από metereologos.gr
Τετάρτη 15 Αυγούστου 2018
 
 

Ο Πούτιν και ο νέος Ψυχρός Πόλεμος

Ο ρώσος πρόεδρος επιδιώκει να αποκαταστήσει τη θέση της Ρωσίας ως αδιαφιλονίκητης υπερδύναμης και να ταπεινώσει τις ΗΠΑ
Ο Πούτιν και ο νέος Ψυχρός Πόλεμος
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Εχουμε επιστρέψει στον Ψυχρό Πόλεμο; Η ερώτηση ακούγεται και πάλι μετά τη δημοσιοποίηση του νέου, επιθετικού στρατηγικού δόγματος των ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ, αλλά ο «νέος Ψυχρός Πόλεμος» δεν είναι μια φράση που εφευρέθηκε το 2017. Εχει αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης εδώ και μια δεκαετία, επιστρέφοντας στο προσκήνιο με κάθε νέο γύρο προκλήσεων και αντιπαράθεσης μεταξύ Ρωσίας και Δύσης. Αν ψάξει κανείς τη φράση στη μηχανή αναζήτησης της Google θα δει περίπου 260 εκατομμύρια αποτελέσματα, και ο «Β' Ψυχρός Πόλεμος» έχει το δικό του λήμμα στη Wikipedia.

Η θεωρία, που τη συμμερίζονται αρκετοί σοβαροί δυτικοί αναλυτές, είναι ότι ο Πούτιν νιώθει πλέον αρκετά ισχυρός και θέλει να «επιστρέψει στις καλές παλιές μέρες» της ψυχροπολεμικής σύγκρουσης. Στα πρώτα του χρόνια στην εξουσία ο Πούτιν είχε επικεντρωθεί στην αποκατάσταση του ρωσικού κράτους μέσα στα σύνορά του, αλλά τα τελευταία χρόνια ο πρώην πράκτορας της KGB, ο οποίος είναι πλέον ο μακροβιότερος ηγέτης της Ρωσίας από την εποχή του Στάλιν, αποφάσισε να επεκταθεί εκτός αυτών των συνόρων, επιδιώκοντας να αποκαταστήσει τη θέση της Ρωσίας ως αδιαφιλονίκητης υπερδύναμης στη διεθνή σκηνή. Μετέτρεψε για άλλη μια φορά το ΝΑΤΟ σε νέμεση της Ρωσίας, παρουσιάζοντας τη διεύρυνσή του στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπως η Πολωνία και τα κράτη της Βαλτικής, ως την απόλυτη προσβολή.


Από την Ουκρανία ως τις αμερικανικές εκλογές

Εχει χρησιμοποιήσει ήδη πυροβόλα όπλα και τανκς στη Γεωργία και στην Ουκρανία (όπου συνεχίζονται και σήμερα οι μάχες στα ανατολικά) και κάποιον συνδυασμό πολιτικής αποσταθεροποίησης, δωροδοκίας, προπαγάνδας, κυβερνοεπιθέσεων και οικονομικής πίεσης σε όλες τις χώρες που ήταν μέρος της Σοβιετικής Ενωσης ή υπό τον έλεγχό της στο Σύμφωνο της Βαρσοβίας. Εχει παρέμβει ευκαιριακά ακόμη και σε χώρες του ΝΑΤΟ - συμπεριλαμβανομένων των προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ.

Στη Μέση Ανατολή, η Ρωσία έκανε στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, πολεμώντας στο πλευρό του συμμάχου και πελάτη της Μπασάρ αλ Ασαντ.

Σύμφωνα με την επίσημη Στρατηγική Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ, η Ρωσία και η Κίνα είναι «ρεβιζιονιστικές» δυνάμεις, γνήσιοι γεωπολιτικοί αντίπαλοι για τις Ηνωμένες Πολιτείες που «προκαλούν την αμερικανική ισχύ, την επιρροή και τα συμφέροντα των ΗΠΑ», ενώ «προσπαθούν να υποβαθμίσουν την αμερικανική ασφάλεια και ευημερία». Από την πλευρά του, ο Πούτιν απέρριψε αμέσως το νέο αμερικανικό στρατηγικό δόγμα ως ένα «ιμπεριαλιστικό» λείψανο «μιας παραληρηματικής υπερδύναμης» που εξακολουθεί να ενεργεί μονομερώς στην παγκόσμια σκηνή.

