Η ΕΛΛΗΝΙΔΑ γυναίκα παντρεύεται για λόγους που ελάχιστα έχουν να κάνουν με τον ίδιο τον γάμο. Η «απόδραση» από την προβληματική οικογένεια, η οικονομική εξασφάλιση, αλλά κυρίως η κατάκτηση του απαραίτητου «νομικού» πλαισίου για την απόκτηση παιδιών είναι μερικά από τα κίνητρα που την «σπρώχνουν» στον γάμο. Ανεξάρτητα από το τίμημα, η γυναίκα παραμένει στον γάμο. Ακόμη κι όταν δυστυχεί, δύσκολα χωρίζει.
Αυτό προκύπτει από μια πρωτότυπη έρευνα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών με θέμα τη φθορά στη σχέση του γάμου. Η υπεύθυνη της έρευνας κυρία Μαρία Σαμαρτζή αναλύει με έναν μάλλον πρωτοποριακό για τα ελληνικά δεδομένα τρόπο τις σχέσεις ανάμεσα στο ζευγάρι. Τα ευρήματά της είναι εντυπωσιακά. Κυρίως γιατί αποφεύγουν την παντοδυναμία των αριθμών.
Σύμφωνα με την έρευνα (που κυκλοφορεί σε βιβλίο με τίτλο «Γυναίκες στον χορό της οργής»), ο «ανθόσπαρτος βίος» είναι για τους νεονύμφους στρωμένος με προβλήματα. Η έλλειψη επικοινωνίας είναι μόνο η αρχή καθώς δεν είναι λίγες οι φορές όπου ακόμη και η συζήτηση ανάμεσα στο ζευγάρι θεωρείται κατόρθωμα. «Οι γυναίκες παραπονιούνται ότι ο σύζυγος δεν τις καταλαβαίνει. Στην πραγματικότητα τα δύο φύλα χρησιμοποιούν απλώς διαφορετικούς κώδικες», επισημαίνει η κυρία Σαμαρτζή.
Στην έρευνα γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στη βία που ασκείται, μάλιστα αμοιβαία! «Η κακοποίηση μπορεί να είναι ψυχική και σωματική. Το φαινόμενο είναι πολύ συχνό», τονίζει η κυρία Σαμαρτζή, και προσθέτει: «Υπάρχει μια μυθολογία γύρω από τη βία, που τη συντηρεί και τη συγκαλύπτει». Το σύνδρομο της κακοποίησης, όμως, δεν αφορά ένα μικρό μόνο ποσοστό του πληθυσμού. Δεν είναι προνόμιο μόνο των κατώτερων και οικονομικά ασθενέστερων τάξεων. Η βία ανάμεσα στους συζύγους δεν έχει ταξική καταγωγή και ταυτότητα. Οι οικονομικές δυσχέρειες μπορεί να επιδεινώνουν μια κατάσταση, αλλά σίγουρα δεν την προκαλούν. Η βία ασκείται ανεξάρτητα από το κοινωνικό και μορφωτικό επίπεδο των συζύγων. Η κυρία Σαμαρτζή είναι στο σημείο αυτό κατηγορηματική: «Πολλοί κατηγορούν τη φτώχεια ως αιτία της κακοποίησης. Κάτι τέτοιο δεν έχει όμως τεκμηριωθεί. Αντίθετα, η κακοποίηση των γυναικών φαίνεται να συνδέεται με την επαγγελματική απασχόλησή τους. Εργαζόμενες και οικονομικά ανεξάρτητες γυναίκες είναι πιθανότερο να κακοποιηθούν, ενώ τα περιστατικά βίας εντοπίζονται με μεγαλύτερη ένταση όταν ο σύζυγος είναι λιγότερο επιτυχημένος επαγγελματικά».
Υστερα από όλα αυτά, η φθορά στον γάμο μοιάζει σχεδόν νομοτέλεια. Δεν συμβαίνει, όμως, το ίδιο και με τον χωρισμό. Το αντίθετο μάλιστα. Οι λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν μια γυναίκα στην απόφαση του χωρισμού είναι τόσοι όσοι και εκείνοι που αρκούν για να την εγκλωβίσουν σε μια εξαιρετικά επιζήμια σχέση.
Τα παιδιά, η οικονομική ανασφάλεια, αλλά ακόμη και ο κοινωνικός περίγυρος και ο φόβος για την καινούργια ζωή αναστέλλουν στην πράξη την απόφαση του διαζυγίου. Η γυναίκα παραμένει τις περισσότερες φορές στον γάμο. Η διάρκεια όμως ενός γάμου δεν έχει πάντα να κάνει με την επιτυχία του. Κάθε άλλο. Επιτυχημένος μπορεί να είναι και ο γάμος από τον οποίο επιλέγει να φύγει κανείς με αξιοπρέπεια.
