρά της ήδη βρίσκεται σε αναζήτηση νέου εταιρικού σχήματος για την ανάπτυξη εμπορικής δραστηριότητας στην Ελλάδα.




    «Tο 1993 ο γάμος ήταν σωστός, έπρεπε να γίνει, αλλά ο έρωτας έσβησε. Εν έτει 2005, το διαζύγιο είναι η πρέπουσα λύση» ανακοίνωσε με άλλα λόγια και χωρίς… σταγόνα δάκρυ η ελληνική εταιρεία. Προφανώς τα δύο μέρη δεν έχουν να θυμούνται πάρα πολλές ευτυχείς στιγμές από τη δωδεκαετή συμβίωσή τους. Τα χρόνια που οι κκ. Δημ. Δασκαλόπουλος και Φρανκ Ριμπού, τα αφεντικά των δύο ομίλων, έκαναν όνειρα πολλά για συντονισμένη επέκταση στη διεθνή αγορά και πρώτα πρώτα στον βαλκανικό περίγυρο, ως γαλατάς κυρίως ο πρώτος και ως γιαουρτάς κυρίως ο δεύτερος, ακόμη και στην Κίνα, αποτελούν απλώς ανάμνηση.


    Μαζί με τη συνεργασία καταρρέει επίσης – θα μπορούσε να πει κανείς με μια δόση υπερβολής – η θεωρία που θέλει τις ισχυρότερες ελληνικές επιχειρήσεις να μπορούν να συνάψουν εποικοδομητικές συμφωνίες και να «προσεταιρίζονται» πολυεθνικές για μια από κοινού επέκταση σε τμήματα έστω της διεθνούς αγοράς, πέραν της ελληνικής.


    * Κρίσιμο ερώτημα


    «H Δέλτα σίγουρα ωφελήθηκε από τα συστήματα διοίκησης και οργάνωσης που προσέφερε η Danone, όπως βέβαια και από το ρευστό χρήμα που μπήκε στα ταμεία της, αλλά ούτε σε επίπεδο τεχνολογίας και προϊόντων ούτε σε επίπεδο αγορών κέρδισε από αυτή τη συνεργασία» συνοψίζει αναλυτής του κλάδου. H δυναμική της «στρατηγικής συμμαχίας» – είναι αλήθεια – είχε εξαντληθεί προ πολλού, με αποτέλεσμα το μόνο ερώτημα που έμενε να απαντηθεί είναι ποιος θα επικρατήσει. Θα «άλωνε» η Danone τη Δέλτα Γάλακτος, η οποία αντιπροσωπεύει το 50% περίπου ολόκληρου του ομίλου, ή θα χώριζαν τελείως οι δρόμοι τους;


    Εναντι των 75 εκατ. ευρώ περίπου που είχε επενδύσει κατ’ αρχήν για το 20% ολόκληρου του ελληνικού ομίλου, για να περιοριστεί από το 1999 στο 30% της εταιρείας φρέσκων γαλακτοκομικών προϊόντων, η γαλλική εταιρεία θα λάβει 62 εκατ. ευρώ, ενώ θα αποζημιώσει τη Δέλτα με 16 εκατ. ευρώ για τη διακοπή εμπορίας των προϊόντων της. Εν τω μεταξύ βέβαια έχει εισπράξει αρκετά εκατομμύρια ευρώ ως μερίσματα και, επιπλέον, ετήσιες αμοιβές ίσες προς το 2,5% του τζίρου των γιαουρτιών της Δέλτα για την υποστήριξη που – μάλλον θεωρητικά – της παρείχε. Αν λάβει κανείς υπόψη του τα royalties, εφεξής ένα ποσό άνω των 2 εκατ. ευρώ σε ετήσια βάση θα παραμένει στα ταμεία της Δέλτα, αντί να ταξιδεύει στο Παρίσι.


    * Τυπικές διαδικασίες


    Τα «κοινά μυστικά» της συνεργασίας των δύο ομίλων προνοούσαν, φυσικά, πλουσιοπάροχες αμοιβές για το ισχυρότερο μέλος.


