Θα νόμιζε κανείς ότι τα πανούργα «μυαλά» του μάρκετινγκ και της δισκογραφίας δεν θα είχαν αφήσει δίσκο για δίσκο που να μην τον κυκλοφορήσουν σε CD (εδώ ξεθάβουν και πλασάρουν στην αγορά σκονισμένα «αστέρια» του παρελθόντος που δεν τα θυμάται ούτε η μαμά μας). Και όμως μια μικρή έρευνα μας έπεισε ότι υπάρχουν κάποιες σημαντικές (από ιστορικής ή καλλιτεχνικής άποψης) δισκογραφικές δουλειές που ακόμη δεν έχουν βγει από το τούνελ της αφάνειας (λαμβάνοντας ως δεδομένο ότι κανείς δεν αγοράζει πλέον δίσκους). Τα στοιχεία είναι σύμφωνα με τον Διεθνή Οδηγό CD 1998


1) ΜΠΑΡΜΠΑΡΕΛΑ (Dyno Voice, 1968)


Διάφορες δισκογραφικές εταιρείες έχουν προσπαθήσει κατά καιρούς να εκδώσουν αυτό το κλασικό του κιτς, που περιέχει συνθέσεις του Τσαρλς Φοξ, όπως το «Sex Machine» και το «Spaceship out of Control», καθώς και στίχους του Μπομπ Κρου για φουτουριστικούς ύμνους αγάπης. Ολες οι προσπάθειες συνάντησαν εμπόδια νομικής φύσεως.


2) ROCK ‘Ν’ ROLL MUSIC, Beatles, (Capitol, 1976)


Ο μύθος των Beatles έχει σε μεγάλο βαθμό ­ ίσως μεγαλύτερο από άλλων συγκροτημάτων ­ βασιστεί στις συλλογές με τραγούδια τους που έχουν κυκλοφορήσει κατά καιρούς και έχουν κατακτήσει μια σημαντική θέση στην ιστορία της ποπ. Η συγκεκριμένη συλλογή, που έχει γίνει πλατινένια, αποτελεί μια καταπληκτική εισαγωγή για τα πιο «βαριά» κομμάτια των Beatles, καθώς και ένα ευχάριστο παράλληλο άκουσμα της δημοφιλούς «μπλε» και της εξίσου δημοφιλούς «κόκκινης» συλλογής.


3) FANNY, Fanny (Reprise, 1970)


Θεωρείται το πρώτο άλμπουμ γυναικείου ροκ συγκροτήματος που κυκλοφόρησε από μεγάλη δισκογραφική εταιρεία. Το «Fanny» εκφράζει εκείνο το μεταβατικό στάδιο από το ροκ στην πανκ και ο ήχος του συνδυάζει και τα δύο. Περιέχει μια ερμηνεία του «Badge» των Cream, όπου η κιθάρα ξεχωρίζει και θριαμβεύει. Εκτός από το πρώτο αυτό άλμπουμ του συγκροτήματος, οι εταιρείες θα έπρεπε να εξετάσουν και τα υπόλοιπα τέσσερα και ιδιαίτερα το «Mother’s Pride».


4) ΤΗΕ GOSPEL SOUND OF ARETHA FRANKLIN, Αρίθα Φράνκλιν (Checker’s, 1956)


Οι λάτρες της σόουλ θα είναι αιωνίως ευγνώμονες σε όποιον πάρει την πρωτοβουλία να τους χαρίσει σε CD τα πρώιμα άλμπουμ των Impressions, των Winston’s, του Σόλομον Μπερκ, της Νταϊάνας Ρος και της κυρίας Φράνκλιν. Το εν λόγω άλμπουμ είναι το πρώτο της και ηχογραφήθηκε τέσσερα χρόνια προτού την «ανακαλύψει» ο Τζον Χάμοντ. Η Αρίθα είναι μόλις 14 ετών, όμως ήδη η φωνή της υπόσχεται πολλά.


5) FRIENDS, Ελτον Τζον (Paramount, 1971)



Το σάουντρακ αυτό έχει περισσότερο ιστορική παρά μουσική αξία. Περιέχει μερικά από τα πρώτα τραγούδια του… φίλου της αδικοχαμένης πριγκίπισσας. Ελάχιστοι το αγόρασαν όταν πρωτοκυκλοφόρησε και έτσι, κάποια στιγμή, πέρασε μοιραία στο σκότος της ανυπαρξίας, προς μεγάλη χαρά του κ. Ελτον.


6) ΤΗΕ ΝΑΜΕ OF THIS BAND IS TALKING HEADS, Talking Heads (Sire, 1982)


Ενα μεθυστικό μείγμα πανκ και φανκ ήχων, το σετ των δύο αυτών δίσκων περιέχει τα καλύτερα τραγούδια του συγκροτήματος και καταγράφει την εξέλιξή τους μέσα από τις ζωντανές εμφανίσεις που έκαναν μεταξύ 1977 και 1982.


7) TECHNO: ΤΗΕ NEW DANCE SOUND OF DETROIT (FFRR, 1989)


Η πρώτη συλλογή με δουλειά των τέκνο μουσικών του Ντιτρόιτ κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στη Βρετανία (και όχι στο Ντιτρόιτ!). Το άλμπουμ αυτό ­ με κομμάτια από πρωτοπόρους της ηλεκτρονικής χορευτικής μουσικής, όπως ο Κέβιν Σόντερσον και ο Χουάν Ατκινς ­ εκσφενδόνισε μια μικρή τοπική σκηνή στο παγκόσμιο μουσικό προσκήνιο.