Από την Καρδίτσα στη Λήμνο και από εκεί στη Μυτιλήνη, στην Κέρκυρα και στην Αθήνα. Με ένα μικρόφωνο στο χέρι και μια κάμερα στον ώμο ο Χρήστος Φερεντίνος τριγυρίζει στους δρόμους και στις γειτονιές ρίχνοντας κλεφτές ματιές στην καθημερινότητά μας. «Ακούστε να δείτε» τις δέκα καλύτερες ατάκες που κατέγραψε ως σήμερα


Χ.Φ.: Γεια σας, κυρία μου.


­ Τι είστε;


Χ.Φ.: Από την τηλεόραση.


­ Α, παιδάκι μ’, έρχεστε μέχρι το σπίτι μ’, να τη φτιάξετε γιατί έχει «χιόνια»;


2. Λήμνος


(κυρία που ταΐζει τα ελάφια στη Μύρινα)


­ Τ’ αγαπάω πάρα πολύ, ένα μάλιστα μ’ αφήνει να το χαϊδεύω. Εχει έναν ωραίο λαιμό για σούπα!


3. Εκλογές 22ας Σεπτεμβρίου 1996


(κυρία στη Ραφήνα)


­ Αυτός που μου είναι συμπαθής είναι ο Σαμαράς, με το άσχημο όνομα. Μα είναι όνομα αυτό για μορφωμένο άτομο;


4. Αθήνα


(ερώτηση σε δεκαεξάχρονους για το πώς θέλουν να είναι ο πρωθυπουργός)


­ Ν’ ακούει χέβι μέταλ, να ψιλοφοράει τζινάκια και να διαβάζει «Metal Hammer».



5. Ρόδος


(κύριος στο λιμάνι)


Χ.Φ.: Γεια σας.


­ Γεια σας. Είστε στρατιώτες;


Χ.Φ.: Εεεεε… είμαστε στρατιώτες της ενημέρωσης!


­ Ωραία! Να προσπαθήσουμε να απελευθερώσουμε την Κύπρο.


6. Μυτιλήνη


(ερώτηση σε πιτσιρίκια για το ποια ήταν η Σαπφώ)


­ Είναι ένα άγαλμα λίγο παρακάτω. Καθόμαστε από κάτω και παίζουμε.


7. Οδός Σταδίου, άγαλμα Κολοκοτρώνη


(ερώτηση σε πιτσιρίκο, παραμονές του εορτασμού της 25ης Μαρτίου)


Χ.Φ.: Θέλεις να μας κάνεις ένα σχόλιο για την Επανάσταση του ’21;


­ Ναι… αλλά δεν ξέρω τι είναι το σχόλιο.


8. Πειραιάς


(τύπος ξαπλωμένος κάτω από ένα δέντρο)


Χ.Φ.: Κύριέ μου, χαίρετε!


­ Εχεις κανένα ‘κατοστάρικο, φιλαράκο, να πάρω καφέ και θα σ’ το δώσω μεθαύριο;


Χ.Φ.: Δεν χρειάζεται να μου το δώσεις.


­ Ε, τότε, ρε κουβαρντά, φέρε ένα χιλιάρικο να πάρω και καραμέλες!


9. Σπέτσες


(Ζιζή, έξι ετών)


Χ.Φ.: Ζιζή, βλέπεις τηλεόραση;


­ Βλέπω.


Χ.Φ.: Τι;


­ «Ακου να δεις».


Χ.Φ.: Με δουλεύεις;


­ Ναι!


10. Πλατεία Ομονοίας


(κυρία με ψώνια και ομπρέλα ανοιχτή)


­ Ακόμα στους δρόμους γυρνάς, παιδί μου;


Χ.Φ.: Ακόμα, κυρία μου.


­ Δε θα’ πρεπε όμως και συ να βρεις καμιά θεσούλα καλή;


Χ.Φ.: Ναι, ξέρετε…


­ Το κράτος φταίει. Αυτοί κάθονται στα γραφειάκια και συ με βροχή τρέχεις και δε φθάνεις. Αυτή είναι η αλήθεια!