Στα πρώτα τους χρόνια οι υπολογιστές ήταν θηρία της αποκάλυψης που ζούσαν μέσα σε ερμητικώς κλειστά φρούρια, υπηρετούμενα από το ιερατείο τους, που ήταν γνωστό με ονόματα όπως προγραμματιστές ή μηχανογράφοι. Τα θηρία ήταν εξαιρετικά δύστροπα και περίεργα και για να δουλέψουν είχαν πραγματικά ανάγκη από τα χιλιάδες ξόρκια και μαϊλίκια των χειριστών – ιερέων τους. Εκείνη την εποχή όλος ο κόσμος αντιμετώπιζε τους υπολογιστές και τους χειριστές τους με τον προσήκοντα σεβασμό, με δέος ως και τρόμο, προκειμένου να μπορεί να απολαμβάνει τα καλά των «ηλεκτρονικών εγκεφάλων». Η πειθαρχία που απαιτούσε η τεχνολογία της εποχής έκανε απαραίτητη την πρακτικά δικτατορική στάση των χειριστών – μηχανογράφων, που στο κάτω κάτω δεν μπορούσαν να κάθονται να εξηγούν στον καθένα ποια αιτήματα είναι λογικά ή δυνατά και ποια παράλογα ή αδύνατα.
Από τότε τα πράγματα έχουν αλλάξει σοβαρά. Οι υπολογιστές έγιναν αντικείμενο καθημερινής χρήσης για τους περισσότερους εργαζομένους, ενώ πολλοί από μας τους έχουμε και στο σπίτι για κάθε είδους διαβολιές. Οι υπολογιστές έγιναν καταδεκτικοί και εύχρηστοι και όχι μόνον δεν έχουν ανάγκη ιερατείου να τους υπηρετεί, αλλά είναι προσιτοί και σε παιδιά του δημοτικού σχολείου. Στο περιβάλλον όμως των μεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων, όπου υπάρχουν πολλοί συνδεδεμένοι υπολογιστές, η κατάσταση αυτή εύκολα μπορεί να ξεφύγει και να καταλήξουμε σε εφιάλτες. Αν κάθε χρήστης κάνει ό,τι γουστάρει με το μηχάνημα και τα προγράμματά του, τα κολλήματα και η αδυναμία συνεργασίας με άλλους θα είναι συχνά και το κόστος αποκατάστασης μεγάλο, είτε σε ώρες τεχνικών είτε απλά σε χαμένες παραγωγικές ώρες. Κι όμως είναι πολλοί οι δαιμόνιοι χρήστες που εννοούν να βάζουν χέρι στο μηχάνημά τους για να το έχουν όπως αυτοί θέλουν και επιμένουν. Από τη δικτατορία των μηχανογράφων φθάσαμε στη δικτατορία των χρηστών.
Βεβαίως, καμία δικτατορία δεν είναι λύση, όσο και αν ενδόμυχα την ποθούν μερικοί. Οι μηχανογράφοι πρέπει να καταλάβουν ότι δεν μπορούν να επιβάλλουν «με τον τσαμπουκά τους» έναν συγκεκριμένο τρόπο δουλειάς στους χρήστες, ενώ οι χρήστες πρέπει να καταλάβουν ότι κανένα ευρύτερο σύστημα δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς κάποια πειθαρχία και κάποιον έλεγχο. Βεβαίως, οι παλιοί μηχανογράφοι δύσκολα θα βγάλουν από το πετσί τους τις «παλιές καλές ημέρες» όπου αυτοί διέταζαν τον τρόπο δουλειάς όλων. Ομοίως πολλοί νεαροί και δυναμικοί χρήστες δύσκολα θα δεχθούν να δουλέψουν διαφορετικά απ’ αυτό που πιστεύουν ότι είναι το καλύτερο. Το αποτέλεσμα είναι συγκρούσεις και λάθη, όλα εις βάρος της δουλειάς. Η απλή λύση είναι η επικοινωνία και η καλή θέληση ώστε να κατανοεί κανείς τη θέση του άλλου. Στις περισσότερες περιπτώσεις, μόλις αποκατασταθεί η επικοινωνία, οι λύσεις προκύπτουν σχεδόν αυτόματα, με μικρές, μη στρατηγικές, υποχωρήσεις και από τις δύο μεριές. Ωστόσο, όπως έχει δείξει η παγκόσμια ιστορία σε όλα τα επίπεδα, η επικοινωνία αντιμαχομένων ανθρώπων δεν είναι καθόλου εύκολη και σίγουρη.
Απαντώντας σε αυτή την κατάσταση, οι κατασκευαστές των μηχανών και προγραμμάτων μάς ετοιμάζουν μια νέα γενιά μηχανών, ειδικών για χρήση στα δίκτυα μεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων. Πρόκειται για τα Network PC που δίνουν τη δυνατότητα σε μια εταιρεία να καθορίσει κεντρικά πώς θα λειτουργεί κάθε PC της, με παράλληλη ευκολία μαζικής αλλαγής από τους διαχειριστές των δικτύων. Το σενάριο μοιάζει να επαναφέρει τη δικτατορία των μηχανογράφων – διαχειριστών δικτύου, ωστόσο είναι απλά μια πρακτική απάντηση στη δικτατορία και αυθαιρεσία των χρηστών. Από εκεί και πέρα, όλοι, μηχανογράφοι και χρήστες, έχουν πολλά να κερδίσουν εγκαταλείποντας τις δικτατορίες και δοκιμάζοντας την επικοινωνία.
