από metereologos.gr
Πέμπτη 27 Ιουλίου 2017
 

Guardian: Και γιατί να μην αναβιώσουμε την παιδική εργασία;

Με ειρωνικό τρόπο στηλιτεύεται η εργασιακή πολιτική των συμβάσεων μηδενικών ωρών
Guardian: Και γιατί να μην αναβιώσουμε την παιδική εργασία;
1911. Ανθρακωρυχείο στην Πενσυλβάνια των ΗΠΑ. Μία ομάδα από «breaker boys» ποζάρει στο φακό. Η δουλειά αυτών των ανήλικων αγοριών ήταν να διαχωρίζουν με τα χεράκια τους το κάρβουνο από τ' άλλα υλικά που έφταναν στην επιφάνεια. Εργάζονταν από 14 έως 16 ώρες κάθε μέρα.
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Σε ένα καταφανώς ειρωνικό της άρθρο, η βρετανική εφημερίδα Guardian στηλιτεύει την εργασιακή πολιτική των συμβάσεων μηδενικών ωρών (zero-hours contracts) - ένα καθεστώς που έχει επικριθεί επειδή δεν προσφέρει ούτε κανονική εργασία, αλλά ούτε και σταθερό εισόδημα, ενώ είναι σαφώς προς όφελος κι εργοδότη κι όχι του εργαζομένου. Με τον τίτλο «Γιατί να σταματήσουμε τις συμβάσεις μηδενικών ωρών; Ας αναβιώσουμε και την παιδική εργασία», ο τακτικός αρθρογράφος της εφημερίδας Λάρι Έλιοτ σημειώνει πως «είναι κρίμα που ο Καρλ Μαρξ δεν ζει για να σχολιάσει το γεγονός πως το 90% των εργαζομένων της επιχείρησης Sports Direct δουλεύουν υπό καθεστώς εργασιακής σύμβασης μηδενικών ωρών».

Τη περασμένη εβδομάδα η εθνική στατιστική υπηρεσία της Βρετανίας με δημοσίευμα της ανακοίνωσε ότι ο αριθμός των εργαζομένων με zero-hours contracts έχει αυξηθεί κατά 25%, φτάνοντας τα 250.000 άτομα. Οι εργοδότες που απασχολούν υπαλλήλους με τις ευέλικτες «συμβάσεις μηδενικών ωρών» ξεπερνούν πλέον τους 1.000, μεταξύ των οποίων καταστήματα και μεγάλες αλυσίδες λιανικής, ξενοδοχεία, αλλά και δεκάδες ακόμη επιχειρήσεις, κυρίως στο κλάδο της ψυχαγωγίας, της υγείας και της παιδείας. Στη λίστα βρίσκεται ακόμη και το Ανάκτορο του Μπάκιγχαμ!

Αντίστοιχη έρευνα που έδωσε στη δημοσιότητα το βρετανικό Chartered Institute of Personnel and Development (Ινστιτούτο Προσωπικού κι Ανάπτυξης) έδειξε ότι ο πραγματικός αριθμός των εργαζομένων ξεπερνάει το ένα εκατομμύριο, αριθμός που αναλογεί στο 4% του εργατικού δυναμικού της χώρας.

Στις συμβάσεις αυτές ο εργαζόμενος δεν έχει καμία απολύτως γνώση για το πόσες ώρες και ημέρες θα δουλέψει, δεν καλύπτεται από το νόμιμο κατώτερο μισθό και δεν έχει δικαίωμα επιδόματος ασθενείας ή, πολύ περισσότερο, αδείας. Πληρώνεται μόνο για τις ώρες που εργάζεται, και το χειρότερο είναι ότι για το υπόλοιπο διάστημα της εβδομάδας είναι υποχρεωμένος να βρίσκεται σε καθεστώς αναμονής για την περίπτωση που θα επικοινωνήσουν μαζί του (αν δεήσουν να επικοινωνήσουν, ακόμη και τη τελευταία στιγμή ), ζητώντας του να προσέλθει για εργασία.

