Στις 4 Φεβρουαρίου θα αποφασισθεί τελικώς αν θα ευοδωθεί το σχέδιο
Στις 4 Φεβρουαρίου 1997 θα αποφασισθεί τελικώς αν οι μπουλντόζες των πέντε τεχνικών εταιρειών που δουλεύουν ήδη στο έργο της Αττικής οδού που θα συνδέει το νέο αεροδρόμιο των Σπάτων με τον Σταυρό της Αγίας Παρασκευής και θα καταλήγει στην Ελευσίνα θα περάσουν… απέναντι στους αμπελώνες αρχίζοντας να υλοποιούν ένα από τα μεγαλύτερα προγράμματα οικιστικής ανάπτυξης των τελευταίων χρόνων στο λεκανοπέδιο. Εκείνη την ημέρα το Εφετείο Αθηνών θα συζητήσει την αίτηση ελληνικών και ξένων τραπεζών για την υπαγωγή στο «άρθρο 44» της οινοποιητικής εταιρείας Α. Καμπάς, στα περιουσιακά στοιχεία της οποίας συμπεριλαμβάνονται οι περίφημοι αμπελώνες γύρω από τους οποίους δόθηκε τα τελευταία πέντε χρόνια σκληρή μάχη από αρκετούς διεκδικητές.
Η αίτηση θα στηρίζεται στην πρόσφατη συμφωνία δώδεκα τραπεζών (Εθνική Τράπεζα, ΕΤΕΒΑ, Εμπορική, Nat – West, Τράπεζα Κύπρου, Bayerische, Societe Generale, Barclays, Εγνατία, Interbank, Τράπεζα Αττικής και Τράπεζα Αθηνών) και η αποδοχή της θα σημάνει και την εκκίνηση όλων των διαδικασιών για την εξαγορά του 67% των μετοχών της παραδοσιακής οινοποιίας των Μεσογείων στις τεχνικές εταιρείες Ακτωρ (συμφερόντων της οικογενείας Μπόμπολα), Εργάς του κ. Γιώργου Μπατατούδη, Ελληνική Τεχνοδομική (με βασικούς μετόχους τους αφούς Καλλιτσάντση και τους κκ. Κυριακόπουλο, Παμπούκη και Εξάρχου), Μέτων (συμφερόντων των οικογενειών Αρφάνη – Χιώνη) και ΤΕΒ (συμφερόντων της οικογενείας Τρίχα).
Οι δώδεκα τράπεζες εκτιμάται ότι θα βάλουν στα ταμεία τους τη μερίδα του λέοντος από τα 4,2 δισ. δρχ. που θα καταβάλουν τοις μετρητοίς οι πέντε κατασκευαστικές εταιρείες, ενώ υπολογίζεται ότι θα μοιρασθούν και άλλα 2,1 δισ. δρχ. που θα προκύψουν από την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου και ειδικότερα του σκέλους που απευθύνεται στους ιδιώτες επενδυτές, που καλύπτουν σήμερα το 33% του κεφαλαίου της εταιρείας. Η τιμή έκδοσης των νέων μετοχών, που θα είναι κατώτερη από τις 765 δρχ., δηλαδή την τιμή την ημέρα της αναστολής διαπραγμάτευσης στο Χρηματιστήριο, σχεδιάζεται να είναι γύρω στις 580 δρχ.
Επιπλέον, η Εθνική Τράπεζα προκειμένου να αποσύρει το ενέχυρο και να αποδεσμεύσει το 67% των μετοχών τής Α. Καμπάς θα λάβει από τις πέντε κατασκευαστικές εταιρείες το ποσό των 2,1 δισ. δρχ.
Απών μέχρι στιγμής από τη συμφωνία των πιστωτών είναι ο όμιλος της αμερικανικής τράπεζας Citibank, που διεκδικεί, προκειμένου να μην ασκήσει τις δικαστικές αποφάσεις για κατασχέσεις μετοχών και άλλων περιουσιακών στοιχείων, το ποσό των 3,5 δισ. δρχ.
Συνολικά, τα χρέη τής Α. Καμπάς υπολογίζονται σε περίπου 11 δισ. δρχ., από τα οποία τα 6,6 δισ. δρχ. αφορούν ληξιπρόθεσμες οφειλές τραπεζών.
Το μεγαλύτερο κομμάτι αφορά τον όμιλο της Εθνικής Τράπεζας (1,7 δισ. δρχ.) και ακολουθούν η αγγλική Nat – West με 1,3 δισ. δρχ., η γαλλική Societe Generale με 522 εκατ. δρχ., η γερμανική Bayerische με 487 εκατ. δρχ., η Εγνατία με 454 εκατ. δρχ., η Εμπορική Τράπεζα με 408 εκατ. δρχ., η Τράπεζα Κύπρου με 392 εκατ. δρχ. και οι υπόλοιπες τράπεζες με μικρότερα ποσά.