Τέτοιες φραστικές επιθέσεις επανέφεραν τη συζήτηση για νέο Ψυχρό Πόλεμο, αλλά ακόμη και αυτοί που προωθούν την ιδέα έχουν συνήθως την άποψη ότι ο σημερινός Ψυχρός Πόλεμος είναι λιγότερο επικίνδυνος από τον πρωτότυπο, διότι δεν θα μπορούσε ποτέ να οδηγήσει σε πραγματική, στρατιωτική, πόσω μάλλον πυρηνική, σύγκρουση.


Είναι «μια σύγκρουση για το τίποτα»;

Αλλοι υποστηρίζουν ότι ο νέος Ψυχρός Πόλεμος δεν είναι όπως ο αρχικός Ψυχρός Πόλεμος, διότι στερείται ιδεολογικής διάστασης. Από αυτή την άποψη, η σημερινή ένταση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας είναι «μια σύγκρουση για το τίποτα»: ο Πούτιν δεν έχει ιδεολογικό στόχο πέρα από την ανύψωση του ρωσικού κράτους, που κυβερνάται από αυτόν και την κλίκα του. Ο Πούτιν δεν κηρύσσει την παγκόσμια επανάσταση, που ήταν ένα βασικό δογματικό στοιχείο του σοβιετικού κομμουνισμού.

Αλλά υπάρχει και μια άλλη σχολή σκέψης, σύμφωνα με την οποία ο σημερινός Ψυχρός Πόλεμος μπορεί να είναι ακόμη χειρότερος από τον πρωτότυπο. Αυτό δεν συμβαίνει τόσο επειδή θα μπορούσε να οδηγήσει στην πυρηνική καταστροφή, αλλά επειδή ο κόσμος στον οποίο ζούμε τώρα είναι πολύ πιο διασυνδεδεμένος, αυξάνοντας τους κινδύνους κρίσης μεταξύ των δύο δυνάμεων και πολλαπλασιάζοντας τους πιθανούς τομείς αντιπαράθεσης. Φέρνουν μάλιστα ως παράδειγμα τη διαβόητη ρωσική ανάμειξη στις αμερικανικές εκλογές.


Το μόνο βέβαιο; Ο Πούτιν και οι σύμβουλοί του στο Κρεμλίνο βλέπουν το σημερινό πολυπολικό πεδίο ως μια μεγάλη ευκαιρία να ανταγωνιστούν, να αψηφήσουν, να περιφρονήσουν και να ταπεινώσουν την αμερικανική υπερδύναμη. Μια γενιά μετά την ταπεινωτική ήττα του Ψυχρού Πολέμου, οι πουτινιστές έχουν βρει τις πολιτικές και γεωπολιτικές ευκαιρίες να ξεπεράσουν τον θυμό και τη δυσαρέσκειά τους. Και έχουν ανοίξει πολλά και διαφορετικά μέτωπα σε αυτόν τον νέο ανταγωνισμό, κυρίως το ψηφιακό-αντιδημοκρατικό μέτωπο, στο οποίο έχουν επιτεθεί στην ακεραιότητα της εκλογικής διαδικασίας σε διάφορες δυτικές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ.


Αυτή τη φορά ο ρωσικός στόχος φαίνεται να μην είναι η κυριαρχία, αλλά το χάος. Στόχος δεν είναι να καταστρέψουν τις ΗΠΑ, αλλά να τις εξασθενήσουν και να τις μπερδέψουν.


Επιστροφή στους ανταγωνισμούς του 19ου αιώνα

Πολλοί πιστεύουν, πάντως, ότι η ιστορική αναλογία που εμπνέει περισσότερο τον Πούτιν δεν είναι ο διπολικός κόσμος του Ψυχρού Πολέμου, αλλά ο αυτοκρατορικός ανταγωνισμός μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων του 19ου αιώνα. Καθ' όλη τη διάρκεια της προεδρίας του, ο Πούτιν έχει επικαλεστεί τα σύμβολα του ρωσικού μεγαλείου από την τσαρική εποχή όσο και τη σοβιετική νοσταλγία, και έχει παρουσιάσει τον εαυτό του μάλλον σαν ισχυρό, ρεαλιστή ηγέτη που λέει την αλήθεια στη διεθνή σκηνή παρά σαν ιδεολόγο κατά το μπολσεβίκικο πρότυπο.


