Ο παππούς μας Νίκος Καζαντζάκης, που εντυπωσιάστηκε από την ευφορία της Νάξου, είχε ήδη στα μάτια του τις εικόνες της γενέτειράς του, της πολύκαρπης Κρήτης. Η Νάξος όμως τον γοήτευσε, όπως γοητεύει τώρα και τον επισκέπτη με τον πλούτο του τοπίου της, της γης της, των ανθρώπων της και της παράδοσής τους. Ολα αυτά αντανακλούν στο τραπέζι του νησιού, που στήνεται στα σπίτια, στα εστιατόρια, στα φοβερά γλέντια, που πλαισιώνεται από τα όργανα, την τσαμπούνα που ακούγεται έντονα στην Κωμιακή (Κορωνίδα) και στ' Απεράθου, και τα βιολιά που ακούγονται ως τα Κουφονήσια.