Λίγο πριν από την πρεμιέρα του έργου του Τενεσί Γουίλιαμς στο θέατρο «Κάτια Δανδουλάκη»
Με μπλου τζιν παντελόνι και γυμνός από τη μέση και πάνω ένας νεαρός άνδρας αγκαλιάζει μια γυναίκα που σίγουρα θα ήταν ωραία και γοητευτική στα νιάτα της. Εκείνη φορά ένα ροζ-βιολέ μακρύ φόρεμα. Μια τιάρα στολίζει τα ξανθά μαλλιά της. Ναι, η Κάτια Δανδουλάκη έγινε ξανθιά για να υποδυθεί την Μπλανς Ντυμπουά στο «Λεωφορείον ο Πόθος» του Τενεσί Γουίλιαμς. Η περούκα, ειδική παραγγελία από το Λονδίνο, δίνει μια απολύτως φυσική αίσθηση. Εκείνος, ο Απόστολος Γκλέτσος, προσδίδει στον Στάνλεϊ Κοβάλσκι την πρωτόγονη, σχεδόν ζωώδη, όψη. Χοντροκομμένο αρσενικό ο άνδρας. Λεπτοκαμωμένη, φίνα αλλά σαν λίγο ξεθωριασμένη από τον χρόνο η γυναίκα. Επί σκηνής του θεάτρου «Κάτια Δανδουλάκη» ο Σταμάτης Φασουλής ζωντανεύει ένα έργο-μύθο που έχει αφήσει τα σημάδια του στη μεγάλη οθόνη.
Η φωτογράφιση συνεχίζεται. Ο Γκλέτσος βάζει και βγάζει το πουκάμισό του. Ιδρώνει. Εκείνη χάνεται μέσα στον κόσμο της ηρωίδας της, το βλέμμα της μοιράζεται άλλοτε στον άντρα που έχει μπροστά της και άλλοτε στο παρελθόν της που έχει χαθεί ανεπιστρεπτί.
«Αποστόλη», η φωνή του σκηνοθέτη από την πλατεία, «κοίτα προς τα εδώ» του λέει. «Κάτια, φτιάξε λίγο τα μαλλιά σου». Με φόντο το μπορντό σκηνικό του Γιώργου Ασημακόπουλου, οι δύο ηθοποιοί ποζάρουν ξανά και ξανά. Μία από αυτές τις φωτογραφίες θα κοσμήσει το εξώφυλλο του προγράμματος. Η γενική φωτογράφιση θα γίνει άλλη ημέρα. Προς το παρόν επείγει το πρόγραμμα.
Στην πρώτη σειρά της πλατείας ο Μάριος Πλωρίτης, στον οποίο και οφείλεται η μετάφραση του έργου, παρακολουθεί τα τεκταινόμενα πάνω στη σκηνή. Λίγα λεπτά αργότερα θα σηκωθεί και αφού ανταλλάξει δυο κουβέντες με τον Φασουλή θα φύγει. Δεν είναι παρών σε όλες τις πρόβες. Η ώρα κοντεύει έξι και ακόμη δεν άρχισαν. Ο σκηνοθέτης πηγαινοέρχεται. Σκηνοθετεί και τη φωτογράφιση.
