από metereologos.gr
Παρασκευή 20 Ιουλίου 2018
 
 

Ενρίκε, ιδού η Μπαρτσελόνα σου!

Οι αλλαγές και μεταλλάξεις που έχει επιχειρήσει ο μέχρι πρόσφατα αμφισβητούμενος προπονητής στους Μπλαουγκράνα, που διεκδικούν και τους τρεις τίτλους (πρωτάθλημα, Κύπελλο Ισπανίας και Τσάμπιονς Λιγκ)
Ενρίκε, ιδού η Μπαρτσελόνα σου!
Ο 44χρονος Λουίς Ενρίκε επιχείρησε και πέτυχε να αλλάξει τρόπο παιχνιδιού στην Μπάρτσα, η οποία σταμάτησε να δέχεται σωρηδόν γκολ από στημένες φάσεις, ενώ πλέον σκοράρει με αντίστοιχο τρόπο
εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

 

Ηταν 6 Ιανουαρίου 2015. Πιο πρόσφατο παράδειγμα δεν θα μπορούσε να υπάρξει για το πόσο και πώς μπορεί να αδικηθεί η δουλειά ενός προπονητή όταν δεν της παρέχεται ο εύλογος χρόνος προκειμένου να αποδειχθεί αν μπορεί να φέρει ικανά αποτελέσματα. Την ημέρα εκείνη η Μπαρτσελόνα απομάκρυνε τον τεχνικό διευθυντή της Αντόνιο Θουμπιθαρέτα, ενώ ο προπονητής της Λουίς Ενρίκε βρισκόταν στη μέση της καταιγίδας που είχε πλήξει τους Μπλαουγκράνα. Η ήττα από τη Σοσιεδάδ στο πρωτάθλημα προκάλεσε αναστάτωση και ο Τύπος της χώρας ήταν έτοιμος να «σταυρώσει» τον ισπανό τεχνικό περιμένοντας την επόμενη γκέλα της καταλανικής ομάδας. Οι ημέρες του στον πάγκο της Μπάρτσα έμοιαζαν μετρημένες...

Περίπου δυόμισι μήνες μετά ο 44χρονος Λουίς Ενρίκε όχι μόνο έχει οδηγήσει την Μπαρτσελόνα (που είχε βρεθεί στο -5) στο προσπέρασμα της δεύτερης πλέον Ρεάλ Μαδρίτης απολαμβάνοντας το +4 από τους Μερένχες, αλλά δρέπει δάφνες ως ο καθοδηγητής των Μπλαουγκράνα και στις υπόλοιπες διοργανώσεις. Το καμάρι της Καταλωνίας έχει εξασφαλίσει τη συμμετοχή του στον τελικό του ισπανικού Κυπέλλου (θα αντιμετωπίσει στις 30 Μαΐου την Μπιλμπάο στο Καμπ Νόου), ενώ έχει προχωρήσει ως τους «8» του Τσάμπιονς Λιγκ όπου θα μονομαχήσει με τη γαλλική Παρί Σεν Ζερμέν. Κοινώς βλέπει μπροστά του και δικαιούται να ονειρεύεται το «τρεμπλ»!

Εντονη αμφισβήτηση
Μέσα από τη διαδικασία της έντονης αμφισβήτησης και της διαρκούς φημολογίας ότι ο Ενρίκε ενδέχεται να χάσει τη δουλειά του το ερχόμενο καλοκαίρι, ο Ισπανός κέρδισε περισσότερες συμπάθειες και άλλαξε την άποψη πολλών. Ακόμη και του σουπερστάρ της ομάδας Λιονέλ Μέσι, με τον οποίο είχε (ελαφρώς;) διαταραγμένες σχέσεις, με αποκορύφωμα την ημέρα (εντός της κρίσης του περασμένου Ιανουαρίου) που ο Αργεντινός δεν εμφανίστηκε σε ανοιχτή προπόνηση της ομάδας επικαλούμενος γαστρεντερίτιδα.

Το να επικαλεστεί κάποιος σήμερα ότι τους δένει δυνατή φιλία θα απέχει από την αλήθεια. Δεν είναι και εχθροί όμως. Ο Μέσι άλλωστε λογικά δεν θα έρθει ποτέ κοντά με κάποιον άλλον προπονητή όπως το είχε νιώσει και βιώσει με τον Πεπ Γουαρδιόλα. Ο Ενρίκε δεν είναι τόσο «εγκεφαλικός» τύπος όσο ο νυν τεχνικός της Μπάγερν Μονάχου και πρώην μεγάλος αναμορφωτής της Μπάρτσα. Δεν διακρίνεται για την ικανότητά του να εισβάλλει στο μυαλό των σπουδαίων προσωπικοτήτων και να το διαταράσσει... υπέροχα, όπως γνωρίζει να πράττει ο Πεπ. Είναι περισσότερο πραγματιστής, σαφώς πιο μοναχικός (ίσως λίγο απόμακρος) και προσεγγίζει τις καταστάσεις αμιγώς ποδοσφαιρικά, αυτό όμως που θέλει το πετυχαίνει!

Η δική του ομάδα
Ο Μέσι είχε επιφυλάξεις και αντιρρήσεις. Σπανίως τις εκφράζει, όμως εύκολα προδίδεται μέσα από την αλλαγή της διάθεσής του. Ο Ενρίκε τον αναγνώρισε με δημόσιες τοποθετήσεις του ως τον αδιαμφισβήτητο ηγέτη της Μπάρτσα, ωστόσο ήταν εξίσου απαιτητικός, ευθύς και αυστηρός μαζί του στις προπονήσεις όσο και με τους υπολοίπους. Οταν ο Αργεντινός συνειδητοποίησε με τι άνθρωπο είχε να κάνει και διαπίστωσε την ντομπροσύνη του νέου προπονητή του, όταν αναγνωρίστηκε ως αναγκαιότητα η βελτίωση του συνόλου, απαλλαγμένη από εγωισμούς και προσωπικές φιλονικίες, η Μπαρτσελόνα πάτησε το γκάζι απότομα και δυνατά!