    Μόνο τυπικές διαδικασίες, που θα απαιτήσουν ωστόσο την πάροδο λίγων μηνών, φαίνεται να απομένουν λοιπόν για τη μεταβίβαση του 30% των μετοχών της εταιρείας Δέλτα Βιομηχανία Γάλακτος από τον γαλλικό όμιλο στη Δέλτα Συμμετοχών, τη μητρική συμμετοχική επιχείρηση που ελέγχεται από τον κ. Δασκαλόπουλο και με τη σειρά της ελέγχει τον μεγαλύτερο ελληνικό βιομηχανικό και εμπορικό όμιλο τροφίμων, συμπεριλαμβανομένων των αλυσίδων Goody’s και Flocafe. Προτού καν ολοκληρωθούν οι σχετικές διαδικασίες όμως, η ελληνική αγορά επώνυμων και μη γαλακτοκομικών προϊόντων, άκρως δυναμική αγορά με ετήσιο τζίρο που ξεπερνά αρκετά τα 2 δισ. ευρώ σε τελικές τιμές καταναλωτή, είναι πολύ πιθανόν να «ταρακουνηθεί» από μια νέα επιχειρηματική συνεργασία που θα έχει ελβετική «σφραγίδα». Βέβαιον είναι ότι ο χάρτης της ελληνικής γαλακτοκομικής αγοράς τελεί υπό αναδιαμόρφωση.


    «Είναι πρόωρο και αβάσιμο να πούμε οτιδήποτε για τις επόμενες πρωτοβουλίες, συνεργασίες και συμμαχίες του ομίλου» επιμένουν βέβαια στο στρατόπεδο της Δέλτα, αφήνοντας ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα. Και πώς θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά!


    H πείρα πολλών ελληνικών επιχειρήσεων από τη συνεργασία τους με πολυεθνικές αποδεικνύει ότι οι τελευταίες δύσκολα ανταποκρίνονται στις προσδοκίες κοινών δραστηριοτήτων, αν δεν έχουν το «πάνω χέρι». Περισσότερο θέλουν να μετατρέψουν τοπικές – εθνικές εταιρείες σε «παραρτήματά» τους, παρά να συνεργασθούν. Αυτό τουλάχιστον εκτιμούν ορισμένοι από τους έλληνες «γαλατάδες» που βρέθηκαν στο παρελθόν στη δυσάρεστη θέση να απορρίψουν τη χείρα συνεργασίας που έτειναν πολυεθνικοί όμιλοι.


    * Οι επιλογές της Φάγε


    Κάπως έτσι ερμηνεύεται το γεγονός ότι στο πρόσφατο παρελθόν η ολλανδική Friesland και η ισχυρή σε όλες σχεδόν τις κατηγορίες των γαλακτοκομικών ελληνική Μεβγάλ έφθασαν πολύ κοντά σε συμφωνία αλλά δεν έδωσαν ποτέ τα χέρια, καθώς και το ότι η κυρίαρχη στον τομέα του γιαουρτιού και των συσκευασμένων τυροκομικών Φάγε συνεχίζει ακόμη να «επιμένει ελληνικά» επιχειρώντας να «αναπροσαρμοσθεί» με ίδιες δυνάμεις στο περιβάλλον σημαντικής μείωσης των μεριδίων της, ενώ την περασμένη εβδομάδα οριστικοποίησε την απόφασή της και έλαβε άδειες για την ίδρυση εργοστασίου στη βιομηχανική περιοχή της Πολιτείας Νέας Υόρκης στις ΗΠΑ, σχεδιάζοντας παράλληλα ένα ακόμη εργοστάσιο σε άλλη χώρα. Για παρόμοιους ίσως λόγους η ισχυρή στην αγορά του παγωτού Εβγα έχει απορρίψει ως σήμερα κρούσεις πολυεθνικού ομίλου. Δεν έχει βρεθεί άραγε το κατάλληλο μοντέλο συνεργασίας ή αποκλίνουν εξ ορισμού οι στρατηγικοί στόχοι των ελληνικών και των πολυεθνικών γαλακτοκομικών οίκων;


    «Είναι γνωστό ότι οι πολυεθνικές, ενώ ενώνονται με ευκολία μεταξύ τους, δεν φημίζονται για κουλτούρα συνεργασιών και συνεταιρισμών με άλλες εταιρείες» αντιτείνει ένας από τους έλληνες «γαλατάδες» που επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η εύλογη ως ένα βαθμό κουλτούρα επιβολής που τις χαρακτηρίζει δρα περιοριστικά σε όσες από τις εγχώριες επιχειρήσεις επιθυμούν να διατηρήσουν διεθνείς ορίζοντες και, πάντως, να μην τεθούν υπό κηδεμονία.