Αν η συμφωνία προχωρήσει δίχως προβλήματα, οι τράπεζες θα είναι αναγκασμένες να προχωρήσουν και σε μια διαδικασία ρύθμισης των χρεών των άλλων εταιρειών του Ομίλου Μπουτάρη. Εκεί τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα καθώς ο όμιλος δεν διαθέτει περιουσιακά στοιχεία που μπορούν εύκολα να ρευστοποιηθούν καλύπτοντας έστω εν μέρει τις απαιτήσεις των τραπεζών. Οι απόπειρες για το «εμπορικό – επιχειρηματικό πάρκο» Το τηλέφωνο που έφερε τη διάψευση
Το σούρουπο είχε αρχίσει να πέφτει στην πλατεία Κοτζιά. Τα πρώτα φώτα στο Μέγαρο Μελά και στο Παλαιό Δημαρχείο είχαν ανάψει και οι πλανόδιοι μικροπωλητές μάζευαν ο ένας μετά τον άλλον τις πραμάτειες από τους πάγκους τους. Την ίδια ώρα άλλη μία σύσκεψη για τα κτήματα της Καμπάς έφθανε στο τέλος της και οι συμμετέχοντες στελέχη της Εθνικής Τράπεζας, δικηγόροι και εκπρόσωποι του ομίλου Μπουτάρη των ενδιαφερόμενων επενδυτών αποχωρούσαν έχοντας την πεποίθηση ότι το θέμα επιτέλους έκλεισε. Μάλιστα, ο κ. Κωνσταντίνος Μπουτάρης, ένας από τους δύο βασικούς μετόχους της παραδοσιακής οινοποιητικής εταιρείας των Μεσογείων, είχε προτείνει να εκδοθεί και η σχετική ανακοίνωση Τύπου για τη δημοσιοποίηση της συμφωνίας με την οποία η Εθνική Τράπεζα σε συνεργασία με την τεχνική εταιρεία ΓΕΚ θα εξαγόραζαν το 67% των μετοχών της και θα προχωρούσαν στην εμπορική αξιοποίηση των κτημάτων που βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από το νέο διεθνές αεροδρόμιο των Σπάτων. Η ανακοίνωση δεν βγήκε και αυτό γιατί ο υποδιοικητής κ. Νίκος Καραμούζης είχε ορισμένες επιφυλάξεις για το πραγματικό ύψος των οφειλών της οινοποιητικής εταιρείας σε τραπεζικούς και άλλους χρηματοδοτικούς οργανισμούς.
Ενα τηλέφωνο που έγινε λίγο μετά τη σύσκεψη Τρίτη 24 Οκτωβρίου 1995 επιβεβαίωσε τις επιφυλάξεις του κ. Καραμούζη. Η αμερικανική τράπεζα Citibank, κυριολεκτικά από το παράθυρο, είχε καταλάβει λίγους μόλις μήνες πριν από την παρ’ ολίγον συμφωνία μια επίζηλη θέση στον όμιλο των πιστωτών, διεκδικώντας μερίδιο από το τίμημα. Το τηλεφώνημα του υποδιοικητή της Εθνικής Τράπεζας κ. Νίκου Καραμούζη έγινε στο αφεντικό της Citibank κ. Δημήτρη Κροντηρά και ήταν τελικά μοιραίο για την εξέλιξη των πραγμάτων.
Ο κ. Καραμούζης άκουσε από το άλλο άκρο της τηλεφωνικής γραμμής τον κ. Κροντηρά να αναπτύσσει τις διεκδικήσεις της αμερικανικής τράπεζας. Η Citibank είχε μπει στο παιχνίδι με την ανοχή ή και την παρότρυνση του ίδιου του κ. Κωνσταντίνου Μπουτάρη. Τι είχε συμβεί; Πολύ απλά μία θυγατρική εταιρεία του ομίλου Μπουτάρη, η Ζυθοποιία Βορείου Ελλάδος η κληρονόμος της πρώην Henniger Ηellaς , χρωστούσε από μια σύμβαση lease back (πώληση του παραγωγικού εξοπλισμού της επιχείρησης και στη συνέχεια μίσθωση) σε θυγατρική εταιρεία της αμερικανικής τράπεζας, στη Citileasing, 2,7 δισ. δρχ. περίπου. Αλλά για λόγους που γνώριζε και γνωρίζει μόνο ο κ. Μπουτάρης η Ζυθοποιία εκχώρησε με τη σειρά της μια απαίτηση ίσης αξίας που είχε από την εταιρεία Καμπάς.
Ετσι, η θυγατρική της αμερικανικής τράπεζας έβαλε πόδι στα κτήματα, που αποτελούν «όλα τα λεφτά» για την παραδοσιακή οινοποιία των Μεσογείων.
Η ιστορία, όμως, φαίνεται ότι επαναλαμβάνεται. Δεκαπέντε μήνες μετά την παρ’ ολίγον συμφωνία της κοινοπραξίας Εθνική – ΓΕΚ με τον όμιλο Μπουτάρη, η απαίτηση της Citileasing, που φθάνει πλέον τα 3,5 δισ. δρχ., εξακολουθεί να παραμένει το μεγαλύτερο αλλά όχι και αξεπέραστο αγκάθι για την εφαρμογή της πρόσφατης συμφωνίας πιστωτών, στην οποία συμμετέχουν 12 ελληνικές και ξένες τράπεζες. Η συγκεκριμένη συμφωνία, που ανοίγει τον δρόμο για την εξαγορά του 67% των μετοχών της οινοποιητικής εταιρείας από τον όμιλο των πέντε τεχνικών εταιρειών που συνεργάζονται ήδη στην κατασκευή της λεωφόρου ταχείας κυκλοφορίας Σταυρού – Ελευσίνας, είναι η τρίτη κατά σειρά απόπειρα επιχειρηματικής αξιοποίησης των κτημάτων που βρίσκονται στην κατοχή της Καμπάς.