Όμως, όσο βρίσκεται σε αναμονή δεν έχει δικαίωμα να αναζητήσει άλλη δουλειά, εκτός και αν πάρει το πράσινο φως και την σχετική άδεια από τον εργοδότη του.

«Ο συγγραφέας του Κομμουνιστικού Μανιφέστου θα ειχε επίσης πολλά να πει όσον αφορά στο ότι ένας στους τέσσερις ανθρώπους δουλεύουν υπό καθεστώς τυχαίας εργασίας [χωρίς να ξέρουν πόσο θα εργάζονται για πόσες ώρες την ημέρα]», επισημαίνει ο Ελιοτ, συμπληρώνοντας με περίσσια βιτριολική ειρωνεία πως «ο [υπουργός Επιχειρήσεων] Βινς Κέιμπλ θα μπορούσε να μηχανευτεί κι άλλους τρόπους ώστε να κάνει την εργασιακή αγορά ακόμη πιο «ευέλικτη»: για παράδειγμα, να επαναφέρει το Νόμο για τα Εργοστάσια του 1874, ο οποίος απαγόρευε σε παιδιά κάτω των δέκα ετών να εργάζονται σε αυτά ή τον προηγηθέντα Νόμο του Δεκαώρου του 1847, ο οποίος επέβαλε πως κανένα παιδί δεν θα εργάζεται για παραπάνω από δέκα ώρες την ημέρα. Ή να είναι ακόμη πιο τολμηρός και να ανακοινώσει πως το βρετανικό κοινοβούλιο έκανε λάθος όταν το 1841 ψήφισε να σταματήσει η εργασία σε υπόγειο χώρο για παιδιά κάτω των δέκα ετών».

Το συγκεκριμένο καθεστώς εργασίας πρωτοθεσπίστηκε τη δεκαετία του '90 για να εξυπηρετήσει κυρίως το λιανεμπόριο και τα εποχικά επαγγέλματα.



Κόσμος περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (18)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
     
     
    Είναι φύση του ανθρώπου το homo homini lupus!! | 08/08/2013 21:39
    Είτε φιλελεύθερη, κύριοι, η οικονομία και ρητά καπιταλιστική, είτε σοσιαλιστική και κολλεκτιβιστική. το ίδιο κάνει. Με το ζόρι και με κομματική ρουφιανιά καταπατήθηκαν στοιχειώδεις πανανθρώπινες αξίες στις χώρες του Ανατολικού Μπλόκ. Γενιές χάθηκαν, ακόμη και κανιβαλισμοί σημειώνονταν, γιατί η κομμουνιστική κυβέρνηση επέβαλλε όλη η παραγωγή να πηγαίνει για εξαγωγές και όλοι να στερούνται της ιδιοκτησίας τους. Μόνο να δουλεύουν σαν σκυλιά έπρεπε, αλλιώς καταναγκαστική εργασία κι από πάνω ήσουν και προδότης. Αλλά οι καθεστωτικοί κομματικοί των Σοβιέτ τρώγανε και πείνανε, νόμιμαααα, ε?? Αυτή είναι, λοιπόν κύριοι, η ανθρώπινη φύση. Καπιταλιστική αν θέλετε, ληστρική, λαίμαργη, κερδοσκοπική πάντα!
    Όλα τα άλλα είναι μόνο Ουτοπία!!!
    απάντηση63
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    AΜ Μαλιστα, βολευει - δηθεν "ειρωνικη σποντα Guardian" αρχικα | 08/08/2013 13:56
    Οπως βολευει το φιλελευθερο Οικονομικο συστημα Μεχρι τα 18 να καθεσαι, δες τη φαση με τη ΒARΒΙΕ. Ολα τα χρονια τα κοριτσακια παιζαν με κουκλες που μιμουνταν της μαμαδες με την οικογενεια και τα παιδια. Αντι να ακολουθησουν την καθιερωμενη συνηθεια, δημιουργησαν κατι ανυπαρκτο, μια ξανθια γαλανοματα ανορεξικια χαzογκομενα που κοβει βολτες και τρωει μοδα - παραμενει μυστηριο το "ποθεν εσχες?" της για ολα αυτα εν ανεργεια - μακαρι να φταιγε το ΣΔΟΕ και τα πρωτοπαλικαρα του στη Χαλκιδικη
    prellas
    απάντηση25
     
