Το περιεχόμενο ενός πορτοφολιού σε μετρητά είναι εύκολο να το προσδιορίσουμε. Για να προσδιορίσουμε όμως το περιεχόμενο μιας cash card (κάρτας αναλήψεως μετρητών) πρέπει να προσφύγουμε σε κάποια τράπεζα ή σε μηχάνημα αυτόματων τραπεζικών συναλλαγών (ΑΤΜ), πράγμα που καθιστά δύσχρηστη τη λειτουργία των «ηλεκτρονικών πορτοφολιών». Πρόσφατα όμως άρχισαν να δοκιμάζονται στην αγορά και φορητές συσκευές ανάγνωσης των cash cards που αναμένεται να διευρύνουν αισθητά το πεδίο εφαρμογής τους.


Παράδειγμα τέτοιας συσκευής είναι η Value Checker Plus Personal Smart Card Reader που δοκιμάζει στις Ηνωμένες Πολιτείες η εταιρεία Oki. Η συσκευή αυτή, το μέγεθος της οποίας δεν διαφέρει και πολύ από το μέγεθος μιας πιστωτικής κάρτας, διανεμήθηκε ήδη στους κατόχους καρτών Mondex και Visa, στην περιοχή της Νέας Υόρκης. Η συσκευή διαθέτει μικρό πληκτρολόγιο που επιτρέπει στον κάτοχό της να «κλειδώνει» και να «ξεκλειδώνει» τις κάρτες. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση: www.oap.oki.com. Φωτογραφίες 360 μοιρών



Φανταστείτε ότι μπορείτε να επισκεφθείτε την τοποθεσία των επόμενων καλοκαιρινών σας διακοπών και να έχετε μια σφαιρική άποψη της θέας από το δωμάτιο του ξενοδοχείου σας με μία και μόνο επίσκεψη στο… Internet. Οι εικονικές επισκέψεις αυτού του είδους φαίνεται ότι θα διευκολυνθούν ιδιαίτερα από την εμφάνιση μιας φωτογραφικής μηχανής που επιτρέπει τη σφαιρική αποτύπωση του περιβάλλοντος χώρου με τη λήψη εικόνων 360 μοιρών!


Στο εξής δεν θα απαιτείται λοιπόν η συρραφή πολλών φωτογραφιών για την προσέγγιση της πανοραμικής όρασης. Αρκεί ο πανοραμικός φακός Be Here Portal S1 που κατασκεύασε η εταιρεία Be Here (με έδρα το Σαν Χοσέ της Καλιφόρνιας) για να έχουμε το ίδιο ακριβώς εφέ με ένα και μόνο ενσταντανέ.


Ο φακός αυτός μπορεί να προστεθεί σε οποιαδήποτε μηχανή που παίρνει φιλμ 35 mm ή και σε ψηφιακή μηχανή. Επιτρέπει δε σφαιρικές λήψεις που όχι μόνο καλύπτουν 360 μοίρες, αλλά αποτυπώνουν ακόμη και τον ουρανό! Επιπλέον αποτυπώνουν με ακρίβεια και αντικείμενα που βρίσκονται στο προσκήνιο, σε μια περιοχή 50 μοιρών. Οι εικόνες που λαμβάνει ο εν λόγω φακός παρουσιάζονται αρχικά σε σχήμα… κουλουριού. Με τη βοήθεια όμως του λογισμικού που ανέπτυξε η εταιρεία Be Here οι εικόνες μπορούν να μετατραπούν ταχύτατα σε πανοραμική άποψη.


Από τη στιγμή που θα μετατραπεί η εικόνα σε πανοραμική άποψη ο θεατής έχει τον πλήρη έλεγχο των κινήσεων. Με τη βοήθεια μιας λειτουργίας ζουμ μπορεί κανείς να εστιάσει την προσοχή του σε συγκεκριμένη περιοχή της εικόνας μεγεθύνοντάς την. Μπορεί ακόμη να συνδυάσει τη διαδοχή συγκεκριμένων λεπτομερειών της εικόνας, ώστε να ξέρει πώς θα είναι η μετάβαση από μια περιοχή σε άλλη. Με λίγα λόγια, έχοντας κανείς μπροστά του την πανοραμική άποψη μπορεί πλέον να κινείται με τα δικά του μάτια και όχι με τα μάτια του φωτογράφου.


Η συσκευή κοστίζει σήμερα στις Ηνωμένες Πολιτείες γύρω στις 10.000 δολάρια, πράγμα που βεβαίως περιορίζει αισθητά τη διάδοσή της. Η εταιρεία δεν κάθεται ωστόσο με σταυρωμένα χέρια. Αναπτύσσει πυρετωδώς μια εκδοχή βιντεοκάμερας που βασίζεται στην ίδια ακριβώς αρχή με τη φωτογραφική μηχανή και που αναμένεται να κυκλοφορήσει στην αγορά μέσα στο έτος. Για επαγγελματικές ομάδες, όπως είναι π.χ. τα ειδησεογραφικά πρακτορεία που επιζητούν όλο και μεγαλύτερη κινητικότητα στο Internet, το προϊόν παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Ο υπολογιστής που «μιλάει» με κωφαλάλους


Με στόχο να διευκολύνουν την επικοινωνία των κωφαλάλων με τους ανθρώπους που δεν γνωρίζουν τη γλώσσα των σημάτων, οι ερευνητές του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ) ανέπτυξαν ένα σύστημα που επιτρέπει στον ηλεκτρονικό υπολογιστή να αναγνωρίζει τη γλώσσα των σημάτων και να τη μετατρέπει σε προφορικό λόγο.