    Στο επόμενο διάστημα άλλωστε η δραστηριότητα της γαλλικής εταιρείας επί ελληνικού εδάφους θα απασχολήσει και πάλι ποικιλοτρόπως την επικαιρότητα, αυτή τη φορά για τον κλάδο των μπισκότων, δεδομένου ότι η Danone ελέγχει μεγάλο μέρος της μπισκοτοποιίας Παπαδοπούλου, την οποία εξακολουθεί πάντως να διευθύνει η κυρία Ιωάννα Παπαδοπούλου. Αθορύβως τα δύο μέρη, σύμφωνα με πληροφορίες, έχουν προσφύγει σε Διεθνή Διαιτησία στη Γενεύη για να λύσουν τις διαφορές τους και, καθώς φαίνεται, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά.


    * Κρυφές πτυχές


    Γνώστης ορισμένων κρυφών πτυχών του «έγγαμου βίου» της Δέλτα με την Danone πληροφορεί ότι στη Δέλτα Γάλακτος ήταν αδύνατη η λήψη οποιασδήποτε σημαντικής απόφασης αν δεν συμφωνούσαν τα 4 από τα 5 μέλη της διοίκησής της, όπου η Δέλτα, ως κάτοχος του 70% των μετοχών, όριζε τα τρία μέλη, ενώ η Danone με το 30% τα υπόλοιπα δύο. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ο ελληνικός όμιλος, ενώ αποκτούσε κυριαρχικό ρόλο στην αγορά παγωτού στα Βαλκάνια, υλοποιώντας μεγάλες επενδύσεις, δεν ασχολείται σε καμία από όλες αυτές τις χώρες ούτε με το γάλα, που είναι ίσως η βασική του δραστηριότητα, ούτε με το γιαούρτι. Ομηρικές λέγεται ότι ήταν οι συζητήσεις για να επιτραπεί στη Δέλτα να διαθέτει έστω το σοκολατούχο γάλα Milko στην περιοχή.


    Στη Βουλγαρία αναγκάστηκε να «νεκρώσει» μια μονάδα γάλακτος, επειδή η γαλλική εταιρεία, που κυρίως παράγει γιαούρτια, αποφάσισε ειδικά σε αυτή τη χώρα να ασχοληθεί και με την παραγωγή γάλακτος. Στη Ρουμανία επίσης η Danone αποφάσισε να δραστηριοποιηθεί μόνη της, παραπέμποντας στο μέλλον τις «κοινές δραστηριότητες» που θα ανέπτυσσε, υποτίθεται, με την ελληνική εταιρεία στα Βαλκάνια. Οι χώρες αυτές βέβαια θα αποτελέσουν πεδία σύγκρουσης των δύο εταιρειών στο μέλλον.


    Με μια κεντρική απόφαση των αξιωματούχων της εταιρείας στο Παρίσι, εξάλλου, πριν από μερικά χρόνια «κόπηκε» η προσπάθεια διάθεσης ελληνικών γιαουρτιών και άλλων γαλακτοκομικών προϊόντων στη Γαλλία, μέσω του δικτύου της Danone, αφού αυτή αποφάσισε να επικεντρωθεί σε ορισμένες μάρκες, «κόβοντας» όσες δεν υπόσχονταν άμεσα κέρδη. Οσον αφορά τα γιαούρτια που κυκλοφόρησαν στην ελληνική αγορά με κοινή υπογραφή Δέλτα – Danone, αυτά ταίριαζαν μάλλον σε καταναλωτές άλλων χωρών και γρήγορα αντικαταστάθηκαν με τα κλασικά ελληνικά, που κέρδισαν σταδιακά υψηλό μερίδιο.


    Αλλά και η κίνηση αξιοποίησης του δικτύου της ισχυρής ευρωπαϊκής τυροκομικής εταιρείας Arla, με την οποία επίσης η Δέλτα είχε προ ετών συνεταιριστεί στην Ελλάδα, για την εξαγωγή ελληνικής φέτας, απέδωσε πενιχρά αποτελέσματα. Οι προτεραιότητες των πολυεθνικών οίκων τροφίμων δύσκολα «παντρεύονται» με τις ανάγκες των ελληνικών.