     
     
    Ok h paidikh alla Η απαγορευση της εφηβικης εργασιας γεννα δια βιου ενηλικα τεμπελοσκυλα | 08/08/2013 11:04
    Ολη η μουσικη βιομηχανια ειναι στημενη γυρω απο τα 15χρονα. Τα οποια ζουν σ εναν μαγικο κοσμο στειρας καταναλωσης χωρις να παραγουν τιποτε, και ξαφνικα στα 18 τους λεν προσγειωσου πρεπει να κερδιυεις τα ψωμι σου. Κια ιδου η καταντια του ανεπτυγμενου κοσμου : Μεχρι τα 25 27 δεξια αριστερα μεροκαματα ισα να βγαινει η διασκεδαση - ε βεβαια μονο αυτο μαθαν τοσα χρονια - δεν ειναι μονο η Ελλαδα.
    prellas
    απάντηση519
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    To 90 Και τις θυμηθηκαν μετα 25 χρονια ; | 08/08/2013 10:59
    ουτε π νιαστηκε κανεις στη μαστουρα της δανεικης αναπτυξης
    prellas
    απάντηση72
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
     
    Τέρμα στα τεμπέλικα μωρά | 08/08/2013 09:36
    μα με την ευελιξία στις εργασιακές σχέσεις έρχεται η ανάπτυξη,γι΄' αυτό πρέπει να καθιερωθεί και η βρεφική εργασία.
    νεοφιλελευθερος φωστηρας
    απάντηση161
    Απαντήσεις  1 | Εμφάνιση όλων
     
     
    η τάση του αρπακτικού νεοφιλελευθερισμού | 07/08/2013 21:23
    η τάση του σύγχρονου αρπακτικού νεοφιλελευθερισμού και το τεράστιο άγος του δεν είναι ότι θέλει να βγάλει απλά κέρδος ή υπεραξία από τη δουλειά του εργαζόμενου, είναι ότι πλέον δεν αναγνωρίζει την ψυχολογική και κοινωνική οντότητα του ίδιου του εργαζόμενου ως ελεύθερου πολίτη...τον θεωρεί απλά εξλαρτημα στην εργασία του..όπως ένα μηχάνημα, το χρησιμοποιώ όταν το χρειάζομαι..!!
    elias.Larissa
    απάντηση201
     
     
    κάτ' τα χέρια απ' τις ευέλικτες μορφές εργασίας... | 07/08/2013 15:14
    ...
    Λαμόγης Πλουσιόπουλος
    απάντηση237
     
     
     
    Οταν η πολλή "ελευθερία" υπονομεύει την ελευθερία | 07/08/2013 07:27
    Η ελεύθερη οικονομία (που ΚΑΤ' ΑΡΧΗΝ έχει πολύ περισσότερα καλά απ' τις "διατεταγμένες") δεν (πρέπει να) σημαίνει ασυδοσία είτε εργοδοτών είτε συνδικάτων. Ετι περισσότερο, δεν αντιφάσκει με την ύπαρξι κανονιστικού πλαισίου, προς προστασίαν καταναλωτών, εργαζομένων, επιχειρήσεων - απεναντίας, δυνητικά διευκολύνεται από τέτοια πλαίσια. Πρόβλημα προκύπτει όταν κάποιοες επιχειρήσεις - κλάδοι - χώρες έχουν χαλαρό ή ανύπαρκτο κανονιστικό πλαίσιο, οπότε, με ανοικτά σύνορα και ελεύθερο εμπόριο, κερδίζουν στον εσωτερικό ή και και διεθνή ανταγωνισμό λόγω χαμηλοτέρου κόστους, υποχρεώνοντας και άλλους σε χαλάρωσι των ΄δικών των πλαισίων. Πώς λύνεται αυτό το πρόβλημα; Ιδού η πρόκληση!
    Ν. Πειρουνάκης
    απάντηση399
    Απαντήσεις  4 | Εμφάνιση όλων
     
-