Χρειάστηκε δουλειά βέβαια... Εντελώς διαφορετική από αυτή που οι περισσότεροι και παλαιότεροι της ομάδας είχαν συνηθίσει. Ο Ενρίκε είχε εξαρχής στο μυαλό του την απόλυτη απαλλαγή από τις τακτικές προσεγγίσεις του Γουαρδιόλα. Οχι απλώς επειδή ήθελε να βάλει σώνει και καλά τη δική του σφραγίδα στο οικοδόμημα που είχε κατά νου (κάτι που πάντως είναι θεμιτό για οποιονδήποτε επαγγελματία) όσο διότι ήταν ξεκάθαρο στο μυαλό του ότι η εποχή του περίφημου «τίκι-τάκα» είχε περάσει ανεπιστρεπτί.

Ολοι οι προκάτοχοί του στη «μετά Γουαρδιόλα» εποχή πορεύτηκαν με συμβιβασμούς. Εκείνος προτίμησε την οριστική ρήξη με το τακτικό παρελθόν της ομάδας. Δούλεψε επισταμένως σε βασικές αρχές του παιχνιδιού και συνέβαλε ώστε η Μπαρτσελόνα να λειτουργεί με περισσότερο κυνισμό. Σταμάτησε να δέχεται σωρηδόν γκολ από στημένες φάσεις, ενώ πλέον σκοράρει με αντίστοιχο τρόπο, κάτι που είχε ξεχαστεί τα προηγούμενα χρόνια.

Προσπάθειες για γκολ εκκινούν πλέον και με μακρινές πάσες από την άμυνα. Η Μπαρτσελόνα δεν αρνείται πλέον την αντεπίθεση. Οι ταχύτατοι Νεϊμάρ, Σουάρες και Μέσι είναι τα απολύτως ιδανικά έμβολα για τέτοιες εφαρμογές. Και όταν βέβαια καλείται να κυκλοφορήσει το τόπι προκειμένου να διασπάσει συμπαγείς άμυνες, η μπάλα κολλάει περισσότερο από ποτέ στα πόδια του Αργεντινού που εφέτος είναι τόσο πλέι μέικερ όσο ποτέ.



Νεϊμάρ, Σουάρες και Μέσι
Το επίτευγμα της αρμονίας των «3»

Το γεγονός ότι το «τρίγωνο του Διαβόλου», δηλαδή Νεϊμάρ, Σουάρες και Μέσι, έχει αποκτήσει χημεία και χαρακτηρίζεται από συναδελφικότητα συνιστά ακόμη ένα επίτευγμα το οποίο ο Ενρίκε πιστώνεται. Τρεις ποδοσφαιριστές που ανήκουν στο παγκόσμιο «top-5» των επιθετικών ζουν και εργάζονται κάτω από την ίδια σκέπη δίχως τάσεις βεντετισμού ή προσπάθειας να επιδειχθεί ο ένας περισσότερο από τον άλλον. Εξίσωση που θα μπορούσε να είναι αδύνατη αν ο προπονητής δεν τηρούσε ίσες αποστάσεις ή αν δεν έβρισκε την πειθώ που απαιτείται προκειμένου να λειτουργήσουν αρμονικά και προς όφελος του συνόλου.

Ουδείς στο πρόσφατο ένδοξο παρελθόν της Μπάρτσα είχε να διαχειριστεί μια τόσο απαιτητική κατάσταση. Είναι εύκολο να λες ότι διαθέτεις τρεις τοπ κλάσης επιθετικούς που τρέφονται από τα γκολ και σαφώς δυσκολότερο να τους πείσεις ότι πρέπει να εναρμονιστούν με αλτρουισμό. Σαφώς και παίζει ρόλο το γεγονός ότι οι Νεϊμάρ, Σουάρες και Μέσι είναι (σε γενικές γραμμές) καλοί χαρακτήρες και υπάκουοι δέκτες εντολών, παίζει όμως ρόλο και ο τρόπος με τον οποίον τους προσεγγίζεις τόσο μαζί όσο και τον κάθε έναν ξεχωριστά. Ο Ενρίκε ίσως να μην αναγνωρίζεται ως ένας θαυματοποιός της ποδοσφαιρικής ψυχολογίας όπως ο Γουαρδιόλα, όμως τη δουλειά που έπρεπε να κάνει την έφερε εις πέρας. Κέρδισε τη θέση του στον πάγκο της Μπαρτσελόνα και τη χτίζει όπως εκείνος την ονειρεύεται.



ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ
Αθλητισμός περισσότερες ειδήσεις

εκτύπωσημικρό μέγεθος  μεγάλο μέγεθος

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

 
 
σχόλια (0)
 
 
απομένουν 700 χαρακτήρες
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
 
Τα μηνύματα που δημοσιεύονται στο χώρο αυτό εκφράζουν τις απόψεις των αποστολέων τους. Το ΒΗΜΑ δεν υιοθετεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο τις απόψεις αυτές. Ο καθένας έχει δικαίωμα να εκφράζει την γνώμη του, όποια και να είναι αυτή. Δεν δημοσιεύονται συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια και όσα είναι γραμμένα με κεφαλαία γράμματα. Τέτοια μηνύματα θα διαγράφονται όποτε εντοπίζονται.