Από το κέντρο της πλατείας η Μελίτα Κούρκουλου φροντίζει, ως συνήθως, τις λεπτομέρειες. Να είναι τα πράγματα στη σωστή θέση τους, να φτιαχθεί το μπουκάλι που σπάει κατά τη διάρκεια της παράστασης, να γίνουν στην ώρα τους οι αλλαγές. «Εχουν μπει στο ψυγείο (σ.σ. του σκηνικού) οι δύο σόδες;» ρωτά τον κύριο Μιχάλη, απαραίτητο συνεργάτη του θεάτρου. «Οχι, έβαλα μόνο μία» απαντά εκείνος. «Ας πάει κάποιος να αγοράσει άλλη μία» παρεμβαίνει ο Φασουλής. «Μελίτα, πες σε όλους ότι σε λίγα λεπτά αρχίζουμε». Η βοηθός του και μόνιμη συνεργάτις του βγαίνει από την πλατεία. Στο φουαγέ η Κοραλία Καράντη δοκιμάζει το τυρκουάζ σύνολο με τα άσπρα πουά και το καπέλο που το συνοδεύει. Μπροστά στον μεγάλο καθρέφτη που έχει τοποθετηθεί εκεί η Θεώνη Βαχλιώτη-Ολντριτζ με καρφίτσες στο χέρι κοιτάει το δημιούργημά της φορεμένο από την ηθοποιό. Ολο το φουαγέ έχει μετατραπεί σε ραφείο και σιδερωτήριο, όπου μαζί με τη διάσημη σκηνογράφο εργάζεται πυρετωδώς και όλη η ομάδα για να είναι έτοιμα τα κοστούμια. Υφάσματα και ρούχα, καπέλα και παπούτσια. Ολος ο εξοπλισμός των ηρώων του Γουίλιαμς είναι εκεί, στα ράφια και στις κρεμάστρες. «Ξέρεις», μου λέει η Μελίτα Κούρκουλου για τη βραβευμένη με Οσκαρ σκηνογράφο, «αυτή η γυναίκα είναι μοναδική. Μπορεί να πάρει ένα ύφασμα και να καθήσει με τα χρώματά της να του προσθέσει πινελιές ώστε να το αλλάξει. Σε αυτό εδώ το μπλε ύφασμα έβαλε με το χέρι της άσπρα πουά». Εκείνη, σεμνή και λιγομίλητη, εργάζεται συνεχώς. Δεν σκοπεύει να παρακολουθήσει την πρόβα. Το κάνει σπάνια άλλωστε.
Πιο πέρα, τα υπόλοιπα παιδιά του θιάσου κάθονται και συζητούν. Η Ελευθερία Ντεκώ, υπεύθυνη για τους φωτισμούς της παράστασης, είναι εκεί. Ωστόσο η πρόβα δεν θα είναι πλήρης. Εξηγεί στον σκηνοθέτη ότι οι φωτισμοί θα είναι έτοιμοι να τεθούν σε λειτουργία την επομένη. Εν τω μεταξύ ο Φασουλής μού εξηγεί αυτά που δεν φαίνονται: «Θα φωτίζεται το σκηνικό από πίσω και ο θεατής θα βλέπει την πόλη». Διακόπτει και δίνει το πρόσταγμα: «Παιδιά, πάμε». Ο Κλέων Γρηγοριάδης, που ερμηνεύει τον Μιτς, θα «κρατήσει τα λόγια» του Στάνλεϊ Κοβάλσκι, στην πρώτη εμφάνισή του επί σκηνής καθώς ο Γκλέτσος παίρνει άδεια από τον σκηνοθέτη να πάει να πάρει κάτι να φάει. Αλλωστε οι πρώτες σκηνές ανήκουν στις δύο αδελφές Ντυμπουά, την Μπλανς και τη Στέλλα ή τη Δανδουλάκη και την Καράντη. Τα φώτα της πλατείας σβήνουν. «Πάμε» λέει ο σκηνοθέτης, έχοντας στο πλάι του τη βοηθό του, η οποία με χαρτί και μολύβι κρατά σημειώσεις καθ’ όλη τη διάρκεια της πρόβας. Η μουσική αντηχεί από τα μεγάφωνα. Τα τραγούδια, που παραπέμπουν στον αμερικανικό Νότο, γενέτειρα του συγγραφέα, επέλεξε ο Ιάκωβος Δρόσος. Η παράσταση αρχίζει…
Το μεγαλύτερο μέρος της σκηνής αναπαριστά το εσωτερικό του σπιτιού του ζεύγους Στέλλα Ντυμπουά και Στάνλεϊ Κοβάλσκι. Η τραπεζαρία είναι ενιαία με την κουζίνα. Μια κουρτίνα τη χωρίζει από την κρεβατοκάμαρα, με το μεγάλο κρεβάτι και την τουαλέτα με τον καθρέφτη.
Στο βάθος δεξιά μια πόρτα οδηγεί στο μπάνιο. Το σκηνικό συμπληρώνει μια σκάλα που οδηγεί στο σπίτι του ζευγαριού των γειτόνων, καθώς και μια άποψη του δρόμου. Κάπου παρακάτω είναι και η στάση του λεωφορείου που έχει ένα παράξενο όνομα… «Πόθος».
Το έργο του Τενεσί Γουίλιαμς «Λεωφορείον ο Πόθος» κάνει πρεμιέρα την Πέμπτη στο θέατρο «Κάτια Δανδουλάκη», στις 9.30 μ.μ.