    * Ακραία σενάρια


    Οπως και αν έχουν τα πράγματα όμως, ακόμη και αν δεν γίνει ποτέ πράξη το φανταστικό με τα σημερινά δεδομένα σενάριο συνένωσης της Δέλτα Γάλακτος με τη Φάγε, οι ιδιοκτήτες των οποίων – ειρήσθω εν παρόδω – είναι συντοπίτες στην καταγωγή από τον Νομό Φωκίδας, οι διεργασίες για προσέγγιση μεταξύ σημαντικών δυνάμεων της αγοράς, στις οποίες ανήκουν ασφαλώς και η Μεβγάλ και η Friesland και – γιατί όχι; – και ο όμιλος των εταιρειών Τυράς και Ολυμπος, θα εκδηλωθούν εντονότερα. Αναλυτές προβλέπουν ότι η κατακερματισμένη ελληνική αγορά των γαλακτοκομικών προϊόντων θα υποχρεωθεί να συμπτυχθεί. «Ο κλάδος βρίσκεται στο στάδιο της κορύφωσης του ανταγωνισμού, η ώρα των συγχωνεύσεων πλησιάζει, το θέμα δεν θα αργήσει να τεθεί επί τάπητος υπό την πίεση της οικονομικής πραγματικότητας» προδικάζει ένας από αυτούς. Την πρόθεσή της εξάλλου να διεκδικήσει «μια νέα μορφή ηγεσίας με πρωτοβουλίες στον τομέα των γαλακτοκομικών προϊόντων στην Ελλάδα και στις αναπόφευκτες εξελίξεις που επιφέρει η ένταση του ανταγωνισμού» περιορίζεται να αναφέρει αινιγματικά η Δέλτα.


    «Τα θέματα των τιμών και του κόστους, σε συνδυασμό με τις υψηλές δανειακές υποχρεώσεις και την ανάγκη οικονομιών κλίμακας στα δίκτυα συγκέντρωσης της πρώτης ύλης και διανομής των προϊόντων, θα καθορίσουν τις εξελίξεις» προβλέπει μάνατζερ μιας μεγάλης εταιρείας του χώρου.


    Πρόσφατα μια σημαντική επιχείρηση «έριξε» θεαματικά τις τιμές της, σε μια προσπάθεια να ανασάνει οικονομικά, ενώ άλλη, που κέρδισε σημαντικό μερίδιο, φέρεται να αντιμετωπίζει ισχυρές χρηματοοικονομικές πιέσεις.


    H ελβετική Nestlé αναζητεί έλληνα σύμμαχο


    Ενας άλλος πολυεθνικός γίγαντας της αγοράς τροφίμων, η ελβετική Nestlé, το «ειδύλλιο» της οποίας με τον όμιλο Δέλτα πριν από μερικά χρόνια για τον κλάδο του παγωτού ήταν έντονο αλλά τελικά δεν ευδοκίμησε, ετοιμάζεται να επανατοποθετηθεί στρατηγικά στην ελληνική αγορά αναζητώντας σύμμαχο. Μολονότι θα ήταν πρόωρο να προεξοφλήσει κανείς οτιδήποτε, ορισμένοι παράγοντες της αγοράς υποθέτουν ότι σύντομα η ελβετική εταιρεία και η Δέλτα θα αρχίσουν σχετικές διερευνητικές συζητήσεις. «Ως τώρα η εταιρεία ήταν παντρεμένη και φαίνεται ότι τιμούσε τον όρκο της, αλλά τώρα που χώρισε τα δεδομένα άλλαξαν» λέγεται.