Αγαπημένο του ιδεώδες δεν είναι να γίνει η μετενσάρκωση του Στάλιν αλλά κάτι σαν το εκσυγχρονισμένο είδωλο των Ρομανόφ. Το έδειξε με το αυτοκρατορικό παλάτι στην Αγία Πετρούπολη που το ανακαίνισε νωρίς στη θητεία του και το διαιωνίζει με τις μυθικές αφηγήσεις του ρωσικού μεγαλείου που προσφέρει αδιαλείπτως στο κοινό του.


HeliosPlus
Κόσμος περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (3)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
    Περασμένα μεγαλεία... | 27/01/2018 22:49
    Η Ρωσία το 2017 είχε ΑΕΠ 1550 δις περίπου δολάρια που την κατατάσσει σε οικονομικό μέγεθος κάτω από την Ιταλία και τον Καναδά και λίγο πάνω από Νότια Κορέα και Αυστραλία. Όταν οι ΗΠΑ έχουν αντίστοιχο ΑΕΠ 20 περίπου τρις, γιατί ανταγωνισμό μιλάμε;;; Πώς μπορεί να επηρεάσει τη διεθνή σκηνή χώρα με τέτοιου μεγέθους οικονομία; Αν δεν είχε κληρονομήσει τη στρατιωτική δομή και τα πυρηνικά της ΕΣΣΔ, τότε θα μιλούσαμε για μια μεσαία περιφερειακή δύναμη μεγέθους Τουρκίας. Επίσης, η Ελλάδα πολύ λίγα ωφέλει είχε και θα έχει από μια τέτοια χώρα. Ουσιαστικά, η Ρωσία έχει πολύ περισσότερα να πάρει από την Ελλάδα παρά το αντίθετο. Ας το σκεφτούν λιγάκι οι δημοσιογράφοι που λιβανίζουν τη Ρωσία κάθε μέρα...
    Μίκιος
    απάντηση01
     
     
    ΜΗΠΩΣ ΦΤΑΝΕΙ...!!! | 27/01/2018 15:35
    Πόσο μελάνι θα χυθεί για το φαινόμενο Πούτιν στη Ρωσία, πόσες αναλύσεις αλλά και πόση λάσπη... Ο Πούτιν τώρα..ο Κομουνισμός πριν... η Τσαρική Ρωσία στο παρελθόν... από τον 18ο αιώνα, την τότε Δύση κυρίευε σύγκρυο στην σκέψη της Ρωσικής Επικράτειας στη Μεσόγειο.. .. τελικά με όλα τα δεινά, αναδείχτηκε σε Υπερδύναμη Χώρα του 20ου αιώνα. Ο Πούτιν έκανε το λάθος, για τη Δύση, να συγκρατήσει ενωμένα τα κομματια της χώρας...που θεωρούταν τελειωμένη... Κανείς στη Δύση δεν ενδιαφέρεται για την ευημερία και τη Δημοκρατία στον πλανήτη, πέρα από τα συμφέροντα της ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ τους Πίσω από τον Πούτιν...μήπως ο Ρωσικός Λαός διεκδικεί μια αξιοπρέπεια...εκνευριστική για τα νέα δεδομένα ???
    Π.Χ.
    απάντηση00
     
     
    Strange American Foreign Policy | 27/01/2018 13:04
    Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί μια χώρα, με τραγικά δημογραφικά, που επιθυμεί να ζησει κοντά στο δυτικό κόσμο, αν οχι και να κοιμηθεί μαζί του, είναι απειλή για χώρες που ιδεολογικά την έχουν κερδίσει. Απειλή είναι τα δις ανθρώπων της νοτιοδυτικής ασίας, κινεζοι, ινδοι, ινδονησια, πακιστάν, που έχουν αμέτρητους ανθρώπους, νέους, τελείως διαφορετικούς απο τους δυτικούς, και απελπισμενους να μας παρουν τα φαι μας και το αμάξι μας, που αυτοί δεν έχουν. Η Ρωσία στα σύνορα της με την Κίνα φυλά Θερμοπύλες. Επρεπε να την επιδοτούμε, οχι να την μαχομαστε.
    Lo;yjow
    απάντηση01
     
-