από metereologos.gr
Πέμπτη 19 Ιουλίου 2018
 
 
Ο ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ

Οι τυνήσιοι ισλαµιστές δεν είναι µετριοπαθείς Τούρκοι

Οι τυνήσιοι  ισλαµιστές  δεν είναι  µετριοπαθείς  Τούρκοι
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Λίγο πριν από τις πρώτες ελεύθερες εκλογές στην Τυνησία ο Ρασίντ Γκανούσι, ηγέτης του ισλαµιστικού κόµµατος Ενάχντα, εξαπέλυσε µια ελάχιστα καλυµµένη απειλή: «Θα πρέπει να κατέβει ο στρατός στους δρόµους σε περίπτωση νοθείας του εκλογικού αποτελέσµατος» είπε, γιατί το κόµµα του «δεν θα εγκαταλείψει εύκολα τη µάχη». Αν και αργότερα υπαναχώρησε, αυτή η δήλωση «πάγωσε» τους τυνήσιους δηµοκράτες, συµπεριλαµβανοµένων όσων είχαν πιστέψει ότι ο ολοκληρωτικός ηγέτης είχε αλλάξει. ∆ιότι για ποια «νοθεία» µιλάµε; Οι εκλογές οργανώθηκαν υπό την εποπτεία µιας ειδικής Αρχής και µε την παρουσία µιας στρατιάς διεθνών παρατηρητών. Τι θα έκανε το ισλαµιστικό κόµµα αν δεν του φαινόταν αρεστό το ποσοστό του; Θα κατέβαινε στους δρόµους φωνάζοντας «νοθεία»; Ο Γκανούσι δείχνει ότι η δηµοκρατία δεν τον ενδιαφέρει αν δεν τον βολεύει. Αυτό είναι άλλωστε και το «πιστεύω» ενός από τα πρότυπά του, του Χασάν αλ Μπάνα. Ο ιδρυτής των Αδερφών Μουσουλµάνων δεν οραµατιζόταν τη διεξαγωγή εκλογών παρά µόνο ύστερα από µακρόχρονες διεργασίες ισλαµοποίησης της κοινωνίας.

Οχι, οι τυνήσιοι ισλαµιστές δεν είναι µετριοπαθείς Τούρκοι. Μοιάζουν πολύ περισσότερο στα αιγυπτιακά τους αδέρφια. Παρ’ όλα αυτά ορισµένοι ερευνητές και ορισµένες κυβερνήσεις επιµένουν να τους συγκρίνουν µε το τουρκικό AKP. Η σύγκριση προβάλλει τους «µετριοπαθείς» ισλαµιστές ως τους νέους εταίρους της «σταθερότητας», αυτό όµως δεν την καθιστά λιγότερο λανθασµένη.

Αν οι τούρκοι ισλαµιστές συντελούν στην ισλαµοποίηση αλλά και στον εκδηµοκρατισµό της χώρας τους, αυτό οφείλεται σε δύο βασικούς λόγους: στον εδραιωµένο στην Τουρκία φόβο ενός στρατιωτικού πραξικοπήµατος και στο ότι πρέπει να σεβαστούν ένα Σύνταγµα το 2ο άρθρο του οποίου καθιστά την Τουρκία «λαϊκό κράτος» – καθώς και στο γεγονός ότι είναι Τούρκοι και όχι Αραβες.

Η κατάσταση στην Τυνησία πολύ διαφορετική. Οι ισλαµιστές µπορούν να εκµεταλλευθούν τη µνησικακία προς τη Γαλλία για να απορρίψουν τον διαχωρισµό της πολιτικής και της θρησκευτικής εξουσίας. Το ενισχυµένο από τις κάλπες Ενάχντα δεν θα περιοριστεί από ένα λαϊκό Σύνταγµα. Θα του ανατεθεί να το συντάξει. Και αυτό είναι πολύ ανησυχητικό.



ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Κόσμος περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (0)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.
-