Το σύστημα λειτουργεί ως εξής: μια βιντεοκάμερα καταγράφει τις χειρονομίες της γλώσσας των σημάτων και κατόπιν ο υπολογιστής αποκρυπτογραφεί τη σημασία των χειρονομιών αυτών. Τελευταίο στάδιο της διαδικασίας: οι λέξεις που προκύπτουν εκφέρονται από τη συνθετική φωνή που εκπέμπουν τα μεγάφωνα του υπολογιστή.


Προς το παρόν η συσκευή που ανέπτυξαν στο ΜΙΤ είναι σε θέση να αποκρυπτογραφεί 40 περίπου χειρονομίες, εκείνες που συχνότερα χρησιμοποιούν οι αμερικανοί κωφάλαλοι. Θεωρητικά όμως το ίδιο σύστημα θα μπορεί να αναγνωρίζει το σύνολο της γλώσσας των σημάτων, αφού η μνήμη του υπολογιστή θα μπορεί να χωρέσει όλο το λεξιλόγιό της: 6.000 διαφορετικές χειρονομίες. Σύμφωνα μάλιστα με τον εμπνευστή της Θαντ Στάρνερ, η συσκευή μπορεί να είναι συμβατή με όλες τις γλώσσες του κόσμου.


Οταν τελειοποιηθεί, η συσκευή του ΜΙΤ δεν θα είναι χρήσιμη μόνο για τους κωφαλάλους. Οι ερευνητές οραματίζονται ήδη και άλλες εφαρμογές της, όπως π.χ. τη χρήση της σε εργασιακά περιβάλλοντα με υψηλά επίπεδα θορύβου, όπου η γλώσσα των χειρονομιών αποτελεί ήδη καθεστώς. Τέτοια περιβάλλοντα συναντάμε σε αρκετές από τις εργοστασιακές μονάδες παραγωγής ή στο χρηματιστήριο. Εμβόλιο για το… Internet





Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές είναι γνωστή η ύπαρξη περίπου 14.000 διαφορετικών ιών που πλήττουν τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Ο αριθμός τους αυξάνεται διαρκώς, αφού καθημερινά ανακαλύπτονται περί τους έξι με οκτώ νέοι ιοί. Στον δικτυωμένο κόσμο μας ο κίνδυνος μιας επιδημίας αυτού του είδους είναι ορατός στην περίπτωση όπου κάποιος αποφασίσει να τροφοδοτεί διαρκώς το σύστημα με μολυσμένα αρχεία. Η δαιδαλώδης μορφή του Internet μπορεί ωστόσο να χρησιμοποιηθεί και για την άμυνά του απέναντι στις «μεταδοτικές ασθένειες», όπως βεβαιώνουν οι επιστήμονες της ΙΒΜ.


Το 1991, όταν η διάδοση των ιών μέσω δισκετών παρουσίαζε ακόμη μεγαλύτερους κινδύνους από ό,τι σήμερα, ερευνητές της ΙΒΜ στο Ερευνητικό Κέντρο Τ. J. Watson, που βρίσκεται στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης, άρχισαν να πειραματίζονται με ένα σύστημα που θα μπορούσε να αξιοποιήσει το Internet για την ανίχνευση και την εξουδετέρωση ιών από οποιονδήποτε ηλεκτρονικό υπολογιστή, οπουδήποτε στον κόσμο ­ και μάλιστα χωρίς καμία απολύτως ανθρώπινη παρέμβαση. Χρησμοποιώντας τα λεγόμενα δίκτυα νευρώνων και άλλες προηγμένες τεχνολογίες οι επιστήμονες κατάφεραν να δημιουργήσουν αυτό που ονομάζουν Ανοσοποιητικό Σύστημα του Κυβερνοχώρου.


Το σύστημα λειτουργεί ως εξής: ένας υπολογιστής σε ένα τοπικό δίκτυο ανιχνεύει κάποιο πρόγραμμα ή αρχείο που ενδέχεται να περιέχει ιό. Στέλνει τότε ένα αντίγραφο του ύποπτου αρχείου σε έναν υπολογιστή με «ρυθμιστικές» αρμοδιότητες ο οποίος, με τη σειρά του, προωθεί το αντίγραφο αυτό στο αρμόδιο εργαστήριο αναλύσεων της ΙΒΜ. Το αυτοματοποιημένο εργαστήριο διαπιστώνει αν πράγματι το δείγμα περιέχει ιό, ανιχνεύει τον ιό αυτόν και τους τρόπους λειτουργίας του και αμέσως μετά στέλνει μια «συνταγή θεραπείας» στον υπολογιστή – ρυθμιστή, ο οποίος και «απολυμαίνει» τον πληγέντα υπολογιστή. Η όλη διαδικασία δεν παίρνει πολύ χρόνο. Αν, επί παραδείγματι, εντοπιστεί ένας νέος ιός σε υπολογιστή της Αλβανίας, οι υπολογιστές στο Τόκιο θα μπορούν να προστατευθούν μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας από τον ιό αυτόν, αναπτύσσοντας τα κατάλληλα «αντισώματα» (μέρος της «συνταγής» που προσφέρει η ΙΒΜ). Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει ο κ. Στιβ Γουάιτ, επικεφαλής του φιλόδοξου σχεδίου της εταιρείας. Τα πνευματικά δικαιώματα του λογισμικού «ανοσοποίησης» του Internet κατοχυρώθηκαν πρόσφατα και η εταιρεία σκοπεύει να κυκλοφορήσει το προϊόν στην αγορά αργότερα μέσα στο 1998.