    Σε πρώτη φάση, αυτή την περίοδο η ελβετική εταιρεία ενδιαφέρεται να μεταβιβάσει σε ελληνική – συζήτησε μάλιστα ανεπιτυχώς με τη βορειοελλαδίτικη Μεβγάλ – τον κλάδο παραγωγής εβαπορέ γάλακτος, το περίφημο Γάλα Βλάχας. Το προϊόν αυτό, μαζί με ορισμένα ακόμη προϊόντα ιδιοκτησίας της Nestle, αντιπροσωπεύει ένα διόλου αμελητέο μερίδιο της τάξεως του 7,4% στη συνολική εγχώρια αγορά λευκού γάλακτος. Ο ελβετικός όμιλος όμως, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν ενδιαφέρεται μόνο για τη μεταβίβαση του εργοστασίου που διαθέτει στο Πλατύ Ημαθίας, αλλά και για την ανάπτυξη ευρύτερης δραστηριότητας στην ελληνική αγορά γαλακτοκομικών, σε συνεργασία με υπάρχουσα εταιρεία, ενώ ήδη επιχειρεί με ίδιες δυνάμεις να αναπτυχθεί στην αγορά του παγωτού. Οι ίδιες πληροφορίες φέρουν την ελληνική Nestlé να ενδιαφέρεται για τη διάθεση σειράς γαλακτοκομικών προϊόντων του ελβετικού ομίλου στην εγχώρια αγορά.


    Γεγονός είναι ότι αν ευδοκιμούσε μια τέτοια συνεργασία Δέλτα – Nestlé, ο ελληνικός όμιλος θα μπορούσε να αποκτήσει την πρώτη θέση στη συνολική ελληνική αγορά λευκού γάλακτος, με διαφορά από τον επόμενο. Ετσι θα υποσκέλιζε τον επί δεκαετίες βασικό του αντίπαλο, τη γνωστή κυρίως ως Νουνού, εταιρεία Friesland Hellas, θυγατρική ολλανδικού ομίλου η οποία κυριάρχησε στην αγορά με το ομώνυμο, εισαγόμενο εβαπορέ γάλα της και σταδιακά τα τελευταία χρόνια επεκτάθηκε δυναμικά και σε άλλες κατηγορίες εισαγόμενου λευκού γάλακτος, δραστηριοποιούμενη από τα μέσα του 2004 και στην παραγωγή γιαούρτης.


    H Δέλτα μπορεί να επικρατεί άνετα σήμερα στην αγορά του φρέσκου παστεριωμένου, αλλά στη συνολική αγορά του λευκού γάλακτος υστερεί. «Το μερίδιό της σε αυτήν με το Γάλα Βλάχας θα εκτινασσόταν από περίπου 22,7% σε πάνω από 30%, έναντι 24,5% περίπου που κατέχει η Friesland» σημειώνει αναλυτής, εξετάζοντας – πρόωρα μάλλον – αυτό το σενάριο. Με βασικό σήμα το Γάλα Βλάχας, η ελληνική Nestlé στην αγορά του εβαπορέ το 2004 κατείχε μερίδιο 28,2%, έναντι 27,9% το 2003, εξασφαλίζοντας έσοδα που πλησιάζουν, όπως εκτιμάται, τα 50 εκατ. ευρώ.


    Οποια ελληνική εταιρεία και αν «συνεταιριστεί» με τη Nestlé, αποκτώντας κατ’ αρχήν τον κλάδο του εβαπορέ, είτε καταβάλλοντας μετρητά είτε εκποιώντας πακέτο μετοχών της ως αντάλλαγμα, βέβαιον είναι ότι θα αποκτήσει αυτόματα ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα ισχυροποιώντας τη θέση της σε μια αγορά η οποία το 2004 αυξήθηκε μόνο κατά 0,8% σε όγκο, αλλά 5,2% σε αξία. H συνολική ελληνική αγορά λευκού γάλακτος, όπως τουλάχιστον τη μετρά η εξειδικευμένη ανεξάρτητη εταιρεία IRI, το περασμένο έτος ανήλθε σε 445.495 τόνους, αποδίδοντας στις βιομηχανικές και εισαγωγικές εταιρείες έσοδα ύψους 482,3 εκατ. ευρώ, έναντι 458,5 εκατ. ευρώ ένα χρόνο νωρίτερα.

    Οικονομία
    One Channel
    Ο νέος ενημερωτικός τηλεοπτικός σταθμός της Ελλάδας
    Σίβυλλα
    • Έντυπη έκδοση Μαχητικά και ιστιοφόρα Τα τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη περνούσαν συνέχεια πάνω από την Ικαρία. Μια μαυροντυμένη γυναίκα με ροζιασμένο πρόσωπο και τα κατάλευκα... ΣΙΒΥΛΛΑ
    Helios Kiosk